Μια συμφωνία εγγύησης που συντονίζεται αφού έχουν αποσταλεί οι πρώτες χίλιες μονάδες αποτελεί διαπραγμάτευση από ασθενή θέση, και το πρώτο θέμα που συζητάται είναι τι θεωρείται ελάττωμα. Ο ορισμός αυτός αποτελεί ολόκληρη τη συμφωνία και είναι έγγραφο, όχι συζήτηση. Η κατάρτισή του πριν από την πρώτη παραγγελία είναι πιο δύσκολη σε αυτή την κατηγορία από ό,τι αλλού, για έναν συγκεκριμένο λόγο: τα αρχεία δεν παρέχουν βάση σύγκρισης. Το αρχείο προϊόντων του παρουσιάσματος αυτού καλύπτει είκοσι οκτώ μοντέλα και αναφέρει για καθένα από αυτά ότι δεν έχουν παρασχεθεί φωτογραφίες προϊόντων, βίντεο ή εκθέσεις ανίχνευσης, ενώ οι σελίδες του καταλόγου δημοσιεύουν γραμμές προδιαγραφών χωρίς καμία συνθήκη δοκιμής. Επομένως, η εγγύηση αυτών των μοντέλων δεν μπορεί να συνταχθεί με αναφορά σε δημοσιευμένη απόδοση, επειδή δεν υπάρχει τέτοια που να συνδέεται με συνθήκη. Πρέπει να συνταχθεί με τον τρόπο που συμφωνούνται πρώτα οι συνθήκες και έπειτα ονοματίζονται οι γραμμές.
Από πού μπορεί νομίμως να προέρχεται μια λίστα αστοχιών
Ο πίνακας παρακάτω αποτελεί το σημείο αφετηρίας για μια λίστα αστοχιών και έχει δημιουργηθεί βάσει όσων μπορεί πράγματι να τεκμηριώσει η τεκμηρίωση, και όχι βάσει αποθήκης εξαρτημάτων.
| Πηγή αστοχίας | Δημοσιεύεται για | Τι μπορεί να υποστηρίξει | Τι δεν μπορεί |
|---|---|---|---|
| Μέθοδος φόρτισης | Τα περισσότερα μοντέλα | Αξίωση ασυμφωνίας μεθόδου | Αξίωση διάρκειας |
| Δείκτης διάρκειας λειτουργίας | Όλα τα μοντέλα | Συνθήκη προς συμφωνία | Σύγκριση όπως δημοσιεύεται |
| Ένδειξη προστασίας από εισαγωγή | Δύο αθλητικά μοντέλα | Ερώτημα προς εργαστήριο | Ένδειξη από τη συσκευή |
| Βάρος | Ένα μοντέλο, με ανοιχτό πεδίο εφαρμογής | Μετρημένη αναφορά | Δημοσιευμένο σημείο αναφοράς |
| Ασύρματη έκδοση | Μόνο μοντέλα ήχου | Αξίωση σύζευξης | Αξίωση για μοντέλο κάμερας |
| Επιλογή χρώματος | Μόνο δύο μοντέλα | Αξίωση εμφάνισης | Χρώμα στα περισσότερα μοντέλα |
| Κωδικός μοντέλου | Είκοσι πέντε μοντέλα | Αξίωση ταυτότητας | Τρεις καταχωρίσεις |
| Έκθεση δοκιμών | Κανένα μοντέλο | Τίποτα | Κάθε βάση σύγκρισης |
Η τελευταία γραμμή είναι αυτή που διέπει όλα τα υπόλοιπα. Επειδή κανένα μοντέλο σε αυτή την σειρά δεν έχει δεκτή έκθεση δοκιμών, η εγγύηση δεν μπορεί να συνταχθεί ως σύγκριση με τεκμηριωμένη απόδοση. Κάθε αξίωση που καλύπτει πρέπει είτε να στηρίζεται σε δημοσιευμένη γραμμή που τυχαίνει να υπάρχει είτε να ορίζεται σε σχέση με μια συνθήκη την οποία τα δύο μέρη συμφωνούν εκ των προτέρων.
