OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
Technologie voor slimme brillen

Batterijduur van slimme brillen: zo ontstaat de runtime

Een gepubliceerde runtime voor slimme brillen is het resultaat van een keten, niet van een eigenschap van de cel. De keten loopt van een cel in de scharnierpot via een beveiliging…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Sep 27, 2022/ 21 min. leestijd
Batterijduur van slimme brillen: zo ontstaat de runtime

Een gepubliceerde gebruiksduur bij slimme brillen is het resultaat van een keten, niet een eigenschap van een cel. De keten loopt van een cel in de poot, via een beveiligingscircuit, een laadpad en een conversiestap, naar een belasting die minuut voor minuut verandert, en eindigt op een verouderingscurve die begint op de dag dat het apparaat wordt verzonden. De meeste catalogi drukken het eerste onderdeel van die keten af en presenteren dit als specificatie.

Voor een inkoopbeslissing is dit op één praktische manier relevant. Twee modellen kunnen op basis van hun gepubliceerde rijen worden vergeleken, maar die vergelijking blijft onjuist, omdat de rijen verschillende punten in de keten beschrijven. De rij die een bruikbare leverancier van een onbruikbare scheidt, is niet de capaciteit. Het is het antwoord op een vraag over de belasting en de omstandigheden waaronder het aantal is vastgesteld.

Het werk is eenvoudig en vormt een due diligence-stap in plaats van een technisch project. Neem de gebruiksduur en de capaciteit samen en behandel beide als een selectiecriterium, niet als een doel. Vraag de leverancier per model schriftelijk naar de omstandigheden waaronder het aantal is vastgesteld. Meet de shortlist met één eigen testprotocol, met een vermelde steekproef en een vermelde goedkeuringsvoorwaarde. Leg vervolgens het resultaat vast in de acceptatiecriteria van de inkooporder, zodat een latere celvervanging die criteria stilzwijgend niet kan ondermijnen.

Batterijduur van slimme brillen: waar het gebruiksduurcijfer tot stand komt

De energieketen van een cel in de poot naar een gepubliceerd gebruiksduurcijfer

De lezer die deze pagina nodig heeft, is meestal een productmanager aan de kant van het merk of een inkoopmedewerker in het kanaal die al twee of drie leveranciersoffertes voor zich heeft liggen. Ze kiezen geen technologie. Ze proberen vast te stellen of de cijfers op die offertes hetzelfde beschrijven, want de twee modellen die er op papier het dichtst bij lijken, gedragen zich in de praktijk vaak het meest verschillend.

Waar ze zich tegen willen beschermen, is specifiek. Het eerste risico is een product dat zijn gepubliceerde cijfer wel haalt, maar op de middag waarop het was ontworpen uitvalt. Dit komt bij de klant terecht als retourzending en bij de supportafdeling als een discussie die niemand kan beslechten. Het tweede risico is een specificatie die is opgesteld op basis van een rating, waarna een latere celwijziging de schriftelijke specificatie onjuist maakt zonder dat iemand het opmerkt, omdat niemand heeft vastgelegd welke cel bij de rating hoorde. Het derde risico is een vergelijking op basis van de verkeerde rij, waardoor het juiste model in week één wordt geschrapt en er in plaats daarvan een zwakker model wordt besteld.

De keten verklaart alle drie, omdat bij elk scenario één specifieke schakel in de keten wordt behandeld alsof het de hele keten is. Een capaciteit die als gebruiksduur wordt gepresenteerd, slaat alles over wat downstream van de cel ligt. Een gebruiksduur die als werkdag wordt gepresenteerd, slaat de omstandigheden over. Een capaciteit van de case die als extra tijd wordt gepresenteerd, slaat de verliezen in de case en het routinematige gebruik ervan over.

