Bu kategoride bir özelleştirme programı başlatmak, büyük ölçüde sıralama meselesidir ve insanların beklediği sıralama değildir. Markalama gibi görünen özelleştirmeler — bir renk, bir logo, bir kaplama — yapısal olma ihtimali en yüksek olanlardır; yapısal gibi görünenler — yeni bir kulaklık, yeni bir uygulama — ise çoğu zaman henüz tespit edilmemiş bir yapılandırmadan ibarettir. Özelleştirme seçeneklerini ilk görüşmede netleştirmek, yalnızca üzerinde konuşulabilen bir programı teklif edilebilen bir programdan ayıran şeydir.
İyi haber şu: Yayımlanmış seçenek alanı geniş ve ayrıntılıdır. Kataloğumuz, ürün serisi boyunca tek bir liste yerine her kategori için ayrı özelleştirme yolları kaydeder ve hangi yapılandırmaların zaten mevcut olduğunu açıklayan ürün satırlarını yayımlar: on yedi modelde manyetik şarj ve yedi modelde Type-C; dört modelin hiçbirinde bulunmamasıyla birlikte beş modelde 900, 1200 ve 1400 mAh kasa kapasiteleri; yirmi altı modelde “2 saat veya daha kısa” şarj süresi; yalnızca D17 ve ZH12’de yaklaşık bir saatlik şarj süresi; sekiz modelde 8 MP ve üç modelde 13 MP kamera çözünürlüğü; yalnızca V06 ve S7’de su ve toz geçirgenlik derecesi; yalnızca MT6’da 158 g çerçeve ağırlığı; iki modelde renk seçenekleri ve yirmi sekiz kaydın on dördünde Bluetooth sürümü.
İlk bir program için gerekenlerin çoğu zaten burada. Mesele bunları bulmak.
Özelleştirme seçenekleri ve ilk mesajda gönderilmesi gerekenler
İlk mesaj, sonrasındaki her şeyin hızını belirler. Bir teklifi, pazarı, miktarı ve tarihi içeren mesaj, her yapılandırma için ayrı yanıt alır. Bir istek listesi içeren mesaj ise broşür alır.
Göndermeye değer altı şey var ve hiçbiri eksiksiz bir şartname değildir:
- Tek cümlede teklif. Özellikler değil. Ürünün ne işe yaradığı, kim tarafından kullanılacağı ve neden var olması gerektiği. Tedarikçinin yayımlanmış en yakın yapılandırmayı belirlemesini sağlayan cümle budur; tasarrufların büyük bölümü de buradadır.
- Aklınızda olan modeller, varsa. Yoksa ürünün ne yapması gerektiğini belirtin — kamera, ses, spor, çocuklar — ve ürün serisinin işini yapmasına izin verin.
- Hedef pazarlar. Dokümantasyon kapsamı, etiketleme ve dil sayısı pazarlardan belirlenir. Bunlar, donanımdan daha büyük bir bölümü oluşturur.
- Miktar ve ürün kombinasyonu, bir aralık olarak bile olsa. İlk sayı da sonraki sayı da faydalıdır; çünkü ikincisi, tedarikçiye hangi yapılandırmaları ciddiye aldığınızı anlatır.
- Piyasa lansman dönemi ve bunun sabit olup olmadığı. Sabit bir tarih ile değiştirilebilir bir tarih, tamamen farklı programlar doğurur. Tedarikçi hangisinin söz konusu olduğunu bilmelidir.
- Neyin zaten kararlaştırıldığı ve neyin hâlâ açık olduğu. Özellikle hâlâ açık olanlar. “Büyük olasılıkla kalıcı” olarak tanımlanan bir gereklilik ile kalıcı olarak tanımlanan bir gereklilik farklı sorulardır; hangisi olduğunu belirtmek faydalıdır.
İlk mesajda gönderilmemesi gerekenler: sürümü belirtilmemiş eksiksiz bir şartname, yapılandırma içermeyen bir fiyat hedefi veya marka kılavuzu eklenmemiş bir sanat dosyası paketi. Bunların her biri ilk yanıtı zorlaştırır; çünkü her biri gerçekte olduğundan daha kesin görünür.
Marka sahibi olmayan alıcılar için bir not. Bir distribütör veya kanal iş ortağı özelleştirme programı başlatırken farklı bir ilk mesaj kullanır; çünkü özelleştirme kararı çoğu zaman onların değildir. Bu durumda faydalı mesaj, pazarı, müşteriyi ve kanalın katlanabileceği fiyat bandını açıklar ve bu kısıtlar içinde nelerin mümkün olduğunu sorar. Yanıt, bir katalogdan daha faydalıdır; çünkü yapılandırmayı kısıt belirler, fiyatı ise yapılandırma belirler.

