Υπάρχει μια εκδοχή της συζήτησης ανάμεσα στο εργοστάσιο και τον μεσάζοντα που θεωρεί το ενδιάμεσο επίπεδο μια «αργήση» την οποία πρέπει να παρακάμψει. Αυτή η εκδοχή λάθαινει αρκετά συχνά ώστε να έχει σημαντικό κόστος, και λάθαινει επειδή περιγράφει λανθασμένα τι είναι το ενδιάμεσο επίπεδο. Μια εμπορική εταιρεία σε αυτή την κατηγορία δεν είναι μεταπωλητής που προσποιείται ότι κατασκευάζει. Είναι εταιρεία υπηρεσιών που αναλαμβάνει συγκεκριμένες δυσκολίες και πουλάει την άρση τους. Μερικές από αυτές τις δυσκολίες θα θέλατε να τις άρει κάποιος άλλος, ενώ άλλες δεν γνωρίζατε καν ότι υπήρχαν, μέχρι η πρώτη σας αποστολή να καθυστέρησε για έναν λόγο που δεν εμφανιζόταν πουθενά στα έγγραφα.
Η σωστή κατανόηση του ενδιάμεσου επιπέδου αποτελεί εμπορική δεξιότητα, επειδή καθορίζει τι μπορείτε να ζητήσετε, τι πρέπει να αποδεχτείτε και πού βρίσκεται η ευθύνη όταν κάτι πάει στραβά. Καθορίζει επίσης τη διαπραγμάτευση: ένας αγοραστής που παρανοεί το μοντέλο διαπραγματεύεται τα λάθη πράγματα και μετά νιώθει παραβιάσμενος από έναν προμηθευτή που έκανε ακριβώς ό,τι είχαν συμφωνήσει.
Η ακριβής περιγραφή είναι η εξής. Ένας μεσάζοντας στην αλυσίδα εφοδισμού έξυπνων γυαλιών εκτελεί μια σειρά από λειτουργίες, μερικές από τις οποίες εκτελεί ο ίδιος και άλλες από τις οποίες αναθέτει σε τρίτους. Η αξία του είναι πραγματική όπου αραιεί μια δυσκολία την οποία ο αγοραστής δεν μπορεί πραγματικά να αραιέσει. Το κόστος του είναι πραγματικό όπου η άρση μιας δυσκολίας συγχέεται με την άρση του ελέγχου του αγοραστή επί αυτής.
Μία σημειολογική διευκρίνιση πριν από την ουσία. Σε όλο το άρθρο, ο όρος «εργοστάσιο» αναφέρεται στον φορέα που κατασκευάζει τις μονάδες και ο όρος «εμπορική εταιρεία» στον φορέα που συνάπτει συμβόλαιο με εσάς και δεν τις κατασκευάζει. Μια εταιρεία μπορεί να έχει και τους δύο ρόλους ή να αναθέτει υποσύμβατα τμήμα της δικής της γραμμής παραγωγής, ενώ η ετικέτα περιγράφει την εμπορική σχέση και όχι τη νομική μορφή του οργανισμού. Οι αγοραστές που αντιμετωπίζουν την ετικέτα ως τελική κρίση είναι αυτοί που τελικά εκπλήσσονται.
Τρεις περιπτώσεις δημιουργούν τις περισσότερες σχέσεις με μεσάζοντες σε αυτή την κατηγορία, και απαιτούν διαφορετικά πράγματα. Ένα νέο brand που διαθέτει ένα μοντέλο σε δύο αγορές θέλει την αναζήτηση, τις κανονιστικές γνώσεις και τη διαχείριση μιας επιχείρησης μεγαλύτερης από την παραγγελία. Ένας διανομέας που αγοράζει ένα αποδεδειγμένο μοντέλο σε μικρές ποσότητες θέλει την ενοποίηση της παραγγελίας, τη διαχείριση τεκμηρίων και την ανάληψη του κινδύνου αποθέματος. Μια εταιρεία με υφιστάμενη σχέση με εργοστάσιο, η οποία έχει φτάσει στο όριο των δυνατοτήτων της, θέλει τον μεσάζοντα μόνο για το βήμα που της λείπει. Το ενδιάμεσο επίπεδο αποτελεί λογική λύση και στις τρεις περιπτώσεις, αλλά πρόκειται για διαφορετική λύση σε κάθε μία, και ένας αγοραστής που δεν έχει αποφασίσει σε ποια περίπτωση βρίσκεται θα διαπραγματευτεί για ένα πακέτο που δεν ταιριάζει σε καμία από αυτές.
