Przykład obliczeniowy czasu realizacji zamówienia został przedstawiony tutaj jako struktura, a nie harmonogram, ponieważ dla tej operacji nie opublikowano czasu produkcji ani wskaźnika wydajności, a przykładowy czas byłby liczbą, której nikt nie mógłby obronić. Uczciwie można jednak prześledzić kształt harmonogramu: które etapy istnieją, które z nich znikają między pierwszym a kolejnym zamówieniem oraz który etap stanowi wąskie gardło w każdym przypadku.
Poniższy przykład to hipotetyczny scenariusz przygotowany w celu zilustrowania sposobu rozumowania. Marka, seria modeli, rynek i dwie wielkości zamówienia to założenia wybrane tak, aby sprawdzić poszczególne punkty decyzyjne. Nie opisano żadnego złożonego zamówienia, nie wskazano klienta, a żadna z podanych wartości nie jest ofertą.
Czas realizacji zamówień smart glasses: co może, a czego nie może wykazać przykład obliczeniowy
Scenariusz i jego założenia
Założenie dotyczy marki, która wprowadza jedną platformę z kamerą w jednym wariancie kolorystycznym na jeden rynek docelowy. Pierwsze zamówienie jest wyceniane przez fabrykę według jej minimalnego progu handlowego, a drugie, złożone cztery miesiące później, obejmuje większą liczbę sztuk w tej samej konfiguracji.
Cztery leżące u podłoża założenia są ważniejsze niż sam scenariusz, ponieważ to przed nimi kupujący musi sprawdzić prawidłowość stosowania tego rozumowania.
Pierwsze założenie dotyczy rzeczywiście stałej konfiguracji. Jeśli dojdzie drugi wariant kolorystyczny lub inne etui do ładowania, kilka poniższych etapów zostanie ponownie uruchomionych, a porównanie pierwszego i kolejnego zamówienia zasadniczo przestanie być możliwe. Najwyraźniejszym przypadkiem w opublikowanej ofercie jest L2 Utral, ponieważ udostępnia dwa warianty etui o pojemności 900 mAh i 1400 mAh, a wielkość opakowania zależy od etui — zmiana etui oznacza zatem zmianę produktu i opakowania.
Drugie założenie dotyczy niezmienności rynku docelowego. Obieg dokumentacji jest prowadzony dla każdego modelu i rynku osobno i stanowi dodatkową pracę, a nie etap wymagający ponownego wykonania. Nowy rynek w drugim zamówieniu dodaje równoległy strumień prac, ale nie przyspiesza obiegu dokumentacji dla pierwszego rynku.
Trzecie założenie mówi, że drugie zamówienie jest powtórzeniem tej samej konfiguracji, a nie nową produkcją tego samego modelu. Nowy wariant kolorystyczny modelu, który został już wyprodukowany, pod względem dokumentacji jest bardziej zbliżony do pierwszego zamówienia niż do kolejnego, ponieważ obieg dokumentacji trzeba ponownie sprawdzić dla tej wersji.
Czwarte założenie mówi, że między oboma zamówieniami popyt nie zmienia się. Ten przykład dotyczy harmonogramu, który jest jednym z kilku czynników wpływających na decyzję o wielkości zamówienia, a nie jej substytutem.
Czego ten przykład nie może wykazać, a co może
Nie może wykazać czasu trwania, a każdy przykład obliczeniowy, który sprawia takie wrażenie, robi coś innego. Obliczeniowy czas wymagałby przyjęcia założenia dotyczącego konfiguracji, wielkości zamówienia, kolejki w fabryce i obiegu dokumentacji, przy czym każde z tych założeń miałoby większy wpływ na wynik niż sam wynik. Liczba uzyskana w ten sposób nie jest ofertą ani średnią; jest zbiorem czterech założeń ubranych w liczbę, a jej przydatna część — rozumowanie dotyczące etapu ograniczającego — zostaje odrzucona razem z założeniami.
Ten przykład może natomiast wykazać kształt harmonogramu oraz kształt zmiany między dwoma zamówieniami, a obie te cechy są niezależne od konkretnych liczb. Że pierwsza próbna sztuka znika przy kolejnym zamówieniu, to strukturalna cecha zatwierdzania, a nie fakt dotyczący szybkości pracy tej fabryki. Że obieg dokumentacji stanowi wąskie gardło na nowym rynku, to strukturalna cecha kolejności operacji, a nie wydajności. Że drugie zamówienie jest mniej niepewne, a nie jedynie szybsze, to strukturalna cecha zakresu podjętych decyzji.