Τρεις γραμμές του πίνακα απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή, και καθεμία αποτελεί σημείο όπου μια εγγύηση που γράφτηκε βιαστικά θα αποτύχει.
Η γραμμή διάρκειας λειτουργίας είναι η πρώτη. Κάθε μοντέλο δημοσιεύει έναν δείκτη αυτονομίας, σε μία από τρεις μορφές, και καμία δεν συνδέεται με συνθήκη δοκιμής. Επομένως, μια συσκευή που επιστρέφει αφού έχει λειτουργήσει για ένα μέρος της εργάσιμης ημέρας δεν μπορεί να δοκιμαστεί έναντι του δημοσιευμένου δείκτη, επειδή ο δείκτης περιγράφει μια συνθήκη που κανείς δεν ανέφερε. Ο χειρισμός εγγύησης που λειτουργεί είναι να συμφωνούνται οι συνθήκες πριν από την πρώτη παραγγελία και να γράφονται στην απαίτηση, ώστε και τα δύο μέρη να μετρούν το ίδιο πράγμα. Ο χειρισμός εγγύησης που αποτυγχάνει είναι η παραπομπή στον δημοσιευμένο αριθμό σαν να ήταν όριο, επειδή η πρώτη επιστροφή που θα τον αμφισβητήσει θα συζητηθεί με το επιχείρημα ότι ο αριθμός δεν ήταν ποτέ όριο.
Η γραμμή προστασίας από εισαγωγή είναι η δεύτερη και είναι πιο περιορισμένη από ό,τι φαίνεται. Δύο μοντέλα στην αθλητική κατηγορία φέρουν ένδειξη προστασίας από εισαγωγή, και το αρχείο προϊόντων αναφέρει ότι πρόκειται για σχόλιο του καταλόγου, χωρίς αντίστοιχο αριθμό έκθεσης δοκιμών τρίτου μέρους. Τα υπόλοιπα μοντέλα δεν έχουν καμία τέτοια γραμμή. Επομένως, μια αξίωση στεγάνωσης μπορεί να επιλυθεί μόνο από εργαστήριο, προς οποιονδήποτε κατεύθυνση, και η εγγύηση πρέπει να το αναφέρει, επειδή μια συσκευή που έχει εκτεθεί σε βροχή δεν διακρίνεται διαφορετικά από μια συσκευή που έχει υποστεί κακή χρήση. Η ανάλυση αντοχής στο νερό για αθλητικά μοντέλα εξηγεί γιατί αυτό το όριο πρέπει να καταγράφεται και όχι να θεωρείται δεδομένο.
Η γραμμή ταυτότητας είναι η τρίτη. Είκοσι πέντε από τις είκοσι οκτώ καταχωρίσεις φέρουν κωδικό μοντέλου, ενώ τρεις δεν φέρουν, οπότε μια αξίωση εγγύησης δεν μπορεί να ονοματίσει μοντέλο για αυτές τις τρεις. Έξι καταχωρίσεις δεν δημοσιεύουν γραμμή χρώματος, οπότε συνήθως μια αξίωση δεν μπορεί να αναφέρει ούτε χρώμα. Και κανένα μοντέλο στη σειρά δεν δημοσιεύει ένδειξη παρτίδας, οπότε μια εγγύηση που θέλει να ερωτήσει αν κάποιο σφάλμα συγκεντρώνεται σε μια συγκεκριμένη παραγωγική σειρά δεν έχει στοιχεία για να κάνει το ερώτημα. Δεν πρόκειται για ακραίες περιπτώσεις που πρέπει να διεκπερνηθούν μέσω διαδικασίας εξαιρέσεων. Αποτελούν την κατάσταση μιας συνήθης φόρμας αξίωσης σε αυτή την κατηγορία, και η φόρμα πρέπει να περιλαμβάνει πεδία τα οποία δεν περιέχει η τεκμηρίωση.

