Κατασκευαστής smart γυαλιών OEM/ODM · Shenzhen, Κίνα +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Ανάπτυξη ODM: Οι παράγοντες κινδύνου που πρέπει να εντοπιστούν νωρίς

Οι παράγοντες κινδύνου στην ανάπτυξη ODM δεν κατανέμονται ομοιόμορφα σε ένα πρόγραμμα. Οι περισσότεροι αποφασίζονται τις πρώτες εβδομάδες, ενώ η απαίτηση ακόμη…

Από την ομάδα μηχανικών και προμηθειών της CYNRIN/ Jul 26, 2021/ 3 λεπτά ανάγνωσης
Ανάπτυξη ODM: Οι παράγοντες κινδύνου που πρέπει να εντοπιστούν νωρίς

Οι παράγοντες κινδύνου στην ανάπτυξη ODM δεν κατανέμονται ομοιόμορφα σε ολόκληρο το πρόγραμμα. Οι περισσότεροι αποφασίζονται τις πρώτες λίγες εβδομάδες, όταν η απαίτηση βρίσκεται ακόμη σε φάση σύνταξης και οι αποφάσεις φαίνονται ακόμη αναστρέψιμες. Η ακριβή έκδοση κάθε παράγοντα είναι αυτή που αναφέρεται για πρώτη φορά τον τέταρτο μήνα, αφού έχει κατασκευαστεί η εργαλειοποίηση και έχει συναρμολογηθεί ο φάκελος αρχείων. Η αναφορά τους νωρίς αποτελεί τη σημαντικότερη επένδυση που μπορεί να κάνει ένας αγοραστής σε συνεργασία ODM, επειδή ένας κίνδυνος που αναφέρεται νωρίς αποτελεί απόφαση, ενώ ένας κίνδυνος που αναφέρεται αργά αποτελεί απρόοπτο γεγονός — και τα απρόοπτα γεγονότα κοστίζουν πάντα περισσότερο από την απόφαση που τα απέτρεψε και φτάνουν πάντα σε χειρότερη στιγμή.

Διαδρομή διαλογής για τον καθορισμό του παράγοντα κινδύνου του προγράμματος που θα αντιμετωπιστεί πρώτος

Το πρακτικό ερώτημα είναι πότε πρέπει να διεξαχθεί αυτή η ανασκόπηση. Η απάντηση είναι νωρίτερα από όσο αναμένουν τα περισσότερα προγράμματα και, ειδικότερα, πριν από την πρώτη προσφορά, όχι μετά την πρώτη έγκριση. Μια προσφορά αποτελεί μηχανισμό δέσμευσης: καθιερώνει παραδοχές, δημιουργεί σημείο σύγκρισης και συνήθως αντιμετωπίζεται εσωτερικά ως θέση και όχι ως εκτίμηση. Η ανασκόπηση κινδύνων πριν από την προσφορά διεξάγεται, λοιπόν, όταν κάθε απόφαση είναι ακόμη οικονομικά ασφαλής, ενώ μετά την προσφορά η ανασκόπηση πρέπει να αντιτάσσεται σε δεσμεύσεις που έχουν ήδη αναληφθεί.

Υπάρχει ένας δεύτερος λόγος για τον οποίο πρέπει να διεξαχθεί νωρίς: ο κατάλογος κινδύνων είναι ευκολότερος να συνταχθεί όταν κανείς δεν έχει δημόσια φήμη συνδεδεμένη με το σχέδιο. Μόλις μια ομάδα έχει δεσμευτεί για έναν όγκο, μια ημερομηνία και ένα κανάλι, τα μέλη της έχουν κίνειτρα να παρουσιάζουν το πρόγραμμα ως λιγότερο επικίνδυνο από όσο είναι στην πραγματικότητα. Την πρώτη εβδομάδα μιας συνεργασίας, ο ειλικρινής κατάλογος κινδύνων είναι αυτός που μπορεί να συντάξει ο καθένας χωρίς κόστος και η τελευταία ευκαιρία για να συνταχθεί με αυτόν τον τρόπο.

Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί σε αυτή τη συνάντηση δεν είναι «τι μπορεί να πάει στραβά» — όλοι μπορούν να επινοήσουν κινδύνους — αλλά «τι είμαστε έτοιμοι να αποφασίσουμε και τι θα έκανε αυτή την απόφαση δασανιστική να αναστραφεί». Η αλλαγή αυτής της οπτικής παράγει μικρότερο, πιο συγκεκριμένο και πιο χρήσιμο κατάλογο, επειδή κάθε καταχώριση συνδέεται με μια εκκρεμή ενέργεια και όχι με μια γενική ανησυχία. Ένας κατάλογος κινδύνων στον οποίο κάθε γραμμή αναφέρει την απόφαση, τον υπεύθυνο, τον ενεργοποιητικό παράγοντα και τη συνέπεια αποτελεί ενεργό έγγραφο· μια λίστα κινδύνων είναι έγγραφο που κανείς δεν ανοίγει δύο φορές.

Παράγοντες κινδύνου στην ανάπτυξη ODM και πού αποφασίζεται πραγματικά ο καθένας

Ο χρήσιμος τρόπος για να παρουσιαστεί αυτός ο κατάλογος δεν είναι ως σύνολο κινδύνων, αλλά ως σύνολο σημείων απόφασης, επειδή ο καθένας τους αποφασίζεται από κάποιον που επιλέγει να κάνει κάτι. Αυτή η οπτική μετατρέπει τη συζήτηση από ανασκόπηση του τι μπορεί να πάει στραβά σε ανασκόπηση του τι πρόκειται να δεσμευτεί, κάτι που αποτελεί πολύ πιο παραγωγική συνάντηση.

Η απαίτηση που δεν συμφωνήθηκε ποτέ ουσιαστικά. Η πιο συνηθισμένη αποτυχία σε αυτή την κατηγορία δεν είναι τεχνική. Πρόκειται για μια περιγραφή που τα δύο μέρη κατάλαβαν διαφορετικά. «Σαν το προϊόν που είδατε στην έκθεση», «όμοιο με ό,τι είχαμε την προηγούμενη φορά», «ίδιο με το τρέχον μοντέλο, αλλά με μεγαλύτερη μπαταρία» — κάθε μία από αυτές οδηγεί σε ένα προϊόν που ικανοποιεί την κατανόηση του ενός μέρους και εκπλήττει το άλλο. Η έγκαιρη προειδοποιηση είναι εύκολα ανιχνεύσιμη: δύο άτομα περιγράφουν την ίδια λειτουργία με διαφορετικές λέξεις. Εάν ο μηχανικός και ο υπεύθυνος προϊόντος πιστεύουν και οι δύο ότι είπαν το ίδιο πράγμα, η προδιαγραφή πρέπει να γραφτεί πριν κατασκευαστεί οτιδήποτε, και η καταγραφή πρέπει να περιλαμβάνει και όσα το προϊόν σκόπιμα δεν κάνει.

Αποφάσεις που δεν μπορούν να αναστραφούν. Η εργαλειοποίηση αποτελεί τη χαρακτηριστική μη αναστρέψιμη δέσμευση. Μόλις κατασκευαστεί το καλούπι, ο σχεδιασμός καθορίζεται με τρόπο που καμία συζήτηση δεν μπορεί να αναστρέψει, ενώ τα χρήματα έχουν ήδη δαπανηθεί, ανεξάρτητα από το αν το προϊόν πωλείται ή όχι. Η έγκαιρη προειδοποιηση είναι μια προσφορά εργαλειοποίησης που φτάνει πριν οριστεί οριστικά ο σχεδιασμός, κάτι που σημαίνει ότι η προσφορά αφορά έναν σχεδιασμό που εξακολουθεί να μεταβάλλεται. Η αντιμετώπιση έγκειται στη σειρά εκτέλεσης: οριστικοποιήστε όσα μπορούν να οριστικοποιηθούν και πληρώστε για όσα πράγματι δεν μπορούν να αναβληθούν. Ένα πρόγραμμα που διαχωρίζει τις αποφάσεις που πράγματι χρειάζονται να ληφθούν νωρίς από εκείνες που λαμβάνονται νωρίς επειδή φαίνονται επείγουσες αποτελεί επένδυση που αποδίδει πραγματικά χρήματα.

