OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Checklijst voor after-salesondersteuning voor kopers

Een checklijst voor after-salesondersteuning biedt een inkoopteam meer dan een ondersteuningsbrochure, omdat een brochure een voornemen beschrijft terwijl een checklist…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Jun 3, 2024/ 13 min. leestijd
Checklijst voor after-salesondersteuning voor kopers

Een checklist voor aftersalesondersteuning biedt een inkoopteam meer dan een ondersteuningsbrochure, omdat een brochure een intentie beschrijft terwijl een checklist de zaken beschrijft die vóór de eerste bestelling schriftelijk moeten worden geregeld. Het zijn er weinig, ze komen bij elk programma terug, en ze bepalen of een storing leidt tot een discussie.

De onderstaande structuur is bewust beperkt. Ze beschrijft geen ondersteuningsorganisatie, want dat is de verantwoordelijkheid van de leverancier en niet de beslissing van de inkoper. Ze beschrijft wat de inkoper vóór de bestelling moet vaststellen, wat er in de serviceovereenkomst moet staan en wat er schriftelijk moet worden gevraagd, zodat de overeenkomst op basis van antwoorden kan worden opgesteld in plaats van op basis van aannames. Elk item staat twee keer vermeld: eenmaal als de vraag die aan een leverancier moet worden gesteld en eenmaal als het punt dat in de serviceovereenkomst moet worden geregeld.

Niets in deze checklist is een verplichting voor onze kant en niets erin is een belofte over hoe erop zal worden gereageerd. Het is de lijst die een inkoper meeneemt naar een leverancier en invult.

Checklist voor aftersalesondersteuning: de punten die in een serviceovereenkomst moeten worden geregeld

De groepen van de checklist voor aftersalesondersteuning en de punten binnen elke groep

Wat deze checklist wel en niet is

Het is een lijst met vragen waarvan de antwoorden bepalingen worden. Dat is het hele mechanisme en het is de moeite waard om dit duidelijk te zeggen, omdat het alternatief gangbaar en kostbaar is: een inkoper die om “goede aftersalesondersteuning” vraagt, krijgt een alinea, en een alinea kan niet worden gehandhaafd, gecontroleerd of beprijsd.

Het is geen beschrijving van een ondersteuningsorganisatie en mag ook niet zo worden gelezen. Of een leverancier een distributienetwerk, een directe servicedesk of een partnerprogramma gebruikt, hangt af van de eigen structuur van de leverancier. De zorg van de inkoper is beperkter: wat valt onder de afspraken, welk bewijs een claim kan laten doorgaan, wat er gebeurt met een eenheid die wordt teruggestuurd, welke onderdelen bestaan en wie een tekort afdekt wanneer dat zich voordoet. De organisatie achter die antwoorden is niet de beslissing van de inkoper, en een checklist die die zou willen voorschrijven, zou de verkeerde zaak meten.

Het is evenmin een vervanging voor de overeenkomst. Een checklist is een voorbereidingsdocument. De waarde ervan is dat deze wordt gebruikt vóór het opstellen van de overeenkomst, wanneer een vraag nog goedkoop te stellen is, en daarna wordt weggegooid, zodra de overeenkomst deze heeft vervangen.

De toets voor elk item. Een punt hoort op deze checklist als een inkoper er redelijkerwijs twee verschillende antwoorden op zou kunnen geven en afhankelijk van het antwoord een andere beslissing zou nemen. Als het antwoord al gepubliceerd en vastgesteld is, is het punt ruis. Als het antwoord van alles zou kunnen komen en er niets van afhangt, is het punt eveneens ruis. De checklist is kort omdat beide soorten ruis zijn verwijderd.

De drie groepen waarin de items vallen

Reikwijdte en bewijs. Wat de regeling omvat, wat deze uitsluit, welk bewijs een claim moet bevatten en wat de inkoper bij overdracht ontvangt. Dit zijn de punten die bepalen of een storing wordt afgehandeld volgens de overeenkomst of op basis van welwillendheid.

Logistiek en reserveonderdelen. Vracht, verzekering, de bestemming van een teruggestuurde eenheid en de afspraken over de componenten die een servicedesk opnieuw kan bestellen. Dit zijn de punten die bepalen of een afgehandelde storing ook een betaalde storing is.

