Κατασκευαστής smart γυαλιών OEM/ODM · Shenzhen, Κίνα +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Αξιολόγηση Κινδύνων Προσαρμογής: Τι Πρέπει να Ελέγξετε

Η αξιολόγηση κινδύνων σε ένα πρόγραμμα προσαρμογής δεν αποτελεί μεγαλύτερη προδιαγραφή ούτε αρνητική οπτική του προμηθευτή. Είναι μια δομημένη απάντηση σε…

Από την ομάδα μηχανικών και προμηθειών της CYNRIN/ Nov 22, 2021/ 3 λεπτά ανάγνωσης
Αξιολόγηση Κινδύνων Προσαρμογής: Τι Πρέπει να Ελέγξετε

Η αξιολόγηση κινδύνων σε ένα πρόγραμμα προσαρμογής δεν αποτελεί μεγαλύτερη προδιαγραφή, ούτε και απαισιόδοξη εικόνα του προμηθευτή. Είναι μια δομημένη απάντηση σε τρία ερωτήματα: τι μπορεί να πάει στραβά σε αυτό το αίτημα, πώς θα το εντοπίσουμε και τι θα κάνουμε αν συμβεί. Ο λόγος για τον οποίο αξίζει να γίνεται ξεχωριστά είναι ότι το κόστος και ο κίνδυνος αποτελούν διαφορετικούς άξονες. Μια φθηνή αλλαγή μπορεί να συνεπάγεται σοβαρό κίνδυνο — ένα λανθασμένο όνομα σε εκατό χιλιάδες μονάδες κοστίζει μια πέντε λεπτά για να διορθωθεί και αποτελεί καταστροφή αν ανακαλυφθεί αργά. Μια ακριβή αλλαγή μπορεί να συνεπάγεται σχεδόν μηδενικό κίνδυνο, επειδή έχει επαληθευτεί εκτεταμένα πριν φτάσει σε οποιονδήποτε. Επομένως, η ταξινόμηση των αιτημάτων μόνο με βάση το κόστος τα ταξινομεί βάσει του λανθασμένου κριτηρίου.

Το αποτέλεσμα μιας καλής αξιολόγησης δεν είναι ένα έγγραφο που εκφοβίζει το πρόγραμμα. Είναι μια σύντομη λίστα συγκεκριμένων κινδύνων, με υπεύθυνο, μέθοδο εντοπισμού και προαποφασισμένη αντιμετώπιση, και παράγεται πριν αναληφθεί η δέσμευση, όχι μετά την εμφάνιση του πρώτου προβλήματος.

Υπάρχει ένας ακόμη λόγος για τον οποίο πρέπει να γίνει αυτή η εργασία νωρίς. Αρκετά από τα πιο επικίνδυνα στοιχεία σε ένα πρόγραμμα προσαρμογής έξυπνων γυαλιών δεν είναι ορατά στα δημοσιευμένα δεδομένα, επειδή ο κατάλογος δεν τα δημοσιεύει σκόπιμα. Δεν δημοσιεύουμε πολιτική εκδόσεων υλικολογισμένου, δέσμευση για την υποστήριξη, γραμμή για τα επίπεδα υπηρεσιών υποστήριξης ούτε γραμμή πιστοποίησης ανά μοντέλο. Ο αγοραστής που δεν θα αναζητήσει αυτές τις κενές θα τις ανακαλύψει αργότερα, σε μια συνάντηση για την οποία δεν είχε προετοιμαστεί.

Η αξιολόγηση έχει επίσης μια φυσική σειρά, η οποία δεν είναι γραφειοκρατική. Πρώτα γίνεται η ταξινόμηση, επειδή καθορίζει ποιοι κίνδυνοι είναι δυνητικά εφικτοί. Έπειτα η ονοματολογία, επειδή σε έναν συγκεκριμένο κίνδυνο μπορεί να ανατεθεί υπεύθυνος, ενώ σε έναν ανώνυμο όχι. Στη συνέχεια η ευθύνη, επειδή η αντιμετώπιση δεν μπορεί να συμφωνηθεί μέχρι να υπάρχει κάποιον υπεύθυνο για την ενεργοποίησή της. Τέλος, η αντιμετώπιση, επειδή αποκτά νόημα μόνο αφού οριστεί ο υπεύθυνος. Ένα πρόγραμμα που ξεκινά από το τελευταίο βήμα — να συζητά ποιος θα πληρώσει για μια επανεπεξεργασία πριν καν ειπωθεί ποιος κίνδυνος θα μπορούσε να την προκαλέσει — αφιερώνει την πρώτη του συνάντηση στο λανθασμένο ερώτημα.

