Standardowa wartość OEM MOQ nie jest liczbą, którą można podać bez kontekstu, ponieważ w przedstawionym zakresie nie istnieje jeden kontekst, względem którego można by ją wycenić. Zamiast tego istnieje zbiór siedmiu czynników, z których każdy w inny sposób mnoży wymaganie, a kupujący, który otrzyma liczbę bez informacji, jaki czynnik ją wygenerował, otrzymał wartość, której nie można porównać z wartością podaną przez drugiego dostawcę dla tej samej konfiguracji. To jest cały argument tej strony. Minimum jest wynikiem, a nie daną wejściową, dlatego użyteczna rozmowa dotyczy czynników, a nie samej liczby.
Poniższych siedem czynników nie jest próbą opisania każdego możliwego sposobu zorganizowania zamówienia. To siedem zmiennych, które faktycznie ujawniają nasze linie produktowe, a każdą z nich można powiązać z opublikowaną informacją: konfiguracją ogniw, listą kolorów, częścią wymienną, etui do ładowania w jednym z trzech opisanych stanów, interfejsem ładowania lub rynkiem docelowym. Jeśli danego czynnika nie można powiązać z opublikowanym wierszem, artykuł wyraźnie to zaznacza i przedstawia pytanie.
Jednej rzeczy ta strona nie zrobi: nie poda konkretnej ilości. An ilości początkowej, ani typowej, ani orientacyjnej dla konkretnej konfiguracji. Nasz katalog nie publikuje minimalnej wielkości zamówienia dla żadnej pozycji, a opublikowane minimum bez informacji o konfiguracji, do której należy, wprowadzałoby w błąd, nawet jeśli byłoby prawidłowe w przypadku konkretnego kupującego. To samo dotyczy warunków handlowych, które zwykle towarzyszą takim wartościom: cena jednostkowa, próg cenowy, czas realizacji, koszt zamówienia próbnego, okres gwarancji i zdolności produkcyjne nie występują w naszych opublikowanych materiałach i żadnego z nich nie należy zakładać na podstawie treści tych stron.
Tabela stanowi strukturę wyjściową dla całej poniższej treści. Należy ją traktować raczej jako zestaw współczynników niż jako listę kontrolną: każdy czynnik jest czynnikiem, który kieruje minimum w określoną stronę, a czynniki nie są od siebie niezależne. Program, który zmniejsza trzy z nich, pozostawiając pozostałe cztery bez zmian, nie zmniejsza swojego minimum o jedną trzecią.
Co faktycznie określa minimalną wielkość zamówienia
Pierwszym czynnikiem jest liczba odrębnych produktów możliwych do sprzedaży w zamówieniu. Produkt możliwy do sprzedaży oznacza tutaj konfigurację, którą klient może kupić jako jeden produkt: model w danym kolorze, z określoną konfiguracją soczewek, w danym zestawie językowym. Każda z tych opcji to osobna pozycja w harmonogramie produkcji, osobna ilość do ustalenia i osobne miejsce, w którym może pojawić się niedobór. Zamówienie jednego modelu w jednym kolorze to inny problem produkcyjny niż zamówienie jednego modelu w trzech kolorach, a zamówienie dwóch modeli w dwóch kolorach to jeszcze inny. Ten czynnik mnoży wartość, ponieważ każdy produkt możliwy do sprzedaży ma własne wymaganie, a nie dlatego, że produkty są skomplikowane.
Drugim czynnikiem jest liczba kolorów. Jest ona oddzielona od pierwszego, ponieważ kolor może mieć własne wymaganie. Kolor oznacza partię, a partia ma minimalną wielkość, poniżej której nie można jej ekonomicznie ani niezawodnie mieszać. Nasze opublikowane dane są w tym zakresie ograniczone i kupujący powinien dokładnie wiedzieć, jak bardzo są ograniczone: dwie pozycje publikują nazwy kolorów — V03 Pro w kolorach pomarańczowym, off-white i czarnym oraz V06 w kolorach pomarańczowym, białym lodowo-niebieskim, czarnym i czarnym lodowo-niebieskim. Dwadzieścia sześć pozycji nie publikuje żadnego koloru. Liczba kolorów, w których kupujący może złożyć zamówienie, jest więc ograniczona przez to, co publikuje dany model, a marka planująca premierę wielokolorową musi działać w ramach znacznie krótszej opublikowanej listy, niż zakłada typowy plan premiery.