Het punt buiten de overeenkomst. Eén item op deze checklist hoort helemaal niet bij de serviceafspraken en is het item dat het vaakst wordt uitgesteld tot er iets misgaat. Het wordt hieronder apart behandeld, omdat het opnemen in de overeenkomst een fout zou zijn.

De indeling is om een praktische reden van belang: de drie groepen worden op verschillende plaatsen geregeld. Reikwijdte en bewijs worden geregeld in de overeenkomst en de kwaliteitsdocumentatie. Logistiek en reserveonderdelen worden geregeld in de overeenkomst en de bijlage met reserveonderdelen. Het derde item wordt geregeld in de productbeschrijving, die onder controle van de inkoper valt en waar het thuishoort.

De korte versie van de checklist

Als een inkoper liever één pagina dan vier wil, is dit die pagina. Dit is bewust een lijst met punten in plaats van een verhaal, omdat een lijst naar een leverancier kan worden gestuurd en punt voor punt kan worden beantwoord.

Reikwijdte.

  • De producten, configuraties, bestemmingen en kanalen die de regeling bereikt en die deze buiten beschouwing laat.
  • De gebeurtenis waarmee de dekking begint en wat er gebeurt met eenheden die al in het kanaal aanwezig zijn.
  • De partij die de verplichting draagt en de route die een claim door het kanaal aflegt.

Bewijs.

  • Welk bewijs een claim moet bevatten om te worden geopend en wie dit verzamelt.
  • Wat er gebeurt met een claim die met onvolledig bewijs binnenkomt.
  • Of een onvolledige claim meetelt tegen een limiet.

Overdracht.

  • De documentatie die bij de goederen wordt geleverd, en in welke taal.
  • De referentie die een claim nodig heeft, en hoe een eenheid eraan is gekoppeld.
  • Wie een claim ontvangt, via welk kanaal.

Logistiek.

  • Wie in beide richtingen de vracht betaalt.
  • De verpakking en labeling die een geretourneerde eenheid nodig heeft.
  • Wat een geretourneerde eenheid bij aankomst wordt, en welk record daarbij achterblijft.
  • Waar het risico tijdens het transport in beide richtingen ligt.

Reserveonderdelen.

  • Welke componenten afzonderlijk vervangbaar zijn, met onderdeelnummers.
  • De componenten die de leverancier op voorraad heeft, tegenover de componenten die hij produceert wanneer een bestelling wordt geplaatst.
  • De prijsbasis, de bestelhoeveelheid en de periode waarin een onderdeel geleverd kan worden.

En de ene buiten de overeenkomst.

  • De productomschrijving die het kanaal publiceert, regel voor regel gecontroleerd tegen de gepubliceerde specificatierijen.

Die laatste regel is de regel die de meeste programma’s overgeslaan, en juist die bepaalt of een klantverwachting is ontstaan door het product of door de tekst. Een serviceafspraak kan een defect dekken; hij kan geen beschrijving dekken die de werking van het product overdrijft. Die regel hoort daarom bij de inkoper en thuis in de werkstroom voor de lancering, niet in de overeenkomst.

Onze positie op deze lijst is beperkt, en die mag duidelijk worden uitgesproken. We publiceren voor geen enkel model een garantieperiode, verwachte responstijd, defectpercentage of servicescope, dus dit artikel beschrijft niet wat een after-salesregeling dekt, die van onszelf included. Het zet wel de regels uiteen die een inkoper moet vaststellen, omdat juist die regels bepalen of een zaak wordt afgehandeld op basis van een overeenkomst of via een gesprek.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van een after-sales ondersteuningschecklist voor inkopers — afbeelding 1 van 3

Scope, bewijs en de eerste overdracht

Hoe een lege regel op de after-sales ondersteuningschecklist een ondertekende clausule wordt

De scoperegels: wat wordt gedekt en wat wordt uitgesloten

Vier regels. Elke regel is een vraag om aan de leverancier te stellen, en elke regel wordt een clausule.

Wat wordt gedekt. Vraag waarop de regeling van toepassing is: welke producten, welke configuraties van die producten, welke storingsmodi en welke bestemmingen. Het antwoord “onze producten” van een leverancier is geen antwoord, omdat daarmee de vraag over de configuratie openblijft, en juist bij de configuratie ontstaan geschillen. De clausule moet het product, de configuratie en de storingsmodi waarop ze van toepassing is benoemen.

