รูปแบบมาตรฐานของการร่วมงานกับ OEM มักถูกอธิบายว่าเป็นลำดับกิจกรรม ได้แก่ การสอบถาม การเสนอราคา การส่งตัวอย่าง การสั่งซื้อ และการจัดส่ง คำอธิบายนี้แม่นยำแต่ไม่มีประโยชน์ เพราะบอกเพียงว่ามีอะไรเกิดขึ้น โดยไม่ได้บอกว่าสิ่งใดต้องเป็นจริงในแต่ละจุดเพื่อให้จุดถัดไปเป็นไปได้
วิธีอธิบายที่ดีกว่าคือมองว่าเป็นห่วงโซ่ของการส่งมอบ มีสามฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ แบรนด์ โรงงาน และผู้ซื้อสินค้าสำเร็จรูป การร่วมงานดำเนินไปด้วยการเคลื่อนย้ายสี่สิ่งระหว่างพวกเขา ได้แก่ เจตนา คำตอบ ไฟล์ที่ได้รับอนุมัติ และหน่วยสินค้าจริง การส่งมอบแต่ละครั้งมีผู้ส่ง ผู้รับ และรูปแบบความล้มเหลวที่จะปรากฏในภายหลังแต่ถูกกล่าวโทษไปยังสิ่งอื่น
ดังนั้น OEM มาตรฐานทำงานอย่างไร เป็นคำถามเกี่ยวกับคุณภาพของการส่งมอบ ไม่ใช่ลำดับขั้นตอน หลักการทดสอบการส่งมอบนั้นเรียบง่ายและเข้มงวด ผู้รับต้องสามารถดำเนินการกับสิ่งที่ได้รับได้โดยไม่ต้องถามคำถามเพิ่มเติมไปยังผู้ส่ง ทุกอย่างอื่น ได้แก่ ชื่อเอกสาร ป้ายกำกับขั้นตอน และการประชุม ล้วนเป็นโครงสร้างสนับสนุนรอบการทดสอบนี้
การร่วมงานมาตรฐานเคลื่อนจากข้อกำหนดไปสู่การอนุมัติอย่างไร
แกนกลางของการร่วมงานมาตรฐานมีห้าตำแหน่ง ได้แก่ ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ส่วนหน้า ขอบเขตงานที่เขียนไว้ ไฟล์งานออกแบบที่ได้รับอนุมัติ ชิ้นแรก และการอนุมัติส่งมอบ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างนั้นเป็นหนึ่งในสองประเภท งานที่สังกัดกับหนึ่งในห้าตำแหน่ง หรืองานที่ไม่สังกัดกับตำแหน่งใดเลย จึงมีแนวโน้มที่จะสูญหาย
การอนุมัติส่งมอบคือตำแหน่งที่ผู้ซื้อมักเข้าใจผิดมากที่สุด การอนุมัติส่งมอบไม่ได้หมายความว่าสินค้าได้จัดส่งแล้ว แต่หมายความว่าหน่วยสินค้าสำเร็จรูปได้รับการยอมรับเมื่อเทียบกับเกณฑ์ที่เขียนไว้ ไฟล์ได้ปิดผล และหน่วยที่ได้รับการยอมรับกลายเป็นมาตรฐานอ้างอิงสำหรับตัดสินใจเกี่ยวกับล็อตใด ๆ ในอนาคต โครงการที่จัดส่งสินค้าโดยไม่ผ่านขั้นตอนการอนุมัติส่งมอบถือว่ายังไม่ได้ยอมรับสิ่งใด ข้อร้องเรียนแรกจึงกลายเป็นบทสนทนาแรกเกี่ยวกับสิ่งที่คาดหวังไว้
สามฝ่าย และสิ่งที่แต่ละฝ่ายกำลังทำจริง ๆ