Τα έξι στάδια των πλατφορμών OEM και ο λόγος για τον οποίο κάθε στάδιο προηγείται του επόμενου
Το πρώτο στάδιο είναι η σύνταξη της λίστας αστοχιών, η οποία πρέπει να βασίζεται στις δημοσιευμένες γραμμές και όχι σε έναν κατάλογο εξαρτημάτων. Ο κατάλογος δεν δημοσιεύει λίστα εξαρτημάτων για κανένα μοντέλο. Δεν αναφέρει ποια μικρόφωνα, ηχεία, αρθρώσεις, συνδέσεις ή ραδιοφωνικά διαθέτει κάθε μοντέλο, ενώ τα μοντέλα κάμερας δεν δημοσιεύουν καθόλου ασύρματη έκδοση, σε αντίθεση με τα μοντέλα ήχου. Επομένως, μια λίστα αστοχιών σε μορφή λίστας υλικών θα περιείχε εξαρτήματα που κανείς δεν έχει τεκμηριώσει και θα επέβαλε αστοχίες σε εξαρτήματα που ενδέχεται να μην είναι διαχωρίσιμα κατά την επισκευή. Η λίστα που αντέχει στην αντιμετώπιση μιας αξίωσης συντάσσεται διαφορετικά, και τα κριτήρια σύνταξής της είναι αυτά τα τέσσερα.
- Μία καταχώρηση για κάθε δημοσιευμένη γραμμή που ενδέχεται να αστοχήσει. Ο μέθοδος φόρτισης, η τιμή αυτονομίας, η διαμόρφωση της θήκης, η ασύρματη έκδοση όπου δημοσιεύεται και η ένδειξη προστασίας έναντι εισόδου όπου δημοσιεύεται.
- Μία καταχώρηση για κάθε δημοσιευμένη γραμμή που φέρει συνθήκη προς συμφωνία. Η τιμή αυτονομίας αποτελεί τη σαφή περίπτωση, επειδή κάθε μοντέλο δημοσιεύει μία τιμή και κανένα δεν αναφέρει τη συνθήκη υπό την οποία μετρήθηκε.
- Μία ονοματισμένη καταχώρηση για κάθε γραμμή την οποία αφήνει ανοιχτή η τεκμηρίωση. Το βάρος του πλαισίου, η συμπεριφορά λήψης, το συνολικό βάρος με τη συσκευασία, η είσοδος φόρτισης και τα περιεχόμενα του κιβωτίου.
- Μία καταχώρηση για τις γραμμές ταυτότητας. Τι πρέπει να αναφέρει μια αξίωση σχετικά με τη συσκευή ώστε να είναι δυνατή η ταυτοποίησή της, κάτι που σε αυτή τη σειρά σημαίνει έναν κωδικό και μια διαμόρφωση, και όχι ένα όνομα.
Η τελευταία ομάδα είναι αυτή που κάνει τη λίστα ειλικρινή, επειδή καταγράφει πού παραμένει επί του παρόντος αόριστη η διαχωριστική γραμμή μεταξύ ελαττώματος και κακής χρήσης, κι αυτό ακριβώς θα αποτελέσει το αντικείμενο αμφισβητήσεων για μια αξίωση. Η λίστα είναι επίσης το μόνο μέρος της εγγύησης που μπορεί να συντάξει ο αγοραστής μόνος του, βάσει της τεκμηρίωσης, ενώ όλα τα επόμενα εξαρτώνται από τη συμφωνία των δύο μερών.
