Producent OEM/ODM inteligentnych okularów · Shenzhen, Chiny +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Proces rozwoju: co naprawdę wpływa na koszt

Wycena zamówienia okularów smart to liczba powiązana z wieloma założeniami, których większość nie jest widoczna na stronie. A…

Od zespołu inżynieryjnego i zaopatrzeniowego CYNRIN/ Jul 18, 2022/ 16 min czytania
Proces rozwoju: co naprawdę wpływa na koszt

Wycena zamówienia okularów smart na zamówienie to liczba obciążona mnóstwem założeń, z których większość nie jest widoczna na stronie. Kupujący, który chce zrozumieć, co naprawdę wpływa na koszt, musi wiedzieć, które założenia zostały już ustalone w procesie rozwoju, które wciąż pozostają otwarte, a które należą do dostawcy i mogą zostać ujawnione wyłącznie przez niego.

To rozróżnienie stanowi cały temat tego artykułu, ponieważ najdroższym błędem przy zakupie na zamówienie nie jest zapłacenie zbyt dużo. Jest nim zapłacenie kwoty odnoszącej się do innego zamówienia — innej konfiguracji, innego poziomu dowodowego, innego zakresu kontroli — i odkrycie tej różnicy dopiero po dostarczeniu towaru, którego nie można użyć.

Niniejszy przewodnik jest przeznaczony dla właścicieli marek i kupujących w kanałach dystrybucji, którzy prowadzą proces rozwoju i muszą interpretować kwotę podaną przez dostawcę. Celowo nie zawiera cen, przedziałów cen ani zobowiązań handlowych, ponieważ te należą do oferty dla konkretnej konfiguracji. Zawiera natomiast listę czynników wejściowych: które elementy sprawiają, że dwie oferty na ten sam produkt nie są porównywalne, które z nich możesz kontrolować oraz o co należy zapytać dostawcę przed otrzymaniem oferty, aby móc odczytać kwotę, a nie po prostu ją zaakceptować.

Czynniki kosztowe w procesie rozwoju: pięć, które kontroluje kupujący

W praktyce pięć parametrów wpływających na koszt realizacji na zamówienie pozostaje pod kontrolą kupującego. Żaden z nich nie jest ceną. Wszystkie zmieniają cenę i wszystkie są ustalane przed wydaniem oferty, a nie po nim.

Tabela: pięć czynników kosztowych kontrolowanych przez kupującego w procesie rozwoju

Pierwszym jest zakres konfiguracji. Każda otwarta opcja oznacza pracę, którą trzeba wycenić, a liczba opcji jest liczbą pytań. Nasza wewnętrzna tabela produktów wskazuje, ile osi dostosowania obejmuje każda linia, przy czym liczby różnią się w zależności od linii: linia aparatów AI obejmuje siedem osi, linia dźwięku Bluetooth pięć, linia sportowa pięć, linia dziecięca dwie, a linia elektrochromowa trzy — natomiast w przypadku linii z przewodnictwem kostnym brak informacji o dostosowaniu, a linia AR nie została opisana. Liczby te stanowią wskazówkę, a nie menu, a przydatne pytanie nie brzmi, ile osi ma dana linia, lecz ile z nich faktycznie otwiera to konkretne zamówienie. Zamówienie otwierające jedną oś i zamówienie otwierające pięć to różne projekty, które jedynie mają wspólną nazwę produktu, a oferta, która ich nie rozróżnia, nie jest ofertą, którą kupujący może porównać.

Drugim jest kształt zamówienia. Jedna konfiguracja realizowana w jednym wolumenie, kilka konfiguracji podzielonych między ten sam wolumen oraz kilka konfiguracji, z których każda ma własny wolumen, to trzy różne problemy produkcyjne. Dzielenie konfiguracji zwykle poprawia ekonomikę jednostkową danej linii, ale zwykle zwiększa koszty przygotowania produkcji, ponieważ każdą konfigurację należy osobno skonfigurować, sprawdzić i zamknąć. Kompromis wygląda odwrotnie, gdy konfiguracja różni się nieznacznie od istniejącej: jej otwarcie tworzy dodatkową pracę bez żadnej korzyści.