Εργοστάσιο έναντι εμπορικής εταιρείας: για πληρώνεται στην πραγματικότητα το ενδιάμεσο επίπεδο
Πέντε λειτουργίες δημιουργούν ουσιαστικά όλο το περιθώριο κέρδους στην προσφορά ενός μεσάζοντα. Αξίζει να αναφερθούν ξεχωριστά, επειδή καμία από αυτές μπορεί να αγοραστεί ως ξεχωριστή υπηρεσία και η καθεμία έχει έναν τρόπο αποτυχίας που ο αγοραστής θα πρέπει να μπορεί να ονοματίσει πριν από την υπογραφή οποιασδήποτε συμφωνίας.
Εύρεση του εργοστασίου. Εντοπισμός κατασκευαστή, αξιολόγησή του, διαπραγμάτευση μαζί του και διατήρηση της σχέσης. Ο αγοραστής πληρώνει για την αναζήτηση και για τη μόνιμη σχέση που κάνει τη δεύτερη παραγγελία φθηνότερη στην τοποθέτηση από την πρώτη. Πρόκειται για τη λειτουργία που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να προσφέρει πραγματική αξία σε έναν νέο αγοραστή brand που δεν έχει ποτέ ελέγξει εργοστάσιο σε αυτή την κατηγορία και δεν έχει τρόπο να γνωρίζει εάν η εγκατάσταση στην οποία του παρουσιάστηκε είναι αυτή που θα κατασκευάσει τις μονάδες.
Ανάληψη της μικρής παραγγελίας. Ανάληψη του εμπορικού κινδύνου μιας παραγγελίας που είναι μικρότερη από το ελάχιστο αποδεκτό όριο του εργοστασίου, ώστε το εργοστάσιο να βλέπει μια αξιοποιημένη σειρά παραγωγής. Αυτή η λειτουργία δίνει τη δυνατότητα σε έναν διανομέα να αγοράσει πενήντα μονάδες ενός μοντέλου αντί για πέντε χιλιάδες, και αποτελεί τον λόγο για τον οποίο η τιμή μονάδας στην προσφορά ενός μεσάζοντα είναι υψηλότερη από την τιμή του ίδιου του εργοστασίου.
Διαχείριση των εγγράφων. Τελωνιακά, έγγραφα αποστολής, κράτηση μεταφορικών μέσων και εμπορική διοίκηση γύρω από τη διασυνοριακή μετακίνηση εμπορευμάτων. Πολλοί αγοραστές υποτιμούν το μέγεθος αυτής της εργασίας, επειδή η πρώτη αποστολή διεκπεραιώνεται ως μια εξαίρετη υπόθεση από έναν πράκτορα μεταφορών και κανείς δεν συνειδητοποιεί ότι αποτελεί επαναλαμβανόμενη υποχρέωση.
Ανάληψη του κανονιστικού έργου. Περιήγηση στην τεκμηρίωση που απαιτείται για την πώληση ενός προϊόντος σε μια συγκεκριμένη αγορά και διατήρηση των σχέσεων με τους φορείς δοκιμών και πιστοποίησης που την παράγουν. Αυτό αποτελεί μεγάλο μέρος της πρότασης αξίας σε μια κανονιστικά ελεγχόμενη κατηγορία.
