Producent OEM/ODM inteligentnych okularów · Shenzhen, Chiny +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Dostosowanie inżynierskie: co można faktycznie dostosować

Dostosowanie inżynierskie: co można dostosować? To pytanie zadaje każdy program w pierwszym tygodniu, ale nieliczni udzielają wyczerpującej odpowiedzi.

Od zespołu inżynieryjnego i zaopatrzeniowego CYNRIN/ Jul 21, 2022/ 14 min czytania
Dostosowanie inżynierskie: co można faktycznie dostosować

Dostosowanie inżynierskie: co można dostosować — to pytanie, które każdy program zadaje w pierwszym tygodniu, ale nieliczni odpowiadają na nie dobrze, zwykle dlatego, że odpowiedź wraca jako lista rzeczowników. Lista rzeczowników mówi kupującemu, o co zapytać. Nie mówi mu jednak, czy prośba zostanie przyjęta, ile będzie kosztować, ile potrwa ani czy to samo zlecenie byłoby akceptowane w innym modelu. To właśnie cztery odpowiedzi są potrzebne zespołowi ds. zakupów, a w naszej własnej dokumentacji w ogóle nie przedstawiono ich w formie menu.

Wewnętrznie przechowujemy rejestr ścieżek dostosowania uporządkowany według kategorii produktów. Jest to rejestr tego, co zostało skonfigurowane, uzgodnione i omówione — a nie obietnica, opublikowana lista możliwości ani zestawienie uporządkowane model po modelu. Ta strona opisuje właśnie ten rejestr: co zawiera, czego celowo nie zawiera, jak zamienić wymaganie na szczegółowy zakres prac oraz które pytania decydują o tym, czy zmiana jest wykonalna.

Nie zawiera listy elementów, które można dostosować. To nie jest przeoczenie wynikające z wygody; przyczyna została wyjaśniona w drugiej sekcji i jest bardziej przekonująca, niż się wydaje.

Dostosowanie inżynierskie: ścieżki dostosowania zarejestrowane dla każdej kategorii produktów

Ta tabela stanowi całą publikacyjną podstawę dowodową dotyczącą tego pytania. Dla trzech rodzin zarejestrowano ścieżki, jedna ma ich mniej, jedna ma możliwość, którą nasz własny rejestr oznacza jako niepotwierdzoną, a dwa wpisy bez kodu modelu znajdują się na drugim końcu skali — jeden bez ujawnionych informacji i jeden bez żadnych zarejestrowanych danych.

Co wewnętrzny rejestr stanowi jako punkt wyjścia

Nasz wewnętrzny rejestr produktów indeksuje ścieżki dostosowania według kategorii, a nie modelu, dlatego granice kategorii w tym rejestrze nie pokrywają się dokładnie z podziałem stosowanym w opublikowanym katalogu. To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ kupujący, który przenosi model między tymi dwoma źródłami, zauważy, że liczby się nie zgadzają. Rozbieżność wyglądająca na błąd jest w rzeczywistości wynikiem dwóch różnych klasyfikacji tej samej oferty.

Rejestr pokazuje następujące informacje. Dla rodziny kamer zarejestrowano dziewięć modeli i siedem ścieżek. Dla rodziny urządzeń audio — osiem modeli i pięć ścieżek. Dla rodziny urządzeń sportowych — pięć modeli i pięć ścieżek. Dla rodziny urządzeń dla dzieci — trzy modele i dwie ścieżki. Wpis dotyczący soczewek fotochromowych, który w ogóle nie zawiera kodu modelu, ma zarejestrowane trzy ścieżki. Wpis dotyczący przewodnictwa kostnego, również bez kodu modelu, nie ujawnia żadnych informacji. Wpis dotyczący AR, trzeci z trzech wpisów opublikowanych bez kodu modelu, po prostu nie został zarejestrowany.

Dwa aspekty tej tabeli mają większe znaczenie niż same liczby.

Po pierwsze, zestawy ścieżek tych trzech rodzin nie są wersjami siebie nawzajem. To zupełnie różne zestawy. Nie można zakładać, że ścieżki z rodziny urządzeń audio istnieją również w rodzinie kamer, ani przenosić w ten sposób ścieżek z rodziny urządzeń sportowych. Kupujący, który przyjdzie z ogólną listą zbudowaną na podstawie jednej rodziny i rozciągniętą na całą ofertę, będzie miał rację tylko w odniesieniu do modeli należących do tej rodziny. Co więcej, takie przeniesienie nie zostanie zasygnalizowane, ponieważ prośba zostanie wyrażona słowami brzmiącymi tak, jakby miały zastosowanie wszędzie.

