Akıllı gözlük OEM/ODM üreticisi · Shenzhen, Çin +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

ODM Geliştirme: ODM Programında Prototip Aşaması

ODM geliştirmesinde prototip aşamasının, OEM programındaki eşdeğer aşamadan daha riskli olmasının nedeni tek bir kelimeye dayanır: sahiplik. Bir…

CYNRIN Mühendislik ve Tedarik Ekibi tarafından/ Sep 17, 2024/ 17 dk okuma
ODM Geliştirme: ODM Programında Prototip Aşaması

Bir ODM geliştirme prototip aşamasının, OEM programındaki eşdeğer aşamadan daha fazla risk taşımasının temel nedeni tek bir kelimeye dayanır: sahiplik. Standart bir OEM çalışmasında tasarım zaten mevcuttur ve fabrika bunu nasıl üreteceğini bilir; dolayısıyla prototip yalnızca bilinenleri doğrular. ODM'de ise tasarım alıcıya aittir ve prototip, bu tasarımın fabrikadaki mevcut platform, kalıp, süreç ve test yetenekleriyle ilk kez buluştuğu noktadır. Bu aşamada neredeyse her şey, ikisinin uyumlu olduğu varsayıldığı için yanlış gider. Bu makale, söz konusu aşamanın belirlemesi gerekenleri, bunların erken aşamada doğru şekilde çözülüp çözülmediğini nasıl anlayacağınızı ve süreç sürerken, sonradan değil, neleri sorulması gerektiğini açıklar.

Tasarımın dondurulmasından maliyetlendirilmiş birime kadar ODM geliştirme prototip aşaması sırası

ODM geliştirme prototip aşaması: çözmesi gereken sekiz unsur

Prototip bir gösteri değildir. Bir ölçüm aracıdır ve diğer tüm ölçüm araçları gibi ölçebileceği belirli bir konu listesi vardır. Bu listenin dışındaki hiçbir şey, kaç adet üretilirse üretilsin çözümlenmiş olmaz. Aşağıdaki sekiz unsur, programın devam edip etmeyeceğini belirler; her birinin kendine özgü bir sorusu ve konuyu kapatan belirli bir kanıtı bulunur.

1. Boyutlandırma ve montaj payı. Elektronik bileşenlerin, çizildiği hâliyle muhafazayı kaplayıp kaplamadığı. Bu konu önemsiz görünür ve en sık karşılaşılan başarısızlık nedenidir; çünkü CAD aracında çizilen bir tasarım, tolerans yığını, bağlantı elemanları, kablo güzergâhı veya montaj sırasını hesaba katmaz. Çizim ile fiziksel parça arasındaki fark genellikle kalıbın açılmasıyla ortaya çıkar; bunu öğrenmek için en pahalı nokta da budur.

2. Isı. Montajın, çerçevenin taşıyabileceği bir sıcaklıkta çalışıp çalışmadığı. Muhafaza, cilde doğru yöndeki ısı yoludur; bu nedenle tasarımın ısının nereye gittiğini göstermesi gerekir. Sorulmaya değer soru, tam yük altında cilt temas noktasındaki yüzey sıcaklığıdır; dinlenme hâlindeki sıcaklık değil. Dinlenme ölçümü konforludur, kolayca elde edilir ve karar için işe yaramaz.

3. Anten. Radyonun bu çerçeve içinde doğru davranıp davranmadığı. Muhafaza, anten ortamının bir parçasıdır; nihai muhafazası içinde değerlendirilmemiş bir tasarım, açık bir radyo sorusu taşır. Kalıp açılmadan önce bir değerlendirme gerekip gerekmediğini sorun; çünkü kalıp açıldıktan sonra yanıt, parayla hiçbir ilgisi olmayan bir açıdan pahalıya mal olur.

4. Düğmeler, bağlantı noktaları ve conta. Bunların sızdırmazlık sağlayıp sağlamadığı ve doğru davranıp davranmadığı. Contalı bir muhafazadaki düğme, delikten geçen hareketli bir parçadır; bu, üretim değil tasarım sorusudur. Bir düğmenin kullanım hissi; boşluğu, hareket mesafesi ve kubbe kuvvetiyle belirlenir. Bunların tamamı kalıpta sabitlenir. Bu nedenle prototip incelemesinde sözlü olarak verilen öznel bir karar, kalıp kapandığında kalıcı hâle gelir.

