หกความเชื่อเกี่ยวกับจำนวนสั่งซื้อขั้นต่ำของแว่นตาอัจฉริยะเป็นสาเหตุที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในหมวดนี้ และไม่มีข้อใดที่เห็นผิด แต่ละข้อเป็นการคาดการณ์ที่สมเหตุสมผลจากบทสนทนาที่ไม่ได้ให้ข้อมูลครบถ้วนตามที่จำเป็นสำหรับการคาดการณ์นั้น จำนวนขั้นต่ำที่ได้รับการเสนอราคาสำหรับรุ่นหนึ่งกลายเป็นความเชื่อเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ ราคาต่อหน่วยที่ลดลงเมื่อมีปริมาณมากขึ้นกลายเป็นความเชื่อว่าปริมาณที่มากขึ้นเสมอทำให้ราคาลดลง ตัวเลขที่คงที่มาสองครั้งกลายเป็นความเชื่อว่าจะยังคงที่ต่อไป ความเสียหายไม่ได้อยู่ที่ความเชื่อเหล่านี้ผิด แต่อยู่ที่มีการนำไปใช้อย่างกว้างขวาง
ข้อสรุป: ทั้งหกข้อด้านล่างมีคำถามทดแทนมาให้ และคำถามทดแทนนั้นคือสิ่งที่ควรนำไปใช้ในการพูดคุยกับผู้จัดหมายครั้งถัดไป สิ่งที่ต้องถามสำคัญกว่าสิ่งที่ต้องสรุป เพราะความเชื่อเหล่านี้ไม่ได้มีเพียงคนเดียวในบริษัทที่ถือ แต่ทั้งทีมจัดซื้อยึดถือ และความเชื่อเหล่านั้นจะคงอยู่จนกว่าจะมีใครบันทึกคำถามลงไป
MOQ ของแว่นตาอัจฉริยะ: หกความเชื่อที่สร้างความเสียหายมากกว่าที่ประหยัดได้
ข้อสรุปและโครงสร้างของทั้งหกข้อ
หกความเชื่อผิด และแต่ละข้อสร้างความเสียหายไม่เท่ากัน สองข้อ ได้แก่ ความเชื่อว่าจำนวนขั้นต่ำเป็นของผลิตภัณฑ์แทนที่จะเป็นของการกำหนดค่าคอนฟิกูเรชัน และความเชื่อว่าจำนวนขั้นต่ำที่ต่ำกว่าเสมอมีต้นทุนถูกกว่า จะสร้างความเสียหายมากกว่าส่วนอื่นของบทความนี้รวมกัน อีกสี่ข้อมีผลกระทบน้อยกว่า แต่เป็นสาเหตุที่ทำให้โครงการสูญเสียเงินอย่างเงียบ ๆ ในช่องทางการขายและในฤดูกาลถัดไป
ทั้งหกข้อถูกเรียงตามลำดับที่ผู้ซื้อพบเจอ ซึ่งเป็นลำดับเดียวกับที่แก้ไขได้ง่ายที่สุด ข้อแรกเกี่ยวกับสิ่งที่ตัวเลขเป็นของ ข้อที่สองเกี่ยวกับผลที่มีต่อต้นทุน ข้อที่สามและสี่เกี่ยวกับพฤติกรรมของตัวเลขเมื่อเวลาผ่านไปและข้ามไปยังรุ่นต่าง ๆ ข้อที่ห้าเกี่ยวกับอุปกรณ์เสริม ข้อที่หกเกี่ยวกับขอบเขตในการเจรจาต่อรอง
ใครเป็นผู้ทำซ้ำความเชื่อเหล่านี้ และเหตุใดจึงสมเหตุสมผล
ความเชื่อเหล่านี้ถูกทำซ้ำโดยผู้ที่มีความสามารถ ซึ่งนั่นคือเหตุผลที่ความเชื่อเหล่านี้ยังคงอยู่ ผู้ซื้อที่ถามผู้จัดหมายรายหนึ่งเกี่ยวกับจำนวนขั้นต่ำของรุ่นยอดนิยมได้รับตัวเลขหนึ่ง จึงบันทึกลงในสเปรดชีตและแชร์ให้เพื่อนร่วมงาน ไม่มีสิ่งใดในการพูดคุยครั้งนั้นที่ผิด ข้อผิดพลาดเกิดขึ้นเมื่อตัวเลขเฉพาะเจาะจงสำหรับการกำหนดค่าคอนฟิกูเรชันถูกยกระดับขึ้นเป็นข้อเท็จจริงระดับผลิตภัณฑ์ และการยกระดับนั้นเกิดขึ้นอย่างเงียบงันในเซลล์ของสเปรดชีต โดยไม่มีการตัดสินใจใด ๆ มากำกับ