Onze eigen catalogus maakt dit patroon zichtbaar. De cameraklasse bevat cellen van 220 mAh tot 290 mAh, de audioklasse bevat dubbele cellen van 55 mAh, 70 mAh en 90 mAh per kant, naast losse cellen van 100 mAh en 115 mAh, de kinderklasse bevat cellen van 40 mAh en 70 mAh, en het model met botgeleiding bevat een cel van 200 mAh. De gepubliceerde gebruiksduur loopt bij de cameraklasse van ongeveer vijf tot acht uur, bij het grootste deel van de audioklasse van ongeveer zes tot acht uur en bij de kindermodellen van ongeveer twintig uur. Bij elk van deze cijfers wordt geen belasting vermeld.

De vier schakels die een antwoord van een leverancier doorgaans dekt en de twee die het niet dekt

Een leverancier die goed antwoordt, vermeldt doorgaans de cel, de laadinterface en de opgegeven gebruiksduur, omdat dit de drie rijen in de catalogus zijn. Een leverancier die zeer goed antwoordt, voegt de laadtijd en bij een aantal modellen ook de capaciteit van de case toe. Wat vrijwel niemand vrijwillig vermeldt, is de schakel tussen de cel en de belasting en de schakel tussen de belasting en de dag.

De schakel tussen de cel en de belasting is de conversieketen. Een cel levert een spanning die afneemt naarmate deze wordt ontladen. De elektronica in een bril heeft een stabiele voedingslijn nodig. Een conversiestap voorziet die en verliest onderweg een percentage van de energie. De verliezen zijn in absolute termen klein, maar in relatieve termen bepalend, omdat ze bovenop een cel komen die al is gedimensioneerd voor een dunne poot.

De fase tussen de belasting en de dag is de belasting zelf. Een ingeschakelde camera verbruikt een andere hoeveelheid dan een camera in de stand-by. Een radio die een verbinding in stand houdt bij een zwak signaal, verbruikt meer dan een radio met een goede verbinding. Een functie die is ingeschakeld maar niet wordt gebruikt, houdt mogelijk toch een circuit open. Het gepubliceerde cijfer is een waarde aan de andere kant van die variabiliteit, en juist die variabiliteit wordt door niemand gedocumenteerd.

Het gevolg voor een koper is dat de zinvolle vraag niet is "hoe lang gaat het mee", maar "wat deed het apparaat toen u het mat". Een leverancier die een actieve cameragebruiksduur niet kan scheiden van een cameragebruiksduur in de stand-by, heeft de twee situaties niet afzonderlijk gemeten. Eén cijfer van die leverancier is dan het minst betrouwbare gegeven in het hele document.

De twee architecturen die de catalogus feitelijk bevat

Het assortiment is verdeeld in modellen met één en modellen met twee cellen. Die verdeling is meer dan een verpakkingsdetail, omdat ze bepaalt wat een koper met een reserveonderdeel kan doen, wat een celdocument moet behandelen en wat er gebeurt wanneer een van de twee cellen veroudert.

De modellen met twee cellen worden als paar opgegeven: 55 mAh voor elk van de LC-105-1 en de LC-105-2, en de YK12 en de G07, 70 mAh voor elk van de YKC02, en 90 mAh voor elk van de K01 en de K02. De modellen met één cel vermelden één waarde: 40 mAh bij de A05 en de A06, 70 mAh bij de A07, 100 mAh bij de D11, de D12, de ZH12, de AR-uitvoering en het elektrochrome model, 115 mAh bij de D17, 200 mAh bij de beenconductie-uitvoering, en 220 mAh tot 290 mAh voor de cameramodellen.