Το δεύτερο στάδιο είναι η συμφωνία για την αποζημίωση κάθε κατηγορίας αστοχίας: επισκευή, αντικατάσταση, πίστωση ή άρνηση, καθώς και το ποιος πληρώνει το μεταφορικό κόστος προς κάθε κατεύθυνση. Η εκ των προτέρων συμφωνία αποτρέπει διαπραγματεύσεις ανά μονάδα, ενώ ένας διανομέας που πρέπει να ζητήσει από το εργοστάσιο τι να κάνει με κάθε επιστροφή θα ενεργήσει με τρόπο ασυνεπή, και η ασυνέπεια αυτή καθίσταται τελικά εμπειρία του πελάτη. Ο λόγος που αυτό το στάδιο ανήκει αμέσως μετά τη λίστα αστοχιών είναι ότι η αποζημίωση εξαρτάται από την κατηγορία, ενώ μια κατηγορία που δεν έχει οριστεί δεν μπορεί να συνδεθεί με συγκεκριμένη αποζημίωση.
Το τρίτο στάδιο είναι ο καθορισμός των αποδεικτικών στοιχείων για τις αξιώσεις. Τι πρέπει να συνοδεύει μια αξίωση, αν πρέπει να επιστρέφεται η φυσική συσκευή και τι πρέπει να περιλαμβάνει η αξίωση. Η απαίτηση επιστροφής της συσκευής αποτρέπει τις αναρκαίες αξιώσεις και επιβραδύνει τις αξιώσεις που είναι αληθινές, ενώ σημαίνει ότι πρέπει να καταβάλλεται το κόστος επιστροφής και να διαχειρίζεται μια ουρά εισερχόμενων συσκευών. Οι σημειώσεις για τις επιστροφές και την εγγύηση καλύπτουν τον τρόπο διαμόρφωσης αυτής της σχέσης, ενώ οι οδηγίες συσκευασίας επιστροφών καλύπτουν τι πρέπει να ζητηθεί από τον πελάτη να στείλει πίσω.
Το τέταρτο στάδιο είναι η κατανομή του κόστους: η συσκευή αντικατάστασης, το μεταφορικό κόστος επιστροφής, το μεταφορικό κόστος αποστολής, ο έλεγχος και η διάθεση της συσκευής που υπέστη αστοχία. Η μεγαλύτερη μεταβλητή σε αυτή την αριθμητική είναι το ποσοστό αστοχιών, και ο κύριος λόγος που παραμένει άγνωστο είναι ότι κανείς δεν έχει συλλέξει τα δεδομένα, επειδή δεν υπάρχει έκθεση δοκιμών με την οποία να συγκριθεί μια τιμή από το πεδίο. Οι οδηγίες αντιμετώπισης προβλημάτων για αυτή τη σειρά και η αντίστοιχη έκδοση για τον ήχο υπάρχουν εν μέρει για να καταστήσουν δυνατή τη συλλογή δεδομένων, επειδή ένα φύλλο διάγνωσης μετατρέπει μια σειρά από επιστροφές σε ένα ταξινομημένο σύνολο αστοχιών.
Το πέμπτο στάδιο είναι ο ορισμός του σημείου επαφής και της διαδρομής διαβαθμολόγησης. Ένας ονοματισμένος δίαυλος με σαφή προσδοκία απόκρισης, μέσω του οποίου ένας διανομέας θα προωθεί τις αξιώσεις, καθώς και ένα καθορισμένο δεύτερο επίπεδο για αμφισβητούμενες αξιώσεις: ένα ονοματισμένο άτομο, έναν χρόνο απόκρισης και έναν κανόνα λήψης απόφασης. Μια εγγύηση που λέει «επικοινωνήστε με τον προμηθευτή σας» σε ένα έγγραφο που έχουν υπογράψει και τα δύο μέρη είναι μια εγγύηση που κανείς δεν θα χρησιμοποιήσει. Ο λόγος που η διαδρομή διαβαθμολόγησης έχει μεγαλύτερη σημασία από μια γενναιόδωρη αρχική πολιτική είναι ότι μια γενναιόδωρη πολιτική χωρίς διαδρομή δημιουργεί ουρά αξιώσεων αντί λύσεων, και η ουρά αξιώσεων παραμένει αόρατη μέχρι να παραπονεθεί κάποιος πελάτης.
