Na pytanie „czy jest wystarczająco głośno do rozmów” nie można odpowiedzieć na podstawie żadnej strony w tym katalogu, a powód jest ciekawszy niż brakująca liczba. Głośność to nie jedna właściwość. To łańcuch — poziom dźwięku w uchu, zakres częstotliwości przenoszący mowę, próg szumu poniżej obu tych wartości, współczynnik przecieku decydujący o tym, co słyszy drugi koniec rozmowy, oraz precyzja regulacji określająca, czy poziom można dopasować do warunków. Katalog publikuje dokładnie jedną etykietę akustyczną dla dwudziestu ośmiu modeli i jedną wartość liczbową, a żadna z nich nie mierzy mocy dźwięku. Użyteczna odpowiedź na to pytanie nie jest więc jednoznacznym werdyktem. Jest nią lista parametrów, które nabywca musi poprosić o podanie, oraz kolejność ich uzyskiwania, aby odpowiedź dostawcy można było zweryfikować, zamiast wierzyć jej na słowo.
Istnieje jeszcze jeden powód, dla którego ma to szczególne znaczenie właśnie dla zespołu zakupowego. Skarga końcowego klienta na zbyt małą głośność nie jest problemem zwrotów, lecz problemem opisu oferty, ponieważ zakupu dokonano na podstawie strony, której nabywca nigdy nie widział. Jeśli strona nie może zawierać wiarygodnego stwierdzenia o mocy dźwięku, to sugeruje ona określoną cechę, a takie sugerowanie stanowi ryzyko handlowe, które nie ma nic wspólnego z samym urządzeniem.
czy jest wystarczająco głośno do rozmów: co jest publikowane, a co nie
W całej ofercie katalog publikuje jeden rodzaj informacji akustycznej: określenie dźwięku przestrzennego. Pojawia się ono w pięciu pozycjach i dotyczy dokładnie tych modeli, w których jawnie reklamuje się konfigurację z dźwiękiem otwartym. Model D11 publikuje informację o dźwięku przestrzennym wraz z informacją o długim czasie działania. Model YK12 publikuje informację o dźwięku przestrzennym wraz z informacją o smukłych ramionach. Model YKC02, będący modelem sportowym, a nie modelem audio, publikuje informację o dźwięku przestrzennym i długim czasie pracy na baterii. Model D17 publikuje zdjęcie pilota wraz z informacją o dźwięku przestrzennym, a model ZH12 — zdjęcie pilota wraz ze stereofonicznym dźwiękiem przestrzennym, używając pierwotnego sformułowania. Pięć pozycji, a każda z nich to etykieta bez dołączonej definicji.
Pozostałe dwadzieścia trzy pozycje nie zawierają żadnej informacji akustycznej. W tej grupie znajduje się pięć z ośmiu modeli audio — K01 i LC-105-2, K02 i LC-105-1 oraz D12 — które publikują wyłącznie standardowe parametry, bez żadnego wiersza opisującego funkcje. D12 to model najczęściej przytoczony w tabelach porównawczych, ponieważ ma taką samą pojemność ogniwa, maksymalną pojemność ładowania, czas działania i metodę ładowania jak D11, a nie różni się od niego niczym widocznym na stronie; brak informacji o dźwięku przestrzennym jest jedyną publikowaną różnicą między tymi dwoma modelami, a jest to etykieta, nie pomiar. Wszystkie jedenaście modeli z kamerą publikuje klasę rozdzielczości, ale nie zawiera informacji akustycznej. Trzy modele dla dzieci publikują pojemność ogniwa, czas działania, czas ładowania, metodę ładowania oraz, w przypadku A07, wersję Bluetooth. Pozycja AR publikuje wskaźnik świetlny i sterowanie przyciskiem. Model fotochromatyczny publikuje pojemność ogniwa, czas działania, czas ładowania, metodę ładowania i wersję Bluetooth.