แบรนด์เป็นผู้กำหนดว่าสินค้าควรเป็นอย่างไร โรงงานเป็นผู้กำหนดวิธีผลิตและตอบว่าสามารถทำอะไรได้ ส่วนผู้ซื้อสินค้าสำเร็จรูปพิจารณาตัวสินค้าและบรรจุภัณฑ์ แล้วมองทั้งสองอย่างว่าเป็นคำมั่น นี่คือกิจกรรมสามประเภทที่แตกต่างกัน รูปแบบความล้มเหลวในโครงการส่วนใหญ่เกิดจากการส่งผลงานของฝ่ายหนึ่งให้ฝ่ายถัดไปราวกับเป็นข้อมูลนำเข้าของฝ่ายนั้น โดยไม่มีการแปรงาน
ผลงานของแบรนด์คือเจตนา และเจตนาไม่ใช่ข้อกำหนด ผลงานของโรงงานคือคำตอบ และคำตอบจะยังไม่ถือเป็นข้อตกลงจนกว่าจะเขียนและได้รับการยอมรับ ผลงานของผู้ซื้อคือความรู้สึก และความรู้สึกจะไม่ถือเป็นข้อกล่าวหาความบกพร่อง เว้นแต่จะมีเกณฑ์สำหรับวัด โครงการที่เข้าใจประเด็นนี้จะทุ่มเทแรงงานไปที่สี่รอยต่อระหว่าง ซึ่งเป็นจุดที่กำหนดต้นทุนของความล้มเหลว

จุดส่งต่อและสิ่งที่แต่ละจุดส่งมอบ
การร่วมงานมาตรฐานมีจุดส่งต่อห้าจุด และแต่ละจุดล้มเหลวในลักษณะเฉพาะ ตารางด้านล่างแสดงว่าสิ่งใดข้ามแต่ละขอบเขต สิ่งใดต้องเดินทางไปด้วย และความล้มเหลวจะปรากฏเป็นรูปลักษณ์ใดในอีกสามสัปดาห์
| การส่งต่อ | สิ่งที่ข้ามขอบเขต | สิ่งที่ต้องเดินทางไปด้วย | ความล้มเหลวที่ปรากฏในภายหลัง |
|---|---|---|---|
| จากข้อกำหนดเบื้องต้นไปยังโรงงาน | เจตนา | รุ่น ค่าคอนฟิก ชิ้นส่วน เกณฑ์ | ใบเสนอราคาสำหรับสินค้าคนละชนิด |
| จากโรงงานไปยังแบรนด์ | คำตอบ | ค่าคอนฟิก เงื่อนไข สิ่งที่ไม่รวม | ขอบเขตงานที่ไม่มีใครสั่งผลิตได้ |
| จากแบรนด์ไปยังโรงงาน | ไฟล์ที่ได้รับอนุมัติ | รุ่นที่แก้ไข ชิ้นส่วน ค่าคอนฟิก | ชิ้นแรกที่กลายเป็นการตรวจทาน |
| จากโรงงานไปยังแบรนด์ | หน่วยสินค้าจริง | เกณฑ์ หน่วยอ้างอิง บันทึก | การปฏิเสธที่ไม่มีหลักฐานรองรับ |
| จากแบรนด์ไปยังผู้ซื้อ | การอนุมัติส่งมอบ | บันทึกการยอมรับ ดัชนีไฟล์ | ข้อร้องเรียนที่ไม่มีมาตรฐานอ้างอิง |
วิธีประเมินจุดส่งต่อก่อนที่จะเกิดขึ้น
คุณภาพของการส่งมอบสามารถตรวจสอบได้ขณะที่ยังอยู่ระหว่างการเตรียม และการตรวจสอบใช้เวลาน้อยกว่าความล้มเหลวที่ป้องกัน หกคำถามที่ถามในแต่ละขอบเขต ครอบคลุมปัญหาส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้น