5. Üretilebilirlik. Üretim hattının parçayı çizime uygun şekilde tekrarlanabilir bir hızda üretip üretemediği. Çizimin yazıldığı hâliyle üretilemez olduğunun ortaya çıkarıldığı nokta burasıdır; bu sorunu burada tespit etmek, ilk üretim koşusu planlandıktan sonra tespit etmekten belirgin şekilde daha ucuzdur.

6. Kalıp. Yeni bir kalıba mı ihtiyaç olduğu, yoksa mevcut bir kalıbın değiştirilip değiştirilemeyeceği. Değiştirilmiş bir kalıp daha hızlı ve daha ucuzdur; ancak daha önce ürettiği parçanın geçmişini de taşır. Bunu ilk deneme çekiminde keşfetmek yerine durum tespiti incelemesinde sormak daha doğrudur.

7. Uyumluluk yapılandırması. Prototipin, değerlendirmeye tabi tutulacak yapılandırma olup olmadığı. Model kodu bu noktada sabitlenmelidir; çünkü değerlendirme belirli bir yapılandırmaya uygulanır ve sonradan yapılan bir değişiklik yeniden değerlendirme gerektirir. Bu kategoride katalog metninde CE, FCC veya RoHS belirtilmez ve hiçbir model için uyumluluk bilgisi bulunmaz. Bu nedenle geç bir yapılandırma değişikliği yayımlanmış ifadeleri zayıflatamaz; yalnızca alıcının yazılı olarak edinmesi gereken belgeleri değiştirir.

8. Maliyet. Birim maliyetin hacim seviyesinde nasıl göründüğü. Prototip, tahmin yerine gerçek bir sayı üretilebilen ilk noktadır. Birçok programda bu sayı, iş modelinin geri kalanının dayandığı temel olduğu için prototipin kendisinden daha değerlidir.

Soru ve sonuçlandırıcı kanıtlarla birlikte ODM geliştirme prototip aşamasının unsurları

Bu sekiz konu, sırayla ele alınacak sekiz görev değildir; çünkü geç keşfedilmelerinin maliyetleri çok farklıdır. Bunlardan üçü — boyutlandırma ve açıklık, ısı ve anten — yalnızca fiziksel bir parçayla yanıtlanabilir. Bu nedenle program açısından kritiktir ve kalıp üretimine başlanmadan önce yanıtlanmalıdır. Diğer üçü — üretilebilirlik, ikame kuralı ve yapılandırma — hiçbir şey kesilmeden önce analiz yoluyla yanıtlanabilir ve erken yanıtlamak ücretsizdir. Kalan ikisi olan maliyet ve kabul ise sorular değil, sonuçlardır; yalnızca diğer altı konu maliyetlendirilecek bir şey ve kabul edilecek bir şey ortaya koyduktan sonra anlamlı hâle gelir. Bu sekiz konuyu numaralarına göre değil, bu şekilde sıralamak; programı bilgilendiren bir prototip aşaması ile yalnızca onu doğrulayan bir prototip aşaması arasındaki farkı yaratır.

ODM geliştirmeyi gösteren yapay zekâ tarafından üretilmiş fotoğraf: bir ODM programındaki prototip aşaması — 3 görselden 1'i

ODM prototip aşaması, neden eşdeğer OEM aşamasından daha sık başarısız olur?

Bunun çoğunu dört yapısal fark açıklar ve her birinin, sonradan keşfedilmek yerine programa yazılabilecek pratik bir karşı tedbiri vardır.

Tasarımı daha önce hiç kimse üretmemiştir. Bir OEM çalışmasında tasarımın, ne kadar eski olursa olsun, bir üretim geçmişi vardır. ODM'de ise alıcının tasarımı, kendi mühendislik muhakemesini uygulayan bir fabrika tarafından karşılanır. Bu muhakeme genellikle iyidir ve bazen amaçlanandan farklıdır; fark yalnızca fiziksel bir eylem gerçekleşmesi gerektiğinde görünür hâle gelir.

Alttaki platform bir uzlaşmadır. Bir ODM prototipi genellikle mevcut bir platform üzerine kurulur; çünkü sıfırdan başlamak daha maliyetlidir ve daha uzun sürer. Platform; doğrulanmış bir telsiz sistemi, doğrulanmış bir pil sistemi, doğrulanmış bir montaj yöntemi ve doğrulanmış bir test yöntemi sağlar; ayrıca farklı bir ürün için belirlenmiş kullanım, görev döngüsü, termal yük ve kullanıcı bağlamına ilişkin varsayımlar da beraberinde gelir. Prototipin işi, yeni tasarımın bu varsayımlardan hangilerini ihlal ettiğini ortaya koymaktır.