Ανάληψη της εξυπηρέτησης μετά την πώληση. Λήψη αιτήματος από πελάτη σε αγορά που το εργοστάσιο δεν έχει επισκεφτεί ποτέ, απόφαση για το αν αποτελεί ελάττωμα και είτε χορήγηση πίστωσης είτε επιστροφή για λήψη μέτρων. Θα έπρεπε να το κάνει και το εργοστάσιο, αλλά σε διαφορετική γλώσσα και ζώνη ώρας, με κόστος αποστολής που το καθιστά ασύμφορο για μικρές ποσότητες. Αυτή είναι η λειτουργία που πιο συχνά δικαιολογεί το περιθώριο κέρδους ενός διανομέα.
Και να τι πληρώνει ο αγοραστής που δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο: την απώλεια ενός σημείου λογοδοσίας. Όταν η σύμβαση βρίσκεται σε μέρος που δεν κατασκευάζει, μια αποτυχία πρέπει να μεταβαίνει — από τον πελάτη στον ενδιάμεσο, από τον ενδιάμεσο στο εργοστάσιο και να επιστρέφει με μέτρα. Κάθε παράδοση κοστίζει ημέρες, οι οποίες δεν είναι ορατές στην τιμή.

Πώς βγάζει το περιθώριο κέρδους του ένας ενδιάμεσος μεταξύ εργοστασίου και εμπορικής εταιρείας
Επειδή το περιθώριο κέρδους πρέπει να προέρχεται από κάποιον, η κατανόηση του προέλευσής του δείχνει ποια μέρη της προσφοράς είναι δομικά και ποια διαπραγματεύσιμα. Υπάρχουν τέσσερις συνηθισμένες πηγές, οι οποίες συμπεριφέρονται διαφορετικά.
Διαφορά στην τιμή μονάδας. Ο ενδιάμεσος αγοράζει στην τιμή του εργοστασίου και πουλάει σε τιμή με επιβάρυνση. Είναι η ευκολότερη πηγή να εντοπιστεί, επειδή εμφανίζεται ως διαφορά μεταξύ της προσφοράς του ίδιου του εργοστασίου και αυτής του ενδιάμεσου. Είναι όμως και η λιγότερον ενδιαφέρουσα, επειδή δεν σας λέει τί κάνει στην πραγματικότητα ο ενδιάμεσος για τα χρήματα που πληρώνετε.
Αμοιβή για την αναζήτηση και τη μόνιμη σχέση. Συνήθως είναι ενσωματωμένη και όχι αναλυτικά καταχωρισμένη. Είναι αυτή που πληρώνει για τον εντοπισμό, την αξιολόγηση και τη διατήρηση του εργοστασίου που κατασκευάζει τις μονάδες σας και συνήθως αξίζει να πληρωθεί για ένα πρώτο πρόγραμμα.
Σταθερή χρέωση ανά παραγγελία για τις διοικητικές εργασίες. Προμήθεια, έλεγχος, τεκμηρίωση και διαχείριση μεταφοράς, με τιμολόγηση ανά αποστολή ή ανά παραγγελία. Αυτό είναι το μέρος που είναι πιο δύσκολο να συγκριθεί μεταξύ προμηθευτών, επειδή ο μεν ένας το ενσωματώνει στην τιμή μονάδας και ο δεύτερος το αναλύει σε επιμέρους χρεώσεις.
Περιθώριο κέρδους μέσα στο μεταφορικό κόστος και τον δασμό. Συνηθισμένο σε αυτή την κατηγορία και ο λόγος για τον οποίο μια σύγκριση δύο τιμών παράδοσης μπορεί να παραπλανά. Η ίδια διασταφημένη αξία μπορεί να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα όσον αφορά τον δασμό, ανάλογα με τη δομή της συναλλαγής και το μέρος που έχει την ιδιότητα του εισαγωγέα κατά χρέωση. Ζητήστε την τελική δαπάνη αναλυμένη σε εμπορεύματα, μεταφορά, δασμό και διαχείριση και ρωτήστε ποια από αυτά είναι σταθερή χρέωση και ποια κλιμακώνεται με την αξία.