Özelleştirme seçenekleri: başlangıç noktası olarak kullanabileceğiniz yayımlanmış alan
Yayımlanmış özelleştirme listesi yolları adlandırır; ancak faydalı başlangıç noktası yapılandırma satırlarıdır. Bunlar, zaten mevcut olan ve üretilebilecek ürünleri açıklar.
Teklifinize en yakın şekilde eşleşen satırla başlayın ve satır boyunca ilerleyin:
Bu çalışmanın amacı şudur: Geliştirmenize gerek olmayan her satır, finanse etmenize de gerek olmayan bir satırdır. Yayımlanmış setten manyetik şarjı kabul eden bir kamera programında şarj arayüzü geliştirme gerekmez. Yayımlanmış kasa kapasitesine sahip bir modeli kabul eden bir programda kasa aracına gerek yoktur. 13 MP yerine 8 MP’yi kabul eden bir programda sensör kararı gerekmez.
Yayımlanan satırları pratik bir şekilde kullanmanın yolu, seçim yapmadan önce iki aday modeli yan yana karşılaştırmaktır. İki model de kâğıt üzerinde öneriyi karşılayabilir ve önerinin ne kadarının zaten yayımlandığı konusunda keskin farklılıklar gösterebilir. Bunlardan biri şarj yöntemini, kılıf kapasitesini, şarj süresini ve su ve toz geçirgenliği derecelendirmesini yayımlarken diğeri yalnızca şarj süresini yayımlayabilir — ikincisi, kılavuzu, etiketi ve iddia listesini uyarlamak yerine sıfırdan yazmanız gereken modeldir. Bu karşılaştırma, katalog açıkken on dakika sürer ve genellikle ilk haftadaki en değerli on dakikadır.
Geliştirmeniz gerekenleri saymaya başlamadan önce bilinmesi gereken bazı ayrıntılar:
- Kılıf mevcudiyeti model bazında yayımlanır ve dağınıktır. Beş model için kapasite yayımlanmıştır: katlanabilir kılıfla 1200 mAh olan MT6, 900 veya 1400 mAh olan L2 Utral, L1 Pro, CY05 ve CY03 — her biri 1400 mAh. KY06 ve MT5 için kılıf bulunur, ancak hiçbirinin kapasitesi yayımlanmamıştır. S7 ve V03 Pro için kılıf satırı yer almaz; V06 ve V03 ise kılıf bulunmadığı şeklinde yayımlanmıştır.
- Şarj yöntemi, adı geçen yirmi beş modelin yirmi biri için yayımlanmıştır. MT6, CY05, CY03 ve L1 Pro ne manyetik şarjı ne de Type-C yayımlar; bu nedenle kılavuz yazılabilmesi için şarj yaklaşımının belirlenmesi gereken dört model bunlardır.
- Su ve toz geçirgenliği iki model için yayımlanmıştır. Bir program için yayımlanmış bir geçirgenlik derecelendirmesi gerekiyorsa V06 ve S7 referans noktalarıdır; diğer her şey test görüşmesine tabidir.
- Ağırlık yalnızca bir model için yayımlanmıştır. Ürün MT6 değilse hafiflik önerisinin arkasında neredeyse hiçbir şey bulunmaz.
- Surround audio D11 için yayımlanmıştır; D17 Surround Sound, ZH12 ise yayımlamıştır.
- Katalogda kapasitif dokunmatik satırı ve çeviri satırı bulunmamaktır. İkisi de özellik olarak iddia edilecek şeyler değil, geliştirme kalemleridir.
Özelleştirme seçeneklerine genel bakış yapının tamamını ortaya koyar; nelerin özelleştirilebileceği ise yapılandırma ile geliştirme arasındaki sınırı ele alır. İkisinin amacı aynıdır: bu sınır, ilk teklif alınmadan önce bilinebilir ve bunu bilmek programdaki en ucuz çalışmadır.
Özelleştirme seçenekleri ve erken aşamada karara bağlanması gereken kararlar
Altı kararı geri almak pahalıdır. Bunların hiçbiri fabrikaya ait değildir; tümü ilk iki görüşmeye aittir.