การต้องแลกเปลี่ยนกันในเรื่องนี้เป็นแบบเดิมทั่วไป การตรวจสอบอย่างละเอียดทุกขอบเขตต้องเสียเวลาสนทนา ส่วนการข้ามการตรวจสอบก็ต้องเสียโครงการ คำถามที่ควรถามและเวลาที่ควรถามเป็นการตัดสินใจว่าจะยอมจ่ายต้นทุนด้านใด รูปแบบที่ควรหลีกเลี่ยงไม่ใช่การส่งต่องานที่ช้า แต่คือการส่งต่องานที่รวดเร็วซึ่งส่งคำตอบที่ผู้รับไม่สามารถหาได้จากที่อื่น ตามด้วยการส่งต่องานที่ช้าซึ่งส่งคำถามที่ผู้รับควรจะตอบได้ด้วยตนเอง
การส่งต่องานฉบับสั้น: เจตนา และสิ่งที่ต้องส่งมาพร้อมกัน
งานฉบับสั้นคือการส่งต่องานครั้งแรก และมักถูกส่งต่อไม่ดีมากที่สุด สิ่งที่ข้ามไปคือเจตนา นั่นคือสิ่งที่แบรนด์ต้องการให้สินค้าเป็น ส่วนสิ่งที่ต้องส่งมาพร้อมกันคือข้อมูลระบุตัวตนที่ทำให้เจตนานั้นนำไปปฏิบัติได้ ได้แก่ รุ่นและการจัดทำย่อย ชิ้นส่วนที่อยู่ในขอบเขต ตลาด เกณฑ์ที่หน่วยสินค้าจะถูกประเมิน และรายการสิ่งที่แบรนด์ยังไม่ได้ตัดสินใจ
องค์ประกอบสุดท้ายคือสิ่งที่มักถูกละเลย และการละเลยสิ่งนี้เองก็คือสาเหตุที่การส่งต่องานครั้งแรกล้มเหลว งานฉบับสั้นที่นำเสนอทุกคำถามว่าได้รับคำตอบแล้วจะส่งต่อชุดคำตอบที่โรงงานยังไม่ได้ตรวจสอบ และโรงงานจะเติมช่องว่างตามทิศทางที่สอดคล้องกับแผนการผลิตในปัจจุบัน ส่วนงานฉบับสั้นที่นำเสนอคำถามที่ยังเปิดอยู่จะส่งต่อแผนการทำงานแทน จึงสามารถให้ทั้งสองฝ่ายวางแผนโดยอ้างอิงช่องว่างชุดเดียวกันได้
การส่งต่อคำตอบ: สิ่งที่ตัดออกมีความสำคัญไม่น้อยกว่าสิ่งที่รวมอยู่
ขอบเขตงานที่เป็นลายลักษณ์อักษรจากโรงงานคือการส่งต่องานครั้งที่สอง แต่ผู้ซื้อมักอ่านไปในทิศทางที่ผิด โดยอ่านเพื่อดูว่าอะไรบ้างที่รวมอยู่ ส่วนที่เปลี่ยนแปลงโครงการคือสิ่งที่ถูกตัดออก เพราะการตัดสิ่งหนึ่งออกเป็นการตัดสินใจ ไม่ใช่การไม่มีข้อมูล
ขอบเขตงานที่ระบุชิ้นส่วน การจัดทำย่อย และเงื่อนไขที่ครอบคลุม พร้อมทั้งระบุรายการที่ไม่ครอบคลุม เป็นเอกสารที่ผู้ซื้อสามารถใช้วางโครงการได้ ส่วนขอบเขตงานที่กล่าวถึงทุกอย่างอย่างกว้าง ๆ ก็เป็นเพียงโบรชัวร์ในรูปแบบสัญญา ซึ่งรายการที่ถูกตัดออกจะกลับมาปรากฏเป็นเรื่องที่น่าตกใจ
การส่งต่อไฟล์งานภาพ: ไฟล์ไม่ใช่การอนุมัติ