นี่คือรูปแบบที่ควรระวัง ความเชื่อผิดทุกข้อในรายการด้านล่างเริ่มต้นจากข้อความที่ถูกต้องเกี่ยวกับกรณีเฉพาะ แล้วจบลงด้วยข้อความทั่วไปเกี่ยวกับหมวดหมู่ หลักเกณฑ์ในการพิจารณาว่าความเชื่อข้ามเส้นแบ่งนั้นหรือยังง่ายมาก หากความเชื่อยังคงเป็นจริงแม้มีการเปลี่ยนสี ตัวเลือกเคส ตลาด หรือวันที่เปลี่ยนไปหกเดือน นั่นหมายความว่าเป็นความเชื่อผิด ไม่ใช่ข้อเท็จจริง
เหตุใดความเชื่อจึงอยู่ได้แม้มีใบเสนอราคา
ความเชื่อจะอยู่ได้เพราะใบเสนอราคาไม่ได้ขัดแย้งกับความเชื่อนั้น ผู้จัดหมายที่เสนอจำนวนขั้นต่ำสำหรับการผลิตแบบสีเดียวไม่ได้ขัดแย้งกับความเชื่อว่าจำนวนขั้นต่ำเป็นข้อเท็จจริงระดับผลิตภัณฑ์ เพียงแต่ตอบคำถามที่แคบกว่าที่ผู้ซื้อเชื่อว่ากำลังถาม ข้อขัดแย้งจะปรากฏก็ต่อเมื่อมีใครถามคำถามถัดไป และในกระบวนการจัดซื้อที่หนาแน่น คำถามถัดไปมักไม่ถูกถามเลย
นี่คือเหตุผลที่คำถามทดแทนสำคัญกว่าการแก้ไข การแก้ไขที่ส่งมอบในการประชุมเป็นเพียงความคิดเห็น ส่วนคำถามที่นำไปใช้ในการสอบถามครั้งถัดไปคือกลไกควบคุม คู่มือสำหรับผู้เริ่มต้น อธิบายโครงสร้างเบื้องหลังตัวเลข และรายการตรวจสอบสำหรับผู้ซื้อ อธิบายลำดับที่ควรถามคำถามเหล่านั้น

หกความเชื่อผิด และคำถามที่ใช้ทดแทนแต่ละข้อ
สามข้อแรก
หนึ่ง: จำนวนขั้นต่ำเป็นคุณสมบัติของโมเดล ความเชื่อคือโมเดลแต่ละรุ่นมีจำนวนขั้นต่ำในการสั่งซื้อ เช่นเดียวกับที่มีความจุแบตเตอรี่ แต่ความจริงก็คือไม่ใช่: จำนวนขั้นต่ำเป็นของแต่ละการผลิต และแคตตาล็อกของเราเองก็แสดงให้เห็นว่าการผลิตแต่ละรุ่นสามารถต่างจากรุ่นที่ระบุได้อย่างไร V03 Pro มีให้เลือก 3 สี ส่วน V06 มี 4 สี L2 Utral มีให้เลือกเคสชาร์จขนาด 900 mAh หรือ 1400 mAh ขณะที่ V03 Pro ไม่มีเคสให้เลือก รุ่นที่มีกล้องแบ่งออกเป็น 2 ระดับความละเอียด โดย 8 ใน 11 รุ่นมีความละเอียด 8 MP และ 3 รุ่นมีความละเอียด 13 MP ส่วนอินเทอร์เฟซการชาร์จในแคตตาล็อกมีแบบแม่เหล็ก 17 รายการ แบบ Type C 7 รายการ และยังไม่มีข้อมูลที่เผยแพร่ 4 รายการ จำนวนขั้นต่ำที่ระบุสำหรับการผลิตหนึ่งรุ่นของโมเดล ไม่ได้บอกอะไรเลยเกี่ยวกับอีกการผลิตของโมเดลเดียวกัน คำถามที่ควรเปลี่ยนคือ: จำนวนขั้นต่ำนี้อ้างอิงกับชุดสีใด ตัวเลือกเคสใด ตลาดใด และวันที่ใด