Parça düzeyinde model ve yapılandırma. Belgeler, paketleme listeleri ve üretim hattı kurulumu parça düzeyinde çalışır. Model adlarıyla tanımlanan bir programın ilk üretim toplantısında parçalara dönüştürülmesi gerekir. Parça düzeyindeki yapılandırmayı bir kez belirleyin.
Hedef pazarlar. Belgeler, etiketler, diller ve uygunluk kapsamı bunları izler. Üçüncü ayda eklenen bir pazar; belge seti, baskı üretimi ve teslim süresi demektir.
Miktar ve ürün kombinasyonu. Birim fiyatın amorti edildiği maliyet, yapılandırma başına kurulum maliyetidir; dolayısıyla kombinasyon fiyatı belirler. Tek model ve tek renkten oluşan bir ilk sipariş, dört model ve altı renkten oluşan bir ilk siparişten farklı bir ticari görüşmedir.
Tarih ve sabit olan unsurlar. Kalıp yolu, baskı zamanı ve onay döngüleri bunun çevresinde planlanır. Sabit bir tarih ile değiştirilebilir bir tarih farklı programlar oluşturur.
Kimliğin kalıcılığı. Değişmeyecek bir logo kalıpla taşınabilir; değişebilecek bir logo taşınmamalıdır. Bir marka programının aynı zamanda kalıp programına dönüşüp dönüşmeyeceğini belirleyen karar budur. Sonuçlar kalıp gereksinimleri sayfasında açıklanır.
Yazılım müdahalesinin düzeyi. Bir arayüz, white-label sürüm, özel uygulama veya hiçbiri — dört düzey ve dört farklı devam maliyeti. Uygulama markalaması makalesi, her birinin sizi neye taahhüt ettiğini ortaya koyar; geliştirme maliyeti, taahhüt edilenlerin en küçük bölümüdür. Aynı kararların maliyet tarafını NRE ve kalıp tartışması ele alır.
Altısının yanında duran bir karar daha var: varlıkların sahibi kimdir. Tasarım, kalıp, yazılım ve veri; dört farklı varlık ve dört farklı yanıttır. IP sahipliği tartışması, bunların genellikle nasıl ayrıldığını açıklar. Bu görüşme, çalışmadan sonra değil, çalışmadan önce yapılmalıdır.
Bu altı karardan ikisi, ayrıntıları yerine programın biçimini belirledikleri için üzerinde durmayı hak eder.
Model ve yapılandırma kararı, aynı zamanda neyi feda ettiğinize ilişkin karardır. Seçilen yapılandırmada yer almayan her gereklilik, bütçede bir kalem değildir; bir şey geliştirmeye ilişkin karardır. Alıcılar genellikle gereklilik listesinin her satırı için ayrı ayrı fiyatlandırılmasını bekleyerek gelirler ve bu beklentileri haklıdır; ancak bir satırın fiyatı, o satırın program takvimine etkisiyle aynı şey değildir ve ikincisi genellikle daha büyüktür. Örneğin yayımlanmış bir şarj yöntemi bulunmayan bir yapılandırma, bütçede bir kalem değildir; kullanım kılavuzu, etiket ve şarj anlatısıyla ilgili bir dizi sorudur.
Tarih kararı, hangi gerekliliklerin var olmasına izin verileceğine ilişkin bir karardır. Sabit tarih ve açık kapsam, hiçbir programın teslim edemediği projeleri ortaya çıkaran kombinasyondur. Tarih sabitse kapsam ona bağlı bir işlev olmak zorundadır; bunu ifade etmenin yolu, önce tarihi sabitleyip ardından hangi gerekliliklerin bu tarihe sığdığını sormaktır. Ters sıra — önce kapsamı sabitleyip sonra tarih için ummak — programların dokuzuncu haftada lansmanı, on dördüncü haftada ise altın numuneyi tamamlamasına yol açar. Teslim süresi makalesi, her gereklilik türünün tarihi nasıl etkilediğini açıklar; kapsam ile tarih arasındaki kararın ihtiyaç duyduğu bilgi de budur.

Özelleştirme seçenekleri ve bir numune alınmadan önce var olması gereken evraklar
Arkasında bir şartname bulunmayan numune, karar değil geri bildirim üretir. İlk numune üretilmeden önce altı belgenin hazır olması gerekir ve bunları hazırlamak ucuzdur:
- Katmanlara göre sıralanmış gereklilik listesi, her satır mevcut bir yapılandırma veya geliştirme olarak işaretlenmelidir. Özelleştirme seçenekleri kontrol listesi bunun için kullanılacak formdur; sıralama yöntemi ise genel bakışta açıklanmıştır.