Ιδιοκτησία πνευματικής ιδιοκτησίας. Το ποιος κατέχει τα σχέδια, το υλικολογισμικό και την εργαλειοποίηση παραλείπεται συνήθως από την πρώτη συζήτηση και γίνεται επίπονο αργότερα, συνήθως μόλις η σχέση έχει αναπτυχθεί αρκετά ώστε να έχει σημασία. Η έγκαιρη προειδοποιηση είναι μια σύμβαση που είναι σιωπηρή σχετικά με τα σχέδια και την πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα του υλικολογισμικού. Δεν πρόκειται για ερώτημα με προφανής απάντηση υπέρ ενός μέρους — ένας σχεδιασμός που αναπτύχθηκε από κοινή επιχείρηση μπορεί να είναι πράγματι κοινός — και αυτό που δεν είναι αποδεκτό είναι η σιωπή, επειδή η σιωπή μετατρέπεται σε διαφωνία και όχι σε απόφαση.

Κάθε κίνδυνος χαρτογραφημένος στη στιγμή που αποφασίζεται και στο κόστος της καθυστερημένης αναφοράς του

Φωτογραφία που δημιουργήθηκε με AI και απεικονίζει την ανάπτυξη ODM: οι παράγοντες κινδύνου που αξίζει να αναφερθούν νωρίς — εικόνα 1 από 3

Αλλαγές που φτάνουν μετά την ολοκλήρωση του φακέλου

Δύο κίνδυνοι έχουν κοινή μορφή: μια αλλαγή που είναι λογική όταν προτείνεται και ακριβής όταν γίνεται αποδεκτή σε λάθος χρονική στιγμή.

Αλλαγή συνόλου αρχείων μετά τη συναρμολόγησή του. Το αρχείο περιγράφει ένα σύνολο μοντέλων, και κάθε μοντέλο αποτελεί μια καταχώριση σε αυτό. Η προσθήκη ενός μοντέλου, η αλλαγή μιας οπτικής διαμόρφωσης ή η τροποποίηση της μηχανικής περιγραφής ενός προϊόντος είναι όλες πιθανές αιτίες επανεξέτασης του αρχείου. Η έγκαιρη προειδοποίηση είναι μια αλλαγή υλικού που προτείνεται αφού έχει συναρμολογηθεί το αρχείο — ακριβώς όταν η αλλαγή είναι φθηνότερη να γίνει και ακριβότερη να γίνει αποδεκτή. Η συνήθεια πρόληψης δεν κοστίζει τίποτα: κάθε προτεινόμενη αλλαγή ελέγχεται έναντι της τεχνικής περιγραφής πριν γίνει αποδεκτή, και ο έλεγχος πραγματοποιείται όσο το αρχείο είναι ακόμη ανοιχτό.

Υποχώρηση υλικολογισμού. Μια μεταγενέστερη αλλαγή μπορεί να διακόψει μια προηγούμενη λειτουργία στην οποία εξαρτώνταν κάτι άλλο, και η έγκαιρη προειδοποίηση είναι ένα σημάδι ότι οι αλλαγές γίνονται στον χώρο εργασίας και όχι εντός του προγράμματος — μια ενημέρωση που αποστέλλεται στον πελάτη για τη διόρθωση ενός προβλήματος, ενώ κάποια άλλη λειτουργία σταματά αθόρυβα να λειτουργεί. Ο υλικολογισμός που αλλάζει μετά την έναρξη της παραγωγής είναι και υλικολογισμός που πιο δύσκολα πιστοποιείται, επειδή το αρχείο περιγράφει τη λειτουργία όπως ήταν κατά τη συγγραφή του. Ο διαχωρισμός στον οποίο πρέπει να επιμένουμε είναι μεταξύ μιας αλλαγής που υφίσταται έκδοση, υποβάλλεται σε έλεγχο υποχώρησης και κυκλοφορεί μαζί με το πρόγραμμα, και μιας αλλαγής που εφαρμόζεται απευθείας σε έναν πελάτη. Και οι δύο μπορεί να είναι ορθές· μόνο η μία αφήνει ιχνηλάσιμη καταγραφή.

Κάτω από και τα δύο υπάρχει ένας γενικός κανόνας, κι αυτός είναι αυτός που λείπει πιο συχνά από το σχέδιο ενός προγράμματος: μια αλλαγή που γίνεται αποδεκτή αφού έχει περάσει ένα σημείο ελέγχου αποτελεί απόφαση επανανοίγματος του σημείου ελέγχου και πρέπει να καταγραφεί ως τέτοια, αντί να απορροφηθεί σιωπηλά. Τα προγράμματα που αντιμετωπίζουν τις αλλαγές μετά τα σημεία ελέγχου ως συνηθισμένη μετατόπιση είναι αυτά που κατά τον έλεγχο ανακαλύπτουν ότι το προϊόν στο κουτί δεν αντιστοιχεί στο προϊόν του αρχείου.

