ตารางขนาดเป็นเอกสารที่ราคาถูกที่สุดในหมวดนี้ทั้งหมด และเป็นเอกสารที่มักขาดหายไปมากที่สุด เอกสารนี้ราคาถูกเพราะการเผยแพร่ไม่เสียค่าใช้จ่ายใด ๆ ให้กับผู้ผลิต: หกตัวเลข หนึ่งแผนภาพ เท่านั้น เมื่อขาดไป ผู้ซื้อจะเสียค่าใช้จ่ายมาก เพราะการกำหนดขนาดมีผลต่ออัตราการคืนสินค้า ปริมาณข้อร้องเรียนของแต่ละช่องทาง ขนาดตัวอย่างที่ผู้ซื้อต้องสั่งก่อนสั่งสินค้าใด ๆ รวมถึงการที่ผลิตภัณฑ์สามารถจำหน่ายให้ลูกค้าที่ไม่ได้ยืนอยู่หน้าคุณได้หรือไม่
สำหรับชุดผลิตภัณฑ์นี้ สถานการณ์เข้าใจได้ง่าย มีผลิตภัณฑ์ 3 รุ่นในกลุ่มออกกำลังกาย และแคตตาล็อกของทั้ง 3 รุ่นระบุข้อมูลด้านไฟฟ้า รวมถึงรายการคุณสมบัติเล็ก ๆ ไม่ระบุความยาวก้านแว่น ความกว้างเลนส์ ระยะห่างระหว่างเลนส์ วัสดุกรอบแว่น น้ำหนัก ความสามารถในการปรับขนาด หรือตารางขนาดใด ๆ เลย ดังนั้น สัดส่วนทางเรขาคณิตของผลิตภัณฑ์จึงไม่มีเอกสารระบุไว้เลย และผู้ซื้อที่ต้องกำหนดขนาดผลิตภัณฑ์สำหรับช่องทางการขาย ไม่สามารถทำได้จากข้อมูลที่เผยแพร่
นี่ไม่ใช่เหตุผลที่จะข้ามการกำหนดขนาด แต่เป็นเหตุผลที่จะทำหน้าที่นี้อย่างถูกต้อง โดยอาศัยตัวอย่างสินค้า และบันทึกผลลัพธ์เป็นข้อกำหนดที่ผู้จัดหนุาสินค้าต้องรับผิดชอบต่อ บทความนี้อธิบายว่าโดยทั่วไปตารางขนาดควรมีอะไรบ้าง และเหตุใดแต่ละช่องจึงมีความสำคัญสำหรับกลุ่มนี้ รายการคุณสมบัติที่เผยแพร่สื่อโดยนัยถึงตำแหน่งของชิ้นส่วนต่าง ๆ บนกรอบแว่นอย่างไร วิธีจัดทำตัวอย่างเพื่อกำหนดขนาดเมื่อไม่มีเอกสารระบุไว้ วิธีเปลี่ยนตัวอย่างนั้นให้เป็นข้อกำหนดที่เขียนออกมา และความเสียหายจากการกำหนดขนาดผิดพลาดมีมูลค่าเท่าใด
บทความประกอบเกี่ยวกับน้ำหนัก กล่าวถึงการวัดเพียงรายการเดียวที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อมากกว่าการวัดอื่น ๆ และรายการนั้นก็ขาดหายไปจากข้อมูลที่เผยแพร่เช่นเดียวกัน
ความพอดีและขนาดของสมาร์ตกล๊อกซ์สำหรับออกกำลังกาย: สิ่งที่แคตตาล็อกให้และไม่ให้
เมื่อตารางขนาดหายไป สิ่งที่หลายคนมักทำคือคิดว่าการไม่มีตารางขนาดแปลว่าผลิตภัณฑ์มีขนาดมาตรฐาน แต่สมมติฐานนี้มีต้นทุนสูง เพราะแทนที่จะตอบคำถามด้วยผลการวัด กลับปล่อยให้เป็นคำถามที่ไม่ได้วัด และใบเบิกค่าใช้จ่ายก็จะมาถึงหน้าเคาน์เตอร์ร้านค้าปลีก