การส่งต่องานครั้งที่สามคือไฟล์งานภาพที่ได้รับการอนุมัติ และมันล้มเหลวในรูปแบบเฉพาะ โดยสิ่งที่ข้ามไปคือไฟล์ ส่วนสิ่งที่ต้องส่งมาพร้อมกันคือเวอร์ชัน ชิ้นส่วนที่ใช้กับงานนี้ และการจัดทำย่อยที่ไฟล์นั้นถูกวาดขึ้นสำหรับ ไฟล์ที่ถูกส่งไปโดยไม่มีข้อมูลทั้งสามส่วนนี้จะถูกส่งต่อในฐานะภาพ และโรงงานจะตีความว่าเป็นภาพประกอบแนวคิด ไม่ใช่ข้อกำหนด
นี่คือจุดที่คำถามว่า “ชิ้นส่วนใด” สมควรได้รับที่ยืน สินค้าที่มีองค์ประกอบถอดได้จะมีพื้นผิวอย่างน้อย 2 พื้นผิวที่สามารถใช้การประทำงานได้ และโครงสร้างที่เผยแพร่ของกลุ่มผลิตภัณฑ์นี้ประกอบด้วยกรอบด้านในแบบถอดได้ ที่หูแว่นแบบถอดได้ และชิ้นส่วนที่ถอดได้ในหลายรุ่น การส่งมอบไฟล์งานภาพที่ระบุเพียงพื้นผิวหนึ่ง ได้ทิ้งอีกพื้นผิวหนึ่งไว้โดยไม่มีผู้รับผิดชอบ
การส่งต่อหน่วยสินค้า: เกณฑ์ ไม่ใช่ความประทับใจ
การส่งต่องานครั้งที่สี่คือหน่วยสินค้าจริง และเป็นการส่งต่อที่ตัดสินว่าโครงการจะยอมรับหรือปฏิเสธล็อตได้หรือไม่ สิ่งที่ข้ามไปคือตัวอย่าง ส่วนสิ่งที่ต้องส่งมาพร้อมกันคือเกณฑ์ที่ใช้วัดหน่วยสินค้าและเลขอ้างอิง
หากไม่มีเกณฑ์เป็นลายลักษณ์อักษร ตัวอย่างที่ส่งต่อไปจะเป็นเพียงความประทับใจ และความประทับใจไม่สามารถนำมาใช้ปฏิเสธล็อตการผลิตที่แตกต่างออกไปได้ในภายหลัง เหตุผลที่ควรเขียนเกณฑ์ก่อนที่หน่วยสินค้าจะมาถึงไม่ใช่เพียงพิธีกรรม แต่เพราะเกณฑ์เหล่านั้นคือหลักฐาน และการตัดสินใจที่ทำโดยไม่มีเกณฑ์เหล่านั้นเป็นเพียงความคิดเห็นที่หายไปทันทีที่ความสนใจของผู้ซื้อเปลี่ยนไปยังโครงการถัดไป
การส่งต่อการอนุมัติ: ไฟล์ ไม่ใช่สินค้า
การส่งมอบขั้นสุดท้ายคือการปล่อยสินค้า และเป็นกระบวนการภายในองค์กรของผู้ซื้อมากกว่าภายในโรงงาน สิ่งที่ส่งผ่านคือแฟ้มปิด — บันทึกการยอมรับ ดัชนีเอกสารที่มีผลบังคับใช้ และชิ้นอ้างอิง โครงการที่ส่งมอบโดยไม่มีสิ่งเหล่านี้จะเปลี่ยนการตัดสินใจของตนเองให้กลายเป็นความทรงจำ ซึ่งเป็นข้อมูลนำเข้าที่ไม่คงทนที่สุดตลอดห่วงโซ่
จุดสิ้นสุดของข้อกำหนดที่เผยแพร่ และจุดเริ่มต้นของข้อตกลง
แคตตาล็อกคือข้อกำหนดของผลิตภัณฑ์ ขณะที่ข้อตกลงคือพันธะเกี่ยวกับการส่งมอบ ทั้งสองสิ่งพบกันที่ขอบเขต และเส้นแบ่งนั้นเกิดจากการทดสอบอย่างง่าย: แถวที่เผยแพร่ระบุข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสิ่งที่ผลิตภัณฑ์คือ แต่ไม่ได้ระบุสิ่งที่จะส่งมอบ จำนวนเท่าใด ภายในเวลาใด หรือตามเกณฑ์ใด