Το έκτο στάδιο είναι η αξιολόγηση των δεδομένων σε τακτική βάση. Οι πρώτες αποστολές δείχνουν ποια λειτουργική αστοχία κυριαρχεί, ποιος δίαυλος δημιουργεί τις αξιώσεις, αν κάποια παρτίδα είναι χειρότερη και αν η δημοσιευμένη τιμή αυτονομίας αντέχει στις πραγματικές συνθήκες. Το τελευταίο έχει μεγαλύτερη σημασία από όσο φαίνεται, επειδή μια δημοσιευμένη τιμή χωρίς συνθήκη δοκιμής δεν μπορεί να συγκριθεί με μια επιδιορθωτική μέτρηση από το πεδίο, μέχρι να αποκτήσει και αυτή συνθήκη. Η ανάλυση δεδομένων επιστροφών καλύπτει τον τρόπο ανάγνωσης του μοτίβου μόλις δημιουργηθεί.

Τα κενά στα δεδομένα που πρέπει να καλύψει η ίδια η εγγύηση
Τέσσερα κενά σημεία υπάρχουν στην εγγύηση και όχι στην προσφορά, και ο αγοραστής μπορεί να καλύψει και τα τέσσερα καταγράφοντάς τα.
Το πρώτο είναι η σήμανση παρτίδας στη συσκευή. Χωρίς αυτή, το στάδιο αξιολόγησης δεν έχει τρόπο να ζητήσει αν οι βλάβες συγκεντρώνονται, και κάθε συζήτηση για την αιτία παραμένει σε επίπεδο ιστορίας. Το δεύτερο είναι η μετρημένη απόληψη με το πεδίο εφαρμογής να αναφέρεται ρητά, επειδή η μόνη ένδειξη απόληψης στον κατάλογο αφορά ένα μοντέλο και δεν προσδιορίζει τι μετρά, οπότε δεν υπάρχει σημείο αναφοράς για την επίλυση μιας διαφοράς σχετικά με το βάρος. Το τρίτο είναι η ρητή συνθήκη δοκιμής για τη διάρκεια λειτουργίας, η οποία καθιστά την ένδειξη αυτονομίας χρήσιμη ως κατώφλι και όχι απλώς ως αριθμό. Και το τέταρτο είναι έκθεση για κάθε χαρακτηριστικό με επισήμανση, ώστε η επισήμανση στεγανότητας στα δύο αθλητικά μοντέλα να μην αποτελεί απλώς ισχυρισμό στον κατάλογο, αλλά χαρακτηριστικό που έχει εξετάσει εργαστήριο.
Κανένα από τα τέσσερα δεν αποτελεί εμπορικό όρο, και κανένα δεν πρέπει να αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης σαν να ήταν. Πρόκειται για προϋποθέσεις της συμφωνίας, και μια εγγύηση χωρίς αυτές δεν μπορεί να παράγει τα δεδομένα που χρειάζεται το στάδιο αξιολόγησης.