Karar kaydını iki kuruluş tutar. OEM'de bu kaydı genellikle fabrika tutar. ODM'de tasarım kararları alıcıya, üretim kararları ise fabrikaya aittir. Kaybolan kararlar, tam olarak her iki tarafın diğerinin kaydettiğini varsaydığı kararlardır. Sürüm numarası ve adı belirtilmiş bir sorumlusu olan ortak kayıt, hiçbir maliyet getirmez ve haftalarca süren tartışmaların en yaygın kaynağını önler.

Prototipin neyi kanıtlamadığını kimse yazmamıştır. Prototipler iyimserliği beraberinde getirir. Prototipin yanıtlamayacağı soruları — hacimde üretim süreç yetkinliği, dayanıklılık, dokümantasyon durumu, ticari öneri — listeleyen bir program, başarılı bir üretimi kendi başına bir kilometre taşı sayan bir programdan çok daha sağlamdır.

İki yapısal fark daha vardır; bunları, daha az görünür ve aynı derecede maliyetli oldukları için belirtmekte fayda vardır. Birincisi, alıcının şartnamesi fabrikânın hareket edemeyeceği bir biçimde gelebilir: bir görsel referans, rakibin yayımlanmış rakamları veya gereksinimlerin fiziksel olarak birlikte sağlanabilir olup olmadığı belirlenmeden önce yazılmış bir gereksinim belgesi. İyi bir fabrika bu tür bir belgeyi sessizce yeniden yorumlamaz. Yazılanı üretir ve farkı bildirir; bu da pahalı ve biraz açık bir görüşmeye yol açabilir. İkincisi, maliyeti makul ölçüde denetleyebileceğiniz bir maliyet geçmişi bulunmaz. Tekrarlanan bir programda önceki birim maliyet temel ölçüttür. İlk ODM programında tek temel ölçüt bir tekliftir; dolayısıyla ilk gerçek maliyet görüşmesi, teklifin bir sayı mı yoksa bir konum mu olduğunun ilk kez sınandığı zamandır. Bu da toplam yerine kalem kalem döküm talep etmenin bir başka nedenidir.

Bir ODM prototip aşamasında sorumluluğun yerleşimi

Bu aşamada tekrarlanan dört başarısızlık biçimi

Tasarım kesinleşmeden önce kalıp kesilir. Bu istek gerçektir; çünkü kalıp kesmek taahhüt yaratır ve taahhüt ilerleme hissi verir. Karşı tedbir, tasarımın dondurulmasıdır; dondurma, toplantıda alınan bir karar değil, sürüm numarası ve imzası olan bir belge olmalıdır. Dondurma bir toplantıdaysa, birinin yeniden açmaya ihtiyaç duyduğu sonraki toplantıda yeniden gündeme gelir.

İlk kalıp birkaç yineleme gerektirir. Yeni bir formdaki ilk kalıp nadiren ilk seferde doğru olur. Bir yinelemenin maliyeti; kalıp süresi, malzeme ve program aksamasıdır; program aksaması genellikle bu üçünden en büyüğüdür. Yeni bir form için tek kalıp döngüsü teklif eden fabrika, genellikle yanlış olan bir şeyi teklif etmektedir. Dürüst yanıt, beklenen bir aralık ve her ek döngü için tetikleyicidir.

Alet üzerinde uyum yapılandırması sapar. Klasik neden, bulunamaz hâle gelen ve ikame edilen bir bileşendir. Bu küçük bir değişikliktir, ancak büyük sonuçları vardır; çünkü test edilen yapılandırmayı sevk edilen yapılandırmadan uzaklaştırır. Değişiklik kontrolü kuralının var olma nedeni budur ve önemli olan kural, bir ikamenin hangi kanıtları geçersiz kıldığını belirleyen kuraldır.

Maliyet rakamı, dökümü olmadan gelir. Prototip aşamasında belirtilen birim maliyet genellikle her şeyi kapsayan tek bir rakamdır ve müzakere edilemez, çünkü müzakere edilecek bir iç kırılım bulunmaz. Dökümü isteyin — kalıp amortismanı, bileşen maliyeti, montaj, test, paketleme, yazılım, genel giderler — ve görüşme rakam tartışmasından yapısal bir tartışmaya dönüşür. Rakamın arkasındaki hacim varsayımı belirtilmemişse bu rakam bir teklif değildir ve iş planına konmamalıdır.