Trzecim jest decyzja dotycząca oprzyrządowania, którą kupujący najczęściej delegują, nie zdając sobie z tego sprawy. Niektóre opcje można zastosować do istniejącej części; inne wymagają nowego oprzyrządowania lub nowej ścieżki procesowej, a drugi rodzaj wiąże się z kosztem jednorazowym, którego nie uwzględnia cena jednostkowa. Pytanie, które należy zadać, brzmi: które opcje objęte zakresem wymagają oprzyrządowania, a które nie, oraz czy oprzyrządowanie jest przeznaczone wyłącznie do tego zamówienia, czy stanowi element już istniejącej linii. Oprzyrządowanie dedykowane pozostaje zasobem po zakończeniu zamówienia; zmiana ścieżki produkcyjnej jest kosztem, który nie pozostaje.

Czwartym jest poziom dowodowy. Dokumentacja to praca, a jej bardziej szczegółowe określenie kosztuje więcej. Jeśli przed wysyłką towaru wymagane jest istnienie raportu, raport ten stanowi część kosztów. Jeśli wymagane są dowody, które może uzyskać wyłącznie dostawca, harmonogram przejmuje jego zależności. Nasza własna sytuacja w zakresie dokumentacji ilustruje pełne spektrum możliwości: nasz katalog nie publikuje treści certyfikatów CE, FCC ani RoHS, a także wierszy certyfikacji dla poszczególnych modeli, natomiast objęte modele i numery certyfikatów nadal czekają na potwierdzenie przez przedsiębiorstwo; żadna z dwudziestu ośmiu pozycji nie została opublikowana z dołączonym zdjęciem, filmem lub raportem z testów. Kupujący, który potrzebuje tych elementów, musi o nie poprosić i musi zaakceptować, że wiążą się z kosztami.

Piątym elementem jest swoboda harmonogramu, a zarazem czynnik, który najczęściej się oddaje. Im większą swobodę ma fabryka w kwestii kolejności produkcji, wielkości partii i zgłaszania zapotrzebowania na materiały, tym więcej może zoptymalizować; im więcej elementów ustala kupujący — stała data wysyłki, stały podział partii, stałe okno dostawy — tym mniejsza część tej optymalizacji trafia do kosztu. Kupujący nie powinien odmawiać takiego kompromisu, ale powinien go zawierać świadomie.

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca proces rozwoju: co faktycznie wpływa na koszt — obraz 1 z 3

Czynniki kosztowe, których kupujący nie kontroluje

Pod tymi pięcioma elementami znajduje się druga warstwa czynników, które należą do dostawcy i do świata zewnętrznego wobec zamówienia. Kupujący nie może ich określić i zwykle nie może ich zobaczyć, ale niezależnie od tego trafiają do ceny i do harmonogramu.

Lista kontrolna: czynniki pozostające poza kontrolą kupującego i możliwe działania

Największym z nich jest pozyskiwanie komponentów. Część pochodząca od jednego dostawcy, figuruje na długiej liście alokacyjnej albo zmienia się między wyceną a produkcją, wpływa na koszt i termin w sposób, którego nikt nie zaplanował. Drugim jest badanie przez stronę trzecią: termin zajęcia w zewnętrznym laboratorium lub na certyfikację pozostaje poza kontrolą obu stron, a program, który od niego zależy, przejmuje jego tempo. Trzecim jest wybór trasy, którą fabryka stosuje dla części, których nie dostosowuje — decyzja w pełni należąca do fabryki, na którą kupujący może wpłynąć jedynie, pytając, jaka jest i dlaczego.

Istnieje również warstwa, którą często błędnie uważa się za pecha, a która w rzeczywistości jest nieskutecznym raportowaniem: różnica między czynnikiem niekontrolowanym a po prostu nieprzekazanym. Fabryka, która nie poinformowała Cię o przeniesieniu komponentu z dwóch źródeł na jedno, nie ochroniła Cię przed niczym; po prostu Cię nie zawiadomiła. Praktyczną reakcją nie jest żądanie kontroli nad zaopatrzeniem fabryki, której nikt nie ma, lecz wymaganie, aby czynniki wpływające na koszt były ujawniane wystarczająco wcześnie, by można było zaplanować się w związku z nimi — i aby znaczenie słowa „wcześnie” ustalono przed złożeniem zamówienia, a nie po pierwszej niespodziance.