Αξιολόγηση κινδύνων μηχανικής προσαρμογής στις κατηγορίες αιτημάτων

Αξιολόγηση κινδύνων μηχανικής προσαρμογής: το πρώτο στάδιο είναι η ταξινόμηση του αιτήματος

Το πρώτο στάδιο κάθε αξιολόγησης κινδύνων είναι η ταξινόμηση, επειδή η κατηγορία ενός αιτήματος καθορίζει σχεδόν τα πάντα σχετικά με το προφίλ κινδύνου του. Τα αιτήματα χωρίζονται σε τρεις ευρείς ομάδες, και καθεμία έχει έναν χαρακτηριστικό τρόπο αποτυχίας.

Οι αλλαγές διαμόρφωσης μεταβάλλουν μια τιμή και όχι ένα σώμα: ένα όνομα συσκευής, μια συμβολοσειρά εκκίνησης, μια μορφή σειράς. Η τυπική αποτυχία δεν είναι μια συσκευή που δεν λειτουργεί· είναι μια συσκευή που λειτουργεί τέλεια, αλλά δεν είναι το σωστό προϊόν. Οι αποτυχίες διαμόρφωσης είναι φθηνές ως προς την πρόληψη και ακριβές ως προς την ανακάλυψη, επειδή συνήθως εντοπίζονται από τον αγοραστή του προϊόντος σας κι όχι από το εργοστάσιο, και ανακαλύπτονται σε παρτίδα και όχι σε μεμονωμένη συσκευή.

Οι αλλαγές παραγωγής μεταβάλλουν ένα σώμα: ένα χρώμα, μια επεξεργασία επιφάνειας, ένα ένθετο με τυπωμένο περιεχόμενο, μια δομή συσκευασίας, ένα αξεσουάρ. Η τυπική αποτυχία είναι μια παρτίδα που δεν αντιστοιχεί στο εγκεκριμένο δείγμα — μια απόχρωση εκτός ανοχής, μια κατανομή εκτύπωσης εκτός θέσης, ένα ένθετο που δεν ταιριάζει. Αυτές εντοπίζονται με επιθεώρηση σε σύγκριση με ένα δείγμα αναφοράς, είναι ορατές εγκαίρως και συνήθως μπορούν να διορθωθούν με επανεπεξεργασία, εάν το πρόγραμμα έχει συμφωνήσει τι σημαίνει επανεπεξεργασία.

Οι αλλαγές μηχανικής μεταβάλλουν τη συμπεριφορά ή τη δομή: το υλικολογισμένο, την εμπειρία ρύθμισης, τη γεωμετρία των βραχιονιών, έναν μεντεσόνα, μια μπαταρία, μια θήκη. Η τυπική αποτυχία είναι μια συσκευή που περνά τους συνηθισμένους ελέγχους, αλλά αποτυγχάνει στην προσαρμοσμένη απαίτηση, ή μια συσκευή που λειτουργεί και δημιουργεί πρόβλημα σε μεταγενέστερο στάδιο — διαφορετική συμπεριφορά φόρτισης, αλλαγμένο περιβάλλον αντέννας, θήκη που δεν αντιστοιχεί πλέον στη διαδικασία διεκδίκησης. Αυτά είναι τα αιτήματα για τα οποία η αξιολόγηση κινδύνων αποδίδει το κόστος της, επειδή η αποτυχία είναι συχνά αόρατη κατά την παραγωγή.