สอง: จำนวนขั้นต่ำที่ต่ำกว่าเสมอหมายถึงคำสั่งซื้อที่ถูกกว่า ข้อความนี้เป็นข้อที่แพงที่สุดในทั้งหกข้อ เพราะทำให้เกิดคำสั่งซื้อที่เล็กที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ณ ต้นทุนต่อหน่วยที่สูงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ต้นทุนคงที่ เช่น แม่พิมพ์ การอนุมัติชิ้นแรก การพิมพ์บรรจุภัณฑ์ และการบันทึกไฟล์ ถูกกระจายคืนผ่านรอบการผลิต ดังนั้นคำสั่งซื้อที่น้อยกว่าจะแบกรับต้นทุนคงที่ต่อหน่วยมากกว่า คำถามที่ควรเปลี่ยนคือ: ค่าใช้จ่ายการตั้งค่ามีรายการใดบ้าง และต้นทุนการตั้งค่าต่อหน่วยเป็นเท่าใดในแต่ละจำนวนที่คุณเสนอราคา
สาม: ราคาต่อหน่วยลดลงเมื่อจำนวนสั่งซื้อเพิ่มขึ้น ดังนั้นคำสั่งซื้อที่ใหญ่กว่าจึงดีกว่าเสมอ ความเชื่อนี้นำข้อเท็จจริงเกี่ยวกับโครงสร้างระดับราคามาขยายเป็นกฎทั่วไป ความจริงคือราคาต่อหน่วยจะคงที่ระหว่างจุดเปลี่ยนระดับ และจะลดลงเมื่อข้ามจุดเปลี่ยนระดับ ซึ่งหมายความว่าคำสั่งซื้อที่ใหญ่กว่าจะถูกกว่าเฉพาะเมื่ออยู่เหนือจุดเปลี่ยนระดับ และเราต้องระบุจุดเปลี่ยนระดับนั้น แทนที่จะคาดเดา คำถามที่ควรเปลี่ยนคือ: จุดเปลี่ยนระดับอยู่ตรงไหน และจำนวนที่ฉันสั่งซื้ออยู่ด้านใดของจุดนั้น
สามข้อสุดท้าย
สี่: จำนวนขั้นต่ำเป็นตัวเลขคงที่ตลอดทั้งปี จำนวนขั้นต่ำเปลี่ยนแปลงได้ เพราะสถานะของวัสดุที่อยู่เบื้องหลังจำนวนดังกล่าวเปลี่ยนแปลงไป และเพราะภาระการผลิตของโรงงานเปลี่ยนแปลงไป ตัวเลขที่เก็บมา 18 เดือนก่อนอธิบายถึงการจัดโครงสร้างทางธุรกิจในอดีต และผลในทางปฏิบัติก็คือการเจรจาใหม่ต้องเริ่มจากตัวเลขที่ไม่มีใครยอมรับในปัจจุบัน คำถามที่ควรเปลี่ยนคือ: ข้อเสนอนี้มีอายุการใช้งานนานเท่าใด และอะไรจะทำให้ตัวเลขเปลี่ยนไปก่อนถึงกำหนดเวลา
ห้า: โมเดลหนึ่งหมายถึงจำนวนขั้นต่ำหนึ่ง อุปกรณ์เสริมเป็นข้อยกเว้น เคสชาร์จเป็นรายการแยกที่มีตรรกะด้านจำนวนของตัวเอง และการที่มันอยู่ภายในจำนวนขั้นต่ำหรืออยู่คนละส่วน จะเปลี่ยนโครงสร้างของคำสั่งซื้อ คำถามที่ควรเปลี่ยนคือ: เคสนั้นอยู่ภายในจำนวนขั้นต่ำหรือไม่ มีจำนวนขั้นต่ำของตัวเองหรือไม่ และมีการนับบรรจุภัณฑ์แยกจากสินค้าหรือไม่