Wat wordt uitgesloten. Vraag wat van die dekking is uitgesloten, en met name wat de leverancier als buiten de dekking beschouwt. Garantie op een wearable product wordt doorgaans geformuleerd in termen van fouten in plaats van componenten, en de uitsluitingslijst is wat een inkoper moet zien voordat hij een klantbelofte daaromheen ontwerpt. De clausule moet de uitsluitingen in hetzelfde document benoemen waarin de dekking wordt benoemd, omdat een dekkingsclausule die op zichzelf wordt gelezen altijd ruim wordt opgevat.

Vanaf welk moment de dekking begint. Vraag welke gebeurtenis de periode start en wat er gebeurt met eenheden die al in het kanaal zijn wanneer de regeling begint. De startvoorwaarde is een regel die makkelijk mondeling kan worden afgesproken, maar later moeilijk te onthouden. De clausule moet de gebeurtenis vermelden, niet een looptijd.

Welke partij de verplichting draagt. Vraag of de regeling tussen de inkoper en de leverancier zit, of tussen de inkoper en een distributeur, en welke van beide de voorraad voor vervangingen en de beslissing over claims houdt. Een kanaal dat via een distributeur inkoopt, heeft twee raakvlakken en één klant, en de overeenkomst achter het eerste raakvlak is niet automatisch de overeenkomst achter het tweede. De clausule moet de tegenpartij en de route benoemen.

De bewijsregels: wat een claim moet bevatten

Drie regels, en die bepalen of een claim wordt verwerkt of terzijde wordt gelaten.

Wat de claimant moet aanleveren. Vraag wat een claim nodig heeft om te worden geopend: welke foto’s, welke orderreferentie, welke beschrijving van het symptoom en welk accessoire er werd gebruikt. Dit is de regel die de vorm bepaalt van elk klantondersteuningsformulier dat de inkoper opstelt. Een claimformulier dat vóór dit antwoord wordt ontworpen, vraagt om dingen die de leverancier niet nodig heeft en laat dingen weg waarvan hij niet kan doorgaan.

Wie het bewijs verzamelt. Vraag of de leverancier het verzamelt, de inkoper het verzamelt of de klant het verzamelt. Een claim waarvoor de klant iets moet fotograferen, is een claim waarvan de uitkomst afhangt van hoe de klant zich voelde toen erom werd gevraagd. Dat is een ontwerpbeslissing, geen servicebeslissing.

Wat er gebeurt wanneer het bewijs onvolledig is. Vraag welke route geldt voor een claim die zonder het vereiste bewijs binnenkomt: wordt die teruggestuurd, aangehouden en meegeteld in een limiet? Dit is de regel die bepaalt of een onvolledige claim een vertraging of een weigering is, en die twee gedragen zich heel verschillend in een retouranalyse.

De overdrachtregels: wat de koper bij overdracht ontvangt

Drie punten die een koper vaak pas na de eerste zending ontdekt.

De documentatie die met de goederen meekomt. Vraag welke documenten het product vergezellen: welke specificaties, welke testdocumentatie, welke conformiteitsinformatie, welke taalversies en welke versie. Bij een overdracht zonder documentatie kan de koper de eerste technische vraag van een klant niet beantwoorden zonder een dossier bij de leverancier te openen.

De referentie die het claimformulier nodig heeft. Vraag welke order-, serie- of batchreferentie de leverancier op een claim verwacht en hoe deze gekoppeld is aan de exemplaren die de koper heeft verzonden. De referentie maakt een claim traceerbaar en moet worden vastgelegd op het moment dat de goederen worden ontvangen.

De contactpersoon en het traject. Vraag wie een claim ontvangt, via welk kanaal en in welke taal. Een traject zonder genoemde bestemming eindigt in een algemeen postvak, en juist daar verdwijnen zowel de vereisten voor bewijsmateriaal als de verwachting rond de respons.

AI-gegenereerde foto die een checklist voor after-salesondersteuning voor kopers illustreert — afbeelding 2 van 3

Logistiek, reserveonderdelen en de vragen die geld kosten als ze onbeantwoord blijven

De lijnen uit de checklist voor after-salesondersteuning die een storing in een kostenpost veranderen

De logistieke punten: vracht, verzekering en de bestemming van een geretourneerd exemplaar

Vier punten. Dit zijn de punten die een technische storing in een kostenpost veranderen. Ze moeten vóór de bestelling worden afgesproken, omdat de antwoorden de prijs van de afspraak veranderen en niet alleen de werking ervan.