ฝั่งที่เผยแพร่มีข้อมูลมากมาย ทุกรายการในชุดผลิตภัณฑ์เผยแพร่เวลาชาร์จ ระยะเวลาการใช้งานตามการรับประกัน และความจุของเซลล์ ส่วนรายการกล้องเผยแพร่ระดับความละเอียด มีรายการกล้อง 2 รายการเผยแพร่ชื่อสี มีกล้อง 2 รุ่นเผยแพร่โครงชั้นในแบบถอดได้ อีกรุ่นเผยแพร่ด้านข้างแบบถอดได้ และแถวคุณสมบัติรีโมทคอนโทรลปรากฏใน D17 และ ZH12 มีรายการ 2 รายการระบุเครื่องหมายการกันน้ำและฝุ่น โดยไม่มีเลขรายงานจากบุคคลที่สาม แนบมา มีรายการหนึ่งเผยแพร่น้ำหนัก โดยน้ำหนักดังกล่าวอธิบายตัวแว่น ไม่ใช่เฟรมโดยเฉลี่ย
ฝั่งของข้อตกลงเริ่มต้นพอดีเมื่อข้อเท็จจริงเหล่านั้นไม่เพียงพออีกต่อไป เวลาชาร์จที่เผยแพร่ว่าสูงสุด 2 ชั่วโมงหรือน้อยกว่าไม่ได้บอกผู้ซื้อเกี่ยวกับสถานะเริ่มต้นหรือเกณฑ์สิ้นสุด ดังนั้น ข้อตกลงจึงต้องกำหนดเงื่อนไขที่ใช้ตัดสินตัวเลขดังกล่าว ชื่อสีไม่ได้บอกผู้ซื้อเกี่ยวกับค่าอ้างอิง ดังนั้น ข้อตกลงจึงต้องกำหนดเป้าหมาย ระดับความละเอียดไม่ได้บอกผู้ซื้อเกี่ยวกับเซ็นเซอร์ มุมมอง หรืออัตราเฟรม ดังนั้น ข้อตกลงจึงต้องตัดสินว่าจะยืนยันข้อใดบ้าง
| ชั้น | สิ่งที่กำหนด | สิ่งที่ไม่ได้กำหนด |
|---|---|---|
| แถวที่เผยแพร่ | สิ่งที่ผลิตภัณฑ์คือ | สิ่งที่จะส่งมอบ และส่งมอบตามเกณฑ์ใด |
| ขอบเขตที่เขียนไว้ | สิ่งที่โรงงานจะทำสำหรับการตั้งค่านี้ | เกณฑ์หรือเงื่อนไขทางการค้า |
| ข้อตกลง | เกณฑ์ จำนวน กำหนดการ และทางแก้ไข | สิ่งใดที่แคตตาล็อกยังไม่ได้เผยแพร่ |
ผลในทางปฏิบัติคือ โครงการไม่สามารถดำเนินการโดยใช้แคตตาล็อกเพียงอย่างเดียวได้ และผู้ซื้อที่พยายามทำเช่นนั้นจะพบว่าแคตตาล็อกตอบคำถามผิด แคตตาล็อกตอบว่าสิ่งใดมีอยู่ ขณะที่ข้อตกลงตอบว่าสิ่งใดเป็นหนี้ที่ต้องส่งมอบ ทั้งสองส่วนจำเป็นต้องมี และไม่สามารถใช้แทนกันได้

สิ่งที่เปลี่ยนไปเมื่อข้อกำหนดไม่ใช่แถวในแคตตาล็อก
ไม่ใช่ทุกข้อกำหนดจะอยู่ในแถวที่เผยแพร่ และสถานการณ์ที่ผู้ซื้ออาจพบเผชิญทั้ง 3 แบบมีความแตกต่างมากกว่าที่ดู ความแตกต่างอยู่ในงานที่แต่ละแบบสร้างขึ้น และในความเร็วของการเริ่มพูดคุย
ข้อกำหนดอยู่ในแถวที่เผยแพร่