Wat de catalogus niet vermeldt, maar een koper nodig heeft, is hoe de twee cellen in een model met twee cellen zijn opgebouwd. Of ze in serie of parallel staan, verandert de spanning van het pakket, verandert de gevolgen van het vervangen van één cel en bepaalt of één zwakke cel het paar meetrekt. Het is een terechte, gerichte vraag om aan een leverancier te stellen, en het antwoord hoort in het technische dossier dat bij de bestelling wordt geleverd.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van de batterijduur van slimme brillen: hoe de gebruiksduur wordt bepaald — afbeelding 1 van 3

Nominale capaciteit, beveiligingscircuit en de energie die u werkelijk kunt gebruiken

Batterijduur van slimme brillen: gepubliceerde batterijrijen voor elke modelgroep in de catalogus

De nominale capaciteit is een waardering van een cel, gemeten volgens een vastgestelde methode, en zegt iets over de cel in plaats van over het product. Tussen de waardering en de energie die de belasting bereikt, liggen drie factoren. Een koper die deze drie factoren kent, kan een leverancier drie vragen stellen die meer waarde hebben dan een lange specificatie.

De eerste is het beveiligingscircuit. Elke cel in een product van dit type is beveiligd door een constructie die de laadstroom begrenst, de ontlaadstroom begrenst en de cel bij een bepaalde spanning uitschakelt. Het beveiligingscircuit verbruikt in zijn normale toestand zelf energie, waarvan een deel wordt gebruikt in de daaropvolgende omzettingsfase. De gepubliceerde capaciteit omvat geen van beide. De bruikbare energie in het geleverde exemplaar is daarom lager dan het getal op de cel. Dat verschil komt door het ontwerp en niet door de celmaker, zodat de celmaker deze vraag niet kan beantwoorden.

De tweede is de hierboven beschreven omzettingsfase. Daarbij gaat een vast percentage verloren van alles wat erdoorheen gaat. Een percentage verlies bij een kleine cel betekent meer minuten dan hetzelfde verlies bij een grote cel. Dat is mede de reden waarom een cel van 40 mAh en een cel van 70 mAh dezelfde gebruiksduur van twintig uur kunnen vermelden: de kleinere cel doet minder en de vaste verliezen zijn naar verhouding groter.

De derde is zelfontlading: de snelheid waarmee een cel opgeslagen energie verliest terwijl deze niet wordt gebruikt. Per maand is dat klein, maar het is niet nul. Daarom is een exemplaar dat gedurende een kwartaal deels opgeladen in een magazijn heeft gestaan, niet hetzelfde exemplaar als dat zojuist van de productielijn komt. Voor een distributeur die voorraad houdt en voor een merk met een lange productcyclus is dat een normale bedrijfssituatie en geen randgeval.

De rijen in de catalogus lezen zonder erdoor te worden misleid

Gepubliceerde nominale gebruiksduur in uren voor elke modelgroep in het assortiment

De gepubliceerde rijen in dit bereik zijn consistent en leesbaar, en dat geldt voor meer dan voor de meeste modellen in deze categorie. De cameramodellen variëren van een cel van 220 mAh bij de MT5, de V03 en de V03 Pro, via 260 mAh bij de V06, de KY06 en de S7, tot 265 mAh bij de MT6 en 290 mAh bij de CY03, de L1 Pro, de CY05 en de L2 Utral. Voor alle modellen is de opgegeven gebruiksduur gepubliceerd: voor de V03 en de V03 Pro is een bereik van vijf tot acht uur opgegeven, voor de V06 en de S7 vijf tot acht uur, voor de KY06 en de MT5 zes tot acht uur, en voor de groep met 290 mAh en de MT6 ongeveer zeven uur.

Bij dit laatste punt is het de moeite waard om tijdens een inkoopoverleg even stil te staan. De vier modellen met de grootste cellen in het hele bereik geven ongeveer zeven uur op, terwijl de modellen met de kleinste cellen de langste gebruiksduur vermelden. Een opgegeven gebruiksduur en de celcapaciteit zijn twee verschillende soorten gegevens, en geen van beide vertelt je wat het apparaat deed terwijl de uren werden geteld. Het aantal uren is voor elk model in het bereik gepubliceerd; de omstandigheden waaronder dit is gemeten, zijn dat voor geen enkel model, en dat is het verschil tussen een rij die je kunt screenen en een rij die je kunt citeren.