Bu dördünün her biri, erken benimsendiğinde neredeyse hiçbir maliyeti olan; geç benimsendiğinde ise büyük maliyeti olan bir önlem gerektirir. Bu nedenle dersler olarak değil, program kuralları olarak ele alınmaları gerekir.

Donma tarihinden önce yapılacak alet kesişi için önlem, bir imzadır. Sürüm numarası, tarih ve adı belirtilen onaylayan kişi içeren bir tasarım donma belgesi yalnızca bir toplantı maliyetindedir ve niyetle ilgili tartışmayı sürümle ilgili bir kontrol hâline getirir. Alet iterasyonları için önlem, yazılı bir beklentidir: beklenen döngü aralığı, her ek döngüyü tetikleyen belirli koşul ve kararı verecek kişi. Tetikleyicilerle birlikte bir aralık belirten tedarikçi işi modelliyordur; yalnızca tek bir döngü belirten tedarikçi ise bir tarihi korumaktadır. Yapılandırma sapması için önlem, yalnızca bildirim yapılmasını gerektiren bir kural yerine, bir değişikliğin hangi kanıtları geçersiz kıldığını belirten — değerlendirmeyi, teknik dosyayı, test sonuçlarını, garanti durumunu — bir ikame kuralıdır. Sonuçları olmayan bildirim, boşluğun sonradan yeniden açılmasının nedenidir. Maliyet rakamı için önlem ise yapıdır: bir döküm, belirtilen bir hacim temeli ve bu hacmin yarısına ilişkin bir duyarlılık analizi. Üçünü de sağlayan tedarikçi programı fiyatlandırmıştır; yalnızca birini sağlayan tedarikçi ise tek bir kalem fiyat vermiştir.

Bir prototipin ürettiği kanıt katmanları ve her birinin sahibi

ODM geliştirmeyi gösteren yapay zekâ tarafından üretilmiş fotoğraf: bir ODM programında prototip aşaması — görsel 2/3

Sekiz kalemi bir tedarikçiyle birlikte ele almak

Bir alıcının bu aşamada yapabileceği en faydalı şey, sekiz kalemi yazılı bir yanıt eklenmiş sorular olarak sormak; sözlü bir sonuçla biten bir tasarım incelemesi olarak değil. Genellikle ilgili hâle geldikleri sırayla sorulmaya değer 14 soru şunlardır:

  1. Bu prototipin neyi kanıtlamak üzere üretildiği ve açıkça neyi kanıtlamadığı nedir?
  2. Hangi tasarım kararları hâlâ açık ve hangileri bir sürüm numarası altında dondurulmuştur?
  3. Tolerans yığını nerede tutuluyor ve montaj boşluğu yalnızca çizim üzerinde mi yoksa fiziksel olarak da kontrol edildi mi?
  4. Tam yük altında cilt temas noktasındaki yüzey sıcaklığı nedir ve nasıl ölçüldü?
  5. Radyo bu muhafaza içinde değerlendirildi mi yoksa değerlendirme hâlâ bekliyor mu?
  6. Bu yapılandırma için giriş korumasına ilişkin kanıt nedir ve bu kanıt önceki aşamadan mı aktarılıyor yoksa yeni mi oluşturuluyor?
  7. Kaç alet döngüsü bekleniyor ve ek bir döngüyü tam olarak ne tetikliyor?
  8. Model kodu bu noktada sabitlendi mi ve prototip, değerlendirilecek yapılandırma mı?
  9. Hangi bileşenlerin tek tedarikçisi var ve bunlardan biri kullanılamaz hâle gelirse ikame kuralı nedir?
  10. Planlanan hacimde birim maliyet nedir ve bu rakamın arkasındaki döküm nedir?
  11. Maliyet rakamı hangi hacim varsayımına dayanıyor ve bu hacmin yarısında ne olur?
  12. Karar günlüğü nedir, kim tarafından tutuluyor ve nasıl erişebilirim?
  13. Sekiz kalemin hangileri bugün kanıtlayabilirsiniz ve hangileri için üretim gerekiyor?
  14. Sekiz kalemin hangilerinin program takvimini belirlemesini bekliyorsunuz?