นี่คือเส้นทางที่รวดเร็ว ซึ่งมีเฉพาะเมื่อมีแถวครอบคลุมข้อกำหนดจริง ๆ ตัวเลือกสีของ V03 Pro หรือ V06 เป็นการตั้งค่าที่เผยแพร่แล้ว งานที่ต้องทำเป็นงานปกติ: ยืนยันการตั้งค่า ตกลงค่าอ้างอิงและเกณฑ์ ปล่อยไฟล์งาน ยอมรับตัวอย่าง และปิดแฟ้ม เส้นทางนี้รวดเร็วจริง และเป็นเส้นทางเดียวที่สามารถวางแผนโครงการได้จากข้อมูลที่เผยแพร่เพียงอย่างเดียว
ไม่มีข้อกำหนดอยู่ และหมวดหมู่มีบันทึกการปรับแต่ง
นี่คือเส้นทางกลาง ซึ่งพบบ่อยที่สุด ข้อกำหนดไม่ปรากฏในแถวที่เผยแพร่ใด ๆ และบันทึกการวางแผนภายในระบุสำหรับแต่ละหมวดหมู่ว่ามีการปรับแต่งได้กี่แกน — กลุ่มกล้อง 7 แกน กลุ่มเสียง 5 แกน กลุ่มกีฬา 5 แกน และกลุ่มเด็ก 2 แกน โดยรายการ 3 รายการที่ไม่มีรหัสรุ่นมีจำนวนน้อยกว่านั้นหรืออยู่ในตำแหน่งที่ยังไม่จัดหมวด
งานที่เกิดขึ้นจากกรณีนี้คือการหารือขอบเขต และหลักการสำคัญคือ จำนวนที่บันทึกไว้ไม่ใช่รายชื่อความสามารถ และชุดที่บันทึกไว้ก็ไม่ใช่ข้อมูลที่เผยแพร่ สิ่งที่ต้องเกิดขึ้นคือคำตอบที่เป็นลายลักษณ์อักษรสำหรับรุ่นที่ระบุชัดเจน การตั้งค่าที่ระบุชัดเจน และชิ้นส่วนที่ระบุชัดเจน โดยระบุว่าการปรับแต่งเปลี่ยนอะไร เพิ่มเติมอะไรในการตั้งค่า และส่งผลต่อกำหนดการและราคาอย่างไร ผู้ซื้อที่ปฏิบัติต่อจำนวนที่บันทึกไว้ราวกับเป็นข้อเสนอ จะพบความแตกต่างเมื่อขอใบเสนอราคา ส่วนผู้ซื้อที่ปฏิบัติต่อจำนวนดังกล่าวราวกับเป็นรายชื่อความสามารถ จะพบความแตกต่างในการตลาด
ไม่มีข้อกำหนดอยู่ และบันทึกไม่มีข้อมูล
เส้นทางที่สามเป็นเส้นทางที่ต้องวางแผนรองรับ ไม่ใช่รองรับด้วยการกลืนข้อกำหนดเข้าไป ข้อกำหนดไม่ปรากฏในแคตตาล็อก และบันทึกภายในไม่เปิดเผยข้อมูลใด ๆ สำหรับหมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเป็นสถานการณ์ของรายการการส่งเสียงผ่านกระดูก ขณะที่รายการ AR ยังไม่ได้จัดหมวด และหมวดหมู่เด็กมีชุดข้อมูลที่บันทึกไว้น้อยที่สุดของทั้งหมด
สิ่งที่เกิดขึ้นคือการพูดคุยเรื่องการพัฒนา และการพัฒนาแต่ละด้านมีการวางแผน ค่าอ้างอิง ตำแหน่งเครื่องมือ รวมถึงยอดสั่งซื้อขั้นต่ำของตัวเอง พฤติกรรมที่ถูกต้องของผู้ซื้อคือการยืนยันเป็นลายลักษณ์อักษรว่าข้อมูลยังไม่มีอยู่ ก่อนที่จะผูกพันใด ๆ และควรมองคำตอบแรกเป็นจุดเริ่มต้นของการกำหนดขอบเขตงาน ไม่ใช่ใบเสนอราคา