Twee modellen met dezelfde cel van 100 mAh geven verschillende waarden op: de D11 en de D12 ongeveer zeven uur en de ZH12 ongeveer acht uur. Het enige verschil dat in de catalogus zichtbaar is, is de oplaadinterface. Dit herinnert eraan dat de interface onderdeel is van de keten en dat een claim waarin deze wordt weggelaten, onvolledig is en niet simpelweg kort.

De drie vragen die het verschil tussen de cel en de belasting dichten

  1. Wat is het onderdeelnummer van de cel, en wat zijn de nominale capaciteit en de nominale ontlaadsnelheid? Vraag naar het onderdeelnummer in plaats van naar de productfamilie, want een familie bevat verschillende waarden en de waarde bepaalt het ontlaadgedrag.
  2. Wat doet de beveiligingsopstelling, en wat kost deze het product in rusttoestand? Een leverancier die met een schakeling in plaats van met een getal antwoordt, heeft het werk verricht; een leverancier die alleen met een getal antwoordt, heeft de celspecificatie geciteerd.
  3. Wat is de gemeten capaciteit van de cel in het geleverde exemplaar, bij de eigen ontlaadsnelheid van het product? Dit is een andere waarde dan de nominale celcapaciteit, en dit is de enige van de drie die de artikelen beschrijft die je ontvangt.

Alle drie horen in dezelfde e-mail en op alle drie kan worden geantwoord zonder een proefbestelling. Een leverancier die op alle drie antwoordt, heeft een documentatiegewoonte die zich later in het kwaliteitsdossier zal tonen; een leverancier die op één van de drie antwoordt, heeft je de celspecificatie gegeven, en dat is een startpunt, geen antwoord.

De oplaadarchitectuur achter een magnetische dock en een Type-C-poort

De oplaadinterface is een gepubliceerde rij in onze catalogus, en het is de rij die kopers die nooit hebben zien voorkomen dat een product hierdoor uitvalt, het vaakst beschouwen als een cosmetische keuze. Magnetisch opladen komt voor in het merendeel van het bereik, waaronder de A05, A06, A07, de AR-uitvoering en het elektrochrome model, de audiomodellen en de sportmodellen. Type-C komt voor bij de L2 Utral en de D12, de V03 Pro en de ZH12, en de D17, de D11 en de beengeleidinguitvoering.

De twee architecturen gedragen zich op verschillende manieren die doorwerken in het product, de verpakking en het contract.

Een magnetische dock is afhankelijk van een gedefinieerde contactgeometrie, en een contactgeometrie is een tolerantieketen. De dock is afhankelijk van een kabel die met het product wordt meegeleverd, van de klant die besluit deze te gebruiken en van de klant die deze aansluit op een bron die levert wat het laadcircuit verwacht. Van deze drie is de laatste de factor die klachten veroorzaakt: een poort die bij de ene voeding langzaam oplaadt en bij een andere snel, zonder dat op de productpagina het verschil wordt uitgelegd.

Een Type-C-poort is een poort. Deze is afhankelijk van een kabel, die al dan niet in de doos zit, die al dan niet dezelfde is als de kabel die de klant al bezit, en van een bron met een opgegeven uitgangsvermogen. De poort is vergevingsgezinder met de uitlijning en strenger ten aanzien van de bron. In een markt waarin de kabel niet wordt meegeleverd, wordt het verschil tussen een product dat oplaadt en een product dat een klant niet kan opladen een ondersteuningsvraag in plaats van een technische vraag.

Waarom de oplaadtijd de meest misverstane gepubliceerde rij is

Onze catalogus vermeldt voor elk model in het assortiment een oplaadtijd: twee uur of minder voor de meeste modellen en ongeveer één uur voor de D17 en de ZH12. Die twee modellen hebben een Type-C-poort en een kleinere accu. Het cijfer is voor een koper op precies één manier nuttig: het laat zien of een lading binnen een pauze kan plaatsvinden of 's nachts moet gebeuren.