Η ταξινόμηση καθορίζει επίσης την ευθύνη για τον κίνδυνο, κάτι που οι αγοραστές συχνά κατανοούν λανθασμένα. Μια αποτυχία διαμόρφωσης ανήκει σε αυτόν που παρείχε την τιμή. Μια αποτυχία παραγωγής ανήκει σε αυτόν που παρείχε το υλικό ή το αρχείο. Μια αποτυχία μηχανικής ανήκει σε αυτόν που υπέγραψε την προδιαγραφή — και αν η προδιαγραφή δεν γράφτηκε ποτέ, η ευθύνη δεν μπορεί να προσδιοριστεί και ο κίνδυνος περιπέφτει σε αυτόν με τη λιγότερη ισχυρή θέση στη διαπραγμάτευση, που συνήθως είναι η μάρκα.

Μία προφύλαξη σχετικά με την ταξινόμηση: πρέπει να καταγράφεται, όχι να θεωρείται δεδομένη. Ένα αίτημα που έρχεται ως μία πρόταση και περιέχει μια δομική αλλαγή και δύο αλλαγές διαμόρφωσης δεν αποτελεί ένα αίτημα. Είναι τρία αιτήματα, και ο φάκελος κινδύνων που το αντιμετωπίζει ως ενιαίο θα ορίσει τον λανθασμένο υπεύθυνο και για τα τρία.

Μια δεύτερη προειδοποίηση αφορά τα κριτήρια για τον προσδιορισμό της κατηγορίας. Όταν ένα αίτημα μπορεί να ερμηνευτεί εύλογα με δύο τρόπους, η κατηγορία με τη μεγαλύτερη συνέπεια αποτελεί την ασφαλέστερη προεπιλογή, επειδή μια ερμηνεία διαμόρφωσης που αποδεικνύεται αργότερα ότι αποτελεί μηχανική αλλαγή κοστίζει ακριβά όταν εντοπιστεί, ενώ μια μηχανική ερμηνεία που αποδεικνύεται ότι αποτελεί αλλαγή διαμόρφωσης κοστίζει μόνο μια αξιολόγηση. Ποια από τις δύο ερμηνείες είναι σωστή συνήθως καθορίζεται με βάση στοιχεία και όχι με επιχειρήματα: το αρχείο αλλαγών, ο κατάλογος εργαλείων και η ίδια η προδιαγραφή θα αναφέρουν ένα εξάρτημα, ένα εργαλείο ή μια έκδοση, εάν υπάρχει σχετικό στοιχείο. Ένας αγοραστής που επιθυμεί να προχωρήσει πιο γρήγορα μπορεί να στείλει το αίτημα με τη δική του ερμηνεία της κατηγορίας και να ζητήσει την ερμηνεία του προμηθευτή μαζί με την προσφορά, ώστε οι δύο ερμηνείες να συγκριθούν αντί να θεωρούνται δεδομένες.

Προσδιορισμός της κατηγορίας κινδύνου στην οποία ανήκει ένα αίτημα μηχανικής προσαρμογής

Φωτογραφία παραγόμενη από AI που απεικονίζει αξιολόγηση κινδύνων μηχανικής προσαρμογής: τι πρέπει να ελέγχεται — εικόνα 1 από 3

Μηχανική προσαρμογή και ονοματισμός του κινδύνου σε κάθε μηχανική γραμμή

Μόλις ταξινομηθεί το αίτημα, ο κίνδυνος ονοματίζεται ανά γραμμή και όχι γενικά. Γενικές δηλώσεις — «υπάρχει κίνδυνος να υποβαθμιστεί η ποιότητα» — δεν οδηγούν σε καμία ενέργεια. Ένας ονοματισμένος κίνδυνος έχει τέσσερα στοιχεία: τι συμβαίνει, πώς θα εντοπιστεί, ποιος φέρει τη συνέπεια και ποια είναι η αντιμετώπιση. Ακολουθεί ο τρόπος ονοματισμού των κινδύνων για τις γραμμές που εμφανίζονται συχνότερα στην προσαρμογή επωνυμίας και καναλιού.