ข้อมูลที่เผยแพร่ในความจริงให้กับผู้ซื้อสำหรับกลุ่มนี้มีเพียงเท่านี้ มีผลิตภัณฑ์ออกกำลังกาย 3 รุ่น และข้อมูลที่เผยแพร่ของแต่ละรุ่นครอบคลุมถึงเซลล์ เวลาใช้งาน เพดานการทำงาน วิธีชาร์จ และระบบวิทยุเมื่อมีการระบุไว้ นอกจากนี้ ผลิตภัณฑ์ทั้ง 3 รุ่นยังมีรายการคุณสมบัติเล็ก ๆ อย่างละ 1 รายการ: รายการหนึ่งอธิบายระบบเสียงรอบทิศคู่พร้อมอายุการใช้งานแบตเตอรี่ยาวนาน อีกรายการอธิบายชัตเตอร์ควบคุมระยะไกลสำหรับถ่ายภาพพร้อมระบบเสียงรอบทิศ และอีกรายการอธิบายชัตเตอร์ควบคุมระยะไกลพร้อมระบบเสียงรอบทิศแบบสเตอริโอ รายการเหล่านี้อธิบายความสามารถของผลิตภัณฑ์ แต่ไม่ได้อธิบายขนาดของผลิตภัณฑ์ และเป็นข้อมูลโครงสร้างทั้งหมดที่มีให้ใช้
ประเด็นสุดท้ายนี้ควรได้รับการขยายความ เพราะเป็นส่วนที่ผู้ซื้อที่อ่านแคตตาล็อกจะมองข้าม รายการคุณสมบัติที่ระบุถึงชัตเตอร์ควบคุมระยะไกลหมายความว่าต้องมีปุ่มควบคุมด้านกายอยู่ somewhere ในผลิตภัณฑ์: เป็นปุ่ม พื้นผิวสัมผัส หรือสวิตช์ บนก้านแว่นหรือกรอบแว่น รายการคุณสมบัติที่ระบุถึงระบบเสียงรอบทิศหรือเสียงสเตอริโอหมายความว่ามีตัวแปลงสัญญาณมากกว่าหนึ่งตัว แต่ละตัวต้องมีพื้นที่สำหรับติดตั้ง และหมายความว่าความกว้างของก้านแว่นหรือความลึกของกรอบแว่นได้รับการออกแบบโดยคำนึงถึงชิ้นส่วนเหล่านั้น ส่วนรายการคุณสมบัติที่ระบุถึงอายุการใช้งานแบตเตอรี่ยาวนานหมายความว่าการจัดวางเซลล์ได้รับการพิจารณาควบคู่กับการออกแบบส่วนอื่น
ทุกชิ้นส่วนเหล่านั้นต้องกินพื้นที่ และทุกชิ้นส่วนเปลี่ยนสัดส่วนทางเรขาคณิตที่โดยปกติตารางขนาดจะอธิบาย กรอบแว่นที่มีปุ่มชัตเตอร์ไม่เหมือนกรอบแว่นที่ไม่มีปุ่มชัตเตอร์ในบริเวณที่ปุ่มควบคุมติดตั้งอยู่ และกรอบแว่นที่มีตัวแปลงสัญญาณเสียงสเตอริโอก็มีรูปทรงของก้านแว่นต่างจากกรอบแว่นที่มีตัวแปลงสัญญาณเพียงตัวเดียว ดังนั้น การขาดตารางขนาดไม่ได้เป็นเพียงช่องว่างด้านการบริหารงานในกลุ่มนี้ แต่ยังซ่อนข้อเท็จจริงที่ว่าผลิตภัณฑ์ทั้ง 3 รุ่นไม่ได้มีสัดส่วนทางเรขาคณิตที่ใช้แทนกันได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ตารางขนาดมีไว้เพื่อสื่อสาร
ผลที่ตามมาคือผู้ซื้อไม่สามารถมองผลิตภัณฑ์ทั้ง 3 รุ่นเป็นตัวแปรของโครงเดียวกัน และไม่สามารถใส่ขนาดเดียวให้กับรายการเดียวได้ ไม่ว่าคำตอบสุดท้ายจะเป็นอย่างไร คำตอบนั้นต้องเป็นคำตอบแยกสำหรับแต่ละรุ่น และต้องมาจากการวัด

หกการวัดที่ทดแทนตารางขนาด
ตารางขนาดตามมาตรฐานมีข้อมูลไม่กี่ช่อง และควรเรียงตามลำดับที่ผู้ซื้อควรเก็บข้อมูล เพราะแต่ละรายการตอบคำถามเชิงพาณิชย์ที่แตกต่างกันออกไป และรายการคำถามที่ผู้จัดหนุาสินค้าต้องตอบก็ถูกสร้างขึ้นจากข้อมูลเหล่านั้น