Het vertelt je verder weinig, want een oplaadtijd zonder beginpunt is geen meting. Een lading van leeg naar vol en een lading van een kwart naar vol zijn verschillende hoeveelheden, en de tweede beschrijft een middag gebruik. Een leverancier die één cijfer voor de oplaadtijd opgeeft, vermeldt óf een beginpunt dat hij niet heeft gespecificeerd, óf een claim die hij niet heeft getest.

Hetzelfde geldt voor de voedingsbron. Het laadcircuit heeft een invoer die het verwacht, en een bron met een lagere invoer zorgt voor een langere oplaadtijd bij hetzelfde product en dezelfde accu. Een koper die een oplader bij het product wil specificeren, heeft het invoerbereik nodig. Een koper die geen oplader wil specificeren, moet weten dat de klant een bron met een bepaalde uitvoer moet leveren. Beide zijn legitieme commerciële keuzes, maar geen van beide kan worden gemaakt op basis van één gepubliceerd uurcijfer.

De vraag die je moet stellen is smal: vanaf welk laadniveau, tot welk laadniveau, bij welke uitvoer van de bron, bij welke omgevingstemperatuur, en bevat het cijfer de case? Dat laatste deel is belangrijk bij de modellen die er standaard bij worden geleverd, omdat een case een eigen laadpad en een eigen laadtijd heeft, en die zijn voor de meeste modellen niet gepubliceerd.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van de batterijduur van slimme brillen: hoe het gebruiksduurcijfer tot stand komt — afbeelding 2 van 3

De oplaadcase als tweede energieopslag met eigen verliezen

De case is de plek waar dit segment het vaakst wordt overdreven, en die overtreffing is meestal een taalprobleem en geen technisch probleem. Een case is een tweede accu in de doos. Het is een tweede energieopslag en heeft, net als elke energieopslag, een invoersnelheid, een omzettingsstap, een bruikbaar deel en een verouderingscurve, en de case telt ze allemaal op in plaats van ze weg te nemen.

De gepubliceerde casegegevens van het assortiment zijn specifiek. De L1 Pro en de CY03, en de CY05 hebben een case van 1400 mAh. De L2 Utral is leverbaar met een case van 900 mAh of 1400 mAh als configuratiekeuze. De MT6 heeft een opvouwbare case van 1200 mAh. Voor de KY06 en de MT5 staat een case in de catalogus waarvan de capaciteit niet is gepubliceerd. Voor de V03 en de V03 Pro wordt helemaal geen case vermeld.

Uit die rijen volgen vier observaties, en alle vier zijn inkoopbeoordelingen en geen technische conclusies.

Ten eerste is een case in elk product met een case een tweede lithiumaccu. Dat betekent een tweede set transportdocumentatie, een tweede verpakkingsinstructie en een tweede markering op de doos. Een programma dat een case aan een configuratie toevoegt, voegt dus nalevingswerk toe en niet alleen een component.

Ten tweede is de case een tweede prijspunt, en het goedkoopste in dit segment. Twee prijstiers bouwen op één platform door de case als configuratiekeuze in plaats van als afzonderlijk product te behandelen, is de voordeligste commerciële zet die een merk kan doen. Daarom zijn de opties van 900 mAh en 1400 mAh voor de L2 Utral commercieel net zo belangrijk als technisch.

Ten derde verlengt de case de dag alleen als deze volgens hetzelfde ritme wordt opgeladen als de bril. Een klant die de bril iedere nacht oplaadt en de case iedere maand, zal de case als defecte accessoires terugsturen. Op basis van de gepubliceerde gegevens is die klacht terecht. Dit is eerst een probleem met de productpagina en de ondersteuningsrichtlijnen en pas daarna een hardwareprobleem.