หก: จำนวนขั้นต่ำที่เสนอราคาไว้ต่อรองได้ บางส่วนต่อรองได้ แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้ และส่วนที่ต่อรองได้แทบไม่เคยเป็นตัวเลขเอง จำนวนขั้นต่ำขึ้นอยู่กับชุดวัสดุและต้นทุนคงที่ สิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้คือโครงสร้างของคำสั่งซื้อ จำนวนตัวเลือก ตำแหน่งของอุปกรณ์เสริม กำหนดการปล่อยสินค้า และตลาด คำถามที่ควรเปลี่ยนคือ: ส่วนใดของคำตอบนี้เปลี่ยนไปตามจำนวนที่ฉันสั่งซื้อ และส่วนใดเป็นการคำนวณ
การทดสอบความเชื่อเทียบกับข้อมูลที่บันทึกไว้
รายการตรวจสอบที่ใช้แทนความเชื่อ
รายการตรวจสอบข้างต้นมีเพียงสั้น ๆ เพราะความเชื่อเหล่านี้เรียบง่าย แต่ละรายการเป็นเอกสาร ไม่ใช่ความคิดเห็น: จำนวนขั้นต่ำที่ระบุไว้เป็นลายลักษณ์อักษรสำหรับการจัดโครงสร้างที่ระบุชื่อ ราคาต่อหน่วยที่แยกค่าใช้จ่ายการตั้งค่าออกไป รายการตัวเลือกที่แนบมาพร้อมจำนวนขั้นต่ำ ระยะเวลาการใช้งาน และรายการอุปกรณ์เสริมที่นับแยกต่างหาก ความเชื่อที่ถูกเขียนลงเป็นเอกสารจะเลิกเป็นเพียงความเชื่อ เพราะเอกสารสามารถถูกตรวจสอบได้โดยผู้ที่ไม่ได้อยู่ในบทสนทนานั้น
ลำดับของรายการสำคัญกว่าจำนวนของรายการ ระบุตัวตนของสินค้าก่อน เพราะหากไม่ทราบการจัดโครงสร้าง ก็ไม่สามารถอ่านส่วนที่เหลือได้ จากนั้นกำหนดขอบเขต เพราะจำนวนขั้นต่ำที่ไม่มีรายการตัวเลือกยังไม่ถือว่าได้รับการนิยาม จากนั้นพิจารณาเสถียรภาพ เพราะตัวเลขที่ไม่มีระยะเวลาการใช้งานเป็นความคาดหมาย ไม่ใช่ข้อตกลง
วิธีที่ความเชื่อเข้าสู่แฟ้ม และวิธีที่ความเชื่อออกจากแฟ้ม
ความเชื่อในหมวดนี้มักไม่ได้เกิดขึ้นในรูปของข้อความกล่าวอ้าง แต่เกิดขึ้นในรูปของเซลล์ มีการวางคำเสนอราคาลงในตารางเปรียบเทียบ มีการพิมพ์ตัวเลขลงในคอลัมน์ที่ระบุว่าขั้นต่ำ แล้วภายหลังเซลล์นั้นถูกอ่านโดยผู้ที่ไม่มีทางรู้ว่าตัวเลขดังกล่าวถูกเสนอราคาโดยเทียบกับอะไร — เซลล์จึงกลายเป็นความเชื่อ และความเชื่อนั้นกลายเป็นพื้นฐานของการตัดสินใจ ลำดับเหตุการณ์มีความสำคัญ เพราะหมายความว่าการแก้ไขไม่ใช่การพูดคุยกับผู้ที่ถือความเชื่อนั้น แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงข้อมูลในไฟล์
สิ่งนี้ทำให้การแก้ไขมีต้นทุนต่ำกว่าที่ดูเหมือน ขั้นตอนแรกคือเพิ่มคอลัมน์ในตารางเพื่อบันทึกการกำหนดค่า ตลาด และวันที่ที่อยู่เบื้องหลังตัวเลขแต่ละรายการ โดยเว้นว่างไว้ในจุดที่ไม่ทราบข้อมูลเหล่านั้น ตัวเลขที่มีคอลัมน์ว่างจะเห็นได้ชัดว่าไม่ครบถ้วน และตัวเลขที่เห็นได้ชัดว่าไม่ครบถ้วนก็จะไม่ถูกนำไปใช้เสมือนเป็นข้อมูลครบถ้วน นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในสเปรดชีตที่ช่วยกำจัดการตัดสินใจซึ่งขับเคลื่อนด้วยความเชื่อผิดได้มากกว่าการฝึกอบรมในปริมาณมาก