Ostatnią grupę w tej warstwie stanowią czynniki, na które kupujący może wpłynąć bez przejmowania kontroli: wybór konfiguracji pasujących do tego, co fabryka już produkuje. Format opakowania odpowiadający istniejącym kartonom, kolor mieszczący się w palecie oferowanej przez linię albo opcja wykorzystywana już przez podobny wariant — każda z tych decyzji projektowych zmniejsza zakres nowych prac związanych z zamówieniem. Lista kontrolna grupuje te trzy reakcje, ponieważ praktyczne pytanie rzadko brzmi, czy można wyeliminować niekontrolowany czynnik; częściej brzmi ono, czy przestałeś płacić za prace, których można było uniknąć w ramach tego czynnika.

Praktyczną konsekwencją wszystkiego powyższego jest zestaw założeń planistycznych, a nie zestaw instrukcji, dlatego warto jasno podkreślić tę różnicę. Kupujący nie może nakazać fabryce, aby pozyskiwała część w inny sposób, ale może zdecydować, że nie obieci terminu od niego zależnego, i poprosić wcześniej o zasady dotyczące zamienników. To samo dotyczy terminów badań przez strony trzecie: terminu badania nie kupujący nie wyznacza, ale ponosi konsekwencje jego przekroczenia; warto zatem mieć rezerwę, którą absorbuje własny plan kupującego, zamiast takiej, którą odkrywają jego klienci.

Wynika z tego, że przed uwzględnieniem tych czynników w planie warto zadać trzy pytania. Co może się tutaj zmienić i skąd będziemy o tym wiedzieć. Co stanie się z zamówieniem, jeśli to nastąpi. A kto w naszej organizacji zostanie powiadomiony, gdy się to stanie. Trzecie pytanie zwykle się pomija, a to ono przekształca problem dostawcy w problem dotyczący klienta, ponieważ osoby decydujące, czy zaabsorbować zmianę, zmienić kolejność uruchomienia lub skorygować reklamację, rzadko śledzą zamówienie co tydzień.

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca proces rozwoju: co faktycznie wpływa na koszt — obraz 2 z 3

Pięć pytań dla dostawcy dotyczących struktury kosztów

Zanim pojawi się jakakolwiek kwota, pięć pytań decyduje o tym, czy można ją odczytać. Dotyczą one struktury, a nie wysokości, dlatego można je zadać jeszcze przed pojawieniem się liczb i warto zachować je jako stały szablon dla każdej otrzymanej oferty.

Schemat: jak sprawić, aby wycenę można było porównać z inną

  1. Co dokładnie jest wyceniane? Poproś o rozpisanie konfiguracji punkt po punkcie, z zamkniętą listą opcji i dołączonymi opublikowanymi specyfikacjami. Wycena bez konfiguracji nie jest porównywalna z niczym.
  2. Jakie elementy są wliczone, które są rozliczane osobno, a które są warunkowe? Wycena, która pokazuje jedną kwotę, a następnie akapit wyjątków, nie informuje, gdzie znajduje się koszt. Elementy wliczone, rozliczane osobno i zależne od podmiotu trzeciego powinny być widoczne jako trzy grupy.
  3. Co zmienia się, gdy zmienia się kształt zamówienia? Zapytaj, co dzieje się z wyceną, gdy konfiguracja zostaje ograniczona, zmienia się wolumen, dwie konfiguracje zostają rozdzielone zamiast połączonych albo skraca się termin dostawy. Kierunek odpowiedzi ma większe znaczenie niż jej skala.
  4. Co jest pobierane za zmianę zgłoszoną po akceptacji? Odpowiedź pozwala odróżnić dostawcę, który wycenia zmianę według cennika, od takiego, który wycenia ją według nakładu pracy, jaki wywołuje. To właśnie ta różnica decyduje, czy program jest przewidywalny, czy każda zmiana wymaga nowych negocjacji.
  5. Co zostało wyłączone z tej wyceny, ponieważ jest czyimś innym zadaniem? To pytanie ujawnia granice — wizyta certyfikacyjna, raport z testów, tłumaczenie, akceptacja projektu graficznego, dokument wysyłkowy. Każde z tych wyłączeń oznacza pracę, którą nadal trzeba wykonać, a jeśli wycena ich nie wymienia, nie uwzględnia ich również Twój plan.