Ο μηχανισμός που διαχειρίζεται αυτό το θέμα δεν είναι εντυπωσιακός και πρέπει να περιλαμβάνεται στο σχέδιο του προγράμματος, αντί να επινοείται τη στιγμή της πίεσης. Κάθε προτεινόμενη αλλαγή λαμβάνει τρεις απαντήσεις πριν γίνει αποδεκτή: πίσω από ποιο σημείο ελέγχου βρίσκεται, ποια τεκμήρια ακυρώνει και ποιος υπογράφει τη συνέπεια. Μια αλλαγή υλικολογισμού μπορεί να μην υπόκειται σε κανένα σημείο ελέγχου και να ακυρώνει ένα αρχείο καταγραφής ελέγχου υποχώρησης· η προσθήκη ενός μοντέλου υπόκειται στο σύνολο αρχείων και ακυρώνει μια αξιολογημένη διαμόρφωση. Εάν η τρίτη απάντηση δεν έχει συνδεδεμένο όνομα, η αλλαγή δεν είναι έτοιμη για απόφαση και η σωστή αντίδραση είναι η αναβολή της, αντί η άτυπη αποδοχή της.

Το συγκεκριμένο ερώτημα που πρέπει να τεθεί στον προμηθευτή είναι: ποια είναι η διαδικασία ελέγχου αλλαγών σας, ποιος μπορεί να εγκρίνει μια αλλαγή που επηρεάζει μια αξιολογημένη διαμόρφωση και μπορείτε να μας δείξετε μια εγκεκριμένη αλλαγή και ποια τεκμήρια ακυρώθηκαν από αυτήν; Το τρίτο ερώτημα είναι αυτό που ξεχωρίζει μια διαδικασία από ένα έγγραφο. Τα περισσότερα εργοστάσια έχουν τα δύο πρώτα· λιγότερα έχουν πρόσφατο παράδειγμα του τρίτου, και ένα εργοστάσιο που δεν μπορεί να παρουσιάσει ένα τέτοιο παράδειγμα είτε είναι ασυνήθιστα οργανωμένο είτε δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ αυτήν την κατάσταση.

Μητρώο κινδύνων που δείχνει την αναστρεψιμότητα, το κόστος καθυστέρησης και τον έλεγχο που περιορίζει καθέναν από αυτούς

Φωτογραφία παραγόμενη από AI που απεικονίζει την ανάπτυξη ODM: τους παράγοντες κινδύνου που αξίζει να αναφερθούν έγκαιρα — εικόνα 2 από 3

Κίνδυνος χρονοδιαγράμματος, κίνδυνος συγκέντρωσης και η πρόβλεψη που δεν έφτασε

Αποφάσεις που φτάνουν αργά και μετατοπίζουν το χρονοδιάγραμμα. Μια απόφαση που λαμβάνεται αφού έχει κλείσει η θέση παραγωγής δεν μετατοπίζει τα εμπορεύματα· μετατοπίζει την ημερομηνία. Η έγκαιρη προειδοποίηση είναι ένα πρόγραμμα όπου οι αποφάσεις περιγράφονται ως εκκρεμείς, ενώ το χρονοδιάγραμμα έχει ήδη δεσμευτεί, πράγμα που αποτελεί δύο ασύμβατες καταστάσεις, και το χρονοδιάγραμμα πάντα κερδίζει. Το αντιμετρπικό μέτρο δεν είναι εντυπωσιακό και είναι αποτελεσματικό: ένα αρχείο καταγραφής αποφάσεων με ημερομηνίες, το οποίο επανεξετάζεται αρκετά συχνά ώστε μια απόφαση που πλησιάζει την ημερομηνία της να γίνεται ορατή πριν μετατραπεί σε καθυστέρηση.