Δεν αποτελούν πηγή περιθωρίου κέρδους όσα περιορίζουν τον κίνδυνο που επιβαρύνεστε. Ένας προμηθευτής που σας λέει ότι η τιμή μονάδας είναι χαμηλή επειδή το περιθώριο κέρδους βρίσκεται στη μηχανική και στη συνέχεια σας δείχνει λεπτομερώς το αντικείμενο της μηχανικής, προσφέρει κάτι διαφορετικό από έναν προμηθευτή που σας λέει ότι η τιμή είναι χαμηλή και δεν σας δείχνει τίποτα.
Το δομικό σημείο που έχει σημασία για τη διαπραγμάτευση: οι λειτουργίες που εκτελεί για εσάς ο ενδιάμεσος του κοστίζουν λιγότερο όταν εκτελούνται σε κλίμακα από τον ίδιον παρά όταν θα έπρεπε να τις εκτελείτε εσείς ξεχωριστά, και ακριβώς εκεί το περιθώριο κέρδους του είναι αμυντικό. Οι λειτουργίες που εκτελεί άσχημα είναι εκείνες για τις οποίες δεν έχει ούτε επιρροή ούτε εμπειρογνωμοσύνη — αντικείμενο μηχανικής, αποφάσεις για τα εργαλεία και τεχνική επίλυση προβλημάτων σχεδιασμού. Εάν μια διαπραγμάτευση αφορά κάποια από αυτά, ο ενδιάμεσος διαπραγματεύεται για λογαριασμό ενός μέρους που δεν ήταν παρόν στη συνάντηση.

Το ενδιάμεσο επίπεδο μεταξύ εργοστασίου και εμπορικής εταιρείας, στάδιο προς στάδιο
Ακολουθήστε μια παραγγελία στα έξι στάδια παρακάτω και η δομή του ενδιάμεσου επιπέδου γίνεται συγκεκριμένη. Προσέξτε πόσοι διαφορετικοί οργανισμοί μπορεί να εμπλέκονται σε κάθε στάδιο και πόσοι από αυτούς αναφέρονται στη σύμβασή σας.
Πρώτο στάδιο — οι απαιτήσεις. Ο αγοραστής περιγράφει την απαίτηση. Ο ενδιάμεσος την ερμηνεύει, την αντιστοιχίζει σε ένα μοντέλο της γκάμας ενός προμηθευτή και προετοιμάζει προσφορά. Η ερμηνεία είναι το σημείο όπου προστίθεται αξία και εισάγονται σφάλματα: μια απαίτηση που είχε γραφτεί για να περιγράψει το προϊόν σας στην αγορά σας μπορεί να φτάσει στο εργοστάσιο ως κάτι ελαφρώς διαφορετικό. Ζητήστε να δείτε τις απαιτήσεις όπως στάλθηκαν, με τα λόγια του ίδιου του ενδιάμεσου.
Δεύτερο στάδιο — το εργοστάσιο. Ο ενδιάμεσος επιλέγει ή επιβεβαιώνει το εργοστάσιο, διαπραγματεύεται τους εμπορικούς όρους και υποβάλλει την παραγγελία. Ο αγοραστής μαθαίνει το όνομα του εργοστασίου, συνήθως αργά και συνήθως ως πληροφορία, όχι ως δικαίωμα. Το αν το εργοστάσιο κοινοποιείται σε αυτό το στάδιο ή στο στάδιο του ελέγχου είναι διαπραγματεύσιμο ζήτημα και πρέπει να διαπραγματευτεί, όχι να θεωρηθεί δεδομένο.
Τρίτο στάδιο — παραγωγή και έλεγχος. Πραγματοποιείται η κατασκευή. Ο έλεγχος μπορεί να διενεργείται από το εργοστάσιο, από τον ενδιάμεσο ή από εταιρεία τρίτου μέρους ελέγχου που ορίζει ο ενδιάμεσος. Εδώ εφαρμόζεται πραγματικά το πρότυπο αποδοχής και, κατά συνέπεια, ορισμός του «αποδεκτού» πρέπει να γραφτεί πριν από την έναρξη της παραγωγής και όχι μετά την απόρριψη μιας αποστολής.