Po drugie, liczby nie są deklaracjami możliwości. Siedem ścieżek zarejestrowanych dla danej rodziny oznacza, że w pewnym momencie skonfigurowano dla niej siedem ścieżek. Nie oznacza to, że można połączyć dowolne dwie z nich, wszystkie siedem, że którakolwiek jest dostępna przy określonej wielkości zamówienia ani że pożądane przez kupującego połączenie znajduje się wśród nich. Liczby nie mówią absolutnie nic o kosztach ani terminie. Traktowanie liczby jak menu jest błędem, któremu ta strona ma zapobiegać.

Status certyfikacji towarzyszy ścieżkom i również wymaga starannego odczytania. W rejestrze występują trzy stany i żaden inny: ramy certyfikacji bez żadnych danych identyfikujących, ramy certyfikacji z adnotacją, że w aktach nie ma raportu, oraz całkowity brak informacji o certyfikacji. Rodziny kamer i urządzeń audio znajdują się w pierwszym stanie. Rodzina urządzeń sportowych również znajduje się w pierwszym stanie, z dodatkową adnotacją, że oznaczenie odporności na przenikanie opublikowane dla V06 i S7 pojawia się na stronie katalogu bez żadnych opublikowanych obok niego danych w postaci numeru raportu podmiotu trzeciego. Wpis dotyczący soczewek fotochromowych znajduje się w pierwszym stanie. Rodzina urządzeń dla dzieci znajduje się w trzecim stanie, podobnie jak wpis dotyczący przewodnictwa kostnego. W przypadku wpisu dotyczącego AR nie zarejestrowano żadnego statusu.

A w rodzinie dziecięcej jedna z dwóch zarejestrowanych możliwości jest oznaczona w naszej własnej dokumentacji jako nadal wymagającą weryfikacji, co oznacza, że nie można przedstawiać jej jako dostępnej, dopóki nikt jej nie sprawdzi. To uczciwe stwierdzenie dotyczące naszej dokumentacji, które jest warte więcej dla kupującego niż pewnik zdanie.

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca inżynieryjne dostosowanie: co faktycznie można dostosować — obraz 1 z 3

Dlaczego dostępny zestaw nie jest publikowany jako menu możliwości

Istnieją cztery powody i wynikają one z dążenia do dokładności, a nie ostrożności.

Pierwszy jest taki, że opublikowanie nazw zarejestrowanych tras oznaczałoby deklarację możliwości. Lista tras jest odczytywana jako obietnica, a obietnica złożona w katalogu to obietnica, na której kupujący oprze swoją decyzję, gdy lista alternatywnego dostawcy jest krótsza. Wolimy, by oceniano nas na podstawie odpowiedzi udzielonych dla konkretnej konfiguracji, a nie na podstawie długości raz opublikowanej listy.

Drugi jest taki, że trasy są specyficzne dla poszczególnych rodzin, a lista wprowadzałaby w błąd w odniesieniu do innych rodzin. Opublikowana lista globalna wymagałaby adnotacji wskazującej rodzinę, do której należy, a kupujący w pośpiechu czyta samą listę, a nie adnotacje. Dokumentacja nie ma tego problemu, ponieważ jest indeksowana według rodzin, a właśnie na tym polega jej istota.

Trzeci jest taki, że dokumentacja rejestruje to, co zostało uzgodnione, a uzgodnione rozwiązania nie muszą być możliwe do zastosowania w nowym programie. Trasa obecna w dokumentacji mogła zostać skonfigurowana dla modelu, wolumenu i rynku, które nie mają nic wspólnego z przypadkiem przedstawionym kupującemu. Opublikowana lista zamieniłaby historycznie uzgodnione rozwiązanie w pozorne uprawnienie, a przepaść między nimi jest dokładnie miejscem, w którym znika budżet.

Czwarty jest taki, którego nikt nie oczekuje. Nasz opublikowany katalog nie zawiera w ogóle pozycji dotyczących dostosowania dla poszczególnych modeli. W dwudziestu ośmiu pozycjach nie ma wiersza określającego, co można zmienić. Opublikowana lista tras nie stałaby więc obok opublikowanego wykazu standardowych rozwiązań — stałaby samodzielnie, opisując część produktu przeznaczoną do dostosowania, podczas gdy część standardowa pozostaje nieudokumentowana. To dziwny dokument do opublikowania i jeszcze dziwniejszy, by na nim polegać.