Το ίδιο το αρχείο καταγραφής είναι εύκολο να συνταχθεί και εύκολο να γίνει άσχημα. Τρία πεδία το κάνουν να λειτουργεί — η απόφαση, η ημερομηνία έως την οποία πρέπει να κλείσει και η συνέπεια της παράλειψης αυτής της ημερομηνίας — και τρεις συνήθειες το κάνουν να αποτυγχάνει. Η καταγραφή αποφάσεων χωρίς ημερομηνίες, η οποία μετατρέπει το αρχείο σε λίστα επιθυμιών. Η καταγραφή μιας ημερομηνίας που ανήκει στο σχέδιο και όχι στην εξάρτηση, η οποία αποκρύπτει τον πραγματικό περιορισμό. Και η επανεξέτασή του σε σταθερή μηνιαία ρυθμό, η οποία σημαίνει ότι μια απόφαση που λήγει αύριο συζητάται στην επόμενη μηνιαία συνάντηση. Η έκδοση που λειτουργεί αντιμετωπίζει μια απόφαση της οποίας έχει επήλθει η ημερομηνία ως κλιμάκωση και όχι ως θέμα συζήτησης, επειδή η διαφορά μεταξύ των δύο ισοδρομεί περίπου με το μέγεθος της καθυστέρησης που δημιουργείται.

Η άλλη ερώτηση που πρέπει να τεθεί είναι αν η ημερομηνία στο πρόγραμμα αποτελεί υπόσχεση ή εξάρτηση. Τα προγράμματα που αναφέρουν τις εξαρτήσεις — εργαλεία, έγκριση υλικολογισμού, συναρμολόγηση αρχείων, μια διαδρομή αξιολόγησης — μπορούν να δείξουν στον αγοραστή ποιο μέρος της ημερομηνίας του ανήκει να διαχειρίζεται και ποιο όχι. Τα προγράμματα που προσφέρουν μια ενιαία ημερομηνία ζητούν από τον αγοραστή να αναλάβει την αβεβαιότητα όλων όσων περιλαμβάνονται στον κατάλογο.

Συγκέντρωση προμηθευτών. Ένα πρόγραμμα που βασίζεται σε ένα εργοστάσιο έχει ένα μοναδικό σημείο αστοχίας, και σε αυτή την κατηγορία οι τρόποι αστοχίας είναι συνηθισμένοι — έλλειψη υλικών, πρόβλημα στη γραμμή παραγωγής, ποιοτική απόκλιση που θέτει σε καραντίνα μια παρτίδα. Η πιστοποίηση δεύτερης πηγής είναι δαπανηρή και χρονοβόρα, κάτι που ακριβώς συμβαίνει γιατί αναβάλλεται πάντα, και η αναβολή αυτή είναι που κάνει τον κίνδυνο μόνιμο αντί προσωρινό. Η ενδιάμεση θέση στην οποία σχεδόν κανένα πρόγραμμα δεν φτάνει δεν είναι μια δεύτερη πηγή, αλλά μια τεκμηριωμένη διαδρομή υποκατάστασης: ένα ορισμένο εναλλακτικό εξάρτημα για κάθε εξάρτημα μοναδικής προμήθειας, με τα αποδεικτικά στοιχεία ότι η υποκατάσταση ακυρώνει ό,τι έχει ήδη εντοπιστεί. Έτσι, μια άγνωστη μεταβλητή μετατρέπεται σε γνωστό κόστος.

Ο τρόπος οικονομικής αξιολόγησης αυτής της έκθεσης είναι να ζητηθεί ο κατάλογος υλικών, αντί τη γνώμη του εργοστασίου γι’ αυτόν. Ποια εξαρτήματα προέρχονται από μοναδική πηγή, αν έχει το καθένα ορισμένη εναλλακτική λύση, αν η εναλλακτική λύση είναι pin-compatible ή απαιτεί τροποποίηση της πλακέτας και ποια αποδεικτικά στοιχεία ακυρώνει μια αντικατάσταση — αυτές οι τέσσερις απαντήσεις, για κάθε εξάρτημα, συνθέτουν έναν καταγραφή κινδύνων υποκατάστασης τον οποίο μπορεί να τιμολογήσει ο αγοραστής. Τα εξαρτήματα που δεν μπορούν να υποκατασταθούν χωρίς επανασχεδιασμό είναι αυτά που δικαιολογούν μια συζήτηση για αποθεματική κάλυψη ή εναλλακτική πηγή, και συνήθως αποτελούν έναν μικρό αριθμό σε σύγκριση με μια μεγάλη λίστα. Τα σημάδια ότι κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει είναι απλά: ένα εργοστάσιο που δεν μπορεί να παράσχει κατάλογο υλικών σε επίπεδο εξαρτημάτων ή που απαντά στο ερώτημα για τις εναλλακτικές λύσεις με γενικόλογους όρους αντί για κάθε εξάρτημα ξεχωριστά.