Τέταρτη φάση — αποστολή και τελωνειακοί διαδικασίες. Έγγραφα, κράτηση μεταφοράς, υπεύθυνος εισαγωγής, δασμοί. Συχνά η πιο αόρατη φάση, μέχρι να πάει κάτι στραβά — και το σημείο όπου μια μικρή ασυνέπεια ανάμεσα στα έγγραφα και στα φυσικά αγαθά μετατρέπεται σε καθυστέρηση μίας εβδομάδας.
Πέμπτη φάση — συμμόρφωση. Τα έγγραφα που απαιτούνται για τις αγορές σας, τα οποία έχουν ληφθεί και συγκεντρωθεί. Εάν ο ενδιάμεσος έχει κάνει κάτι τέτοιο για την αγορά σας, τόσο το κόστος όσο και ο κίνδυνος είναι χαμηλότερα. Εάν όχι, το πεδίο συμμόρφωσης μετατρέπεται σε διερευνητική διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα επιμηκύνεται ανάλογα.
Έκτη φάση — εξυπηρέτηση μετά την πώληση. Η αξίωση φτάνει, διεκπερνάται, πιστώνεται ή επιστρέφεται και — εάν επιστραφεί — εξετάζεται τελικά από κάποιον που μπορεί να κάνει διάγνωση. Ο χρόνος που διαρκεί αυτή η διαδρομή αποτελεί συνήθως τον πιο ορατό από τους καταναλωτές αριθμό σε ολόκληρη τη σχέση, και είναι αυτός που πιο συχνά δεν καταγράφεται.

Πού προσθέτει αξία ένας ενδιάμεσος εργοστάσιο ή εμπορική εταιρεία και πού όχι
Αυτό είναι το σημείο της σχέσης όπου η ειλικρινής απάντηση είναι άνετη και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Προσθέτει ουσιαστική αξία όταν ο αγοραστής είναι μικρός και νέος. Εάν κάνετε κυκλοφορία ενός μοντέλου σε δύο αγορές και δεν έχετε ποτέ τοποθετήσει παραγγελία κατασκευής σε αυτήν την κατηγορία, η λειτουργία αναζήτησης του ενδιάμεσου, οι κανονιστικές του σχέσεις και οι υφιστάμενες ρυθμίσεις μεταφοράς του αξίζουν πραγματικά χρήματα. Η εναλλακτική λύση είναι να αφιερώσετε τρεις μήνες δικού σας χρόνου για να μάθετε κάτι που διαφορετικά θα ήταν μια τηλεφωνική κλήση.
Προσθέτει ουσιαστική αξία όταν η παραγγελία είναι μικρή. Κάτω από το πρακτικό ελάχιστο ενός εργοστασίου, η ικανότητα συγκέντρωσης του ενδιάμεσου και η προθυμία του να αναλάβει τον κίνδυνο είναι αυτά που καθιστούν την παραγγελία εφικτή.
Προσθέτει ουσιαστική αξία όταν η αγορά είναι άγνωστη. Οι τοπικές τελωνειακές πρακτικές, οι τοπικοί κανόνες επισήμανσης, τα τοπικά πρότυπα διανομής και μια λειτουργική σχέση με έναν τοπικό φορέα πιστοποίησης δεν αποτελούν μεταβιβάσιμη γνώση. Είναι φθηνά να αγοραστούν και ακριβά να μαθηθούν με τον δύσκολο τρόπο.
Δεν προσθέτει αξία όταν απλώς προωθεί μηνύματα. Ένα αίτημα αλλαγής που χρειάζεται τέσσερις ημέρες για να φτάσει στο εργοστάσιο επειδή περνά από έναν υπεύθυνο έργου είναι χειρότερη εκδοχή της απευθείας αποστολής. Μια απόφαση που χρειάζεται μία εβδομάδα για τον ίδιο λόγο ισχύει το ίδιο.