ความกว้างและความสูงของเลนส์ พื้นที่ที่มองเห็นของเลนส์ และสิ่งแรกที่ลูกค้ารับรู้เกี่ยวกับขนาดของผลิตภัณฑ์ นอกจากนี้ยังกำหนดว่าโครงแว่นจะบดบังมุมมองของผู้ใช้มากเพียงใด ซึ่งเป็นเกณฑ์การตัดสินใจซื้อที่สำคัญในกลุ่มนี้มากกว่ากลุ่มอื่น เพราะผลิตภัณฑ์ถูกสวมขณะเคลื่อนไหว ไม่ใช่ตรวจสอบจากระยะใกล้
ความกว้างสะพานแว่น ระยะห่างระหว่างเลนส์ทั้งสองข้าง และเป็นปัจจัยที่แยกผลิตภัณฑ์ที่สวมพอดีออกจากผลิตภัณฑ์ที่ไม่สวมพอดีบ่อยที่สุด สะพานแว่นคือจุดที่รูปทรงของโครงแว่นพบกับรูปทรงของจมูกที่ต้องรองรับ และเป็นเหตุผลที่ผลิตภัณฑ์สองชิ้นซึ่งระบุความกว้างเลนส์เท่ากันสามารถให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงต่อคนสองคน นอกจากนี้ยังเป็นค่าที่ผู้ซื้อมีโอกาสน้อยที่สุดที่จะคิดขอค่ามาวัด
ความยาวแขนแว่น และจุดงอโดยเฉพาะ ความยาวรวมของแขนแว่นให้ข้อมูลน้อยกว่าตำแหน่งที่งอ เพราะจุดงอคือส่วนที่ต้องวางอยู่เหนือหู หากแขนแว่นมีความยาวตามระบุแต่งอเร็วก็จะเลื่อนลง หากงอช้าก็จะกดทับ ผู้ซื้อที่ถามเพียงความยาวรวมจะได้รับตัวเลขที่ไม่สามารถบอกถึงผลลัพธ์ได้
ตำแหน่งจุดต่อ จุดที่แขนแว่นพบกับเลนส์ และวิธีสร้างจุดต่อนั้น ไม่ว่าจะเป็นการเชื่อมตายตัว สกรู หรือรอยต่อขึ้นรูป นี่คือปัจจัยที่กำหนดแนวทางการบริการหลังการขาย โดยรอยต่อแบบสกรูสามารถปรับแต่งได้ในช่องปรับ ส่วนรอยต่อขึ้นรูปไม่สามารถทำได้ จุดต่อดังกล่าวยังเป็นจุดที่รับแรงสูงสุดในโครงแว่นที่ใช้งานขณะเคลื่อนไหว
น้ำหนักรวม ไม่มีการเผยแพร่น้ำหนักของผลิตภัณฑ์ใดในกลุ่มนี้เลย และเป็นค่าที่ลูกค้าในกลุ่มนี้จะถามผู้ซื้อก่อนตัดสินใจซื้อ น้ำหนักยังสัมพันธ์กับความมั่นคง เพราะโครงแว่นที่หนักกว่ามีการต้านทานการเคลื่อนไหวต่างกัน และเพราะผลิตภัณฑ์ที่หนักกว่าเมื่อใช้งานตลอดวันยาวจะถูกมองว่าเป็นคนละผลิตภัณฑ์ในการประเมินของลูกค้า น้ำหนักได้รับการกล่าวถึงแยกต่างหากในบันทึกประกอบเกี่ยวกับการวัดดังกล่าว แต่สิ่งที่ควรกล่าวถึงในที่นี้เพียงอย่างเดียวคือคำถามทั้งสองข้อมีความเชื่อมโยงกัน ข้อกำหนดขนาดที่ไม่ระบุน้ำหนักถือว่าไม่สมบูรณ์ และตัวเลขน้ำหนักที่ไม่มีข้อมูลรูปทรงก็ใช้ประโยชน์ไม่ได้เช่นกัน
ความปรับกรองได้และวัสดุของแขนแว่นและเลนส์ ไม่ว่าจะเป็นแขนแว่นที่สามารถย่อสั้นหรือปรับมุมได้ วัสดุที่ใช้สร้างแขนแว่น และวัสดุที่ใช้สร้างเลนส์ ความปรับกรองได้เป็นสิ่งที่ช่วยให้โครงแว่นหนึ่งรุ่นรองรับรูปทรงศีรษะได้หลากหลาย ขณะที่โครงแว่นแบบคงที่รองรับได้เพียงรูปทรงเดียว ในกลุ่มที่ลูกค้าเคลื่อนไหว โครงแว่นแบบคงที่ที่สวมไม่พอดีก็คือผลิตภัณฑ์ที่หลุดจากศีรษะกลางการใช้งาน