Trzecim czynnikiem jest nakład druku materiałów opakowaniowych. Materiały drukowane nie przemieszczają się pojedynczymi sztukami, lecz w nakładach materiału gotowego do druku, a częściowo zużyty nakład nie może zostać odzyskany. Kartony, wkładki, drukowane ulotki i etykiety zachowują się w ten sam sposób. Marka, która dzieli wolumen na trzy fale, może uruchomić trzy nakłady druku zamiast jednego, przy czym koszt jednostkowy drugiego i trzeciego nakładu różni się od pierwszego. To czynnik, który kupujący najczęściej pomija we własnym modelu zamówienia i który najbardziej prawdopodobnie zmieni wartość całkowitą.
Czwartym czynnikiem jest sposób umieszczenia oznaczenia marki. Oznaczenie nadrukowane, sitodrukowane lub wykonane laserowo na powierzchni to ustawienie produkcyjne obejmujące plik graficzny oraz uchwyt lub płytę; nie zmienia geometrii części. Oznaczenie uformowane bezpośrednio na powierzchni odlewu to kwestia geometrii, a kwestia geometrii wymaga włączenia do programu narzędzia. Nasz katalog nie publikuje wiersza dotyczącego oznaczeń dla żadnej pozycji, co oznacza, że metody nie można odczytać z opublikowanego rejestru i trzeba ją ustalić na piśmie — a wymagania napędza metoda, a nie samo oznaczenie.
Piątym czynnikiem jest to, czy konfiguracja wymaga nowo wytoczonej części. Jeśli geometria, której potrzebuje kupujący, już istnieje w narzędziu, program dołącza do istniejącego zestawu i dziedziczy jego warunki ekonomiczne. Jeśli nie, trzeba otworzyć nowe narzędzie, które wiąże się ze swoimi zobowiązaniami, amortyzacją i progiem. To jedyny czynnik z listy, który dostawca może rozstrzygnąć samodzielnie po ustaleniu wymagań, a zarazem ten, na który kupujący ma największy wpływ, wybierając konfigurację już publikowaną w gamie produktów.
Szóstym czynnikiem jest etui do ładowania. W przypadku jedenastu modeli z aparatami etui odnotowano na trzy różne sposoby — pięć pozycji zawiera pojemność, dwie zawierają etui bez podanego parametru, a cztery nie zawierają w ogóle pozycji dotyczącej etui — a każdy z tych wariantów działa inaczej w harmonogramie produkcji. Pojemność opublikowana w wierszu oznacza, że etui jest częścią opisanej konfiguracji i jest z nią zestawione. Etui przedstawione bez wartości to element zestawu, którego własnych wymagań katalog nie opisuje. Brak pozycji dotyczącej etui oznacza, że kwestia przynależności etui do konfiguracji pozostaje otwarta i trzeba ją zamknąć przed możliwością zaplanowania produkcji. Etui pochodzące z zestawu wykorzystywanego również przez inne programy może wiązać się z wymaganiem, które dotyczy zestawu, a nie zamówienia.
Siódmym czynnikiem jest wariant rynkowy. Rynek docelowy decyduje o tym, jaką dokumentacją musi być opatrzony egzemplarz, jakie oznaczenia muszą znajdować się na opakowaniu zbiorczym oraz jaki zakres wymagań radiowych i bezpieczeństwa spełnia dana partia. Ponieważ dokumentacja i oznaczenia znajdują się w innym miejscu niż sam egzemplarz, program zmieniający rynek docelowy między zamówieniami może nieść wymaganie, którego sam egzemplarz nie wyjaśnia.