Δεν προσθέτει αξία όταν υποκαθιστά μια απόφαση που πρέπει να πάρετε εσείς. Οι προδιαγραφές του προϊόντος, η στρατηγική εργαλείων, η μηχανική του στόχου κόστους και η τοποθέτηση στην αγορά είναι δικά σας θέματα. Ένας ενδιάμεσος που φαίνεται να τα κάνει για εσάς είτε αφαιρεί μια απόφαση από τα χέρια σας είτε χρεώνει αμοιβή για την εντύπωση ότι το κάνει.
Δεν προσθέτει αξία όταν χρειάζεστε ταχύτητα στην τεχνική απόκριση. Εάν η απάντηση πρέπει να προέρχεται από έναν μηχανικό που κατανοεί το προϊόν, το ενδιάμεσο επίπεδο δρομολόγησης αποτελεί κόστος. Εάν η απάντηση μπορεί να προέρχεται από έναν εμπορικό υπεύθυνο, το ενδιάμεσο επίπεδο δρομολόγησης είναι φθηνό.
Το κριτήριο που πρέπει να εφαρμόζετε σε κάθε προτεινόμενη υπηρεσία είναι απλό και αξίζει να διατηρηθεί: αφαιρεί αυτό ένα δυσκολία που δεν θα μπορούσα να αφαιρέσω μόνος μου ή προσθέτει ένα βήμα σε κάτι που θα μπορούσα να κάνω μόνος μου; Το πρώτο αξίζει να πληρωθεί. Το δεύτερο αξίζει να αμφισβητηθεί και συχνά να απορριφθεί.
Εφαρμοσμένο σε ένα πρόγραμμα διανομής, η απάντηση συνήθως είναι ότι το ενδιάμεσο επίπεδο κερδίζει το περιθώριό του από τη συγκέντρωση, τη συμμόρφωση και την κάλυψη εξυπηρέτησης μετά την πώληση, και όχι από τη μεταβίβαση τεχνικών απαντήσεων. Εφαρμοσμένο στο πρώτο προσαρμοσμένο πρόγραμμα μιας μάρκας, η απάντηση συνήθως είναι αντίστροφη κατά τον πρώτο χρόνο, επειδή η μηχανική κρίση δεν μπορεί να αγοραστεί από κανέναν, ανεξαρτήτως τιμής, από κάποιον που δεν έχει δει ποτέ το προϊόν.
Συνεργασία με ενδιάμεσο εργοστάσιο ή εμπορική εταιρεία: οι ρήτρες που έχουν σημασία
Εάν πρόκειται να συνεργαστείτε μέσω ενδιάμεσου — και πολλοί αγοραστές θα το κάνουν, επειδή η εναλλακτική λύση είναι χειρότερη — η συμφωνία πρέπει να επιτελεί μια συγκεκριμένη λειτουργία: πρέπει να αποκαθιστά την υπευθυνότητα που είχε αφαιρέσει το πρόσθετο επίπεδο. Πέντε ρήτρες επιτελούν τα περισσότερα από αυτόν τον σκοπό.
Ταυτοποίηση του χώρου κατασκευής. Ονομάστε τον χώρο που θα κατασκευάσει το μοντέλο σας και απαιτήστε να είναι ο ίδιος και για την επαναπαραγγελία, εκτός αν συμφωνήσετε διαφορετικά εγγράφως. Αυτή η ρήτρη μετατρέπει μια ασαφή σχέση σε σχέση που μπορεί να ελέγχεται.
Ένα έγγραφο που αναφέρει το μοντέλο σας. Απαιτήστε έγγραφα πρώτου μέρους — την έκθεση δοκιμών, τη σημείωση έγκρισης, το αρχείο έγκρισης — στα οποία να αναφέρεται ρητά το μοντέλο σας και όχι μια συνοπτική παρουσίαση σε επίπεδο οικογένειας που αναφέρει διαφορετική παραλλαγή. Αυτή η ρήτρη αποτρέπει καθυστέρηση αποστολής σε τελωνειακά σύνορα τρεις εβδομάδες αργότερα.