หกประเด็น และไม่มีข้อมูลใดถูกเผยแพร่เลย นี่หมายความว่าข้อกำหนดขนาดสำหรับกลุ่มนี้ต้องสร้างขึ้นจากตัวอย่าง ภารกิจแรกจึงคือการกำหนดว่าควรวัดอะไรจากตัวอย่างนั้น เพื่อให้ผลการวัดเป็นข้อกำหนด ไม่ใช่เพียงเรื่องเล่าจากประสบการณ์

การทดสอบตัวอย่างเพื่อกำหนดขนาดเมื่อไม่มีข้อมูลรูปทรงที่เผยแพร่
ตัวอย่างเพื่อกำหนดขนาดไม่ใช่การทดลองผลิตภัณฑ์ และความแตกต่างนี้มีความสำคัญทางพาณิชย์ การทดลองตอบคำถามว่า “ฉันชอบผลิตภัณฑ์นี้หรือไม่” ส่วนตัวอย่างเพื่อกำหนดขนาดตอบคำถามว่า “รูปทรงเป็นอย่างไร และรองรับรูปทรงศีรษะได้บ้าง” คำถามข้อที่สองต้องมีระเบียบวิธีดำเนินการ และต้องเขียนไว้ก่อนที่ตัวอย่างจะมาถึง เพราะผู้ซื้อที่วัดสิ่งที่ดูน่าสนใจในวันนั้นจะได้เพียงคำอธิบายของคนเพียงคนเดียว
ระเบียบวิธีด้านล่างคือรุ่นใช้งานสำหรับกลุ่มนี้ และเกณฑ์ที่ต้องตรวจสอบมีเพียงข้อเดียว นั่นคือวิธีการที่คนสองคนต่างคนจะใช้ด้วยวิธีเดียวกัน และบันทึกข้อมูลที่ยังคงความหมายเมื่อมีผู้อื่นซึ่งไม่ได้อยู่ในห้องอ่าน
- กำหนดประชากรที่สเปกต้องครอบคลุม และบันทึกไว้เป็นช่วงรูปทรงและขนาดศีรษะ แทนการระบุค่าเฉลี่ยเพียงค่าเดียว ช่องทางที่จำหน่ายให้ผู้บริโภคกว้างและช่องทางที่จำหน่ายให้ผู้ใช้ระดับมืออาชีพต้องใช้สเปกที่ต่างกัน โดยความต่างมักอยู่ที่ช่วงการปรับ ไม่ใช่ขนาดตามรายการ
- สุ่มตัวอย่างผลิตภัณฑ์ทั้งสามรายการ โดยควรเลือกจากช่วงการผลิต ไม่ใช่จากห้องแสดง เพราะตัวอย่างในห้องแสดงกับตัวอย่างในการผลิตไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน
- วัดหกค่าในแต่ละหน่วย โดยกำหนดวิธีวัดให้ชัดเจนสำหรับแต่ละค่า: ความกว้างเลนส์วัดที่จุดกว้างที่สุด ความกว้างสะพานวัดที่จุดแคบที่สุด ความยาวขาแว่นวัดถึงจุดงอ แล้ววัดต่อถึงปลาย รวมถึงน้ำหนักเมื่อใส่เซลล์และอุปกรณ์ครบถ้วนตามสภาพที่จะส่งมอบ
- บันทึกความแตกต่างระหว่างหน่วยของผลิตภัณฑ์เดียวกัน ไม่ใช่แค่ค่าเฉลี่ย ผลิตภัณฑ์ที่ตัวอย่างสามชุดต่างกันครึ่งมิลลิเมตรในค่าสำคัญ เป็นคนละผลิตภัณฑ์กับผลิตภัณฑ์ที่ตัวอย่างทุกชุดเหมือนกัน และมีเพียงชุดตัวเลขแรกเท่านั้นที่บอกความแตกต่างนี้ได้
- ให้กลุ่มตัวอย่างเล็กที่คัดเลือกจากประชากรในขั้นตอนแรกสวมตัวอย่าง และบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นขณะเคลื่อนไหว ไม่ใช่ขณะยืนนิ่ง โครงแว่นที่วางพอดีบนศีรษะที่อยู่นิ่งก็ยังเลื่อนได้ระหว่างทำกิจกรรม และการเลื่อนนี้ถือเป็นข้อค้นพบด้านขนาด ไม่ใช่เพียงความชอบ