Praktycznym sposobem wykorzystania tego materiału jest potraktowanie go jako szablonu własnego zamówienia. Należy wziąć siedem etapów, przypisać do każdego własną konfigurację i zaznaczyć, które etapy są widoczne, a których nie widać. Etapy, których nie widać, stanowią program realizacji. Przykład obliczeniowy jest bezwartościowy, jeśli zostanie tylko odczytany, a nie wypełniony; cała wartość tego ćwiczenia polega na wierszach, w których kupujący musi wpisać „nieznane”, a następnie zdobyć potrzebne informacje.

Pierwsza kolejność, etap po etapie
Siedem etapów i rzeczywisty koszt każdego z nich
Specyfikacja. Nowa, spisana i podpisana. To etap, który najczęściej pozostaje bez właściciela i na którym faktycznie spędza czas pierwsza kolejność — nie w fabryce, lecz przy uzgadnianiu tego, co ma zostać wyprodukowane. To również etap, na którym kupujący powinien wykonać najwięcej pracy, ponieważ wszystko, co następuje później, przejmuje decyzje podjęte tutaj.
Kosztem specyfikacji nie jest jej sporządzenie. Jest nim liczba zawartych w niej decyzji, a w tej kategorii specyfikacja wykracza dalej poza kod modelu. Platforma aparatu obejmuje poziom rozdzielczości, pojemność akumulatora, metodę ładowania i wariant etui; obejmuje także wariant kolorystyczny, zakres oprogramowania sprzętowego, rewizję projektu graficznego, konfigurację opakowania i listę rynków docelowych. Każda z tych kwestii wymaga decyzji, a każda pozostawiona otwarta staje się punktem otwartym, który trzeba uwzględnić w harmonogramie. Opublikowane opcje konfiguracji to najłatwiejszy sposób na ocenę skali problemu: trzy warianty kolorystyczne w V03 Pro, cztery w V06 oraz dwie opcje etui do ładowania w L2 Utral o pojemności 900 mAh i 1400 mAh. Program, który nie wybrał między tymi wariantami, nie określił tego, co kupuje, więc fabryka nie może zaplanować produkcji.
Istnieje też powiązany koszt, który ujawnia się później, a nie teraz. Cztery modele aparatów w ofercie — MT6 i L1 Pro oraz CY05 i CY03 — w ogóle nie mają opublikowanej metody ładowania, a V03 Pro nie ma etui do ładowania. Nie są one przeszkodą dla programu; to po prostu rodzaj szczegółu, który trzeba zamknąć z dostawcą przed zatwierdzeniem konfiguracji, a na etapie specyfikacji jest to znacznie łatwiejsze niż na etapie pierwszego egzemplarza.
Formy. Brak w przypadku standardowej platformy. To najważniejszy powód, dla którego standardowy program OEM przebiega szybciej niż program ODM, i dlatego program należy wybierać z tego powodu, a nie ze względu na cenę jednostkową. Nowa forma lub nowy kształt ramion przekształca pozycję form z zerowej w koszt jednorazowy i nowy model, a także dodaje etap, który trzeba zaplanować.
Zestaw dokumentów. Przygotowany dla oznaczeń modeli występujących w zamówieniu; to rzeczywista praca, a nie kwestia formalności. Jeśli danego modelu nie ma jeszcze w dokumentacji dla rynku docelowego, to właśnie ten etap stanowi największą przeszkodę, ponieważ harmonogram wyznacza wówczas dokumentacja, a nie produkcja. Marka, która rozpozna to wcześnie, nie zaplanuje daty premiery zakładającej harmonogram produkcji.
Pierwszy egzemplarz. Jedna sztuka produkcyjna, wyprodukowana i sprawdzona zgodnie ze spisaną specyfikacją. To etap, który ujawnia specyfikację, na którą nikt ostatecznie się nie zgodził, i jest wart poświęconego mu czasu właśnie dlatego, że jest tani w porównaniu z przesyłką wymagającą przeróbek. Katalog publikuje czas działania wszystkich jedenastu modeli aparatów — V03 i V03 Pro na pięć do ośmiu godzin, KY06 i MT5 na sześć do ośmiu, CY03 i L1 Pro, CY05 i MT6 oraz L2 Utral na około siedem, a V06 i S7 na pięć do ośmiu — a także czasy ładowania wszystkich dwudziestu ośmiu modeli, z których dwadzieścia sześć ładuje się w dwie godziny lub krócej, natomiast D17 i ZH12 w około godzinę. Nie publikuje natomiast wskaźnika wadliwości, wydajności ani zasad dotyczących przeróbek, a tę lukę właśnie ma zamknąć pierwszy egzemplarz po stronie kupującego.