W katalogu występuje jedna liczbowa wartość akustyczna i dotyczy ona pozycji z przewodnictwem kostnym: wzmocnienie o 35 dB. Warto wyraźnie wyjaśnić, co oznacza ta liczba, ponieważ jest to najbardziej prawdopodobnie błędnie interpretowany parametr. Wzmocnienie to stosunek sygnału elektrycznego wchodzącego do stopnia wzmocnienia do sygnału z niego wychodzącego. Nie jest to poziom mocy dźwięku ani ciśnienie akustyczne i niczego nie mówi o tym, jak głośno działa urządzenie w uchu lub w określonej odległości. Dotyczy też pozycji bez numeru magazynowego, więc nie można jej powiązać z modelem, który nabywca może zamówić. Ten artykuł nie traktuje jej jako parametru głośności, a nabywca, który znajdzie ją w porównawczej tabelie konkurenta, powinien zapytać, co dokładnie zostało zmierzone.
Opublikowane informacje akustyczne i braki w ich opisach
| Model lub grupa | Opublikowana linia akustyczna | Co deklaruje | Czego nie deklaruje |
|---|---|---|---|
| D11 | Dźwięk przestrzenny, długi czas działania | Etykieta akustyczna na stronie | Poziom, odległość, metoda, pasmo |
| YK12 | Dźwięk przestrzenny, smukłe ramiona | Etykieta akustyczna na stronie | Poziom, odległość, metoda, pasmo |
| YKC02 | Dźwięk przestrzenny, długi czas pracy baterii | Etykieta akustyczna na stronie | Poziom, odległość, metoda, pasmo |
| D17 | Zdalne sterowanie aparatem, dźwięk przestrzenny | Etykieta akustyczna na stronie | Poziom, odległość, metoda, pasmo |
| ZH12 | Zdalne sterowanie aparatem, stereo dźwięk przestrzenny | Etykieta akustyczna na stronie | Poziom, odległość, metoda, pasmo |
| D12 | Brak jakiegokolwiek wiersza funkcji | Brak deklaracji akustycznej | Brak informacji akustycznych |
| K01, K02, LC-105-1, LC-105-2 | Brak jakiegokolwiek wiersza funkcji | Brak deklaracji akustycznej | Brak informacji akustycznych |
| Modele z aparatem, 11 | Tylko klasa rozdzielczości | Brak linii akustycznej | Brak linii akustycznej |
| Model z przewodnictwem kostnym | Wzmocnienie 35 dB | Współczynnik wzmocnienia | Nie jest poziomem wyjściowym |
W tej tabeli trzy kategorie nie mają żadnej linii akustycznej i są to dokładnie te trzy kategorie, w których najbardziej prawdopodobnym podstawowym zastosowaniem będą połączenia. Modele audio publikują dane dotyczące radia, łączności komórkowej i czasu działania; modele z aparatem publikują klasę rozdzielczości; modele sportowe publikują etykietę dźwięku przestrzennego, ale ani jednej wartości liczbowej. We wszystkich przypadkach brakuje tego samego zestawu pięciu informacji: poziomu wyjściowego, odległości pomiaru, metody pomiaru, pasma częstotliwości oraz wartości przecieku.
Istnieje jeden strukturalny punkt dotyczący samych etykiet akustycznych, który ma większe znaczenie niż ich brak w pozostałych miejscach. Opis dźwięku przestrzennego, podobnie jak opis przestrzenny lub immersyjny, opisuje tryb przetwarzania albo układ przetworników, a nie zmierzony efekt. Katalog nie wskazuje, który z tych dwóch przypadków ma miejsce. Czytelnik wiersza dotyczącego modelu D17 lub ZH12 nie może stwierdzić, czy wpis oznacza więcej niż jeden przetwornik, inną ścieżkę przetwarzania sygnału, czy też nazwę marketingową przypisaną pojedynczemu przetwornikowi. Dopóki nie zostanie to wyjaśnione, wiersz można skopiować do tabeli porównawczej, ale nie można go wykorzystać do udzielenia odpowiedzi na pytanie techniczne, a tym bardziej do stwierdzenia, że jeden model jest głośniejszy od drugiego.

Siedem pytań zastępujących wartość głośności
Ponieważ katalog nie publikuje poziomu wyjściowego, kupujący musi zbudować odpowiedź z pytań. Poniższe siedem pytań jest uporządkowanych tak, aby każde z nich albo przestało mieć znaczenie po udzieleniu odpowiedzi na wcześniejsze, albo zawęziło kolejne pytanie.