Ten vierde, en het nuttigst voor een koper, wordt voor geen enkel model gepubliceerd hoeveel extra gebruikssessies een case oplevert. Dat moet worden gemeten volgens een vastgelegd protocol, vanaf een vastgelegd beginniveau van de bril. De vraag die je aan een leverancier moet stellen is daarom niet wat er in de case zit, maar hoeveel extra gebruikssessies er is gemeten dat de case toevoegt.

De modellen waarbij de case doorslaggevend is

Voor de V03 en de V03 Pro wordt geen case vermeld, en de V03 Pro heeft in geen enkele configuratie een case. Voor de L2 Utral worden twee casecapaciteiten voor hetzelfde model vermeld, wat betekent dat dezelfde productnaam twee verschillende gebruiksdagen kan dekken. De KY06 en de MT5 worden geleverd met een case waarvan de capaciteit niet is gepubliceerd, waardoor hun case op basis van de gepubliceerde gegevens met die van geen enkel ander model kan worden vergeleken.

Voor een shortlist is dit doorslaggevend op een manier die runtime dat nooit is. Een koper die via zijn kanaal een volledige dag zonder middagse lading verwacht, moet de rij van de case als een vereiste behandelen, niet als een voorkeur, en moet bij elk model waar de case onderdeel van het aanbod is, het gemeten aantal oplaadcycli opvragen. Een koper die het genoeg vindt om het 's ochtends te gebruiken, moet de case als een accessoirekeuze behandelen en die als zodanig beprijzen.

AI-gegenereerde foto die de batterijduur van slimme brillen illustreert: hoe het runtimecijfer wordt bepaald — afbeelding 3 van 3

Het volledige stroomverbruik van het apparaat en wat veroudering daarmee doet

Elke gepubliceerde runtime beschrijft een apparaat op de eerste dag van zijn gebruiksduur, en die eerste dag is de minst representatieve dag die het apparaat ooit zal hebben. Twee effecten werken in tegengestelde richting en het nettoresultaat wordt nergens in deze categorie gepubliceerd, wat op zichzelf de moeite waard is om te weten voordat u een garantieclausule opstelt.

Het eerste effect is degradatie. Een lithiumcel verliest capaciteit naarmate deze wordt gebruikt en krijgt daarbij een hogere interne weerstand. Beide effecten tonen zich op dezelfde plek in een product: het einde van de runtime. Een cel die een deel van zijn capaciteit heeft verloren, levert dezelfde stroom gedurende minder tijd, en een cel met een toegenomen weerstand levert minder stroom bij dezelfde eindspanning. Dat betekent dat de elektronica mogelijk een lagere spanning krijgt en de uitschakeldrempel eerder wordt bereikt dan de timing op de doos doet vermoeden.

Het tweede effect is de belasting. Een apparaat dat in jaar één wordt verkocht, doet wat de productpagina beschrijft. Een apparaat dat in jaar twee wordt verkocht, kan meer doen, omdat dezelfde hardware meer functies, meer meldingen en meer verbonden gebruik heeft gekregen, of minder doen, omdat de klant een configuratie heeft gevonden die bij hem past. Geen van beide richtingen is vooraf te voorspellen. Daarom is een acceptatiecriterium in termen van een kalenderjaar zwakker dan een criterium in termen van een aantal cycli.

Het stroombudget dat het product daadwerkelijk gebruikt

Een nuttige manier om over het stroombudget na te denken, is het op te splitsen in drie delen en vervolgens te vragen hoe elk deel zich gedraagt. Het eerste deel is de basisbelasting: de radio die een verbinding in stand houdt, de audiopad, de sensorelektronica, de indicatielampjes en het besturingscircuit. Het tweede deel is de gebeurtenisbelasting: een camera activeren, een gesprek voeren, een spraakopdracht geven, een opname maken. Het derde deel zijn de conversie- en beschermingsverliezen, die continu zijn en evenredig met de eerste twee delen.