ขั้นตอนที่สองคือกำหนดให้ตัวเลขทุกรายการที่ป้อนเข้ามาในตารางต้องมีช่วงเวลาที่ราคายังมีผลบังคับใช้ ตัวเลขที่ไม่มีช่วงเวลาดังกล่าวจะถูกทำเครื่องหมายว่าเป็นราคาบ่งชี้ ไม่ใช่ราคาที่ได้รับการเสนอราคา ซึ่งเป็นการแยกแยะที่ไม่เสียต้นทุนและป้องกันไม่ให้ตัวเลขเก่าถูกนำมาใช้เสมือนเป็นข้อเสนอราคาปัจจุบัน ทั้งสองขั้นตอนไม่จำเป็นต้องให้ผู้จัดหน้าที่แก้ไขสิ่งใด และเมื่อทำงานร่วมกันก็แก้ไขกลไกของปัญหาโดยตรง ไม่ใช่เพียงอาการ
สิ่งที่ควรถาม ตามลำดับที่ได้ผล
- จำนวนขั้นต่ำที่เสนอราคาคืออะไร — โมเดล สี ตัวเลือกบรรจุภัณฑ์ ตลาด หรือการผสมกันของหลายปัจจัย?
- มีระดับจำนวนมากกว่าหนึ่งระดับที่ใช้พร้อมกันหรือไม่ และการเปลี่ยนเป็นสีอีกแบบหนึ่งจะเริ่มนับจำนวนขั้นต่ำใหม่หรือไม่?
- ค่าใช้จ่ายในการเตรียมการผลิตคือเท่าใด แยกเป็นรายการ และต้นทุนการเตรียมการผลิตต่อหน่วยเท่าใดในแต่ละจำนวนที่เสนอราคา?
- ราคาอยู่ที่ระดับใดในช่วงการเปลี่ยนแปลง และต้องมีจำนวนเท่าใดจึงจะเข้าถึงระดับนั้นได้?
- เคสชาร์จรวมอยู่ในจำนวนขั้นต่ำหรือไม่ และบรรจุภัณฑ์แยกเป็นรายการต่างหากหรือไม่?
- ข้อเสนอราคามีผลบังคับใช้นานเท่าใด และมีอะไรบ้างที่อาจทำให้ตัวเลขเปลี่ยนไปก่อนถึงกำหนดเวลานั้น
- ส่วนใดของคำตอบเปลี่ยนแปลงตามจำนวนที่ฉันสั่งซื้อ และส่วนใดคงที่?
คำถามที่ควรถามตามลำดับนี้ไม่ใช่บทพูดเพื่อเจรจา แต่เป็นชุดคำถามขั้นต่ำที่เปลี่ยนคำเสนอราคาให้อยู่ในรูปแบบที่นำมาเปรียบเทียบได้ และเป็นคำถามชุดเดียวกับที่อยู่ในรายการตรวจสอบความรอบคอบ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่รายการตรวจสอบของผู้ซื้อและรายการนี้ทับซ้อนกันมากกว่าที่ผู้ซื้อคาดไว้

เมื่อจำนวนขั้นต่ำที่ต่ำกว่าเป็นคำตอบที่ดีกว่าอย่างแท้จริง
เงื่อนไขทั้งห้าข้อ
จำนวนขั้นต่ำที่ต่ำกว่าเป็นคำตอบที่เหมาะสมเมื่อครบทั้งห้าเงื่อนไขต่อไปนี้ และควรระบุไว้อย่างชัดเจน เพราะความเชื่อผิดในความเชื่อผิดข้อที่สองไม่ใช่ว่าจำนวนขั้นต่ำที่ต่ำไม่เคยดีกว่า แต่คือโดยทั่วไปแล้วมันไม่ดีกว่า
- ค่าใช้จ่ายในการเตรียมการผลิตมีจำนวนน้อย เพราะไม่มีการปรับแต่งใด ๆ: ไม่มีแม่พิมพ์ ไม่มีงานอาร์ตพิมพ์ ไม่มีการผสานรวมเฟิร์มแวร์ และไม่มีไฟล์เฉพาะตลาด
- การกำหนดค่าเป็นโครงสร้างมาตรฐานที่ผลิตอยู่แล้ว ไม่ใช่โครงสร้างใหม่