Ο κατάλογος βλαβών διαφοροποιείται επίσης ανά κατηγορία, και μια εγγύηση γραμμένη για μία από αυτές δεν μεταφέρεται σε άλλη. Η πιο δύσκολη κατηγορία ενός προγράμματος αρχιοκάμερας είναι η λήψη, επειδή ο αισθητήρας, ο φακός, το οπτικό πεδίο, η μορφή λήψης, ο ρυθμός καρέ και η διάταξη αποθήκευσης δεν δημοσιεύονται για κανένα μοντέλο. Επομένως, η βλάβη πρέπει να καθορίζεται σε συνάρτηση με μια σκηνή, μια συνθήκη φωτισμού και ένα αρχείο, ενώ τόσο ο αγοραστής όσο και ο προμηθευτής πρέπει να συμφωνήσουν για το πώς πρέπει να είναι ένα σωστό αρχείο προτού κριθεί η αξίωση. Η πιο δύσκολη κατηγορία ενός προγράμματος ήχου είναι ο ήχος, επειδή το αρχείο του προϊόντος αναφέρει ρητά ότι δεν υπάρχουν τρίτοι μετρήσεις της ακουστικής απόδοσης. Η κατηγορία πρέπει, λοιπόν, να γράφεται σε συνάρτηση με μια ηχογράφηση αναφοράς, ένα επίπεδο έντασης και ένα περιβάλλον, και όχι με βάση κάποια δημοσιευμένη ένδειξη. Η πιο δύσκολη κατηγορία ενός αθλητικού προγράμματος είναι η στεγανότητα, για τον λόγο που αναφέρθηκε παραπάνω: δύο μοντέλα φέρουν επισήμανση, η οποία αποτελεί σχόλιο στον κατάλογο, και το μόνο όργανο που μπορεί να τη διαπιστώσει είναι ένα εργαστήριο. Ένα πρόγραμμα στην κατηγορία παιδικών προϊόντων αντιμετωπίζει μια κατηγορία που δεν αποτελεί καθόλου βλάβη, επειδή το αρχείο αναφέρει ότι οι πληροφορίες πιστοποίησης δεν παρέχονται καθόλου για τα εν λόγω μοντέλα και ότι τα παιδικά προϊόντα συνήθως υπόκεινται σε πρόσθετες απαιτήσεις στις περισσότερες αγορές. Αυτό σημαίνει ότι το ερώτημα σχετικά με την εγγύηση προηγείται του ερωτήματος αν οποιοδήποτε προϊόν θα έπρεπε να είχε πωληθεί στην εν λόγω αγορά.
Τα κριτήρια για τον καθορισμό της κατηγορίας στην οποία ανήκει μια βλάβη είναι, λοιπόν, τέσσερα και αξίζει να καταγραφούν ως μέρος του καταλόγου βλαβών, αντί να μένουν στην κρίση κατά την υποβολή αξίωσης. Υπάρχει δημοσιευμένη σειρά για το εν λόγω χαρακτηριστικό, ώστε η αξίωση να έχει σημείο αναφοράς; η σειρά αυτή περιέχει συνθήκη, ώστε και τα δύο μέρη να μετρούν το ίδιο πράγμα; αν δεν υπάρχει δημοσιευμένη σειρά, μπορεί να μετρηθεί καθόλου το χαρακτηριστικό και από ποιον; Κι αν το χαρακτηριστικό δεν μπορεί να μετρηθεί, αποτελεί κατηγορία που πρέπει να καλύπτει η εγγύηση ή κατηγορία που πρέπει να εξαιρείται από αυτήν και να αντιμετωπίζεται ως προσδοκία πελάτη. Το τελευταίο ερώτημα έχει ουσιαστικό κόστος, επειδή η εξαίρεση μιας κατηγορίας σημαίνει ότι το κανάλι αναλαμβάνει το κόστος, ενώ η συμπερίληψη μιας κατηγορίας που δεν μπορεί να μετρηθεί σημαίνει ότι ο προμηθευτής αναλαμβάνει αξιώσεις τις οποίες δεν μπορεί να επιλύσει. Και οι δύο απαντήσεις είναι έγκυρες. Δεν είναι έγκυρο όμως να παραλείπεται η κατηγορία από τον κατάλογο και να ανακαλύπτεται ποια απάντηση ισχύει κατά τη διάρκεια μιας διαφοράς.