Materiały. Największa przeszkoda na rynku, w którym dokumentacja jest już ustalona, ponieważ to główny sterownik jest elementem o najmniejszej elastyczności. Tutaj środki kupującego są narażone, a stan łańcucha dostaw ma większe znaczenie niż umiejętności fabryki.
Produkcja i kontrola. Sam przebieg produkcji oraz bramka przed zwolnieniem pozostałej części zamówienia. Kontrola oczekująca na dokument stanowi etap, a nie formalność, a kolejność, w jakiej gotowe są instrukcja kontroli i zestaw dokumentów, decyduje o tym, który z tych elementów będzie blokował drugi.
Wysyłka. Zestaw dokumentów — faktura, lista pakunkowa, list przewozowy, pochodzenie oraz podsumowanie testu transportu baterii, obowiązkowe od 2020-01-01 — wraz ze środkiem transportu, który podlega ograniczeniom przepisów dotyczących baterii, a nie jest przez nie narzucany.
Kolejne zamówienie i trzy etapy, które znikają
Porównanie obu zamówień pokazuje, dlaczego ten przykład jest użyteczny, ponieważ różnica między nimi nie polega na szybkości. Polega na tym, które decyzje zostały już podjęte.
| Etap | Pierwsze zamówienie | Zamówienie powtórne | Odpowiedzialność |
|---|---|---|---|
| Specyfikacja | Opracowana i uzgodniona od podstaw | Przeniesiona bez zmian | Zamawiający |
| Narzędzia | Brak na standardowej platformie | Ponownie brak | Dostawca |
| Zestaw dokumentów | Utworzony dla danego modelu i rynku | Wykorzystany w częściach, w których seria pozostaje bez zmian | Dostawca |
| Próbka pierwszotowa | Jedna wyprodukowana i w pełni sprawdzona sztuka | Już wykonana dla tej konfiguracji | Obie strony |
| Materiały | Najdłuższe oczekiwanie na nowym rynku | Zamówione na podstawie rzeczywistej historii | Dostawca |
| Produkcja i kontrola | Instrukcja opracowana od podstaw | Instrukcja jest już znana | Dostawca |
| Wysyłka | Tryb wybrany po raz pierwszy | Wykorzystany ten sam tryb | Spedytor |
Trzy etapy rzeczywiście znikają: specyfikacja, próbka pierwszotowa oraz większość prac dokumentacyjnych. Dwa etapy zmieniają charakter, ale nie znikają: etap materiałów przechodzi od zgadywania do składania zamówienia na podstawie znanych wymagań, a etap kontroli — od pisania dokumentu do postępowania zgodnie z nim.
Dwa etapy w ogóle się nie zmieniają i to one najczęściej zaskakują zamawiającego planującego drugie zamówienie. Wartość etapu narzędzi wynosi zero za pierwszym razem i zero za drugim jedynie dlatego, że program opracowano na istniejącej platformie — program wprowadzający nową formę wiąże się z etapem narzędzi w obu zamówieniach, a drugie z nich jest tańsze, ale nie bezpłatne. Etap wysyłki ma natomiast w obu zamówieniach identyczną strukturę, ponieważ zestaw dokumentów i tryb wysyłki nie uległy zmianie; zamawiający, który oczekuje, że druga wysyłka będzie prostsza, ponieważ pierwsza przebiegła pomyślnie, zakłada, że wysyłka staje się łatwiejsza wraz z powtórzeniami, co nie jest prawdą.
Co porównanie mówi o drugim zamówieniu
Przydatny wniosek nie brzmi, że drugie zamówienie jest szybsze. Brzmi on, że drugie zamówienie jest mniej niepewne, a to nie jest to samo. To niepewność sprawia, że harmonogram staje się problemem, i jest skoncentrowana dokładnie w etapach, które się nie powtarzają: uzgadnianiu tego, co ma zostać wyprodukowane, oraz zatwierdzaniu egzemplarza względem tej specyfikacji.
Zamawiający, który już raz poniósł ten koszt i dysponuje rzeczywistą historią zamówień, a nie prognozą, znajduje się w materialnie lepszej sytuacji przy drugim zamówieniu, a ta sytuacja ma znaczenie w negocjacjach dotyczących ilości. Program z jednym zrealizowanym zamówieniem można zaplanować; program bez takiego zamówienia można jedynie przewidywać. Na tym etapie najwyraźniej też widać różnicę między programem OEM na standardowej platformie a programem ODM, ponieważ w przypadku ODM etap narzędzi i prace dokumentacyjne nie znikają przy drugim zamówieniu — po prostu stają się tańsze.