- ช่องทางสามารถขายหน่วยสินค้าทั้งหมดภายในหนึ่งฤดูกาลขาย ดังนั้นสถานะของสินค้าคงค้างจึงไม่กลายเป็นต้นทุนหลัก
- เงินที่ผูกไว้มีจำนวนน้อยพอที่จะรองรับความเสี่ยงจากการเริ่มต้นช้าได้ ซึ่งเป็นการพิจารณาเรื่องเงินหมุนเวียน ไม่ใช่ตัวสินค้า
- ระดับราคาทางเลือกไม่ข้ามจุดที่ราคาเปลี่ยนแปลง ดังนั้นจำนวนที่น้อยกว่าจะไม่ถูกเรียกเก็บค่าปรับจากราคาต่อหน่วย
ทั้งห้าเงื่อนไขต้องครบพร้อมกัน หากขาดข้อที่สาม เงินที่ประหยัดได้จะกลายเป็นปัญหาสินค้าคงค้าง หากขาดข้อแรก ราคาต่อหน่วยก็จะเป็นเพียงตัวแทนค่าใช้จ่ายในการเตรียมการผลิตที่ควรจะหลีกเลี่ยงไว้
การเลือกระหว่างสองสิ่งที่ไม่ใช่การเลือกระหว่างสองสิ่ง
โดยทั่วไปมักอธิบายการเลือกระหว่างออเดอร์ขนาดเล็กกับออเดอร์ขนาดใหญ่ว่าเป็นการเลือกระหว่างข้อดีและข้อเสีย แต่ในหมวดนี้มักไม่ใช่ ทั้งสองตัวเลือกไม่ได้เป็นอิสระจากกัน: หากจำนวนขั้นต่ำลดลงเพราะค่าใช้จ่ายในการเตรียมการผลิตถูกกระจายไปยังหน่วยสินค้าที่น้อยลง ราคาต่อหน่วยก็จะสูงขึ้น และหากราคาต่อหน่วยสูงขึ้นเพราะค่าใช้จ่ายในการเตรียมการผลิตถูกกระจายไปยังหน่วยสินค้าที่น้อยลง ออเดอร์ขนาดเล็กก็ไม่ใช่ออเดอร์ที่ถูกกว่าในระดับราคาอื่น แต่เป็นออเดอร์เดิมที่มีโครงสร้างการกระจายต้นทุนที่แย่กว่า การอธิบายว่าเป็นการเลือกระหว่างข้อดีและข้อเสียทำให้ผู้ซื้อสามารถมองทั้งสองตัวเลือกเป็นทางเลือกบนเมนู ทั้งที่ตัวเลือกที่แท้จริงคือความคุ้มค่าของการเตรียมการผลิตนั้นหรือไม่
การเลือกระหว่างข้อดีและข้อเสียที่แท้จริงในหมวดนี้อยู่ที่อื่น: ความกว้างของผลิตภัณฑ์เทียบกับความลึกของผลิตภัณฑ์ ความเร็วเทียบกับกระแสเงินสดในแผนงาน และการเข้าสู่ตลาดหนึ่งแห่งเทียบกับหลายตลาด แต่ละกรณีเป็นการเลือกจริงระหว่างสองสิ่งที่ผู้ซื้อต้องการ ส่วนการเลือกระหว่างขนาดออเดอร์กับราคาต่อหน่วยมักเป็นตัวเลือกปลอม และการคำนวณต้นทุนรวมคือหลักฐานที่พิสูจน์ข้อเท็จจริงนี้

ต้นทุนของการดำเนินการตามความเชื่อผิด
ผลสองประการที่ควรเอ่ยถึง
จำนวนขั้นต่ำที่ตั้งสมมติฐานว่าเป็นต่อโมเดล แต่นำไปใช้กับทั้งชุด แผนงานมีสีให้เลือก 4 แบบ จำนวนขั้นต่ำถูกเสนอไว้สำหรับเพียงแบบเดียว แต่เมื่อพบว่าสีแบบที่ 2 และแบบที่ 3 มีจำนวนขั้นต่ำของตัวเอง ออเดอร์จึงกลายเป็น 4 เท่าของจำนวนที่วางแผนไว้ และ 3 เท่าของจำนวนสินค้าคงคลัง ต้นทุนรวมของโครงการเพิ่มขึ้นเท่ากับค่าตั้ง 3 ชุดและสินค้าคงคลังที่ขายไม่ได้ 3 ชิ้น และไม่ปรากฏในบรรทัดใดของสเปรดชีตเดิม เพราะแต่ละบรรทัดดูมีเหตุผลสมเหตุสมผลเป็นรายบรรทัด