Η πρόβλεψη που δεν έφτασε. Η παραδοχή ζήτησης πίσω από ένα πρόγραμμα ODM συνήθως βασίζεται σε ένα μάρκετινγκ πλάνο και όχι σε ιστορικό ζήτησης, κάτι που αποτελεί την κατάσταση για ένα νέο προϊόν και τον λόγο για τον οποίο η πρώτη παραγγελία φέρει περισσότερο κίνδυνο από τη δεύτερη. Η έγκαιρη προειδοποίηση είναι μια παραγγελία που βασίζεται σε πλάνο και όχι σε πρόβλεψη. Η αντιμετώπιση δεν έχει να κάνει με αναλυτική πολυπλοκότητα· έχει να κάνει με τη διαμόρφωση της πρώτης παραγγελίας ώστε να είναι εφικτό να ζηθεί αν κατασταλεί λανθασμένα, κάτι που συνήθως σημαίνει μικρότερη αρχική δέσμευση και τεκμηριωμένη κλιμάκωση αντί για μεγάλη παραγγελία που στηρίζεται σε μια πρόβλεψη την οποία κανείς δεν θα υπέγραφε.

Μέσα σε αυτή την αντιμετώπιση κρύβεται μια εμπορική αντιστάθμιση, την οποία αξίζει να ονομαστεί επειδή οι αγοραστές συχνά την αναβάλλουν. Μια μικρή πρώτη παραγγελία μειώνει τις ζημιές σε περίπτωση λανθασμένης πρόβλεψης και αυξάνει το συνολικό κόστος του προγράμματος, επειδή τα σταθερά κόστη μηχανικής, απόσβεσης εργαλείων και εγκατάστασης κατανέμονται σε λιγότερες μονάδες. Μια μεγάλη πρώτη παραγγελία βελτιώνει το συνολικό κόστος μονάδας κατά την παράδοση και μετατρέπει ένα σφάλμα πρόβλεψης σε θέση αποθήκης. Καμία επιλογή δεν είναι λανθασμένη και η σωστή απάντηση εξαρτάται από τον ισολογισμό και το κανάλι του αγοραστή, όχι από τη προτίμηση του εργοστασίου — και γι’ αυτό ακριβώς το εργοστάσιο θα πρέπει να παρουσιάζει το συνολικό κόστος για δύο ή τρεις όγκους αντί για έναν μόνο αριθμό. Το ερώτημα επομένως δεν είναι «ποια είναι η τιμή σας», αλλά «πώς διαμορφώνεται το κόστος μονάδας σε αυτόν τον όγκο, στον μισό και στον διπλάσιο», και η μορφή αυτής της καμπύλης συνήθως είναι πιο ενημερωτική από οποιοδήποτε μεμονωμένο σημείο της.

Έλεγχοι που πρέπει να εφαρμοστούν πριν από την πρώτη μη αναστρέψιμη δαπάνη

Φωτογραφία που δημιουργήθηκε με AI και απεικονίζει την ανάπτυξη ODM: οι παράγοντες κινδύνου που αξίζει να αναφερθούν νωρίς — εικόνα 3 από 3

Μια μέθοδος για την ονοματολογία των κινδύνων αρκετά νωρίς ώστε να έχουν σημασία

Η ονοματολογία ενός κινδύνου είναι εύκολη και σχεδόν άχρηστη από μόνη της. Η διαφορά δημιουργείται από την ονοματολογία του αρκετά νωρίς ώστε να παραμένει διαθέσιμη μια απόφαση, την καταγραφή του υπεύθυνου για την απόφαση αυτή και τον προσδιορισμό του τι συμβαίνει αν εξελιχθεί αρνητικά. Τρία χαρακτηριστικά ξεχωρίζουν έναν κίνδυνο που διαχειρίζεται πραγματικά από έναν που απλώς τεκμηριώνεται.