Gdzie naprawdę leży wąskie gardło
Marka, która planuje wokół produkcji, planuje wokół etapu, który zwykle nie stanowi ograniczenia. Wąskie gardło nowego programu najczęściej znajduje się na początku łańcucha i po stronie zamawiającego.
Poniższe cztery możliwości warto sprawdzić, a kolejność ich sprawdzania odpowiada kolejności, w jakiej zwykle hamują proces. Celem takiego sprawdzenia jest wykazanie, że każda z nich ma innego właściciela i inny mechanizm wpływu, dlatego błędne założenie kosztuje kwartał programu.
Ścieżka dokumentacyjna. Hamuje proces, gdy modelu nie ma jeszcze w dokumentacji dla rynku docelowego. Mechanizmem wpływu jest wybór rynku i moment złożenia zapytania, a odpowiada za nie funkcja zamawiającego odpowiedzialna za zgodność z przepisami. Opublikowane informacje wskazują, że numery certyfikatów, jednostki wydające i daty ważności nie są dostępne, więc zamawiający mogą pracować na podstawie opisanej ścieżki z wyznaczonymi granicami etapów, a nie odesłania do certyfikatu, który może już istnieć.
Rezerwacja materiałów. Hamuje proces na rynku, na którym dokumentacja jest ustalona, a popyt jest rzeczywisty. Mechanizmem wpływu jest koncentracja wolumenu i wczesne zobowiązanie, a ryzyko wiąże się z płynnością, a nie z czasem. Katalog podaje zamawiającemu wydajność ogniw dla danego modelu, dzięki czemu pytanie o koncentrację w ogóle można rozstrzygnąć: zobowiązanie do jednej linii 265 mAh to inne zobowiązanie niż ta sama objętość rozłożona na linie 220, 260, 265 i 290 mAh.
Zatwierdzenie próbki pierwszotowej. Hamuje proces, gdy specyfikację opracowano w pośpiechu, co jest częste w programach, w których datę premiery ustalono przed zaprojektowaniem produktu. Mechanizmem wpływu jest termin odpowiedzi w sprawie zatwierdzenia.
Termin w zakładzie. Hamuje proces dopiero po zamknięciu pozostałych trzech możliwości, dlatego zajmuje ostatnie miejsce. To etap, wokół którego planuje większość zamawiających, a zwykle jest bezpłatny.
Przy ponownym zamówieniu punktem krytycznym staje się inny etap, a warto go przewidzieć, ponieważ zmiana następuje w przewidywalnym kierunku. Ścieżka dokumentacyjna skraca się, ponieważ plik już istnieje. Pierwsza sztuka gotowa do produkcji przyspiesza, ponieważ uzyskano zgodę. Rezerwacja materiałów zaostrza się, ponieważ zapotrzebowanie jest już faktem, a nie prognozą, więc fabryka może opierać zakupy na pewnych danych częściej niż na szacunkach. Etapem, który zwykle zaostrza się jako ostatni, jest kontrola, ponieważ instrukcja kontroli przygotowana dla pierwszego zamówienia jest zazwyczaj bardziej rozbudowana niż dowody rzeczywiście potrzebne programowi, a kupujący, który opłacił szeroko zakrojoną pierwszą kontrolę, zwykle nadal za nią płaci.
Tego ostatniego efektu warto obserwować osobno. Programy często przenoszą specyfikację kontroli pierwszego zamówienia do drugiego, ponieważ nikt jej nie zweryfikował, przez co kontrola zajmuje większą część harmonogramu ponownego zamówienia niż pierwszego. Przegląd kryteriów akceptacji między zamówieniami to jedna z najtańszych metod poprawy harmonogramu, która pozostaje całkowicie w gestii kupującego.

Pięć decyzji, które wymusza ten przykład na kupującego
Przeprowadzenie takiego scenariusza ma sens tylko wtedy, gdy prowadzi do decyzji, a nie do ilustracji. Z powyższej struktury wynika pięć decyzji, które warto zapisywać w tej samej kolejności za każdym razem.
- Który etap stanowi punkt krytyczny w przypadku tego konkretnego zamówienia i kto za niego odpowiada? Nie fabryka. Jeśli odpowiedź wskazuje etap po stronie kupującego, również dźwignia znajduje się po jego stronie, dzięki czemu harmonogram można poprawić, zanim ktokolwiek zostanie poproszony o lepsze wyniki.