Czytaj strukturę odpowiedzi, nie tylko samą odpowiedź. Wycena, której elementy są pogrupowane według zakresu, pochodzi od osoby, która rozumie zamówienie; wycena przedstawiająca jedną kwotę z dołączonymi warunkami powstała po to, by zakończyć rozmowę. Żadna z nich nie jest nieuczciwa, ale wymagają zupełnie różnego planowania, a ta różnica jest widoczna na długo przed dostawą towaru.

Sposób sformułowania pytań ma większe znaczenie, niż ludzie zwykle sądzą. Poproszenie o odpowiedzi pisemnie, zanim omówiono jakąkolwiek kwotę, zamienia rozmowę handlową w analizę strukturalną; zadanie tego pytania później, w trakcie porównywania dwóch liczb, przywraca negocjacje. W odpowiedzi łatwo też przeoczyć pewien sygnał. Dostawca, który uczciwie odpowiada na drugie pytanie — pokazując, które elementy są wliczone, które rozliczane osobno, a które warunkowe — informuje, że jego wewnętrzna struktura odpowiada strukturze pytania. Dostawca, który nie potrafi na nie odpowiedzieć, niekoniecznie coś ukrywa, ale oznacza to, że podstawę kosztową trzeba będzie ustalić później, podczas produkcji, gdy nie ma już żadnej siły nacisku.

W praktyce decydują o tym dwa przyzwyczajenia. Wpisz pięć pytań do zapytania, aby odpowiedzi udzielano za każdym razem w tej samej kolejności, dzięki czemu będą porównywalne między dostawcami, a nie zależne od nastroju. Wymagaj również odpowiedzi na piśmie, ponieważ odpowiedź strukturalna udzielona podczas rozmowy telefonicznej i odpowiedź strukturalna przekazana w dokumencie starzeją się zupełnie inaczej, a każda ze stron zapamięta pierwszą z nich nieco inaczej.

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca proces rozwoju: co naprawdę wpływa na koszt — obraz 3 z 3

Co ustalić przed wyceną programu

Wszystko z poprzedniej sekcji stanowi warunek uzyskania porównywalnej wyceny, a nie jej zamiennik. Warto najpierw ustalić pięć rzeczy, a ich ustalenie zamienia wycenę w coś, na czym można oprzeć działania, zamiast dokumentu, który trzeba interpretować.

Wykres słupkowy: różnice ukryte pod tą samą nazwą produktu w asortymentie 28 modeli

Pierwszą jest arkusz konfiguracji: każda opcja włączona, każda wyłączona oraz obowiązujące pozycje opublikowanych specyfikacji. Drugą jest lista dowodów: co musi istnieć przed wysyłką towaru, co może powstać później, a czego po prostu nie da się uzyskać. Trzecią jest zakres kontroli i dokumentacji, w którym ukrywa się zaskakująco dużo kosztów — różnica między kontrolą próbki a kontrolą każdej sztuki oznacza różnicę w kosztach, a różnica między raportem z kontroli a pełną dokumentacją partii to kolejna. Czwartą jest polityka zmian: ile czasu i pieniędzy kosztuje zmiana, kto może ją zatwierdzić i jak jest dokumentowana. Piątą jest podstawa porównania, którą najczęściej się pomija.

Wykres pokazuje, dlaczego wybór podstawy porównania ma większe znaczenie, niż początkowo się wydaje. W publikowanej przez nas gamie ta sama rodzina produktów nie jest wewnętrznie jednorodna: siedemnaście z dwudziestu czterech opublikowanych interfejsów ładowania to złącza magnetyczne, a siedem to Type-C; czas ładowania podano na poziomie dwóch godzin lub mniej w dwudziestu sześciu pozycjach, natomiast w przypadku D17 i ZH12 wynosi około jednej godziny. Za każdą podobną nazwą stoi inny komponent, a każdy z nich stanowi uzasadniony powód, by dwie oferty na „ten sam” model różniły się od siebie. Kupujący, który porównuje oferty bez ustalenia, czy obie dotyczą tego samego wariantu, porównuje dwa różne produkty i uzna, że jeden z dostawców popełnił błąd.