Wie de vracht betaalt en in welke richting. Vraag voor beide richtingen afzonderlijk: de kosten om een exemplaar terug te sturen naar de reparatie- of vervangingslocatie en de kosten om een vervanging te verzenden. Een bepaling die alleen de uitgaande richting dekt, laat de inkomende kosten achter bij degene die het exemplaar op dat moment in bezit heeft, in een rechtstreeks-consumentenkanaal dus bij de klant.

Hoe het exemplaar wordt verpakt en gelabeld. Vraag welke verpakking een geretourneerd exemplaar nodig heeft, welke labels het moet dragen en of er iets op moet worden vermeld. Een geretourneerd exemplaar dat arriveert zonder de informatie die nodig is om het te identificeren, wordt een algemeen reserveonderdelenvraagstuk. Dit is een verpakkingsvraag die vóór de eerste retour moet worden beantwoord, niet daarna.

Van wie het exemplaar is nadat het is aangekomen. Vraag wat er met een geretourneerd exemplaar gebeurt na aankomst: of het wordt geïnspecteerd, gerepareerd, opnieuw opgebouwd, in quarantaine geplaatst of afgevoerd, en welk record daarvan wordt gemaakt. Het punt over de bestemming bepaalt ook wat de voorraadcijfers van de koper na een retour betekenen, omdat een opnieuw bewerkt exemplaar en een exemplaar dat is afgeschreven verschillende exemplaren zijn.

Wat de positie rond verzekering en aansprakelijkheid is. Vraag welke partij in beide richtingen het transportrisico draagt en wat de positie is wanneer de waarde van de goederen moeilijk kan worden aangetoond. Dit is een vraag over de keten van bewijs en wordt in dezelfde bepaling beantwoord als de vrachtvoorwaarden.

De punten over reserveonderdelen: welke onderdelen op voorraad zijn en welke op bestelling worden gemaakt

Drie punten, en juist deze bepalen of een reparatie überhaupt mogelijk is.

Welke onderdelen bestaan en welke afzonderlijk kunnen worden vervangen. Vraag welke componenten van het product afzonderlijk kunnen worden vervangen en welke alleen als een volledig exemplaar worden vervangen. Voor een wearableproduct staat dit in de catalogus. Het is de moeite waard de leverancier hiervoor naar het product dat wordt gekocht te vragen in plaats van het af te leiden: de gepubliceerde specificatieregels identificeren bij een beperkt aantal modellen verwijderbare onderdelen, maar een model waarin de gepubliceerde regels geen verwijderbaar onderdeel noemen, is daarmee nog geen model zonder verwijderbare onderdelen. Dit punt vraagt welke onderdelen de leverancier afzonderlijk kan leveren, inclusief onderdeelnummers.

Welke onderdelen op voorraad zijn en welke op bestelling worden gemaakt. Vraag om de verdeling. Een onderdeel dat de leverancier op voorraad heeft, kan worden verzonden; een onderdeel dat op bestelling wordt gemaakt, heeft een levertijd. Een koper die deze vraag niet heeft gesteld, vindt het antwoord in een retouranalyse, waar het verschijnt als een reparatiepercentage en een voorraadbehoefte waar niemand rekening mee heeft gehouden.

Wat de leverbasis is. Vraag naar de prijsbasis van het onderdeel, de basis voor de bestelhoeveelheid, de periode waarvoor een onderdeel kan worden geleverd en of een last-time-buy mogelijk is. Dit zijn commerciële voorwaarden en horen met dezelfde zorgvuldigheid in de bijlage voor reserveonderdelen als de exemplaarprijs. Een onderdeelspositie zonder leverbasis is een onderdeelspositie die eindigt zodra de leverancier stopt met de productie ervan.

AI-gegenereerde foto die een checklist voor after-salesondersteuning voor kopers illustreert — afbeelding 3 van 3

Het meest overgeslagen item en wat het wordt

Het item uit de checklist voor after-salesondersteuning dat buiten de serviceovereenkomst valt

Het punt dat buiten de serviceovereenkomst valt

Er is één item dat op de checklist hoort maar niet in de serviceovereenkomst thuishoort, en juist het opnemen ervan in de overeenkomst is de fout die vaak wordt gemaakt.