Υπάρχει μία λειτουργική λεπτομέρεια στο στάδιο τεκμηρίων αξίωσης που καθορίζει αν λειτουργεί συνολικά η συμφωνία, και είναι εύκολο να γίνει λάθος. Η αξίωση πρέπει να περιέχει αρκετές πληροφορίες ώστε ο προμηθευτής να μπορεί να την επιλύσει χωρίς τη φυσική συσκευή, επειδή οι περισσότερες αξιώσεις δεν θα αξίζουν το κόστος επιστροφής. Αυτό σημαίνει ότι η φόρμα αξίωσης χρειάζεται πεδίο για τη συνθήκη χρήσης της συσκευής, με τα λόγια του αγοραστή αλλά σε μορφή που μπορεί να διαβάσει ο προμηθευτής, καθώς και πεδίο για τη διαμόρφωση, ενώ θα πρέπει να περιλαμβάνει και τις φωτογραφίες. Σε αυτή τη σειρά προϊόντων, η φωτογραφία αναλαμβάνει περισσότερη δουλειά από ό,τι θα αναλάμβανε σε ένα προϊόν με έκθεση δοκιμών, επειδή δεν υπάρχει κάτι άλλο με το οποίο να συγκριθεί. Μια φωτογραφία της συσκευής, της επισήμανσής της, της συμπεριφοράς φόρτισης και του περιεχομένου του κιβωτίου θα επιλύσει έναν αξιοπρέπειο αριθμό αξιώσεων που δεν μπορεί να επιλύσει μια γραπτή περιγραφή. Ο λόγος είναι ότι αποτελεί τεκμήριο και όχι αξίωση.
Το αντίστοιχο αυτού είναι η απαίτηση μια αξίωση να αναφέρει τι έχει ήδη δοκιμαστεί. Όχι επειδή η απάντηση έχει μεγάλη πιθανότητα να είναι διαγνωστική, αλλά επειδή μια αξίωση που φτάνει με συνημμένο δελτίο διάγνωσης μπορεί συχνά να κλείσει χωρίς να επιστρέψει η συσκευή, και επειδή η διανομή των αξιώσεων αποτελεί τα δεδομένα που χρειάζεται το στάδιο επανεξέτασης. Μια φόρμα αξίωσης που ζητά τα βήματα που έχουν ήδη επιχειρηθεί παράγει μια κατανομή αποτυχιών αντί για έναν αριθμό επιστροφών, και η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο αριθμών είναι η διαφορά μεταξύ μιας εγγύησης της οποίας μπορεί να υπολογιστεί το κόστος και μιας εγγύησης της οποίας δεν μπορεί.
Το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων πρέπει να συμφωνείται ανά μοντέλο και όχι με μια ενιαία φόρμα, για τον ίδιο λόγο που διαπερνά ολόκληρο τον παρόντα κατάλογο: όσα μπορούν να διατυπωθούν για μια κάμερα δεν είναι όσα μπορούν να διατυπωθούν για μια συσκευή ήχου, και τα πεδία που ταυτοποιούν μια συσκευή ήχου περιλαμβάνουν μια ασύρματη έκδοση την οποία οι σελίδες των καμερών δεν δημοσιεύουν καθόλου. Μια ενιαία φόρμα για όλη τη σειρά θα ζητά πεδία που δεν μπορούν να συμπληρωθούν για τα περισσότερα μοντέλα, ενώ μια φόρμα με πεδία που κανείς δεν μπορεί να συμπληρώσει συμπληρώνεται μερικώς από όλους, πράγμα που σημαίνει ότι τα δεδομένα στα οποία βασίζεται το στάδιο επανεξέτασης λείπουν ακριβώς από τις αξιώσεις όπου θα ήταν πιο χρήσιμες.