Istnieje również piąta kwestia, która w ogóle nie dotyczy dokładności. Trasy dostosowania nie są neutralne. Niektóre są banalne w jednej rodzinie, a w innej mają istotne znaczenie strukturalne, dlatego jedna płaska lista nie może odzwierciedlić tego rozróżnienia bez wielu adnotacji, a wtedy przestaje być listą, a staje się specyfikacją — a specyfikację trzeba opracować dla konkretnej konfiguracji. Najlepiej sprawdzają się rozmowy, w których wymaganie jest już zapisane, a odpowiedzi udziela się punkt po punkcie.

Inżynieryjne dostosowanie: zamiana wymagania w szczegółowy, pisemny zakres

Ten proces zastępuje menu. Wymaganie trafia do nas jako lista rzeczowników. Każdy rzeczownik staje się pozycją, a każda pozycja zawiera rodzinę, do której należy, co dokumentacja rejestruje dla tej rodziny, co trzeba ustalić przed udzieleniem odpowiedzi oraz kto jej udzieli. Na końcu tego procesu kupujący otrzymuje zakres, a nie listę życzeń, a dostawca otrzymuje zestaw pytań, na które może faktycznie odpowiedzieć.

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca inżynieryjne dostosowanie: co faktycznie można dostosować — obraz 2 z 3

Zamiana zapytania w szczegółowy, pisemny zakres

Szczegółowy zakres obejmuje sześć pól, a powód istnienia każdego z nich jest prosty.

Pierwsze pole to sama żądana zmiana, zapisana jako jedno zdanie opisujące rezultat, a nie mechanizm. „Urządzenie ma inny wariant kolorystyczny” opisuje rezultat. „Przód jest formowany w innym polimerze” opisuje mechanizm i zakłada odpowiedź.

Drugie pole to rodzina, której dotyczy zmiana. To pole zapobiega najdroższemu błędom w tej kategorii, czyli zapytaniu napisanemu dla jednej rodziny, lecz odczytanemu w kontekście innej. Każda rodzina ma własny zarejestrowany zestaw, a zapytanie niewskazujące rodziny dotyczy całej gamy, co jest procesem znacznie większym i wolniejszym, niż zwykle zakłada kupujący.

Trzecie pole wskazuje, co dokumentacja aktualnie rejestruje dla tej rodziny, w postaci liczby i stanu, a nie odpowiedzi „tak” lub „nie”. Siedem zarejestrowanych tras w rodzinie dziewięciu modeli mówi coś konkretnego i ograniczonego. Nie oznacza to, że zmiana jest dostępna, ani że jest niemożliwa.

Czwarta pole to informacja, którą trzeba ustalić, zanim można udzielić odpowiedzi dotyczącej danego elementu; ma cztery możliwe odpowiedzi. Wykonalność: czy zmiana w ogóle może zostać wprowadzona w tej serii produktów. Koszt: ile zmiana dodaje oraz czy jest to koszt jednostkowy, czy jednorazowy. Harmonogram: jak zmiana wpływa na drogę do pierwszej partii produkcyjnej. Dokumentacja: czy zmiana modyfikuje coś, co musi towarzyszyć urządzeniu przeznaczonemu do danego rynku docelowego. Właśnie tych czterech rzeczy kupujący oczekuje, gdy pyta, czy produkt można dostosować.

Piąte pole to dowód, na którym opierałaby się odpowiedź. Niektóre elementy można ocenić na podstawie dokumentacji. Niektóre wymagają dokumentu — rysunku, specyfikacji lub raportu. Niektóre można ocenić wyłącznie na podstawie fizycznego egzemplarza, a najtańszym sposobem uzyskania odpowiedzi jest próbka wykonana w tym celu. Niektóre wymagają rozmowy, ponieważ odpowiedź zależy od zamierzonego sposobu użycia produktu przez kupującego. Wskazanie wymaganego dowodu zapobiega udzielaniu odpowiedzi na podstawie samego przekonania.

Szóste pole to stanowisko awaryjne na wypadek odpowiedzi negatywnej. To pole najczęściej się pomija, a jednocześnie pozwala uratować programy. Zakres, który obejmuje wyłącznie odpowiedzi twierdzące, nie daje kupującemu żadnej podstawy do planowania; zakres uwzględniający również ścieżkę w przypadku odpowiedzi negatywnej można wycenić przy bardziej ostrożnym założeniu, które zwykle skutkuje programem możliwym do realizacji.

Dostosowanie inżynieryjne: sześć pól szczegółowego zakresu

Gdy dla każdego elementu istnieje już tych sześć pól, stają się widoczne dwie kwestie, których nie ujawnia lista rzeczowników.