- Marka kılavuzu, en azından çizim kuralları: logo dosyaları, minimum boyutlar, koruma alanı, renk tanımları ve yerleştirme kuralları.
- Pazar listesi, her pazar için dil sayısı ve her pazarın ihtiyaç duyduğu belgelerle birlikte.
- İddia listesi. Ürünün ne yapacağına ilişkin söylenecekler ve her beyanı destekleyen kanıtlar. Sizi koruyan belge budur ve yayımlanmış satırlardan yola çıkarak yazılmalıdır: V06 ve S7 için giriş koruma derecelendirmesi mevcuttur, MT6 için ağırlık mevcuttur, şarj süresi verisi yirmi altı model için mevcuttur, çalışma süresi verisinin yayımlanmış bir test koşulu yoktur; katalog ise model bazında sertifikasyon satırı içermez ve metninde herhangi bir sertifikasyon şeması belirtmez. Arkasında satır bulunmayan bir iddia, savunması mümkün olmayan bir iddiadır.
- Taslak kabul kriterleri, hatta taslak aşamasında bile: numunenin neleri göstermesi ve hangi ölçütlere göre değerlendirilmesi gerektiği.
- Sahiplik notu, çizimlerin, tasarım dosyalarının, kalıpların ve yazılımın kime ait olduğunu ve gizli bilgileri kimin tuttuğunu kaydeden bir belgedir. Gizlilik sözleşmesini dosyalar aktarılmadan önce imzalamak, sonrasından sonra imzalamaktan daha kolaydır.
Yukarıdaki sıra bilinçli olarak kısa tutulmuştur. Bu sıradaki her belge, sonraki aşama başlamadan önce tek bir soruyu yanıtlamak için vardır ve hepsi birer toplantı değil belgedir; bu nedenle asenkron olarak incelenebilir ve kimsenin takvimini meşgul etmez.
Bu listeye eklenmesi gereken tek bir disiplin, çünkü tüm programın en ucuz alışkanlığıdır: gereklilik listesi dâhil her belgeyi sürüm numarasıyla izleyin. Sürüm numarası olmayan bir gereklilik listesinin onayı ve dondurulmuş hâli bulunmaz; bu da ilk inceleme döngüsündeki her yorumun sessizce bir değişikliğe dönüşmesi ve her değişikliğin numune aşamasında yeniden tartışılması anlamına gelir. Onaylayanı belirtilmiş, tarihlendirilmiş bir sürüm, tartışmayı bir duruma dönüştürür ve bunu hazırlamak hiçbir maliyet getirmez.
İkinci bir alışkanlık da tek satır hak ediyor: kararlar günlüğünü gereklilik listesinden ayrı tutun. Gereklilik listesi ürünün ne olduğunu söyler; kararlar günlüğü ise tartışmalı her noktanın neden öyle karara bağlandığını, kararı kimin verdiğini ve ne zaman verdiğini açıklar. Bir numune geri geldiğinde ve biri şarj yönteminin neden açık bırakıldığını sorduğunda, yanıt bir öğleden sonra yerine otuz saniye sürer.

Özelleştirme seçenekleri ve ilk görüşmeyi faydalı kılan sorular
Yalnızca bir görüşme yapabilirseniz, bu görüşmenin işe yaramasını sağlayan sorular şunlardır:
- Yayımlanan ürün gamında teklifimize en yakın hangi model ve yapılandırma bulunuyor?
- Gereksinimlerimizden hangileri mevcut yapılandırmalar, hangileri ise geliştirme kalemleri?
- Safiye en küçük yapılandırmayı hangisiyle yapabiliriz ve bu yapılandırma neleri dışarıda bırakıyor?
- Gereksinimlerimizden hangileri için yeni kalıplama gerekiyor ve kalıplama kararı neleri içeriyor?
- Özel katman için geliştirme ve NRE durumu ne olur?
- Uygulama katılım düzeyleri nelerdir ve her biri bizi lansmandan sonra neye taahhüt eder?
- Model başına ve pazar başına hangi belgeleri, kimden alırız?
- Numune sırası, numune maliyeti ve numune teslim süresi nedir?
- Yapılandırma başına birim fiyat, minimum sipariş miktarı ve teslim süresi ne olur?
- İlk sipariş neleri içermeli, ikinci sipariş hangi unsurları devralmalıdır?