- Czy model publikuje opis akustyczny i co ten opis oznacza w kategoriach inżynierskich? To pytanie jest pierwsze, ponieważ jego odpowiedź dzieli gamę na dwie części. Pięć pozycji publikuje etykietę, a pozostałe nie publikują żadnej. Jeśli etykieta istnieje, należy zapytać o mechanizm — liczbę przetworników, ich położenie, tor przetwarzania — ponieważ mechanizm można poddać analizie, a nazwy nie.
- Jaki poziom wyjściowy można zmierzyć, na jakiej odległości, przy użyciu jakiego sygnału i z jakim ważeniem? Wartość bez metody nie jest porównywalna z niczym, w tym z inną wartością tego samego dostawcy. Należy jawnie poprosić o konwencję pomiarową: odległość od przetwornika, użyty sygnał, ważenie oraz informację, czy jest to średnia, czy wartość szczytowa. Dostawca, który poda te cztery elementy, wykonał rzetelną pracę; dostawca, który poda samą liczbę decybeli, nie.
- W jakim paśmie częstotliwości znajduje się ten poziom i gdzie w nim mieści się mowa? Poziom wyjściowy i zrozumiałość to różne pomiary, a urządzenie może być głośne w paśmie przenoszącym muzykę, a jednocześnie słabe w paśmie przenoszącym głos. Zakupujący potrzebuje danych o paśmie, w którym przeprowadzono pomiar.
- Jak wygląda poziom po drugiej stronie połączenia i co słyszy otoczenie? Przeciek to druga połowa pytania o połączenie. Urządzenie, które zapewnia użyteczny poziom dla nadawcy, ale emituje dźwięk do wspólnej przestrzeni, tworzy problem, który nie jest wadą sprzętową i nie można go rozwiązać aktualizacją oprogramowania; staje się kwestią zasad dotyczących tego, gdzie urządzenia wolno używać. Należy poprosić o wartość przecieku oraz geometrię pomiaru, która ją umożliwiła.
- Jak regulowany jest poziom i ile ma stopni? To właśnie szczegółowość regulacji sprawia, że urządzenie nadaje się do pracy w zmiennym otoczeniu. Regulacja ciągła, regulacja stopniowa i stały poziom wyjściowy to trzy różne produkty dla tego zastosowania, a katalog nie publikuje żadnego wiersza dotyczącego regulacji dla modeli w tej gamie. Publikowane wiersze opisują metodę ładowania i czas pracy, ale nie mówią nic o sposobie ustawiania wyjścia, co jest zaskakującym pominięciem w kategorii, której główną obietnicą akustyczną jest odsłuch bez zakrywania uszu.
- Gdzie faktycznie odtwarzany jest dźwięk połączenia? Połączenie przenoszone przez parę okularów może być odtwarzane przez okulary, osobno sparowany zestaw słuchawkowy lub przez oba urządzenia. Katalog publikuje wersję Bluetooth dla wszystkich ośmiu modeli audio — wersję 5.3 w modelach K01 i K02 oraz wersję 5.4 w pozostałych sześciu — natomiast dla żadnego z jedenastu modeli z kamerą nie publikuje wersji Bluetooth, więc w przypadku modeli z kamerą nieznana jest nawet warstwa transportowa połączenia. Tutaj zespół zakupujący musi zachować ostrożność: głośny zestaw słuchawkowy to nie to samo co głośna para okularów.
- Co dzieje się po stronie rejestracji w warunkach hałasu? To pytanie celowo zamyka listę, ponieważ dotyczy innego łańcucha i zamienia kwestię głośności w kwestię jakości połączenia. Katalog nie publikuje dla żadnego modelu wiersza dotyczącego mikrofonu, modelu mikrofonu ani obsługi szumu, więc odpowiedzi nie można znaleźć na żadnej stronie. Zagadnienie to jest omawiane osobno w serii artykułów poświęconych tej gamie i właśnie ono pokazuje, że sama specyfikacja głośności nie wystarcza.