Przepływ przedstawiony powyżej należy czytać jako kolejność operacji. Najpierw ustala się konfigurację, ponieważ każdy czynnik od niej zależny zależy od tego, jakie w rzeczywistości komórki, kolory, części i wariant etui znajdują się w produkcji. Następnie ustala się wymaganie, ponieważ czynniki nie sumują się, lecz mnożą się wzajemnie. Dopiero po określeniu obu tych elementów wielkość minimalna staje się wartością merytoryczną — i staje się nią jako funkcja tych dwóch elementów, dlatego nie można jej podać przed ich ustaleniem.

Zmienne, na które kupujący może wpływać, oraz te, na które nie ma wpływu
Przydatna rozmowa o wielkości minimalnej pozwala rozdzielić dźwignie należące do kupującego od tych, które do niego nie należą, ponieważ obie grupy podlegają zupełnie różnym zasadom negocjowania. Dźwignie kupującego to decyzje projektowe i można je wykorzystać przed złożeniem zamówienia; dźwignie dostawcy wynikają z ekonomiki zakładu i nie można ich zmienić za pomocą argumentów, a jedynie poprzez zmianę przedmiotu zamówienia.
Dźwignie kupującego rozpoczynają się od liczby pozycji możliwych do sprzedaży. Ograniczenie liczby kolorów lub wariantów modeli to najskuteczniejsza pojedyncza dostępna działanie i można je podjąć przed złożeniem jakiegokolwiek zamówienia. Opublikowany rejestr kolorów jest tutaj pomocny: ponieważ tylko dwie pozycje publikują nazwy kolorów, marka pragnąca szerokiej gamy kolorów wybiera między modelami z opublikowaną listą a modelami bez listy, a wybór ten stanowi decyzję dotyczącą wymagań, a nie negocjację.
Dźwignie kupującego obejmują również opakowanie. Wykorzystanie istniejącej konstrukcji i istniejącego nakładu zamiast wprowadzenia nowej geometrii opakowania zbiorczego i nowego projektu graficznego zmienia trzeci czynnik bez zmiany produktu. Sposób umieszczenia oznaczenia to czwarta dźwignia, ponieważ decyzja o przeniesieniu oznaczenia z powierzchni odlewu na oznaczenie nadrukowane usuwa z programu narzędzie. Wybór konfiguracji już publikowanej w gamie produktów usuwa piąty czynnik. Wcześniejsze rozstrzygnięcie kwestii etui zamiast pozostawienia jej otwartej usuwa niejednoznaczność z szóstego czynnika. Wybór jednego rynku docelowego dla pierwszego programu zamiast kilku usuwa siódmy czynnik.
Elementy, nad którymi ma wpływ fabrykant, to ekonomia partii, minimalna ilość, którą dostawca komponentów sprzeda, struktura wspólnego zestawu, z którego pochodzi dana część, oraz zasady zwrotu kosztów jednorazowego narzędzia. Żadnego z tych elementów nie można bezpośrednio negocjować przez kupującego, ponieważ żaden z nich do niego nie należy. Można na nie wpłynąć wyłącznie poprzez zmianę konfiguracji, dlatego rozmowa o konfiguracji i rozmowa o minimalnej ilości są w istocie tą samą rozmową.
Diagram decyzyjny pokazuje praktyczne konsekwencje. Kupujący, który przychodzi z ustaloną konfiguracją i prosi o niższą minimalną ilość, prosi fabrykę o zmianę czegoś, na co kupujący nie ma wpływu. Kupujący, który przychodzi z możliwością zmiany konfiguracji, zadaje pytanie, na które fabryka może odpowiedzieć, a odpowiedź jest warta więcej niż sama liczba.