- บันทึกข้อบกพร่องอย่างชัดเจน รวมถึงกรณีที่ดูเล็กน้อย ขาแว่นที่เลื่อนได้เล็กน้อยบนศีรษะที่ยาว และเลื่อนได้มากบนศีรษะที่ใหญ่ เป็นข้อมูลสองจุด และการนำมาเฉลี่ยจนเหลือเพียงคำว่า “เลื่อน” คือวิธีที่ทำให้สเปกขนาดกลายเป็นสิ่งที่ไม่มีประโยชน์
- เขียนผลลัพธ์ออกมาเป็นสเปกพร้อมค่าความคลาดเคลื่อน โดยกำหนดค่าความคลาดเคลื่อนจากช่วงความแตกต่างที่พบ บวกกับค่าความคลาดเคลื่อนในการผลิตที่ผู้จัดหน่ายยินยอมรับ และเขียนค่าความคลาดเคลื่อนในรูปแบบช่วง ไม่ใช่ตัวเลขเดียว เพื่อให้ชัดเจนทั้งกรณีที่ผ่านและกรณีที่ถูกปฏิเสธ
ขั้นตอนที่ห้าคือขั้นตอนที่มักถูกข้ามมากที่สุด และเป็นขั้นตอนที่เปลี่ยนงานวัดให้กลายเป็นการตัดสินใจเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ ตัวอย่างสำหรับกำหนดขนาดที่วัดบนโต๊ะจะวัดตัวผลิตภัณฑ์ แต่ตัวอย่างที่วัดขณะผู้ใช้เคลื่อนไหวจะวัดผลิตภัณฑ์ตามสภาพการใช้งานจริง และในกลุ่มผลิตภัณฑ์นี้ ความแตกต่างระหว่างสองแบบนี้คือต้นทางของการส่งคืนสินค้า
สิ่งที่สองที่โปรโตคอลต้องกำหนดให้ชัดเจนคือ จำนวนตัวอย่าง และต้นทุนรวมจากการกำหนดจำนวนผิดพลาดเท่ากับจำนวนรอบการสุ่มตัวอย่างหลายรอบที่ไม่มีใครตั้งงบไว้ จำนวนนี้ไม่ได้เผยแพร่ และขึ้นอยู่กับประชากร ช่วงความแตกต่างที่พบ และค่าความคลาดเคลื่อนที่ผู้ซื้อยอมรับได้ คำตอบอย่างตรงไปตรงมาคือตัวอย่างชุดแรกก็ตอบคำถามนี้ไม่ได้: ตัวอย่างชุดแรกใช้เพื่อกำหนดวิธีวัดและบ่งชี้ความแตกต่างครั้งแรก ส่วนจำนวนตัวอย่างจะกำหนดหลังจากวัดช่วงการผลิตที่สองและที่สามเทียบกับผลจากตัวอย่างชุดแรกแล้ว การจัดงบสำหรับการวัดซ้ำเป็นส่วนหนึ่งของต้นทุนการซื้อผลิตภัณฑ์ที่ไม่มีเอกสารระบุไว้ และควรอยู่ในแผน ไม่ใช่ในงบสำรอง

การแปลงตัวอย่างสำหรับกำหนดขนาดให้เป็นสเปกขนาดที่เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร
ผลลัพธ์ของโปรโตคอลควรเป็นเอกสาร และเอกสารนี้ต้องทำหน้าที่สองอย่างพร้อมกัน: ต้องช่วยให้ลูกค้าเลือกได้ และต้องช่วยให้ธุรกิจปฏิเสธได้ การมีจุดประสงค์คู่นี้เองคือสิ่งที่เปลี่ยนชุดค่าวัดให้เป็นสเปก และธงสัญญาณที่ต้องระวังในเอกสารกำหนดขนาดของผู้จัดหน่ายเอง คือสิ่งที่ตอบได้เพียงหน้าที่แรกเท่านั้น สเปกขนาดที่ทำหน้าที่เพียงอย่างเดียวคือหน้าเว็บการตลาด ส่วนสเปกที่ทำหน้าที่เพียงอย่างเดียวอีกด้านคือเกณฑ์การตรวจสอบ เอกสารที่มีประโยชน์ทำได้ทั้งสองอย่าง และเขียนออกมาเป็นชุดของช่วงค่า ไม่ใช่ชุดของค่าเดียว