จำนวนขั้นต่ำที่ตั้งสมมติฐานว่าต่ำกว่าความเป็นจริง และใช้เพื่อสนับสนุนการเปิดตัว แผนงานถูกกำหนดขนาดตามจำนวนขั้นต่ำที่ใช้กับตำแหน่งสินค้าเสริมอีกแห่งหนึ่ง แต่จำนวนขั้นต่ำจริงสูงกว่านั้น การเปิดตัวจึงเกิดขึ้นโดยมีชุดสีน้อยกว่าที่แผนงานกำหนด หรือเกิดขึ้นล่าช้า หรือเกิดขึ้นโดยมีสินค้าคงคลังที่ต้องลดจนขายได้ก่อนจึงจะสั่งซื้อชุดที่ 2 ได้ ในทั้ง 3 กรณี การตัดสินใจลงไปโดยอาศัยความเชื่อที่คำถามเดียวก็จะเผยให้เห็น
ไม่มีผลลัพธ์ใดดูรุนแรง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา ความเชื่อที่ทำให้สินค้าคงคลังเพิ่มขึ้น 4 เท่า ยังคงทำให้โครงการดูวุ่นวาม และการเปิดตัวที่เกิดขึ้นตามกำหนดวันก็ยังดูเหมือนประสบความสำเร็จ ความล้มเหลวจะปรากฏในออเดอร์ชุดที่ 2 เมื่ออัตราการขายต่ำกว่าแผนเพราะชุดสีมีน้อยกว่าที่วางแผนไว้ และในเวลานั้น ค่าใช้จ่ายจากความเชื่อผิดนั้นถูกจ่ายไปแล้ว 2 ครั้ง
ระดับการเปิดเผยกำหนดว่าควรทำอย่างไร
การตอบสนองที่เหมาะสมต่อความเชื่อหนึ่ง ๆ ไม่เหมือนกันในทุกกรณี หากการดำเนินการตามความเชื่อนั้นย้อนกลับได้ เช่น ออเดอร์ชุดแรกที่มีจำนวนน้อยกว่า หรือการเปลี่ยนตำแหน่งสินค้าเสริม การตอบสนองคือทดสอบด้วยออเดอร์ที่เล็กที่สุดซึ่งจะให้คำตอบที่ต้องการ หากการดำเนินการตามความเชื่อนั้นย้อนกลับได้ยาก เช่น เงินมัดจำ วันเปิดตัว หรือการผูกพันชุดสินค้าไว้ต่อหน้าช่องทางการขาย การตอบสนองคือขอให้เป็นลายลักษณ์อักษรก่อนผูกพัน
ส่วนที่อยู่ในมุมเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด ความเชื่อที่เป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางและย้อนกลับได้ยาก เป็นความเชื่อที่ต้องทดสอบด้วยเอกสาร ไม่ใช่การพูดคุยในที่ประชุม เพราะต้นทุนจากการที่ความเชื่อนั้นผิดเป็นสิ่งที่ไม่สามารถกู้คืนผ่านช่องทางที่ส่งต่อความเชื่อนั้น
ข้อความของเราที่เราจะไม่กล่าวซ้ำ
จุดยืนของเรา
มีความเชื่อหนึ่งที่เราต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะเป็นความเชื่อของเราเอง และการกล่าวซ้ำก็คือวิธีที่เราจะเผยแพร่ความเชื่อนั้น เราไม่ได้ประกาศจำนวนขั้นต่ำในการสั่งซื้อ และเหตุผลอย่างตรงไปตรงมาคือ แนวทางนโยบายจำนวนขั้นต่ำในการสั่งซื้อของเรายังไม่ได้กระทบให้สอดคล้องกันใน 3 ข้อมูลความเห็น เราจะไม่พิมพ์ตัวเลขที่เรายืนยันไม่ได้ และการประกาศตัวเลขที่ภายหลังเปลี่ยนไปเมื่อมีการระบุสีก็จะเป็นความเชื่อผิดตามที่บทความนี้กล่าวถึงพอดี