Istnieje jeszcze trzecia kategoria i to właśnie ona jest najczęściej mylona z drugą. Niektórych warunków nie publikujemy i nie można ich negocjować z kupującym, ale nie są one również w rozumieniu fabryki nienaruszalne. Pierwsza kolejność, która ustala konfigurację, zestaw dokumentacji i egzemplarz referencyjny, może poluzować warunki dotyczące ponownego zamówienia identycznej konfiguracji. Jest to powszechna rzecz w handlu i warto o nią wyraźnie zapytać, ponieważ zmienia plan drugiej fali, a nie plan pierwszej.

Dlaczego nie podajemy minimalnej ilości przed ustaleniem konfiguracji
Powodem, dla którego minimalna ilość nie pojawia się w naszych publikowanych materiałach, nie jest ostrożność sama w sobie. Liczba nie jest określona, dopóki nie jest ustalona konfiguracja, a konfiguracja w tej kategorii obejmuje więcej komponentów, niż kupujący zwykle spodziewa się podczas pierwszej rozmowy.
Weźmy za przykład program aparatów. Wariant podstawowy obejmuje konfigurację akumulatora i czas działania, a seria publikuje te dane od 40 mAh w modelach A05 i A06 do 290 mAh w czterech modelach aparatów. Każdy z jedenastu modeli aparatów ma opublikowaną klasę rozdzielczości: 8 megapikseli w ośmiu z nich i 13 megapikseli w trzech. Metoda ładowania jest opublikowana w dwudziestu czterech pozycjach jako magnetyczna lub Type-C, natomiast w czterech modelach aparatów nie jest wydrukowana. Etui do ładowania jest opublikowane w jednym z trzech stanów w odniesieniu do jedenastu modeli aparatów. Kolor jest opublikowany dla dwóch pozycji. Wymienny element jest opublikowany dla trzech. Metoda znakowania nie jest opublikowana dla żadnej.
Dodajmy do tego listę kolorów, strukturę opakowania, miejsce przeznaczenia i znak, a konfiguracja staje się krotką składową z dużą liczbą komponentów, z których część jest określona tylko częściowo przez dane publikowane w katalogu. Minimalna ilość podana dla ułamka tej krotki nie jest zachowawczym oszacowaniem minimalnej ilości dla całej konfiguracji. Odnosi się do zupełnie innego zamówienia.
Istnieje jeszcze drugi powód i dotyczy on porównania, a nie dokładności. Dwa oferty na ten sam produkt mogą mieć różne minimalne ilości z całkowicie uzasadnionych powodów: jedna uwzględnia w progu produkcję opakowań, a druga traktuje opakowanie jako osobną pozycję; jedna włącza etui do konfiguracji, a druga traktuje je jako element zestawu. Oba dostawcy postępują uczciwie. Kupujący ma po prostu dwie liczby dotyczące dwóch różnych zamówień. Minimalne ilości można zatem porównywać dopiero wtedy, gdy obie strony porównują tę samą krotką, a sposobem ustalenia tego jest poproszenie każdego dostawcy o zapisanie, który z siedmiu czynników wpłynął na podaną wartość.
To również powód, dla którego minimalnej ilości nie należy traktować jako wskaźnika jakości. Dostawca gotowy wykonać produkcję przy bardzo małej ilości opisuje swoją gotowość do zaplanowania specjalnej partii, a nie zaufanie do produktu. Pytanie niosące tę informację jest inne: co zmienia się w procesie produkcji, gdy ilość jest mała, i która część programu przejmuje tę zmianę.
Pytania w tym panelu warto zabrać na rozmowę z dostawcą. Każde z nich przekształca liczbę w stwierdzenie, które można ocenić, i każde z nich ma odpowiedź, którą można zapisać. Dostawca, który odpowie pisemnie na wszystkie z nich, przedstawi stanowisko, które można porównać ze stanowiskiem innego dostawcy, a tylko takie porównanie zachowuje sens wobec rzeczywistej oferty.