Het artikel is de productbeschrijving. Wat er vermeld staat dat het product doet, wat de gepubliceerde specificatietabellen zeggen en wat de klantgerichte tekst erover claimt — dat alles bevindt zich in het kanaal van de inkoper, onder diens controle, en is het document dat bepaalt of een klantverwachting is ontstaan door het product of door de beschrijving. Een serviceovereenkomst kan een defect dekken. Ze kan geen beschrijving dekken die het product overtreft.

Waarom dit wordt overgeslagen: het lijkt een marketingkwestie in plaats van een supportkwestie en wordt daarom overgelaten aan de lancering. Waarom dat niet zou moeten: de beschrijving is het instrument dat de verwachting creëert, en de supportafspraken zijn de plek waar die verwachting moet worden waargemaakt. Een programma waarin de twee verantwoordelijkheid dragen van verschillende teams en ze nooit met elkaar worden vergeleken, zal de tegenstrijdigheid pas vaststellen wanneer een klant een klacht indient en een leverancier een claim afwijst. Dat is een slechte plek om die tegenstrijdigheid te ontdekken.

Wat ermee te doen. Leg vóór de eerste bestelling de gepubliceerde specificatietabellen van het ingekochte product naast de klantgerichte beschrijving, regel voor regel, en markeer elke claim in de beschrijving die niet teruggaat op een tabelregel. Die set claims is de set die moet worden opgelost. Een deel ervan wordt opgelost door de claim te verwijderen; een ander deel door bewijs ervoor op te vragen, wat een vraag aan de leverancier is. Het resultaat is een korte lijst, en juist die lijst zorgt ervoor dat een supportafspraak en een productbeschrijving hetzelfde product beschrijven.

Wat in de afspraak moet worden opgenomen. Niet de beschrijving zelf. Twee bepalingen. Eén die de productconfiguratie benoemt waarop de afspraak van toepassing is, zodat de overeenkomst en de beschrijving naar hetzelfde object verwijzen. En één die vastlegt op welke gepubliceerde tabelregels de productbeschrijving is gebaseerd, zodat de beschrijving opnieuw wordt bekeken wanneer een tabelregel wordt herzien, in plaats van te blijven verwijzen naar een vervallen versie.

De checklist gebruiken in een onderhandeling

Drie manieren, en de volgorde is van belang.

Stuur hem als document, niet als alinea. Een checklist die als lijst wordt verstuurd, levert een lijst met antwoorden op, en die antwoorden kunnen regel voor regel in de conceptovereenkomst worden geplakt. Dezelfde vragen die in een gesprek worden gesteld, leveren een gesprek op, en een gesprek is geen bron voor een bepaling.

Markeer de regels die de bestelling blokkeren en de regels die dat niet doen. Sommige regels in deze checklist moeten vóór de eerste bestelling worden afgehandeld, omdat ze de prijs of het risico dat de inkoper neemt veranderen. Andere kunnen tijdens de lanceringsperiode worden afgehandeld, omdat ze niets aan de bestelling zelf veranderen. Door de twee groepen van elkaar te onderscheiden, wordt de lijst bruikbaar: een leverancier wordt niet gevraagd twintig vragen te beantwoorden voordat er iets op gang komt, en een inkoper blijft niet achter met de indruk dat een regel die niet is afgehandeld al was gedekt.

Voer hem opnieuw uit aan de hand van de overeenkomst, niet van de catalogus. De checklist beschrijft wat je moet vragen. De overeenkomst bepaalt wat de antwoorden waard zijn. Door beide naast elkaar te lezen zodra de concepttekst binnenkomt, vindt een inkoper de regel die per e-mail is beantwoord maar nooit in een bepaling is terechtgekomen. Juist die regel is van belang wanneer er iets misgaat.

Wat deze checklist een inkoper oplevert, is een ingevulde set antwoorden en een lijst met regels voor de overeenkomst. Wat de checklist een inkoper niet oplevert, is een toezegging van wie dan ook, want de enige toezegging in dit document is die van de inkoper zelf: de vragen stellen, de antwoorden vastleggen en die in een contract opnemen waarop ze kunnen worden afgedwongen.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.