Aby można było porównać ofertę z inną, musi ona zawierać osobno sześć rodzajów pozycji, dlatego warto je wymienić — oferta, która je łączy, nie jest błędna, po prostu nie nadaje się do porównania.

Pierwsza to sama konfiguracja: każda opcja w standardzie i każda opcja dodatkowa, zapisana jako osobne pozycje, a nie jako odesłanie do katalogu. Druga to specyfikacja, którą należy podzielić na pozycje zawierające opublikowaną wartość oraz pozycje bez takiej wartości, ponieważ zachowują się one inaczej. Opublikowaną wartość można przywołać w ofercie i zweryfikować; puste pole to informacja wymagająca uzupełnienia, zanim oferta nabierze znaczenia, a jeśli dostawca uzupełnił je wewnętrznie, lecz nie zapytałeś o to, porównywana oferta nie jest identyczna z ofertą, którą otrzymasz. Trzecia to dowody: wymagane raporty, deklaracje i dokumenty testowe oraz te, które dostawca już posiada, a których nie musi pozyskiwać. Czwarta to zakres kontroli, ponieważ kontrola próbki i kontrola każdej sztuki to różne produkty. Piąta to dokumentacja — instrukcje, wkładki, zatwierdzenia projektów graficznych, opakowania — która często jest łączona w jedną pozycję i stanowi jedno z najłatwiejszych miejsc, w którym może ukryć się zakres prac. Szósta to wyłączenia, które powinny znaleźć się w samej ofercie, a nie w notatce pod nią.

W przypadku pozycji specyfikacji istnieje praktyczny test. Zapisz, które pozycje w publikowanej gamie zawierają wartość, a które nie: czas ładowania podano dla każdej pozycji, interfejs dla dwudziestu czterech, kolor dla dwóch, a wagę dla jednej. Oferta oparta na pozycjach zawierających wartości ma solidniejszą podstawę niż oferta oparta na pozycjach bez nich, a różnica ta powinna być widoczna jako osobna pozycja w ofercie, a nie odczuwane jako przekonanie o jej wiarygodności.

Nawet przy identycznej konfiguracji dwie oferty mogą różnić się z trzech przyczyn strukturalnych, dlatego warto ustalić, która z nich ma znaczenie, zanim przejdziemy do liczb. Pierwszą jest założenie dotyczące partii, na którym oparto wycenę. Jeden dostawca może wyceniać konfigurację tak, jakby stanowiła część ciągłej serii produkcyjnej, a inny tak, jakby każda partia wymagała uruchomienia od zera. Oba podejścia są zasadne, dają różne oferty na identyczny towar, a różnica ujawnia się dopiero przy kolejnym zamówieniu. Drugą jest zasada określająca, jakie dokumenty towarzyszą partii. Niektóre dokumenty stanowią właściwość produktu i są dołączane do każdego zamówienia, natomiast inne są związane z modelem, wynikiem testu lub rejestrem certyfikacji i mogą być przechowywane w dokumentacji oraz wydawane na żądanie. Oferta zakładająca pierwszy rodzaj dokumentacji, gdy wymagany jest drugi, nie jest po prostu tańsza — jest niekompletna, a koszt pojawia się w momencie, gdy ktoś potrzebuje danego dokumentu. Trzecią jest granica znaczenia słowa „wliczone”. Jeden dostawca obejmuje podstawową kontrolę każdej sztuki, a inny udokumentowaną kontrolę próbki z każdej partii, przy czym oferty te mogą być identyczne we wszystkich pozostałych aspektach.

Żadna z tych trzech kwestii nie jest podstępem; każdą można rozstrzygnąć pytaniem, a nie sporem. Zapytaj, w jaki sposób zakłada się prowadzenie partii, które dokumenty towarzyszą produktom, a które pozostają w dokumentacji, oraz co w rozumieniu dostawcy obejmuje kontrola wliczona w ofertę w przeliczeniu na sztuki. Trzy odpowiedzi pozwolą sprowadzić obie oferty do wspólnej podstawy, dzięki czemu kolejne porównanie będzie miało wartość.