Jak poprosić o minimalną ilość, która coś oznacza
Jest różnica między poproszeniem dostawcy o minimalną ilość zamówienia a poproszeniem o minimalną ilość obowiązującą dla zamówienia, które zamierzasz złożyć. Pierwsze pytanie daje jedną liczbę; drugie daje strukturę, a dzięki strukturze możesz planować.
Sposób zamawiania struktury polega na poproszeniu o podanie wartości w postaci krotki, a nie pojedynczej liczby. Minimalna wartość podana dla każdej sprzedawalnej pozycji, z osobną informacją dotyczącą serii opakowań, osobną informacją dotyczącą nowego narzędzia oraz osobną informacją dotyczącą etui, jeśli jest w zakresie, pokazuje planistowi, jak rozkłada się wymaganie. Pojedyncza liczba tego nie pokazuje, a później nie można jej podzielić bez ponownego kontaktu z dostawcą.
Wraz z krotką należy poprosić o podanie podstawy. Który z siedmiu czynników generuje wymaganie: liczba sprzedawalnych pozycji, liczba kolorów, seria opakowań, metoda znakowania, nowe narzędzie, stan etui czy miejsce przeznaczenia. Dostawca, który wskazuje czynnik, przekazuje wartościowe informacje, ponieważ wiadomo już, który parametr, jeśli w ogóle, mógłby wpłynąć na zmianę.
Następnie należy poprosić o warunki zmiany progu. Co musi być prawdą, aby próg się zmienił: drugie zamówienie tej samej konfiguracji, łączne zobowiązanie wolumenowe w wielu falach, ponowne wykorzystanie projektu graficznego, zaliczka, prognoza, zatwierdzony zakres dokumentacji. Są to standardowe warunki handlowe i powinny znaleźć się w ofercie, ponieważ próg bez określonych warunków zmiany oznacza, że kupujący będzie musiał renegocjować go przy każdym zamówieniu.
Następnie należy zadać pytanie o ponowne zamówienie, ponieważ odpowiedź na nie wpływa na kształt planu uruchomienia, a nie tylko na pierwsze zamówienie. Czy ta sama minimalna wartość obowiązuje przy późniejszym zamówieniu identycznej konfiguracji i czy po pierwszej serii produkcyjnej ustalającej parametry obowiązuje obniżony próg? Należy również zapytać o własną politykę dostawcy w odniesieniu do połączenia niskiej ilości z konfiguracją niestandardową, ponieważ właśnie w tym przypadku spotykają się dwie najdroższe kategorie kosztów.
Na koniec należy zapytać, czego dostawca potrzebuje od kupującego, aby w ogóle mógł podać minimalną wartość, i sprawdzić, czy lista pokrywa się z Państwa listą. Jeśli dostawca potrzebuje listy kolorów, miejsca przeznaczenia, struktury opakowań i metody znakowania, to minimalna wartość podana przed ustaleniem tych czterech elementów dotyczy innego zamówienia, a kupujący, który ją zaakceptuje, akceptuje ryzyko późniejszej korekty.
Czerwone flagi jest niewiele i łatwo je rozpoznać. Minimalna wartość podana bez wskazanej konfiguracji. Minimalna wartość obejmująca całe zamówienie, gdy zamówienie faktycznie zawiera kilka sprzedawalnych pozycji. Minimalna wartość uwzględniająca serię opakowań, ale bez informacji o tym. Liczba przedstawiona jako zakres bez podanej podstawy, co zwykle oznacza, że jest punktem wyjściowym, a nie wymaganiem. Minimalna wartość zmieniająca się podczas każdej rozmowy. I dostawca, który traktuje minimalną wartość jako pozycję negocjacyjną, a nie jako konsekwencję planu produkcji, ponieważ liczba zmieniająca się pod presją nie mówi nic o tym, czego będzie wymagał plan produkcji.