Το πρώτο είναι ένας ενεργοποιητικός παράγοντας και όχι μια αίσθηση. «Η απαίτηση δεν είναι σαφής» αποτελεί μια αίσθηση. «Δεν υπάρχει γραπτή προδιαγραφή που έχει υπογραφεί και από τα δύο μέρη πριν από την πρώτη προσφορά» αποτελεί ενεργοποιητικό παράγοντα, επειδή μπορεί να ελεγχθεί οποιαδήποτε συγκεκριμένη ημέρα. Το δεύτερο είναι ένας υπεύθυνος, όχι μια ομάδα· ένας κίνδυνος που ανήκει τόσο στη μηχανική όσο και στο μάρκετινγκ δεν ανήκει σε κανέναν. Το τρίτο είναι μια συγκεκριμένη συνέπεια, επειδή ένας κίνδυνος χωρίς συνέπεια προκαλεί μια συζήτηση στην οποία όλοι συμφωνούν ότι έχει σημασία, αλλά τίποτα δεν αλλάζει. Όταν η συνέπεια είναι χρηματική, γράψτε το ποσό. Όταν είναι ημερομηνία, γράψτε την ημερομηνία. Όταν είναι δυνατότητα, γράψτε τι κάνει αντ’ αυτού το πρόγραμμα.

Υπάρχει ένα τέταρτο χαρακτηριστικό που εμφανίζεται μόνο αργότερα και το οποίο οι έμπειροι διευθυντές προγράμματος προσθέτουν χωρίς να τους ζητηθεί: το πρώιμο σημείο στο οποίο ο κίνδυνος μπορεί ακόμη να αποφευχθεί με χαμηλό κόστος. Για ένα κενό στις προδιαγραφές πριν από την πρώτη προσφορά. Για μια δέσμευση σε εργαλεία, αυτό είναι η οριστικοποίηση του σχεδιασμού. Για μια αλλαγή που θα μετέφερε μια αξιολογημένη διαμόρφωση, είναι πριν από τη συναρμολόγηση του αρχείου. Η καταγραφή αυτής της στήλης μετατρέπει το μητρώο από λίστα σε χρονοδιάγραμμα, επειδή υποδεικνύει στην ομάδα ποια στοιχεία πρέπει να επιλυθούν πριν από ποιο σημείο ελέγχου, αντί να αφήνει τη σειρά σε αυτούς που διακρίνονται πιο έντονα. Παρέχει επίσης στο πρόγραμμα μια ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα που οι αγοραστές θέτουν συχνότερα στην αρχή και λαμβάνουν μια αόριστη απάντηση: ποια από αυτά τα θέματα θα σταματήσουν το έργο και ποια απλώς θα το κάνουν ακριστέρα.

Πριν δεσμευτείτε στο μητρώο, αξίζει να το δοκιμασετε έναντι τεσσάρων ερωτήσεων. Θα γνώριζε ένα δεύτερο άτομο, διαβάζοντας αυτό το μητρώο, τι πρέπει να κάνει το πρωί της Δευτέρας; Αν όχι, οι καταχωρίσεις είναι κίνδυνοι και όχι ενέργειες. Μπορεί να επαληθευτεί κάθε καταχώριση σε συγκεκριμένη ημέρα χωρίς σύσκεψη; Αν όχι, δεν θα επαληθευτεί. Υπάρχει κάποια καταχώριση με εναύτημα που έχει ήδη ενεργοποιηθεί; Αν ναι, δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο· αποτελεί τρέχουσα κατάσταση και ανήκει στο σχέδιο του προγράμματος, όχι στο μητρώο. Περιέχει το μητρώο κάτι που εμφανίζεται μόνο επειδή κάποιος το θυμήθηκε σήμερα; Η τελευταία κατηγορία είναι η πιο πολύτιμη, επειδή δείχνει πού είναι ασθενής η συλλογική μνήμη του προγράμματος — και ένα πρόγραμμα που ανακαλύπτει τρία τέτοια στοιχεία σε μία ανασκόπηση έχει μόλις βρει τη φθηνότερη δυνατή μείωση του μελλοντικού κόστους.