Πού βρίσκεται η ρύθμιση σε σχέση με τα τεκμηριωμένα στοιχεία
Η εγγύηση αποτελεί προδιαγραφή για τον τύπο αποτυχίας, και η συμφωνία της μετά την κυκλοφορία είναι ο πιο ακριβός τρόπος σύνταξης μιας τέτοιας προδιαγραφής. Θα δημοσιεύσουμε τους τύπους αποτυχίας που καθιστούν εύλογους οι δημοσιευμένες γραμμές ενός προϊόντος και θα αναφέρουμε ρητά πού δεν είναι δυνατό να καθοριστεί από την τεκμηρίωση το όριο μεταξύ ελαττώματος και λανθασμένης χρήσης. Δεν θα παρουσιάσουμε τη δημοσιευμένη ένδειξη αντοχής ως όριο εγγύησης, επειδή καμία ένδειξη σε αυτή τη σειρά δεν συνοδεύεται από συνθήκη δοκιμής, ούτε θα παρουσιάσουμε τη σήμανση προστασίας από εισχώρηση ως δοκιμασμένη ιδιότητα, επειδή τα τεκμηριωμένα στοιχεία αναφέρουν ότι πρόκειται για σημείωση καταλόγου χωρίς αντίστοιχο αριθμό έκθεσης. Δεν θα αναφέρουμε περίοδο εγγύησης, ποσοστό αποτυχίας ή κατανομή κόστους που δεν περιέχονται στα τεκμηριωμένα στοιχεία, ούτε θα ταυτοποιούμε μια συσκευή που υπέστη βλάβη με βάση το όνομα του μοντέλου ή το χρώμα, όταν τα τεκμηριωμένα στοιχεία δείχνουν ότι κανένα από τα δύο δεν είναι μοναδικό.
Τα τεκμηριωμένα στοιχεία υποστηρίζουν μια ρύθμιση που ονοματίζει τις κατηγορίες αποτυχιών, καθορίζει τη συνθήκη υπό την οποία αξιολογείται καθεμία, απαιτεί τα αποδεικτικά στοιχεία που συνοδεύουν μια αξίωση και ταυτοποιεί τη συσκευή μέσω κωδικού και διαμόρφωσης, αντί μέσω ονόματος. Η ρύθμιση αυτή μπορεί να συνταχθεί σήμερα και είναι αυτή που μετατρέπει την εγγύηση από υπόσχεση σε μέτρηση. Τα κριτήρια αξιολόγησής της είναι αρκετά απλά ώστε να ελέγχονται πριν από την πρώτη παραγγελία και αρκετά συγκεκριμένα ώστε να ελέγχονται έναντι μιας αξίωσης εκ των υστέρων. Υπάρχει αντιστοιχία για κάθε κατηγορία αποτυχίας σε δημοσιευμένη γραμμή ή σε συμφωνημένη συνθήκη; Περιέχει κάθε αξίωση τα πεδία που απαιτούνται για να ταυτοποιήσουν τη συσκευή και να περιγράψουν τη συνθήκη στην οποία υπέστη βλάβη; Κάθε κατηγορία που δεν μπορεί να μετρηθεί εξαιρείται ρητά ή παραδίδεται σε εργαστήριο; Και υπάρχει σήμανση παρτίδας στη συσκευή, χωρίς την οποία το στάδιο επανεξέτασης παράγει απλώς ιστορίες; Μια εγγύηση που περνά τους τέσσερις αυτούς ελέγχους μπορεί να υποστηριχθεί έναντι ενός πελάτη, ενώ μια εγγύηση που αποτυγχάνει σε έναν από αυτούς θα οδηγήσει σε αντιπαράθεση αντί σε επίλυση, και η αντιπαράθεση θα αφορά ποιο έγγραφο κυβερνά και όχι ποια συσκευή φέρει την ευθύνη.
Οι σημειώσεις υποστήριξης μετά την πώληση καλύπτουν τον λειτουργικό τομέα, ενώ η λίστα αποτυχιών είναι καλύτερο να δοκιμαστεί στη διαδικασία δειγματοληψίας πριν από τις μαζικές παραγγελίες, πριν από την πρώτη παραγγελία και όχι μετά από αυτήν.
Στείλτε μας τα μοντέλα, τον αναμενόμενο όγκο και τα κανάλια, και θα σας πούμε ποιοι τύποι αποτυχίας καθιστούν εύλογους από τις δημοσιευμένες γραμμές και πού δεν ορίζεται το όριο απέναντι στη λανθασμένη χρήση.