มีองค์ประกอบสี่ข้อที่ช่วยให้ใช้งานได้จริงในทางปฏิบัติ
รูปเรขาคติอ้างอิงสำหรับแต่ละผลิตภัณฑ์ พร้อมช่วงความคลาดเคลื่อน ค่าวัดจากตัวอย่าง เขียนออกมาเป็นค่าตามรายการบวกกับช่วงที่อนุญาต เพื่อให้หน่วยที่อยู่นอกช่วงถือเป็นข้อบกพร่อง ไม่ใช่ความแตกต่างที่ยอมรับได้ นี่คือส่วนที่ผู้จัดหน่ายต้องรับผิดชอบได้ และต้องตกลงกันก่อนการผลิตรอบแรก เพราะค่าความคลาดเคลื่อนที่ตกลงหลังจากนั้นคือค่าที่ไม่มีใครทำได้ตามมาตรฐาน
ช่วงการปรับ หากผลิตภัณฑ์มีช่วงปรับ หากขาแว่นสามารถทำให้สั้นลงหรือปรับมุมได้ ช่วงการปรับนี้คือสิ่งที่กำหนดว่าผลิตภัณฑ์ให้บริการรูปทรงศีรษะได้จริงกี่แบบ หากไม่มี ข้อเท็จจริงข้อนี้สำคัญกว่าขนาดตามรายการ และควรระบุไว้อย่างชัดเจนในสเปก
คำชี้แจงว่าอะไรคงที่และอะไรเปลี่ยนแปลง รายโมเดล สินค้าสามรายการในกลุ่มนี้ไม่ได้มีรูปทรงที่สามารถใช้แทนกันได้ และความแตกต่างระหว่างกันก็ไม่ได้ปรากฏในแคตตาล็อก การนำรูปทรงทั้งสามมาวางเคียงกันช่วยป้องกันไม่ให้ช่องทางการตลาดมองชุดสินค้านี้เป็นสินค้าขนาดเดียวในสามสี ซึ่งเป็นข้อผิดพลาดด้านการจัดวางสินค้าที่พบบ่อยที่สุดในกลุ่มที่ไม่มีตารางขนาดเผยแพร่
หมายเหตุบริการเกี่ยวกับโครงสร้างของจุดเชื่อมกลีบแว่น เพราะจุดนั้นเป็นจุดที่ข้อร้องเรื่องขนาดและข้อร้องเรื่องความเสียหายพบกัน โครงหูแว่นที่หลุดออกจากศีรษะเพราะขนาดไม่เหมาะสม และโครงหูแว่นที่หลุดออกจากศีรษะเพราะจุดเชื่อมล้มเหลว เป็นคำร้องเรียนคนละประเภท ผู้ซื้อที่บันทึกรายละเอียดด้านการประกอบไว้จึงมีวิธีแยกแยะความแตกต่างเหล่านี้
ไม่มีสิ่งใดในข้อมูลนี้ที่จะทดแทนตารางขนาดที่เผยแพร่ได้ และข้อสรุปเชิงการค้าอย่างตรงไปตรงมาคือ ผู้ซื้อกำลังจ่ายค่าสเปกที่ผู้จัดจำหน่ายควรจะเผยแพร่ไว้ นี่เป็นจุดยืนในการเจรจาที่สมเหตุสมผล และควรอยู่ในการหารือเกี่ยวกับขอบเขตของเอกสาร ไม่ใช่เรื่องราคาต่อหน่วย ผู้จัดจำหน่ายที่สามารถส่งมอบข้อมูลรูปทรงของสินค้าที่ตนขายได้ เป็นข้อเสนอคนละแบบกับผู้จัดจำหน่ายที่ไม่สามารถ และความแตกต่างดังกล่าวมีค่ามากกว่าการเปลี่ยนแปลงราคาเล็กน้อย เพราะช่วยตัดกลุ่มคำร้องเรียนที่เกี่ยวข้องกับการคืนสินค้าออกไปหนึ่งประเภท