Kolejność, w której udziela się odpowiedzi dotyczących poszczególnych elementów, ma znaczenie równie duże jak same pola, ponieważ odpowiedzi napływają z różną prędkością. Element, którego ocena zależy od dokumentacji serii produktów, można zamknąć w ramach jednej wymiany informacji. Element zależny od geometrii można zamknąć dopiero po powstaniu rysunku. Element zależny od fizycznego egzemplarza można zamknąć dopiero po zakończeniu rundy próbnej. Element zależny od zamierzonego sposobu użycia produktu przez kupującego może zamknąć wyłącznie kupujący. Wskazanie obok każdego elementu drogi do zamknięcia mówi zespołowi zakupowemu, o co należy zapytać najpierw. Otrzymana lista kontrolna ma trzy kolumny: element, drogę do zamknięcia oraz osobę odpowiedzialną. Po pierwsze, uwzględnia elementy, które nie są od siebie niezależne: niektóre pary zmian wchodzą ze sobą w interakcje, a element bez zastrzeżeń w samodzielnym ujęciu może stanowić zupełnie inne pytanie, gdy zostanie zestawiony z innym. Po drugie, uwzględnia elementy, które trzeba ocenić jako pierwsze, ponieważ od innych odpowiedzi zależą. Zakres przedstawiający zależności jest harmonogramem; zakres bez nich jest jedynie listą życzeń.

Wygenerowana przez AI fotografia ilustrująca dostosowanie inżynieryjne: co faktycznie można dostosować — zdjęcie 3 z 3

Pytania decydujące o wykonalności

Wykonalność zależy od niewielkiego zestawu pytań. Można je zadawać w podanej kolejności, ponieważ każde z nich albo dostarcza odpowiedzi na następne, albo je eliminuje.

Pierwsze pytanie dotyczy serii produktów, do której należy zapytanie, ponieważ odpowiedź ustala założenie wyjściowe dla wszystkich kolejnych kroków. Drugie dotyczy tego, czy dokumentacja zawiera jakikolwiek zarejestrowany proces obsługi tej serii; jeśli nie, trzeba ustalić, czy rozmowa nadal ma sens — to zupełnie inne pytanie niż to, czy odpowiedź będzie twierdząca.

Trzecie dotyczy tego, czy zmiana wpływa na opublikowany wiersz specyfikacji. Jeśli tak, stanowi wariant udokumentowanego produktu, który można sprawdzić względem tego wiersza. Jeśli nie, jest to żądanie inżynieryjne, które należy omówić z osobą odpowiedzialną za kwestie inżynieryjne, a nie rozstrzygać przez przeszukiwanie katalogu.

Czwarte dotyczy tego, czy zmiana modyfikuje geometrię. Zmiana geometrii rozróżnia modyfikację od projektu inżynieryjnego, ponieważ wymaga wprowadzenia oprzyrządowania do programu, a to z kolei wiąże się z kwestią odpowiedzialności, kosztami i harmonogramem, których inne zmiany nie generują. To najbardziej przydatne pojedyncze pytanie, jakie kupujący może zadać na wczesnym etapie, ponieważ odpowiedź zmienia sposób postrzegania całego programu.

Piąte dotyczy tego, czy zmiana modyfikuje zakres dokumentacji. Zmiana dotycząca ścieżki radiowej, ścieżki ładowania lub konstrukcji zabezpieczającej przed przenikaniem musi zostać oceniona względem dokumentacji technicznej dla dokładnego oznaczenia modelu i dokładnego rynku docelowego, a nasza oferta nie zawiera pozycji certyfikacyjnej, z którą można ją porównać. Ocena ta może doprowadzić do zmiany samego produktu, dlatego powinna być przedmiotem wczesnej rozmowy, a nie jej końcowego etapu.

Szóste dotyczy tego, czy odpowiedź zależy od wolumenu i w jaki sposób. Zmiana zwracająca się wyłącznie przy dużej skali stanowi inną propozycję handlową niż zmiana obciążona kosztem stałym, a kupujący musi wiedzieć, z jakim przypadkiem ma do czynienia, zanim zdecyduje, czy chce ją realizować.

Siódme pytanie brzmi: jakie dowody by rozstrzygnęły sprawę. Jeśli odpowiedź brzmi „to zależy od rysunku”, to rysunek jest następnym zadaniem, a nie odpowiedzią. Jeśli zależy od egzemplarza testowego, to kolejne zadanie to próbna seria. Jeśli zależy od zamierzonego zastosowania, to następne zadanie to rozmowa. Nabywcy, którzy zadają to pytanie, zwykle otrzymują odpowiedzi, na których można oprzeć plan, ponieważ odpowiedź jest zadaniem, a nie opinią.