Son iki soru, bir süreç yürüten tedarikçiyle yalnızca bir süreç tanımlayan tedarikçiyi ayırt eden sorulardır. İlki, para taahhüt edilmeden önce programın gerçek riskinin nerede olduğunu gösterir; ikincisi ise tedarikçinin programı modelleyip modellemediğini yoksa ona tepki mi verdiğini gösterir.

Yanıtların kendisi bilgi taşır; bu yanıtları içeriklerinden çok yapıları açısından okumakta fayda var. Tolerans sorusuna verilen güçlü bir yanıt, yığını, kontrolün yapıldığı konumu ve ölçülen şeyi belirtir. Zayıf bir yanıt ise montajın sorunsuz olduğunu söyler. Alet döngüsü sorusuna verilen güçlü bir yanıt, tetikleyicilerle birlikte bir aralık sunar; zayıf bir yanıt tek bir sayı verir. Yapılandırma sorusuna verilen güçlü bir yanıt model kodu ile değerlendirme rotasını belirtir; zayıf bir yanıt sertifikasyonun ele alındığını söyler. Bir yanıtın gerçekten bilinmediği durumlarda faydalı yaklaşım, bunu kapatmak için belirtilmiş bir yöntem sunmaktır; yöntemin yerine tahmin vermek, programın iyimserlikle yönetildiğini gösteren tüm sürecin en açık sinyaliidir.

Bu on dört soru birden fazla tedarikçide kullanıldığında, sıfatları karşılaştırmak yerine kısa listeye alınma ölçütlerini oluşturur. Göz önünde bulundurulması gereken denge hız ile kanıt arasındadır: hiçbir şeyi hızlı yanıtlamayan bir fabrika, hız gerektiren bir programı kaybeder; yöntem belirtmeden her şeyi hızlı yanıtlayan bir fabrika ise kanıt gerektiren bir programı kaybeder. Bir tedarikçinin yaptığını değil de betimlediğini gösteren işaretler her seferinde aynı üç yerde ortaya çıkar — yöntemin belirtilmemesi, tarihe tetikleyici bağlanmaması ve başarısız bir ölçüt için sonucun açıklanmaması — dolayısıyla bu üç unsur, her seferinde yeniden keşfetmek yerine bir görüşmeden diğerine kırmızı bayrak olarak taşınmalıdır.

Prototip aşaması onaylanmadan önce yapılan hazırlık kontrolleri

ODM geliştirmeyi gösteren yapay zekâ ile üretilmiş fotoğraf: bir ODM programında prototip aşaması — 3 / 3 görsel

Tedarikçi denetiminde prototip iddiasının denetlenmesi

Bir fabrikadan üretim yaptırmak yerine onu değerlendiriyorsanız, prototip iddiasının kendisinin doğrulanması gerekir. Bir fabrikanın önceki prototipleri, sizin prototipinizin nasıl yürütüleceğine ilişkin elde bulunabilen en iyi kanıttır ve denetimdeki diğer her şeyle kıyaslandığında incelenmesi ucuzdur.

Şu sırayla görmek isteyebileceğiniz beş belgede fayda var. Prototip üretim kaydı, birimlerin üretim kalıplarıyla mı yoksa ayrı bir numune kalıbıyla mı üretildiğini gösterir; çünkü ikincisi birincisinden çok daha zayıf bir kanıttır. En az bir ölçüt için ham ölçüm verileri, fabrikanın ölçüm yapıp kaydedip kaydetmediğini yoksa yalnızca sonuçlar üretip üretmediğini ortaya koyar. Kalıp mülkiyet koşulları önemlidir; çünkü bir müşteri tarafından ödenip fabrika zemininde bırakılan alet, bir varlık olduğu kadar pazarlık pozisyonudur da. Sevk edilmiş herhangi bir yapılandırma için değişiklik kaydı, fabrikanın değerlendirmeden sonra hiçbir zaman bir bileşen değiştirip değiştirmediğini ve bunu nasıl ele aldığını gösterir. Son programda neyin yanlış gittiğine ilişkin kapatma kaydı, her şeyin bir şey koptuğunda ne olduğunu gösterdiği için herhangi bir yetenek listesinden daha bilgilendiricidir.