มีอีกองค์ประกอบหนึ่งที่ควรอยู่ในเอกสารแต่มักถูกละเลย นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อขนาดไม่ถูกต้อง การตัดสินใจว่าจะคืนสินค้า จัดเกรด หรือรับไปเมื่อสินค้านั้นสวมไม่พอดี เป็นการตัดสินใจเกี่ยวกับต้นทุนรวมและความเชื่อที่ช่องทางการตลาดจะมีต่อสินค้า จึงควรตัดสินใจก่อนออเดอร์แรก ไม่ใช่หลังจากเกิดข้อร้องเรียนครั้งแรก ต้องกำหนดวิธีจัดการล่วงหน้า สินค้าที่สวมไม่พอดีจะถูกส่งคืนและคืนเงิน สินค้าที่สวมได้แต่มีข้อบกพร่องด้านรูปลักษณ์ที่มองเห็นได้จะถูกจัดเกรดหรือลดราคา ส่วนสินค้าที่สวมได้จะถูกรับไป โดยไม่มีข้อกำหนดดังกล่าว ความล้มเหลวด้านขนาดจะกลายเป็นข้อร้องเรียนที่กำกวมและได้รับการจัดการเหมือนเป็นข้อร้องเรียนทั่วไป โดยเสียต้นทุนในการคืนสินค้าเต็มจำนวน ทั้งยังทำให้ผู้ซื้อไม่ทราบว่ามีสินค้าจำนวนกี่ชิ้นที่มีขนาดไม่ถูกต้องจริง เพราะไม่เคยเก็บข้อมูลดังกล่าว
ต้นทุนของความล้มเหลวด้านขนาด และจุดที่ปัญหาจะปรากฏก่อน
ความล้มเหลวด้านขนาดมีต้นทุนสูงในรูปแบบที่มักถูกประเมินต่ำ เพราะต้นทุนขั้นแรกมีขนาดเล็กและมองเห็นได้ชัด ขณะที่ต้นทุนขั้นที่สองไม่ได้มีทั้งสองคุณสมบัติเหล่านี้ ต้นทุนรวมของทั้งสองรายการควรนำไปเปรียบเทียบกับราคาของโครงการตัวอย่าง เพราะนั่นคือการเปรียบเทียบที่ผู้ซื้อกำลังทำจริง
ต้นทุนขั้นแรกคือการคืนสินค้า สินค้าที่สวมไม่พอดีจะถูกส่งกลับมา โดยธุรกิจต้องจ่ายค่าการจัดการ ค่าขนส่ง และค่าการตรวจสอบ ทั้งหมด ในกลุ่มนี้ สินค้าที่ถูกส่งกลับยังมาพร้อมคำบอกเล่ากิจกรรมของลูกค้า ไม่ใช่มาพร้อมตัวสินค้าเท่านั้น จึงต้องให้บุคคลเป็นผู้จัดลำดับความสำคัญและคัดแยกเรื่อง
ต้นทุนขั้นที่สองคือข้อร้องเรียนจากช่องทางการตลาด และเป็นรายการที่แพงกว่า เพราะไม่ได้เป็นสัดส่วนตามจำนวนสินค้าที่ได้รับผลกระทบ ผู้ค้าปลีกที่ได้รับข้อร้องเรียนเรื่องขนาดอย่างต่อเนื่องจะหยุดขายสินค้า และสินค้าคงค้างในคลังของพวกเขาก็จะไม่กลับมา ธุรกิจที่เป็นต้นเหตุของปัญหามักไม่ทราบ เพราะอัตราการคืนสินค้าดูเหมือนอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ ขณะที่ข้อร้องเรียนเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ของอีกฝ่ายหนึ่ง
ต้นทุนขั้นที่สามคือค่าตัวอย่าง และเป็นรายการที่ปรากฏในงบประมาณก่อนรายการอื่น รวมถึงเป็นรายการที่มักถูกตั้งงบไว้ต่ำ สินค้าที่ไม่มีข้อมูลรูปทรงเผยแพร่ จำเป็นต้องเก็บตัวอย่างหลายครั้งในช่วงการผลิตต่าง ๆ ก่อนที่ผู้ซื้อจะสามารถเขียนข้อกำหนดที่ตนยอมรับได้ นี่เป็นต้นทุนเงินสดจริงสำหรับคำสั่งซื้อขนาดเล็ก และเป็นต้นทุนที่ผู้ซื้อซึ่งคิดว่าสินค้ามีขนาดมาตรฐานไม่เคยต้องแบกรับ