Istnieje jeszcze jedno kryterium, które decyduje, czy w ogóle warto dążyć do zmiany: czy jej odpowiedź, gdyby otrzymano ją jutro, wpłynęłaby na resztę programu. Zmianę, której odpowiedź nie zmienia niczego innego, można realizować tanio, zbierając informacje równolegle. Zmianę, której odpowiedź zmienia konfigurację, położenie narzędzia i zakres dokumentacji, trzeba rozstrzygnąć przed rozpoczęciem jakichkolwiek innych prac. Kompromisy między tymi podejściami mają charakter handlowy, a kryteria wyboru należą do nabywcy — który model, która rodzina, jaki rynek docelowy, jaka wielkość zamówienia. Wskazanie tych czterech elementów z góry zapobiega ponownemu otwieraniu całego programu podczas rozmowy o wykonalności.

Dostosowanie inżynieryjne: pytania o wykonalność i wynik każdego z nich

Ostatnie pytanie na tym schemacie decyduje, czy program będzie kontynuowany, i to ono oddziela zakres prac od listy zakupowej. Element, dla którego nie ma odpowiedzi dotyczącej wykonalności, drogi dowodowej ani rozwiązania alternatywnego, nie jest wymaganiem — jest marzeniem, które należy wyceniać jak marzenie, dopóki nie zostanie rozstrzygnięte.

Stanowisko CYNRIN w zakresie możliwości dostosowania inżynieryjnego

Przechowujemy rejestr ścieżek dostosowania w podziale na kategorie produktów. Nie jest on publikowaną listą możliwości, a odpowiedzi udzielamy dla każdego elementu osobno, na podstawie pisemnego wymagania, a nie w ogólnych terminach. Wskażemy, ile ścieżek jest zarejestrowanych dla danej rodziny, w jakim stanie znajduje się każda z nich oraz co trzeba ustalić w odniesieniu do konkretnej zmiany.

Nie opublikujemy nazw zarejestrowanych ścieżek w formie menu ani nie stwierdzimy, że zmiana jest dostępna, zanim ktoś odpowie na pytanie o jej wykonalność. Rodziny różnią się między sobą, ścieżki w obrębie jednej rodziny nie muszą dać się połączyć, a zarejestrowana ścieżka nie mówi nic o koszcie, terminie ani wielkości zamówienia, dla której ma sens. Powody te dotyczą dokładności, a nie ujawniania informacji.

W tej samej odpowiedzi należy uwzględnić jeszcze dwie ograniczenia. Nasz opublikowany katalog nie zawiera dla żadnego modelu pozycji dotyczącej certyfikacji ani nie wymienia w tekście CE, FCC ani RoHS; strona poświęcona certyfikacji eksportowej zawiera grafikę firmową, a posiadane przez nas dziesięć certyfikatów patentowych nie stanowią rejestru zgodności dla żadnego modelu. Ponadto oznaczenie odporności na przenikanie w modelach V06 i S7 nie ma nigdzie opublikowanego numeru raportu podmiotu zewnętrznego, dlatego nie można go powtórzyć w materiałach zewnętrznych bez takiego raportu. Jeśli wymagana zmiana dotyczy któregokolwiek z tych obszarów, odpowiedź wskaże dokument, który trzeba uzyskać.

Dla nabywcy metoda jest prosta. Należy wskazać rodzinę, opisać wymaganie w sześciu polach, przejść po kolei pytania o wykonalność i utrzymywać każdą otwartą odpowiedź przy słabszym założeniu, dopóki nie zostanie zamknięta. Program prowadzony w ten sposób kończy się zakresem, który można wycenić, oraz zestawem pytań, na które rzeczywiście można odpowiedzieć — co stanowi lepszą pozycję niż opublikowana lista, którą trzeba by było odtwarzać od zera dla każdego modelu. W każdym momencie można także wskazać, które elementy są zamknięte, które pozostają oczekujące i na co czeka każdy z otwartych elementów. Pytania do dostawcy stają się wtedy listą, a nie materiałem do przygotowania, dzięki czemu krótka lista powstaje bez trzech osobnych rozmów.


Powiązane lektury

Na pytanie, co można dostosować, odpowiadamy dla każdego elementu osobno, na podstawie pisemnego wymagania i wskazanej rodziny — opublikowana lista rzeczowników dałaby odpowiedź, z której nikt nie mógłby opracować projektu.

Czat na WhatsApp
Twoje doświadczenia na tej stronie zostaną ulepszone dzięki zezwoleniu na pliki cookie.