มีสัญญาณบ่งชี้ว่าโครงการกลับเข้าสู่เส้นทางที่สามโดยไม่ได้สังเกตเห็น ทั้งที่ข้อกำหนดถูกอธิบายในเชิงความสามารถ แทนที่จะระบุชิ้นส่วนและพื้นผิว ไม่มีใครสามารถระบุค่าอ้างอิงได้ ชุดเอกสารไม่มีเงื่อนไขการยอมรับ และกำหนดการส่งมอบถูกเสนอราคาโดยไม่ประกอบด้วยตัวแปรใด ๆ ที่จะส่งผลต่อกำหนดการ
การตรวจสอบก่อนปล่อยในขั้นสุดท้ายคือขั้นตอนที่ปิดงานร่วมกระบวนการ และควรถือเป็นด่านตรวจสอบจริง ไม่ใช่พิธีกรรม โครงการพร้อมปล่อยได้เมื่อชิ้นตัวอย่างแรกได้รับการประเมินตามเกณฑ์ที่เขียนไว้และลงนามรับรองแล้ว เมื่อชิ้นที่ยอมรับถูกเก็บไว้เป็นตัวอ้างอิง เมื่อเอกสารทุกฉบับในแฟ้มมีผู้รับผิดชอบและเลขการแก้ไข เมื่อชุดสีและตลาดได้รับการนับจำนวนแทนการคาดเดา เมื่อดัชนีตรงกับสิ่งที่มีผลบังคับใช้จริง และเมื่อรายการค้างถูกปิดหรือระบุกำหนดส่งสำหรับแต่ละรายการ โครงการที่ไม่ผ่านแม้แต่ข้อเดียวยังสามารถส่งมอบได้ แต่จะไม่สามารถโต้แย้งหลังจากนั้นได้

แนวทางของเราเกี่ยวกับการดำเนินงานร่วมกระบวนการ
การดำเนินงานร่วมกระบวนการอาศัยการส่งมอบงานในรูปแบบเอกสาร และส่วนที่เป็นลายลักษณ์อักษรไม่ใช่พิธีกรรมที่แวดล้อมอยู่รอบงาน เราตอบรับข้อกำหนดโดยยึดหลักรุ่นและการกำหนดค่าที่ระบุชัดเจน บนกระดาษ โดยระบุว่าสิ่งใดอยู่ในขอบเขตและสิ่งใดอยู่นอกขอบเขต เราปล่อยงานอาร์ตเวิร์กโดยอ้างอิงเลขการแก้ไขและชิ้นส่วน เราประเมินชิ้นตัวอย่างแรกตามเกณฑ์ที่ตกลงกันไว้ก่อนที่ชิ้นส่วนนั้นจะถูกสร้างขึ้น และเราปิดแฟ้มด้วยบันทึกการยอมรับและบันทึกชุดงานซึ่งระบุชิ้นส่วนตามตัวอย่างที่ได้รับอนุมัติ
ราคา ยอดสั่งซื้อขั้นต่ำ และกำหนดส่งมอบ จะถูกยกเว้นไว้จนกว่าขอบเขตงานจะถูกกำหนดไว้บนกระดาษ และแถวข้อมูลที่ยังไม่เผยแพร่จะไม่ถูกนำเสนอเป็นตัวเลือกที่มีอยู่จริง เมื่อข้อกำหนดไม่ปรากฏในแถวข้อมูลที่เผยแพร่ เราจะแจ้งให้ทราบ พร้อมทั้งระบุว่าต้องกำหนดเรื่องใดบ้างจึงจะสามารถเสนอราคาได้ ซึ่งเป็นคำตอบที่ช้ากว่าการรวบรวมความเป็นไปได้ต่าง ๆ แต่เป็นคำตอบเดียวที่ยืนยืนได้เมื่อพิจารณากับชิ้นตัวอย่างจริง
ผู้ซื้อที่กำลังประเมินว่ารูปแบบการดำเนินงานร่วมกระบวนการจะเหมาะกับตนหรือไม่ ควรพิจารณาคำถามเดียว: ใครเป็นเจ้าของเกณฑ์การยอมรับ ตามความเข้าใจของเราเกี่ยวกับรูปแบบมาตรฐาน เกณฑ์ดังกล่าวควรอยู่ในความรับผิดชอบของผู้ซื้อ จัดทำเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนส่งมอบตัวอย่าง และลงนามหลังจากนั้น การดำเนินงานร่วมกระบวนการที่ผู้จัดส่งเป็นเจ้าของเกณฑ์ คือการดำเนินงานที่ผู้ซื้อเป็นเจ้าของข้อโต้แย้ง