สิ่งที่เราจะทำคือเสนอจำนวนขั้นต่ำสำหรับการจัดค่าคอนฟิกูเรชันที่ระบุชัดเจน แจ้งระดับที่จำนวนดังกล่าวนั้นใช้กับ แยกรายการค่าตั้งออกจากราคาต่อหน่วย ระบุขอบเขตของแต่ละระดับ และกำหนดระยะเวลาที่ข้อเสนอยังมีผลบังคับใช้ ส่วน MOQ section อธิบายโครงสร้างเบื้องหลังตัวเลขดังกล่าว และ ตัวอย่างการคำนวณ แสดงการเปรียบเทียบออเดอร์ขนาดเล็กกับออเดอร์ขนาดใหญ่
คำถามที่เราอยากให้ผู้ซื้อถามมากกว่า
หากมีคำถามเดียวที่จะขจัดความเชื่อผิดทั้ง 6 ข้อได้จนเกือบทั้งหมด คำถามนั้นไม่เกี่ยวกับตัวเลขเลย แต่คือ: จำนวนขั้นต่ำนี้เป็นขั้นต่ำของอะไร แม้จะฟังดูเหมือนเป็นคำถามเชิงวาจา แต่ก็ควรตีความตามความหมายตรงตัว เพราะผู้ขายที่ต้องตอบคำถามนี้จำเป็นต้องระบุการผลิต ตลาด และวันที่ที่ใช้เป็นพื้นฐานของตัวเลข และการระบุข้อมูลทั้ง 3 ส่วนนี้คือสิ่งที่เปลี่ยนตัวเลขจากความเชื่อให้กลายเป็นเงื่อนไขที่นำมาเปรียบเทียบได้
เราต้องการตอบคำถามนี้มากกว่าคำขอให้ลดตัวเลข เพราะคำตอบนำไปใช้ซ้ำได้ ส่วนตัวเลขที่น้อยลงนั้นไม่ได้ นี่ยังเป็นคำถามที่ช่วยให้ข้อมูลของเราตรงไปตรงมา: ทันทีที่ผู้ซื้อเริ่มถามคำถามนี้ แบบฟอร์มเปรียบเทียบก็จะพัฒนาคอลัมน์ที่จำเป็นขึ้นมา ผู้ซื้อควรเลือกโมเดลใด จะประเมินคำตอบอย่างไร และต้นทุนรวมของออเดอร์ที่ได้จะเป็นเท่าไร ล้วนเป็นผลที่ตามมาจากคำถามนี้
คำตอบเกี่ยวกับจำนวนขั้นต่ำในการสั่งซื้อขึ้นอยู่กับอะไร
กรุณาส่งโมเดล จำนวนสี ตำแหน่งของกรณี ตลาดปลายทาง จำนวนสินค้า และการคาดการณ์ที่ใช้เป็นพื้นฐาน เราจะตอบกลับพร้อมจำนวนขั้นต่ำสำหรับชุดข้อมูลความหลากหลายนี้ ระดับที่จำนวนดังกล่าวใช้กับ ขอบเขตของแต่ละระดับ การแจกแจงค่าตั้ง และระยะเวลาที่ข้อเสนอยังมีผลบังคับใช้ หากคุณใช้ตัวเลขที่ได้รับจากผู้ขายรายอื่น โปรดแจ้งให้เราทราบว่าตัวเลขนั้นอ้างอิงกับเงื่อนไขใด แล้วเราจะแจ้งว่าต้องทำอะไรบ้างจึงจะนำมาเปรียบเทียบได้ ซึ่งมักเป็นการพูดคุยสั้น ๆ มากกว่าการเจรจาใหม่
อ่านเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง
- คู่มือสำหรับผู้เริ่มต้นเกี่ยวกับจำนวนขั้นต่ำ — โครงสร้างเบื้องหลังตัวเลข
- รายการตรวจสอบสำหรับผู้ซื้อ — ลำดับการสอบถาม
- ตัวอย่างการคำนวณทั้ง 3 ระดับ — การคำนวณ