Πρότυπο αποδοχής με συγκεκριμένη λύση σε περίπτωση απόρριψης. Το επίπεδο δειγματοληψίας, τα αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να παρέχετε, ποιος πληρώνει τα μεταφορικά έξοδα σε περίπτωση αποτυχίας και αν η λύση είναι αντικατάσταση ή πίστωση. Όλα αυτά καθορίζονται εγγράφως πριν από την παραγωγή, δεν διαπραγματεύονται μετά την απόρριψη μιας αποστολής.
Μια διαδικασία αποκλίσεων. Κάθε αλλαγή στις προδιαγραφές, στα υλικά, στους υποπρομηθευτές ή στην εγκατάσταση απαιτεί γραπτή ειδοποίηση και τη γραπτή συμφωνία σας, με αναφορά του αντίκτυπου στο κόστος και στο χρονοδιάγραμμα. Μια αλλαγή που έρχεται μέσω τιμολογίου είναι μια αλλαγή στην οποία δεν συμφωνήσατε.
Ένα ρολόι κλιμάκωσης. Συγκεκριμένος χρόνος απόκρισης για ένα τεχνικό ερώτημα και συγκεκριμένος χρόνος απόκρισης για μια απόφαση, με ρητή ονομασία της διαδρομής κλιμάκωσης. Το ρολόι είναι αυτό που μετατρέπει μια σχέση που λειτουργεί όταν τίποτα δεν πάει στραβά σε μια σχέση που λειτουργεί όταν κάτι πάει στραβά.
Όροι πληρωμής και μεταβίβασης κυριότητας που αντιστοιχούν στον κίνδυνο. Ποιος πληρώνει και πότε, ποιος κατέχει τα εμπορεύματα κατά τη μεταφορά και τι συμβαίνει με την πληρωμή σε περίπτωση που μια αποστολή απορρίπτεται κατά τον έλεγχο. Ένας μεσάζων που λαμβάνει την πληρωμή πριν από την έγκριση των εμπορευμάτων επιβαρύνεται τον κίνδυνό σας και θα πρέπει να αντιστοιχεί στην τιμή. Ένας μεσάζων που λαμβάνει την πληρωμή μόνο μετά από επιτυχή έλεγχο ζητά να αναλάβετε εσείς τον κίνδυνο. Και οι δύο ρυθμίσεις είναι θεμιτές, ενώ το λάθος είναι να μην γνωρίζετε ποια ισχύει στην περίπτωσή σας.
Μια θέση για την τεχνική σχέση. Κάπου στη συμφωνία πρέπει να υπάρχει μια ρητή διαδρομή μέσω της οποίας οι μηχανικοί σας μπορούν να επικοινωνούν με τους ανθρώπους που κατασκευάζουν το προϊόν. Αυτή η ρήτρη είναι αυτή που λείπει πιο συχνά και η απουσία της γίνεται αισθητή έξι μήνες αργότερα, όταν ένα ερώτημα σχετικό με το υλικολογισμό ή τη μηχανική εξέλιξη μετατρέπεται σε μια αλυσίδα προωθημένων μηνυμάτων. Μπορεί να καλυφθεί με έναν ορισμένο υπεύθυνο στην εγκατάσταση, με προγραμματισμένη τεχνική ανασκόπηση ή με μια μόνιμη απαίτηση να απαντούν τα τεχνικά ερωτήματα οι υπεύθυνοι της εγκατάστασης και όχι μέσω του εμπορικού επιπέδου.