Het gepubliceerde cijfer ligt aan de andere kant van alle drie. Bij een cameramodel overheerst het tweede deel, en daarom publiceren zes van de elf cameraplatforms een bereik in plaats van één waarde. Bij een audiomodel overheerst het eerste deel en is de belasting constant genoeg om een afzonderlijke waarde te verdedigen. Bij de kindermodellen is de inschakelduur van de drie het laagst, en publiceren zowel de 40 mAh-cel als de 70 mAh-cel ruwweg twintig uur.

Die laatste vergelijking is het nuttigste afzonderlijke gegevenspunt in het bereik, omdat het de variabele isolateert. Twee heel verschillende celcapaciteiten leveren hetzelfde gepubliceerde cijfer op, wat alleen logisch is als dat cijfer een lichte inschakelduur met lange inactieve periodes beschrijft. Beschouw hetzelfde cijfer als doorlopend gebruik, dan is de A05-specificatie simpelweg onjuist. Dezelfde redenering geldt voor elk runtimecijfer in deze categorie, ook voor de cijfers die er plausibeler uitzien.

De twee dingen die een koper moet vragen over veroudering

  1. Voor welk aantal cycli is de cel gespecificeerd, en welke capaciteit verwacht u aan het einde daarvan? Een cijfer, of een testplan met een vermelde methode, is acceptabel. De verklaring dat het een kwaliteitscel is, niet.
  2. Wat is het gedrag aan het einde van de runtime? Of het product een waarschuwing geeft, welke functie als eerste stopt en of het apparaat netjes uitschakelt. Dit is een specificatieregel; er kost niets om die op te vragen, en het is het verschil tussen een supportscript en een supportwachtrij.

Wat de catalogus publiceert en de acht vragen waarmee de keten wordt afgesloten

Catalogusrijen die een koper vandaag kan verifiëren, tegenover de rijen die openblijven

De elektrische rijen in deze catalogus worden gepubliceerd zoals de fabrikant ze opgeeft. Wat niet is vermeld, wordt als ‘niet vermeld’ gemarkeerd in plaats van geschat. Wij publiceren de opgegeven runtime, de laadtijd, de celconfiguratie, de oplaadinterface en, bij modellen met een case, de capaciteit daarvan. Wij publiceren voor geen enkel model de testomstandigheden achter een runtime, de bruikbare capaciteit, de levensduur in cycli of de laadcurve, en we vullen die rijen niet met waarden uit andere producten.

Dat is een bewuste keuze en heeft een praktisch gevolg voor een koper: de gepubliceerde rijen zijn een filter en de open rijen vormen de specificatie. Een filter sluit modellen uit. Een specificatie bepaalt welke van de twee overblijvende modellen de beste keuze is, en die moet worden geschreven in de eigen woorden van de koper, omdat de woorden van de verkoper nu juist worden getoetst.

Acht vragen die de energieketen achter een gebruiksduurcijfer afronden

De checklist met acht vragen is gegroepeerd naar het onderdeel van de keten dat wordt afgerond. Vier vragen gaan over de cel: het onderdeelnummer en de rating, en de manier waarop de twee cellen in een model met twee cellen zijn aangebracht. Twee gaan over het laadpad: de laadstroom en de voedingsbron waarvan wordt uitgegaan, en of een kast de bril ter plaatse oplaadt. Twee gaan over de belasting: de gebruiksduur met de camera aan en uit, en de status van de radio tijdens de meting. Eén ga over veroudering: het aantal nominale laadcycli en de verwachte capaciteit aan het einde van de levensduur.