3 ve 10. sorular, bir programı en sık değiştiren iki sorudur. İlk soru, kapsamın halihazırda mevcut olan bir şeye indirgenip indirgenemeyeceğini sorar; bu kategori için en etkili maliyet kontrol yöntemidir. İkinci soru ise program tekrarlarlandığında nasıl bir görünüm alacağını sorar. Çünkü birim başına takip siparişinden daha ucuz olan bir lansman, kötü yapılandırılmış bir lansmandır.
Özelleştirme seçenekleri ve ilk yanıtta bulunması gerekenler
Yararlı bir ilk yanıt, belirli olmalı ve bir sonraki adımı açıkça ortaya koyacak şekilde belirli olmalıdır. Şunları içermelidir:
- Yapılandırmanın belirlenmesi. Teklife en yakın yayımlanmış model ve yapılandırma ile buna uygulanan yayımlanmış satırlar: cihazın nasıl şarj edildiği, kılıfın listelenip listelenmediği, şarj süresi, çözünürlük, giriş koruma derecesi, ağırlık, renk seçenekleri ve Bluetooth sürümü.
- Eksikler, soru olarak. Yayımlanmış katalogun o model için kapsamadığı her şey, sessizce bırakılmak yerine sorumlusu belirtilmiş bir soruya dönüşmelidir.
- Her gereksinim için katman ataması ve geliştirme kalemlerinin yapılandırma kalemlerinden ayrı olarak işaretlenmesi.
- Kalıplama ve NRE durumu. Sayı yerine durum olarak belirtilmeli ve sayının hangi unsurlara bağlı olacağı açıklanmalıdır.
- Numune planı. Numune sayısı, sıra, maliyet ve teslim süresiyle birlikte.
- Teklif verilebilecek ticari koşullar ve henüz teklif verilemeyen koşulların nedenleriyle birlikte açıkça belirtilmesi.
Yukarıdaki karar şeması, görüşmenin basitleştirilmiş bir versiyonudur. Ürün seçici değildir; hangi yapılandırma sorusunun önce sorulması gerektiğini belirlemeye yönelik bir yöntemdir.
Bizden almayacağınız ve beklemeniz gerekmeyen şeyler; bir fiyat listesi, tek bir minimum sipariş miktarı veya sabit bir teslim süresidir. Şarj yöntemi yayımlanmamış dört model, kılıfı yayımlanmamış iki model, ağırlığı yayımlanmamış bir model ve yirmi beş modelin yalnızca ikisinde renk seçeneği bulunan bir seçenek alanında bu sayıların hiçbiri tüm seçenekler için geçerli değildir. Yanıtın yararlı biçimi yapılandırma bazlıdır ve yapılandırma belirlendiği anda sunulabilir.
İlk yanıtın ayrıca, henüz yanıtlayamadığı konuları, nedenlerini ve yanıtlamayı beklediği tarihi içeren kısa bir listeyi içermesi gerekir. Birinci gün her şeye güvenilir bir yanıt veren tedarikçi size bir şey söylüyordur, ancak bu yanıtın doğru olduğu nadiren söylenebilir. “MT6'nın şarj yöntemi yayımlanmamış ve bu yanıtı Perşembe günü mühendislik ekibinden alacağım” diyen bir ilk yanıt, alıcı için yuvarlanmış bir rakamdan daha yararlıdır. Çünkü alıcı, adı belirtilmiş bir eksiklik çevresinde planlama yapabilir; yuvarlanmış bir rakam çevresinde planlama yapamaz.
Buradan yola çıkan program, teslim süresi makalesinde açıklandığıyla aynıdır: kalıplama üretimden ayrılır, dış kuyruklar açıkça belirtilir ve alıcının kendi onay döngüsü programın bir parçası olarak hesaplanır; sıfır olduğu varsayılmaz. Tüm seçenek alanı özelleştirme seçenekleri başlığı altında yer alır.
İlk programda en hızlı yol gösterişsizdir. Tekifi, pazarları, miktarı ve tarihi gönderin. Yayımlanmış hangi yapılandırmanın en yakın olduğunu sorun. Ardından sırasıyla, programda neyin sabit, neyin pazarlık edilebilir ve neyin hiç yer almadığı konusunda karar verin; biz de aynı üç liste üzerinden çalışır, yayımlanmış satırları bunlara karşı doldurur ve eksikleri sorumlusu ve tarihiyle birlikte soru olarak kaydederiz.
İlgili okumalar