Σχετικά με την ίδια τη διαπραγμάτευση: ο τιμοκατάλογος ενός μεσάζοντα συνήθως είναι πιο εύκολος να διαπραγματευτεί από την τιμή μονάδας, επειδή η τιμή μονάδας συνδέεται με το κόστος του εργοστασίου, ενώ τις υπηρεσίες ελέγχει ο ίδιος ο μεσάζων. Η διαπραγμάτευση ενός τεκμηριωμένου χρόνου απόκρισης, μιας ορισμένης εγκατάστασης ή μιας ενσωματωμένης επιθεώρησης είναι συχνά ευκολότερη από τη διαπραγμάτευση μιας μονάδας στην τιμή μονάδας, ενώ προσφέρει περισσότερα από όσα θα προσέφερε η μείωση της τιμής. Το ίδιο ισχύει και για τις παραπάνω ρήτρες: ένας μεσάζων που αντιστέκεται στην ονομασία μιας εγκατάστασης κατασκευής σας έχει σας δώσει μια ένδειξη, και η ίδια η αντίσταση έχει μεγαλύτερη αξία για εσάς από την ονομασία της εγκατάστασης.
Το τελευταίο σημείο αφορά τι να αναμένετε από το δικό μας δημοσιευμένο υλικό. Ο κατάλογός μας δημοσιεύει τα χαρακτηριστικά των προϊόντων και τις σειρές που μπορούμε να εγκυρηθούμε: 28 μοντέλα σε μια σειρά ήχου από 8, μια αθλητική σειρά από 3, μια σειρά καμερών από 11 και μια παιδική σειρά από 3, καθώς και γυαλιά AR, ηλεκτροχρωμικά μοντέλα και μοντέλα οστικής αγωγής χωρίς κωδικό μοντέλου. Δημοσιεύει μέθοδο φόρτισης για 24 μοντέλα, χρόνο φόρτισης για 26, χωρητικότητα θήκης φόρτισης για 5, βαθμό προστασίας από εισόδου για τα V06 και S7 και βάρος πλαίσιο μόνο για το MT6. Δεν δημοσιεύει τίποτα σχετικά με τιμή, ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας, χρόνο παράδοσης, δείγματα, εγγύηση, παραγωγική δυναμικότητα, κόστος εργαλείων, NRE ή αριθμούς πιστοποίησης, δεν αναφέρει πουθενά CE, FCC, RoHS, RED και EN 18031, και η σελίδα πιστοποίησης εξαγωγών του είναι μια σελίδα εικόνων που περιέχει 10 εικόνες πιστοποιητικών διπατεμάτων.
Ένας κατάλογος δεν σας λέει ποιος κατασκευάζει τις μονάδες πίσω από τα ονόματα των μοντέλων. Πρόκειται για ένα ερώτημα, και σε αυτό θα απαντήσουμε απευθείας. Το γενικότερο σημείο είναι αυτό που επανειληπτικά τονίζει το άρθρο: ένα δημοσιευμένο τεχνικό φύλλο δεδομένων και μια εμπορική σχέση είναι δύο διαφορετικά τεκμήρια, και μόνο ένα από τα δύο σας δείχνει τι είδους προμηθευτή αντιμετωπίζετε.
Το άρθρο σχετικά με τη διαδικασία ανάπτυξης περιγράφει τον τρόπο διάρθρωσης ενός προσαρμοσμένου προγράμματος, ενώ η εκτίμηση κινδύνων προσαρμογής καλύπτει τις μηχανικές αποφάσεις όπου η επιλογή μοντέλου έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Ο κολώνας «Εργοστάσιο έναντι εμπορικής εταιρείας» περιέχει τη πλήρη σύγκριση.
Σχετικό διάβασμα
- Εργοστάσιο έναντι εμπορικής εταιρείας — ο κολώνας στον οποίο βασίζεται η παρούσα περιγραφή
- Πώς διαφέρουν στην πράξη τα εργοστάσια — ο χάρτης των σταδίων από την άλλη πλευρά
- Συχνές ερωτήσεις — τα ερωτήματα που καθορίζουν το μοντέλο
- Επιπτώσεις στο κόστος — από πού προέρχεται το περιθώριο σε μια προσφορά
Πείτε μας ποιο από τα έξι στάδια είναι πιο δύσκολο για εσάς και θα σας πούμε ποιες από αυτές τις ρήτρες μπορούμε να συμπεριλάβουμε γραπτώς.