Siedem pytań tworzy razem listę kontrolną dla zakupów, a nie specyfikację techniczną, przy czym ich kolejność jest celowa. Na pytania pierwsze i szóste można odpowiedzieć na podstawie katalogu, bez żadnych kosztów; pytania drugie, trzecie i czwarte są żądaniami danych pomiarowych; pytanie piąte dotyczy definicji produktu; pytanie siódme jest testem próbki. Zakupujący, który zada wszystkie siedem naraz, otrzyma siedem nieprecyzyjnych odpowiedzi. Zakupujący, który zada je w tej kolejności, zwykle stwierdzi, że pierwsze dwa znacznie zawężają pole wyboru.

Co etykieta dźwięku przestrzennego mówi kupującemu, a czego nie mówi
Opis dźwięku przestrzennego pojawia się w pięciu pozycjach i jest jedynym słownictwem akustycznym stosowanym w tej gamie, dlatego warto poświęcić mu nieco uwagi i sprawdzić, co można z nim zrobić. Trzy zastosowania są uzasadnione. Można go przytoczyć jako opublikowaną funkcję, przypisać właściwemu modelowi i wykorzystać do grupowania pozycji w arkuszu porównawczym. Można go użyć jako powodu do zadania pytania o mechanizm, ponieważ kupujący wie już, że dostawca ma konfigurację akustyczną wartą opisania. Można go również wykorzystać do odróżnienia pozycji od ich najbliższych odpowiedników — najczystszym przykładem jest porównanie D11 z D12, ponieważ oba modele publikują identyczne standardowe wiersze, a wiersz dotyczący dźwięku przestrzennego jest jedyną opublikowaną różnicą między nimi.
Cztery zastosowania nie są uzasadnione i to właśnie one pojawiają się najczęściej w porównaniach. Etykiety nie można interpretować jako większej mocy. Nie można jej również interpretować jako lepszej mocy. Nie można jej używać do uszeregowania jednego modelu względem innego, ponieważ pięć pozycji ją zawiera, a sama etykieta nie zawiera żadnej wartości względnej. Nie można też przenosić jej na model, który jej nie publikuje, ponieważ strona bez danego wiersza nie jest stroną zawierającą słabszą wersję tej samej funkcji.
Ta sama zasada dotyczy wzmocnienia 35 dB w pozycji dotyczącej przewodnictwa kostnego, z dodatkowym krokiem. Jest to wartość wzmocnienia, należy do pozycji bez numeru magazynowego i opisuje tor sygnału, a nie wynik akustyczny. Kupujący, który porównuje ją z etykietą dźwięku przestrzennego, porównuje liczbę z nazwą, a to nie jest porównanie. Prawidłowym postępowaniem jest odnotowanie, że zakres zawiera jedną liczbową wartość akustyczną, określenie rodzaju tej wartości i skierowanie pytania o głośność do opisanych wyżej żądań pomiarowych.
Istnieje czwarta kategoria dowodów, którą warto wyraźnie wskazać, ponieważ często jest mylona z katalogiem. Przykładowa egzemplarz daje słyszalne wrażenie, a wrażenie to stanowi rzeczywiste dane dotyczące tego egzemplarza. Nie są to dane dotyczące modelu. Pojedynczy egzemplarz, w jednym pomieszczeniu, jednego dnia, oceniany przez słuchacza, który wcześniej powiedziano mu, czego może oczekiwać, jest demonstracją, a nie pomiarem. Różnica między tymi dwoma pojęciami jest źródłem większości sporów w tej kategorii. Sposobem na jej usunięcie nie jest lepsza demonstracja, lecz opisana metoda, co oznacza sporządzenie konwencji pomiarowej przed wysłaniem egzemplarzy, a nie po otrzymaniu skargi.