Stanowisko CYNRIN dotyczące standardowych ilości zamówień OEM
W kwestii ilości zamówień nasze stanowisko jest takie, że minimalną wartość podajemy dla wskazanej konfiguracji, w formie pokazującej, który czynnik ją generuje. Takiej wartości nie zamieszczamy w publikowanych materiałach, ponieważ publikowane materiały nie wskazują żadnej konfiguracji. Nie zatajamy liczby, która byłaby dla Państwa przydatna; odmawiamy publikowania liczby, która byłaby błędna w przypadku większości konfiguracji, do których miałaby zostać zastosowana.
Możemy natomiast przyjąć zapisaną przez Państwa konfigurację i wskazać, który z siedmiu czynników jest przez nią aktywowany, które jej części są już ujęte w opublikowanych wierszach oraz które części trzeba ostatecznie uzgodnić z dostawcą, aby można było sformułować wymaganie. Zrobimy to w formie pisemnej, ponieważ analiza czynników przedstawiona wyłącznie podczas rozmowy nie nadaje się do wykorzystania na spotkaniu planistycznym.
Warunki handlowe, które zwykle towarzyszą minimalnej wartości — cena jednostkowa, próg cenowy, koszt dostawy, stawka za zamówienia hurtowe, podstawa zwrotu kosztów narzędzi, koszt zamówienia próbnego, okres gwarancji i zdolności produkcyjne — są podawane na tej samej podstawie co sama minimalna wartość: dla konkretnej konfiguracji, w ofercie. Nie są publikowane w tym miejscu, a żadne stwierdzenie w tym artykule nie powinno być traktowane jako stanowisko w sprawie tego, jakie powinny być.
Jesteśmy stanowczy w kwestii granic tego, co może zawierać opublikowany wiersz katalogowy. Jeśli wydrukowany komunikat na opakowaniu, etykiecie lub ulotce zależy od danych, których nasz katalog nie publikuje, powiemy, że taki komunikat wymaga dowodów, zamiast go dostarczać. Dotyczy to również informacji o certyfikacji, ponieważ żaden model z tej serii nie zawiera wiersza dotyczącego certyfikatu, a tekst katalogowy nie wymienia CE, FCC ani RoHS, a także oznaczenia odporności na przenikanie, które w przypadku V06 i S7 pojawia się jako adnotacja w katalogu, lecz nie jest poparte numerem żadnego raportu zewnętrznej strony i nie można go powtórzyć w materiałach zewnętrznych bez takiego raportu. Ta sama zasada dotyczy wartości 35 dB publikowanej we wpisie dotyczącym przewodnictwa kostnego: jest to wiersz katalogowy, który nie stanowi podstawy do żadnych twierdzeń o słuchu, zastosowaniach medycznych ani przydatności dla jakiejkolwiek populacji.
W przypadku zespołu zakupów praktyczna metoda jest prosta. Przed poproszeniem o minimalną wielkość zamówienia zapisz konfigurację, poproś o podanie wartości wraz z określeniem czynnika wpływającego, zapytaj, jakie dokumenty ją potwierdzają, i umieść warunki jej publikacji w ofercie. Po zastosowaniu tej metody minimalna wielkość zamówienia przestaje być pierwszą kwestią negocjacyjną, a staje się wartością, względem której można planować. Tylko w tej kolejności warto ją omawiać.
Powiązane lektury
- konfiguracja, którą należy ustalić przed ustaleniem ceny
- co musi zawierać opakowanie i który wydrukowany komunikat wymaga dowodów
- wiersze katalogowe, na których można oprzeć wymaganie
- co ustala etap próbnych dostaw przed zamówieniem hurtowym
- pozycja dotycząca oprzyrządowania i jej własność w jednym dokumencie
Minimalna wielkość zamówienia podana bez konfiguracji i czynnika wpływającego to liczba dotycząca czyjegoś zamówienia — specyfikacja określająca oba elementy jest częścią rozmowy, którą warto przeprowadzić najpierw.