ต้นทุนขั้นที่สี่คือความคาดหวังที่ถูกสื่อสารผิด ลูกค้าที่ได้รับแจ้งว่าสินค้าเป็นขนาดมาตรฐาน แต่ได้รับสินค้าที่สวมไม่พอดี จะไม่รายงานว่าเป็นปัญหาขนาด แต่จะรายงานว่าเป็นปัญหาคุณภาพ จากนั้นธุรกิจต้องใช้เวลาในการสอบสวนคุณภาพของสินค้าที่ตรงตามข้อกำหนดทุกประการ ในกลุ่มที่การสนทนากับลูกค้าส่วนใหญ่เกิดขึ้นขณะกำลังเคลื่อนไหว ความคาดหวังที่ถูกสื่อสารผิดลักษณะนี้จึงแก้ไขได้แพงเป็นพิเศษ
และยังมีประเด็นที่ห้าอันดับซึ่งมีแนวโน้มถูกมองข้ามไปทั้งหมด นั่นคือข้อกำหนดด้านขนาดซึ่งจัดทำไว้ครั้งเดียวและไม่เคยตรวจสอบซ้ำ เรขาคณิตของสินค้าไม่ได้ถูกกำหนดโดยแบรนด์ แต่ถูกกำหนดโดยชุดการผลิตแต่ละรอบ ดังนั้น ผู้จัดจำหน่ายที่เปลี่ยนชิ้นส่วน กระบวนการ หรือผู้จัดจำหน่ายย่อย อาจเปลี่ยนเรขาคณิตของสินค้าได้โดยไม่เปลี่ยนชื่อรุ่น กล่าวอีกแบบหนึ่ง โปรโตคอลการสุ่มตรวจสอบไม่ใช่การดำเนินการเพียงครั้งเดียวในช่วงเริ่มต้นของโครงการ แต่เป็นการควบคุมที่ต้องทำซ้ำเป็นระยะ และความถี่ต้องได้รับการตกลงกัน เพราะนี่คือจุดที่สินค้าที่ไม่มีเอกสารรองรับเริ่มสร้างต้นทุนในรูปแบบที่ไม่มีใครนำไปบรรจุงบประมาณไว้ วิธีเลือกความถี่ดังกล่าว และสิ่งที่ต้องขอให้ผู้จัดจำหน่ายรับประกันในฐานะภาระหน้าที่ในการวัดซ้ำ เป็นรายการที่ต้องเจรจาโดยวางไว้ถัดจากค่าความคลาดเคลื่อน ไม่ใช่หลังจากนั้น
แนวทางของเราในเรื่องนี้คือแนวทางเดียวกันที่เราใช้กับผลิตภัณฑ์ทั้งช่วงนี้ แคตตาล็อกของเราเผยแพร่ข้อมูลด้านไฟฟ้าและสรุปคุณสมบัติแบบสั้น ๆ ของสามรายการในกลุ่มนี้ แต่ไม่เผยแพร่ข้อมูลเรขาคณิตและน้ำหนัก ดังนั้น เราจะไม่ระบุความยาวก้านแว่น ความกว้างเลนส์ หรือน้ำหนักของสินค้าใดในกลุ่มนี้ และจะไม่นำตัวเลขทั่วไปของอุตสาหกรรมมาแสดงราวกับเป็นข้อมูลของสินค้าเหล่านี้ สิ่งที่เราทำได้คือนำเสนอการวัด 6 รายการ โปรโตคอลการสุ่มตรวจสอบ และรูปแบบข้อกำหนดที่จะเปลี่ยนโครงกรอบที่ไม่มีเอกสารให้เป็นสินค้าที่มีเอกสารรองรับ พร้อมทั้งชี้ให้คุณทราบว่ารายการใดต้องกำหนดกับผู้จัดจำหน่ายก่อนออเดอร์แรก และรายการใดสามารถกำหนดจากตัวอย่างได้
หากคุณกำลังจัดขนาดสำหรับสินค้าในกลุ่มนี้เพื่อรองรับช่องทางการจัดจำหน่าย โปรดส่งช่วงรูปทรงศีรษะที่คุณต้องการให้สินค้าครอบคลุม จำนวนตัวอย่างที่คุณสามารถรับเก็บได้ และประเทศที่คุณจัดส่งสินค้าเข้าไป แล้วเราจะส่งโปรโตคอลการวัด ฟิลด์ที่ผู้จัดจำหน่ายต้องรับประกัน และรูปแบบค่าความคลาดเคลื่อนที่เราจะใส่ไว้ในข้อกำหนดการจัดซื้อให้