Stanowisko, które zajmujemy w tej sprawie, jest celowo wąskie i warto przedstawić je w całości, ponieważ decyduje o tym, co kupujący powinien otrzymać. Nie publikujemy poziomu mocy wyjściowej żadnego modelu z tej serii i wolimy odnotować ten brak niż zamieścić liczbę, której konwencji pomiarowej nie można przedstawić obok niej. Gdy kupujący zapyta o moc wyjściową, podamy opublikowane dane akustyczne dla konkretnego modelu, wskażemy, które z siedmiu powyższych pytań pozostają dla niego bez odpowiedzi, oraz jasno wyjaśnimy, gdzie odpowiedź musi pochodzić z żądania pomiarowego, a nie z tego katalogu. Kupujący, który korzysta z tego zestawienia, potrafi odróżnić dostawcę, który nie ma żadnych danych, od dostawcy, którego nie zadano właściwego pytania. Właśnie ta różnica ma znaczenie podczas porównywania ofert obok siebie.
Dla zespołu oceniającego tę kategorię, a nie pojedynczy model, wersja kontrolna tego samego stanowiska jest na tyle prosta, że można ją przenieść do krótkiej listy. Każda pozycja, której jedynym dowodem akustycznym jest etykieta, jest kandydatem do żądania pomiarowego. W przypadku każdej pozycji, której dowodem akustycznym jest liczba, przed jej wykorzystaniem trzeba zapytać, co dokładnie ta liczba mierzy. Każda pozycja, która w ogóle nie zawiera dowodów akustycznych, nie jest słabszym produktem — to pozycja, której opis należy oprzeć na publikowanych przez nią danych, co w praktyce oznacza pojemność baterii, czas działania, metodę ładowania, wersję Bluetooth, jeśli jest dostępna, oraz cechy fizyczne, jeśli są podane. Jest to węższa strona niż strona konkurenta, ale kupujący może ją uzasadnić.

Przekształcenie odpowiedzi w kryterium akceptacji
Gdy żądania pomiarowe zostaną zrealizowane, wartość tego ćwiczenia zależy całkowicie od tego, co stanie się z liczbami. Zespół zakupów, który zbiera wartość decybelową i ją archiwizuje, zyskuje jedynie punkt danych. Zespół zakupów, który wpisuje tę wartość do kryterium akceptacji, zyskuje kontrolę. Różnica polega na trzech zdaniach, które powinny towarzyszyć każdemu pomiarowi w zestawieniu: co zmierzono, w jakich warunkach i co się stanie, gdy egzemplarz nie spełni wymagań.
Pierwsze zdanie powinno zawierać metodę, a nie wniosek. "Zmierzony poziom dźwięku X w odległości Y centymetrów przy użyciu sygnału szerokopasmowego" to zdanie nadające się do wykorzystania. "Wystarczająco głośno do rozmów w otwartym biurze" nie jest, ponieważ nie można tego zmierzyć ani podważyć, co oznacza, że nie można tego egzekwować. Drugie zdanie powinno określać tolerancję i zasadę doboru próby — ile sztuk, pobranych skąd w partii oraz czy kryterium dotyczy każdej sztuki, czy tylko próby. Trzecie zdanie powinno określać środek zaradczy, ponieważ kryterium bez środka zaradczego jest jedynie preferencją. Odchylenie w partii próbnej, ponowne wykonanie, obniżenie deklaracji w ofercie lub nota kredytowa do zamówienia to prawidłowe rozwiązania, a jedynym niewłaściwym jest brak odpowiedzi.
Z tego wynikają trzy kwestie handlowe. Po pierwsze, deklaracja w ofercie i kryterium odbioru nie powinny brzmieć jak to samo zdanie. Opis oferty musi wytrzymać kontrolę platformy i zakwestionowanie przez klienta, dlatego powinien przedstawiać funkcję przy użyciu słownictwa katalogu — konfiguracji dźwięku przestrzennego w modelach D11, YK12, YKC02, D17 lub ZH12 — a nie liczby bez podanej metody. Po drugie, model bez opublikowanej linii akustycznej nie jest trudniejszy w sprzedaży niż model z taką linią; jest to produkt, którego opis oferty trzeba napisać w innym rejestrze, opisując posiadane wiersze. Po trzecie, całe przedsięwzięcie jest kwestią kosztów całkowitych: żądania pomiarów, rundę próbną i testy odbiorcze przypadają przed pierwszym zamówieniem produkcyjnym, a kupujący, który nie poprosi o nie na etapie próby, zapłaci za tę samą pracę później, w postaci dochodzenia reklamacyjnego.