De vragen die u moet stellen zijn voor elk model hetzelfde en in dezelfde bewoording, en dat is bewust. Een leverancier die bij verschillende modellen consistent dezelfde vraag beantwoordt, heeft een meetproces. Een leverancier waarvan de antwoorden per model in detail verschillen, citeert uit een document. De keuze welk model u op basis van de gepubliceerde rijen maakt, is een afzonderlijke beslissing en die moet u pas maken nadat de antwoorden binnen zijn, niet daarvoor.

Acht vragen, één e-mail en elk antwoord wordt een regel in een specificatie die een leverancier later niet opnieuw kan interpreteren. De kosten van het versturen ervan zijn vrijwel nul. De kosten van niet versturen zijn een retourpercentage dat niemand kan verklaren en een garantietermijn die is gebaseerd op een getal dat nooit is gemeten.

Drie rode vlaggen vertellen een koper dat de keten achter een offerte niet is doorlopen. De eerste is een gebruiksduurcijfer zonder voorwaarden, wat betekent dat de leverancier een cataloguswaarde citeert in plaats van een meting. De tweede is een capaciteit die als duur wordt gepresenteerd, wat betekent dat het model op de verkeerde rij is vergeleken. De derde is een kastcapaciteit zonder aantal laadcycli, wat betekent dat de accessoires zijn geprijsd maar niet getest. Geen van de drie is op zichzelf uitsluitend en alle drie zijn goedkoop af te ronden voordat u bestelt.

Wanneer u moet opschalen van een filter naar een volledige evaluatie is een heldere afweging. Een filter is voldoende wanneer twee modellen verschillen door een factor in de gepubliceerde capaciteit en de belasting licht is, omdat de grotere cel onder vrijwel elke belasting wint. Het is niet voldoende wanneer de modellen in dezelfde categorie vallen, zoals met camer-modellen meestal het geval is, of wanneer de belasting zo zwaar is dat de belasting de capaciteit overtreft. In die gevallen liggen de afwegingen bij de belasting, de kast en de interface, en noneervan is zichtbaar in de rij met de capaciteit.

De totale kosten van een verkeerde keuze worden makkelijk onderschat, omdat ze op drie plekken tegelijk zitten. Ze zitten in de kolom met retouren, waar een product dat aan zijn rating voldoet maar op de verkoopdag al de moeder opgeeft een vervanging wordt in plaats van een verkoop. Ze zitten in het garantiedossier, waar een termijn die is gebaseerd op een getal zonder voorwaarden moet worden heronderhandeld na het eerste moeilijke kwartaal. En ze zitten in de commerciële voorwaarden, omdat een leverancier die niet wil documenteren onder welke voorwaarden is gemeten, u iets vertelt over hoe de volgende onderhandeling zal verlopen.

Wat wij met dezelfde aanvraag doen is eenvoudig. Stuur ons de modellen die u vergelijkt, de belasting die het product werkelijk zal veroorzaken, de bestemmingsmarkt en de hoeveelheidscategorie, en wij vertellen u welke rijen uit onze catalogus van toepassing zijn op die belasting, welke van de acht vragen onze documentatie vandaag kan beantwoorden en welke een meting op een exemplaar vereisen. Een koper die twijfelt of twee modellen überhaupt moet worden geëvalueerd, kan daar beginnen: het antwoord op die vraag is doorgaans het verschil tussen een filter en een volledige evaluatie, en dat is goedkoper vast te stellen dan met een specificatie. De gepubliceerde rijen vindt u bij batterijduur en stroomvoorziening van slimme brillen, de interface en laadtijd vindt u bij laadoplossingen en de methode om uw eigen cijfer te bepalen vindt u bij batterijduur meten. Het bredere overzicht van wat een specificatieblad weglaat, vindt u bij wat het specificatieblad voor de gebruiksduur weglaat en het transportdossier dat met de bestelling moet meegaan vindt u bij batterijtransport en certificering.


Gerelateerd leeswerk

Vertel ons het belastingsprofiel dat uw gebruikers creëren en wij zeggen welke vragen al voor u beantwoord zijn.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.