มาตรฐาน OEM ทำงานอย่างไร: ทีละขั้นตอน
หากสรุปในรูปแบบกระชับตามที่จะบันทึกในเอกสารส่งมอบงาน รูปแบบมาตรฐานของการดำเนินงานร่วมกระบวนการคือห่วงโซ่ของการส่งมอบ 5 รายการ ได้แก่ ข้อกำหนด ขอบเขตงานที่เขียนไว้ อาร์ตเวิร์กที่ได้รับอนุมัติ ชิ้นตัวอย่างแรก และการปล่อย โดยเกณฑ์การทดสอบของแต่ละรายการคือผู้รับมอบต้องสามารถดำเนินการต่อกับสิ่งที่ได้รับโดยไม่ต้องถามคำถามเพิ่มเติม
ข้อกำหนดที่เผยแพร่ครอบคลุมสิ่งที่ผลิตภัณฑ์เป็น ได้แก่ เซลล์ เวลาชาร์จ ระยะเวลาใช้งาน ระดับความละเอียดของรายการกล้อง ชื่อสีของรายการกล้อง 2 รายการ ชิ้นส่วนที่ถอดได้ของหลายรุ่น เครื่องหมายการป้องกันน้ำและฝุ่นของรายการ 2 รายการ และน้ำหนักที่เผยแพร่เพียงค่าเดียว ข้อตกลงครอบคลุมสิ่งที่ต้องส่งมอบ ได้แก่ การกำหนดค่า ค่าอ้างอิง เกณฑ์ จำนวน กำหนดการ และมาตรการแก้ไข โครงการไม่สามารถดำเนินการโดยอาศัยแคตตาล็อกเพียงอย่างเดียว เพราะแคตตาล็อกตอบว่าอะไรมีอยู่ ขณะที่ข้อตกลงตอบว่าอะไรจะได้รับการส่งมอบ
เมื่อข้อกำหนดไม่ปรากฏในแถวข้อมูลที่เผยแพร่ รูปแบบของงานจะเปลี่ยนไปในลักษณะที่ต้องรับรู้ตั้งแต่ต้น หากหมวดหมู่มีบันทึกการปรับแต่งที่กำหนดไว้ โครงการต้องมีขอบเขตงานที่เขียนไว้โดยยึดหลักรุ่น การกำหนดค่า และชิ้นส่วนที่ระบุชัดเจน หากข้อมูลยังไม่มีบันทึก โครงการนั้นอยู่ในขั้นตอนการพัฒนาและต้องได้รับการปฏิบัติเช่นเดียวกัน เกณฑ์ในการแยกแยะทั้งสองกรณีนั้นง่ายมาก การพูดคุยกำหนดขอบเขตจะให้คำตอบที่ยึดหลักการกำหนดค่าที่ระบุชัดเจน ส่วนการพัฒนาจะให้แผนงาน
สำหรับห่วงโซ่เดียวกันเมื่อมองผ่านเอกสารที่จัดทำขึ้น โปรดดู วิธีจัดโครงการแฟ้มงาน สำหรับห่วงโซ่เดียวกันที่ดำเนินการผ่านโครงการเดียว โปรดดู โครงการแรกตั้งแต่ข้อกำหนดจนถึงการส่งมอบสินค้า
ส่งข้อกำหนดที่คุณกำลังดำเนินงานอยู่ แล้วเราจะแจ้งว่าข้อกำหนดนั้นอยู่ในแถวข้อมูลที่เผยแพร่หรือไม่ ขอบเขตงานที่เขียนไว้ต้องกำหนดเรื่องใดบ้าง และจะเดินเส้นทางใดระหว่างสองเส้นทาง