Aby właściwie porównać dwie oferty, należy najpierw sprowadzić je do tej samej podstawy, a dopiero potem zestawić ze sobą: ta sama konfiguracja, te same wymagania dowodowe, ten sam zakres kontroli, ta sama dokumentacja, te same warunki dostawy i te same wyłączenia. Jeśli po tym nadal się różnią, jest to rzeczywista różnica i warto o nią zapytać. Jeśli różnią się wcześniej, wynika ona z porównania i nie ma żadnej wartości. Ta zasada kosztuje niewiele, a jednocześnie najskuteczniej zamienia decyzję zakupową w negocjację na wybór.

Nasze stanowisko w kwestii czynników kosztowych

Nie opublikujemy ceny, przedziału cenowego ani struktury rabatowej i nie wycenimy zamówienia bez przedstawienia konfiguracji, ponieważ liczba bez konfiguracji nie jest ofertą, a jedynie zaprasza do sporów w przyszłości. Nasze stanowisko w kwestii czynników kosztowych jest takie, że najciekawsza praca odbywa się przed przygotowaniem oferty, kiedy zapisywana jest konfiguracja i uzgadniana lista dowodów. Im wcześniej nabywca podejmie z nami pracę nad tymi dwoma kwestiami, tym mniejsza staje się różnica między liczbami podanymi przez dwóch dostawców.

Opublikowana dokumentacja daje natomiast podstawę faktyczną, dzięki której można zadawać bardziej precyzyjne pytania. Określa czas ładowania dla każdej pozycji oraz interfejs dla dwudziestu czterech, publikuje kolor dla dwóch modeli i wagę dla jednego, rejestruje liczbę osi dostosowania dla każdej linii, a także oddziela deklaracje od potwierdzonych informacji. W naszym asortymencie pozostaje sześć otwartych pozycji, a każda z nich powinna znaleźć się w ofercie, zamiast być czymś, co nabywca musi odgadywać: arkusze parametrów A05 i A06 są powtórzeniem przez pomyłkę, a nie rzeczywistym odpowiednikiem; etykieta L2 Utral to literówka w miejsce Ultra, a Pro Max nie ma jednoznacznego znaczenia; MT5 znajduje się przy dziwnej odsyłaczu strony, a jego kategoria nie jest ustalona; uwagi obok V06 i S7 zostały dopisane bez wyjaśnienia; pozycje AR, elektrochromowa i z przewodnictwem kostnym nie mają własnych numerów modeli; żadna z dwudziestu ośmiu pozycji nie jest opatrzona dowodami fotograficznymi ani testowymi. Nie są to przeszkody handlowe, lecz pytania, których należy oczekiwać od dostawcy, a dostawca, który odpowiada na nie jasno, mówi coś także o jakości pozostałej dokumentacji.

Nie przedstawiamy wartości skuteczności akustycznej, klasy ochrony ani przewagi specyfikacyjnej jako ustalonego faktu, ponieważ obecnie żadna z nich nie jest potwierdzona raportem podmiotu trzeciego, a wartość 35dB przy pozycji z przewodnictwem kostnym jest wskazaniem, które flagujemy najczęściej. Różnicy nie można również przedstawić na podstawie pozycji elektrochromowej, ponieważ nie opublikowano dla niej żadnych wartości skuteczności. Rozmowa o kosztach oparta na twierdzeniach, których nikt nie może udokumentować, nie jest rozmową o kosztach; jest rozmową marketingową z dopisaną liczbą.

Praktyczna propozycja jest prosta. Przynieście nam konfigurację i listę dowodów, a nie liczbę, a my wskażemy, które elementy są ustalone, które pozostają otwarte, a na które można odpowiedzieć dopiero po wykonaniu pierwszej partii. Taka rozmowa jest warte więcej niż oferta uzyskana wcześniej i poddana analizie później, ponieważ wszystko, co w niej powiedziano, sprawdza się w kontekście partii produkcyjnej.

Jeśli chcesz, aby asortyment oceniono względem konfiguracji i listy dowodów, a nie głównego hasła promocyjnego, zacznij od procesu rozwoju opisanego w tej witrynie. Pytania przedstawione powyżej zadalibyśmy każdemu dostawcy.

Powiązane lektury

Czat na WhatsApp
Twoje doświadczenia na tej stronie zostaną ulepszone dzięki zezwoleniu na pliki cookie.