Dört bulgu ciddiye alınmalıdır. Kendi geçmiş çalışmaları için prototip üretim kaydı üretemeyen bir fabrika, prototiplerinin sistematik olarak kaydedilmediğini söylemektedir. Ölçüm verileri test başına yalnızca tek bir özet rakam olan bir fabrika, talep etmeniz hâlinde pilot üretiminiz için birim bazlı okumalar sunmayacaktır. Aletleri, ayrılmış müşterilere ait olan bir fabrika, sözleşmesel bir dayanağı olmadığı hâlde kalıpları yeniden kullanmaktadır. Kapatılmış bir başarısızlık kaydı olmayan bir fabrika ise ya hiçbir zaman ciddi bir başarısızlık yaşamamıştır ya da bunların hiçbirini yazmamıştır; birincisi düşük olasılıklı olduğundan ikincisi daha faydalı çalışma varsayımıdır.

Bugün kanıtlayabildiklerimiz ve yayımladıklarımız

Kendi sınırlarımızı açıkça belirtmekte fayda var; çünkü bunlar bu kategorideki her alıcının sınamanız gereken aynı sınırlardır. Kataloğumuz, tasarımın dayandığı ürün verilerini yayımlar: renk seçeneklerini, pil kapasitelerini, şarj arayüzlerini, kamera kademelerini, kılıf kapasitelerini, beyan edilen çalışma sürelerini, yapısal özellikleri ve şarj sürelerini. Bir model için çerçeve ağırlığını yayımlıyoruz — MT6 için 158 g — ve diğerleri için yayımlamıyoruz. Sensör modeli, görüş açısı, video spesifikasyonu, mikrofon değerleri, lens performansı, giriş koruması rapor numaraları ve conta malzemesi yayımlanmamıştır.

Prototip teslim sürelerimizi, geliştirme maliyetlerimizi, kalıp maliyetlerimizi, minimum sipariş miktarlarımızı veya üretim kapasitemizi yayımlamıyoruz. Bunlar kurum içinde açık kalır ve bu bilgileri size başka biri tarafından sunan bir alıcı, teklifin kendisini de bilgi olarak değerlendirmelidir.

Yapacağımız şey, belirli bir tasarım üzerinden yukarıdaki sekiz maddeyi sizinle birlikte ele almak; bunların hangilerine bugün yanıt verebileceğimizi, hangilerinin bir üretim gerektirdiğini ve hangilerinin programın gecikmesine neden olma olasılığı en yüksek maddeler olduğunu size söylemektir. Prototip aşaması bir sunum değil, bir testtir; açık bir tasarımla prototip aşamasına ulaşan bir program, gereksinimler aşamasını tamamlamamıştır — onu iki kez başlatmıştır.

Her biri için yazılı yanıtın somut olarak nasıl görüneceğini açıklamak faydalıdır; çünkü kullanılabilir bir yanıt ile kullanılamaz bir yanıt arasındaki fark genellikle bir anlaşmazlıktan ziyade bir ayrıntıdır. Boyutlandırma ve boşluk için kullanılabilir bir yanıt, tolerans yığınını, kontrol yöntemini ve en dar noktadaki ölçülen değeri belirtir. Isı için ölçüm noktasını, iş yükünü ve ölçüm cihazını belirtir. Anten için ya bu muhafazaya ilişkin değerlendirmeyi ekler ya da bunun için bir tarih ve yöntem verir. Düğmeler ve contalar için tasarımın doğrulandığı aksiyon kuvvetini ve conta koşulunu belirtir. Üretilebilirlik için hatta gösterilen çevrim süresini ve denemede ortaya çıkan kusur oranını verir. Kalıp için aletin yeni mi yoksa değiştirilmiş mi olduğunu, değiştirildiyse önceden ne ürettiğini ve kararlı bir parçaya ulaşmak için gereken çevrim sayısını belirtir. Yapılandırma için model kodunu verir ve değerlendirilen yapının prototip yapısıyla aynı olduğunu onaylar. Maliyet için dökümü, hacim temelini ve yarı hacimdeki duyarlılığı verir. İlk deneme üretiminden önce bu sekiz kalemin tamamını yazılı olarak üretebilen bir tedarikçi, bir prototip satmaktan ziyade bir üretim programı tanımlamaktadır; bu ayrım, bu aşamada belirlenecek en faydalı tek konudur.


İlgili okumalar

Tasarımı ve açık soruları gönderin; sekiz kalemden hangilerinin takvimi belirleyeceğini size söyleyelim.

WhatsApp'ta sohbet edin
Bu sitedeki deneyiminiz çerezlere izin vererek iyileştirilecektir.