- Czy drugie zamówienie powtarza strukturę, czy ją otwiera ponownie? Każdy etap wymagający ponownego otwarcia musi zostać sfinansowany po raz drugi. Test jest konkretny: ta sama seria modelu, ten sam wariant kolorystyczny, ta sama opcja etui, ten sam rynek docelowy, ten sam zakres oprogramowania sprzętowego.
- Jaki jest łączny koszt opóźnienia, a nie samo opóźnienie? Spóźnione zamówienie w ramach programu sezonowego wiąże się z kosztami składowania, wydatkami na marketing premiery bez produktu oraz rabatem na pozostały zapas. To ta wartość decyduje, czy warto ponosić ryzyko harmonogramu, i to wobec niej należy testować zakres możliwych terminów.
- Które koszty jednorazowe znikają przy ponownym zamówieniu, a które nie? Narzędzia nie znikają na standardowej platformie, ponieważ ich koszt początkowo wynosił zero; forma wprowadzona dla programu nie znika; pierwsza sztuka gotowa do produkcji znika; znika większość prac dokumentacyjnych. Ta lista stanowi przedmiot negocjacji, ponieważ każda utrzymana pozycja to koszt, za którego kupujący może opłacić jej usunięcie.
- Co musiałoby być prawdą, aby termin został dotrzymany? W niemal każdym przypadku odpowiedzią jest wskazany dokument lub zatwierdzenie, niezależnie od tego, czy zamówienie jest pierwsze, czy powtórne. Jeśli odpowiedzi nie można wskazać, termin jest jedynie marzeniem, a nie planem.
Co Cynrin uwzględni w harmonogramie, a czego nie
Stosujemy następującą zasadę: nie publikujemy czasu realizacji produkcji, wartości wydajności ani dziennej produkcji i nie przedstawiamy harmonogramu, którego nie możemy potwierdzić na piśmie. Czas realizacji zamówienia jest zobowiązaniem, a zobowiązanie powinno znaleźć się w ofercie dla określonej konfiguracji, a nie na stronie internetowej, która nie dotyczy żadnego konkretnego zamówienia.
Możemy natomiast przeanalizować plan kupującego, wskazując etapy, które uwzględnia, które pominął, oraz te dwa etapy, które zniknęły między pierwszym a drugim zamówieniem. Opracujemy harmonogram kamieni milowych dla wskazanej przez Państwa konfiguracji, określając warunek rozpoczęcia, osobę odpowiedzialną i datę dla każdego etapu, a pozostające otwarte etapy zaznaczymy, zamiast zastępować je typową wartością. Opiszemy ścieżkę dokumentacyjną dla danego modelu i rynku oraz jasno wskażemy miejsca, w których przepływa przez granicę, której nie kontrolujemy — wymóg dotyczący radia w państwach członkowskich UE podlega dyrektywie 2014/53/UE w sprawie urządzeń radiowych, a wymóg kompatybilności elektromagnetycznej podlega odrębnej dyrektywie; to dwie odrębne obowiązki, a nie jeden.
Nie będziemy natomiast przypisywać etapowi, którego nie zaplanowaliśmy, konkretnej wartości ani pozwalać, by suma zastępowała plan. Nie będziemy też określać konfiguracji jako możliwej do ponownego zamówienia bez sprawdzenia, co się za nią kryje, ponieważ liczba wariantów w katalogu ułatwia opracowanie wariantu kolorystycznego lub opcji etui, których nie można będzie powtarzać w użytecznej ilości — a jest to większe zaskoczenie niż wolne realizowanie pierwszego zamówienia.
Kontekst harmonogramu znajduje się w sekcji czas realizacji zamówień i harmonogramie produkcji, własna lista kupującego znajduje się w checkliście kupującego dotyczącym czasu realizacji zamówień, kwestię zdolności produkcyjnych omawia ocena zdolności produkcyjnych, a dla osób zastanawiających się, czy w ogóle potrzebują danych dotyczących zdolności produkcyjnych, kto potrzebuje informacji o czasie realizacji zamówień smart glasses wyjaśnia, komu warto zadawać takie pytania.
Powiązane lektury
- Lista kupującego — checklista kupującego dotycząca czasu realizacji zamówień
- Kto potrzebuje jakich informacji — kto potrzebuje informacji o czasie realizacji zamówień smart glasses
- Kwestia zdolności produkcyjnych — ocena zdolności produkcyjnych
- Szerniejsze ramy — czas realizacji zamówień i harmonogram produkcji
Prześlij nam swój plan, a powiemy, które etapy uwzględnia, a które pominął.