Istnieje kwestia zakresu, którą zespół zakupów powinien ustalić przed złożeniem zamówienia próbnego. Dotyczy ona tego, który etap łańcucha faktycznie mieści się w zakresie. Jeśli produkt jest sprzedawany jako urządzenie do rozmów, łańcuch przechwytywania mieści się w zakresie, nawet jeśli w katalogu nie ma żadnego wiersza dotyczącego mikrofonu, a specyfikacja głośności jest bez niego niekompletna. Jeśli produkt jest sprzedawany jako urządzenie z dźwiękiem otwartym, a rozmowy są funkcją drugorzędną, specyfikacja głośności może funkcjonować samodzielnie, a łańcuch przechwytywania powinien być obsługiwany przez partnerski zestaw słuchawkowy. To różne produkty mające te same wiersze katalogowe, a kupujący powinien sprawdzać właśnie tę różnicę, zamiast pozostawiać jej ustalenie dostawcy.
Czy jest wystarczająco głośno do rozmów: co wpisać w zamówieniu
Pisemna odpowiedź na to pytanie składa się z trzech części, a kolejność ich odczytania ma znaczenie.
Katalog publikuje jedną etykietę akustyczną dla pięciu pozycji — ZH12 i YKC02, D17 i YK12 oraz D11 — i jedną wartość liczbową: wzmocnienie na poziomie 35 dB w pozycji dotyczącej przewodnictwa kostnego, które mierzy tor sygnałowy, a nie poziom dźwięku na wyjściu. Nie publikuje natomiast poziomu dźwięku na wyjściu, odległości pomiarowej, metody, pasma częstotliwości ani wartości dotyczącej przecieku dla żadnego z dwudziestu ośmiu modeli, a także żadnego wiersza dotyczącego mikrofonu lub redukcji szumów. O tym należy zapytać: siedem pytań powyżej, następnie wynikające z nich żądania pomiarów oraz kryteria odbioru, które zamieniają te żądania w mechanizm kontroli.
Warto wnieść do negocjacji dwie uwagi porządkujące. Po pierwsze, na to pytanie nie można odpowiedzieć przez porównanie. Ponieważ pięć pozycji publikuje tę samą etykietę, a żadna nie publikuje wartości liczbowej, nie ma opublikowanej podstawy, aby określić jedną pozycję w tej serii jako głośniejszą od innej. Kupujący, który otrzyma ranking sugerujący coś innego, powinien zapytać, na czym oparto jego przygotowanie. Po drugie, odpowiedź pochodzić będzie z egzemplarza próbnego, a nie ze strony, dlatego rundę próbną należy z góry określić wraz z przyjętą konwencją pomiarową. Właśnie ta jedna decyzja — zapisanie metody przed wysyłką sztuk — oddziela odpowiedź dotyczącą głośności od argumentu dotyczącego głośności.
Aby uzyskać szerszy obraz tego, gdzie rozmowa wpisuje się w łańcuch urządzenia, strona dotycząca dźwięku otwartego przedstawia architekturę, a artykuł jak wybrać okulary z dźwiękiem otwartym omawia kryteria wyboru. notatka dotycząca serii do rozmów opisuje sam przypadek użycia, jak głośny jest przeciek dźwięku przedstawia drugą stronę rozmowy, a czy mogę regulować głośność dla każdego urządzenia wyjaśnia, co oznacza handlowo możliwość precyzyjnego sterowania.
Powiązane lektury
- Miejsce połączeń w briefie produktowym i sposób ich opisania: wskazówka dotycząca połączeń w modelach z dźwiękiem otwartym.
- Druga strona rozmowy: wyjaśnienie dotyczące przecieku dźwięku dla działów zakupów.
- Szczegółowość regulacji jako termin handlowy: regulowanie głośności dla każdego urządzenia.
- Wpływ pogody na ten sam sprzęt: wpływ deszczu na głośniki.
- Wybór na podstawie kryteriów akustycznych, a nie etykiet: jak wybrać okulary z dźwiękiem otwartym.
Poproś o konwencję pomiarową przed wysyłką próbki, a pytanie o głośność przestanie być porównaniem, a stanie się kryterium.