Ένα λειτουργικό μητρώο κινδύνων ανάπτυξης ODM με εναύτημα και έλεγχο για κάθε καταχώριση

Εφαρμοσμένη σε ένα πραγματικό πρόγραμμα, αυτή η μέθοδος παράγει ένα μητρώο περίπου δέκα έως δεκαπέντε γραμμών, αρκετά σύντομο για να συντηρείται και αρκετά εκτεταμένο για να είναι χρήσιμο. Έχει επίσης την τάση να αναδιατάσσει τη λίστα σε σχέση με την έμμεση γνώμη: ο κίνδυνος συμφωνίας προδιαγραφών συνήθως ανεβαίνει, επειδή ελέγχεται καθημερινά και η διόρθωσή του είναι φθηνή, ενώ ο κίνδυνος πνευματικής ιδιοκτησίας υποχωρεί ελαφρώς μόλις γραφεί, επειδή μια τεκμηριωμένη απάντηση δεν χρειάζεται διαχείριση. Αυτή η αναδιάταξη αποτελεί το νόημα της άσκησης και γι' αυτό ένα μητρώο που καταρτίζεται στην αρχή ενός προγράμματος συνήθως διαφέρει από τη λίστα ανησυχιών με την οποία φτάνει μια ομάδα στο τέλος.

Τι δημοσιεύουμε και σε τι θα δεσμευτούμε γραπτώς

Δημοσιεύουμε τη δυνατότητα προσαρμογής που περιέχει ο κατάλογός μας, και τα κενά στις δυνατότητες έχουν την ίδια έμφαση με την ίδια τη δυνατότητα. Η καταχώριση για τη μετάδοση μέσω οστών δεν περιλαμβάνει δημοσιευμένη δυνατότητα προσαρμογής, ενώ η σειρά για παιδιά σημειώνει την προσαρμογή εφαρμογής και υλικολογισμού ως μη επαληθευμένη. Δεν θα αναφέρουμε κόστος ανάπτυξης, κόστος εργαλείων ή χρονοδιάγραμμα για τα οποία δεν έχουμε δεσμευτεί γραπτώς, ούτε θα περιγράφουμε έναν σχεδιασμό ως οριστικοποιημένο όταν είναι ακόμη ανοιχτός. Αυτές οι δύο αρνήσεις αποτελούν την ίδια δέσμευση που θεωρείται από διαφορετικές πλευρές: ένα πρόγραμμα που εξαρτάται από έναν αδήλωτο αριθμό ή από μια υποθετική οριστικοποίηση είναι ένα πρόγραμμα που φέρει έναν κίνδυνο που κανείς δεν έχει ονομάσει.

Μπορούμε να σας ενημερώσουμε ποιοι από αυτούς τους κινδύνους επηρεάζει μια προτεινόμενη αλλαγή, ποιες αποφάσεις στο πρόγραμμά σας είναι πραγματικά μη αναστρέψιμες και ποιες είναι αναστρέψιμες με κόστος που κανείς δεν έχει περιλάβει στον προϋπολογισμό. Η δομή του προγράμματος περιγράφεται στη ανάπτυξη ODM, το ζήτημα της ιδιοκτησίας εξετάζεται στο άρθρο ποιος κατέχει τα σχέδια και τον υλικολογισμό, ενώ οι μη αναστρέψιμες δαπάνες καλύπτονται στο άρθρο κόστος μηχανικής και εργαλείων.

Αξίζει να γνωρίζετε την έκδοση due diligence της ίδιας άσκησης πριν δεσμευτείτε σε μια σύντομη λίστα. Κατά την αξιολόγηση ενός εργοστασίου, αντί για την εκτέλεση ενός προγράμματος, τα σημάδια ότι η διαδικασία διαχείρισης κινδύνων είναι ασθενής εμφανίζονται ως εργοστάσιο που δεν μπορεί να αναφέρει την τελευταία αλλαγή διαμόρφωσης που έκανε, δεν μπορεί να παρουσιάσει αρχείο αποφάσεων από προηγούμενο πρόγραμμα ή προσφέρει χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης χωρίς να αναφέρει καμία εξάρτηση. Κανένα από αυτά δεν αποδεικνύει ότι κάτι δεν πάει καλά, και ένα εργοστάσιο που βρίσκεται προσωρινά μεταξύ προγραμμάτων θα παρουσιάσει και τα τρία. Ωστόσο, σας δείχνουν αν θα έχετε αργότερα χρήσιμες αποδείξεις, κι αυτό είναι συνήθως το πιο πολύτιμο ερώτημα.


Σχετικό υλικό

Στείλτε μας το σχέδιο του προγράμματός σας και θα επισημάνουμε τις αποφάσεις που είναι ακόμη αναστρέψιμες και εκείνες που δεν είναι.

Συνομιλήστε στο WhatsApp
Η εμπειρία σας σε αυτόν τον ιστότοπο θα βελτιωθεί επιτρέποντας τα cookies.