Η ονομασία και η ταυτότητα της συσκευής. Κίνδυνος: να αποσταλεί η συσκευή με λανθασμένο όνομα ή να αποσταλούν δύο ονόματα την ίδια περίοδο. Εντοπισμός: έλεγχος της λίστας σύζευξης σε δείγμα από την παρτίδα και επαλήθευση ότι το όνομα στη συσκευασία ταιριάζει με αυτό στη συσκευή. Υπευθυνότητα: ο προμηθευτής της αξίας, με επιβεβαίωση από την έγκριση του αγοραστή για την ακριβή συμβολοσειρά. Αντιμετώπιση: επανεπεξεργασία των επηρεμένων συσκευών ή αντικατάστασή τους, με ταυτοποίηση του επηρεμένου ορίου σειρών.

Το χρώμα και η επιφάνεια. Κίνδυνος: απόκλιση της απόχρωσης παραγωγής από την εγκεκριμένη ανοχή, η οποία αποτελεί τη συχνότερη αποτυχία παρτίδας σε αυτήν την κατηγορία. Εντοπισμός: οπτικός έλεγχος υπό συμφωνημένες συνθήκες φωτισμού έναντι του φυσικού δείγματος αναφοράς και όχι φωτογραφίας. Υπευθυνότητα: ο προμηθευτής του υλικού, με τα όρια ανοχής να συμφωνούνται εγγράφως πριν από την παραγωγή. Αντιμετώπιση: επανεπεξεργασία, όπου είναι δυνατόν, ή πίστωση, όπου δεν είναι.

Το τυπωμένο πρόγραμμα. Κίνδυνος: να λείπει ένα ένθετο για συγκεκριμένη αγορά, να είναι λανθασμένη μια μετάφραση ή να μην ταιριάζει η εικόνα στη συσκευασία με την εγκεκριμένη. Εντοπισμός: έλεγχος συσκευασίας για κάθε αγορά, με τη λίστα ενθέτων να εγκρίνεται έναντι του αρχείου εικόνων. Υπευθυνότητα: κοινή, επειδή οι εικόνες προέρχονται από τον αγοραστή και η εκτύπωση από τον προμηθευτή. Αντιμετώπιση: επανεκτύπωση και επανασυσκευασία, με τα μεταφορικά έξοδα να βαρύνουν το μέρος που ευθύνεται για την παράλειψη.

Το υλικολογισμικό και η διεπαφή. Κίνδυνος: η έκδοση που αποστέλλεται να μην αντιστοιχεί στην εγκεκριμένη έκδοση ή η συμπεριφορά της έκδοσης στον χώρο χρήσης να διαφέρει από αυτήν στο εργοστάσιο. Εντοπισμός: καταγραφή του αναγνωριστικού έκδοσης σε κάθε συσκευή και σύγκριση με την εγκεκριμένη βάση αναφοράς, καθώς και αρχείο δοκιμής της έκδοσης παραγωγής και όχι της έκδοσης ανάπτυξης. Υπευθυνότητα: ο προμηθευτής της έκδοσης, με έγκριση του αγοραστή για την γραπτή συμπεριφορά. Αντιμετώπιση: αντικατάσταση της έκδοσης, γι’ αυτό και ένα σύστημα έκδοσης που καθορίζεται εκ των προτέρων αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε μεταγενέστερη διόρθωση.

Η δομή. Κίνδυνος: μια αλλαγή στους βραχίονες ή στην άρθρωση επηρεάζει την εφαρμογή, το περιβάλλον της κεραίας και, κατ’ επέκεινα, την κατάσταση πιστοποίησης. Εντοπισμός: μηχανικοί έλεγχοι και αξιολόγηση ραδιοσυχνοτήτων πριν από την κυκλοφορία της αλλαγής. Υπευθυνότητα: ο προμηθευτής, αλλά μόνο εάν η αλλαγή αξιολογήθηκε πριν από την πραγματοποίησή της και όχι μετά. Αντιμετώπιση: η πιο ακριβή από τις πέντε, επειδή μια δομική αλλαγή στο τέλος ενός προγράμματος συνήθως σημαίνει νέα εργαλεία και επαναξιολόγηση.

Η τεκμηρίωση και η ροή των αιτήσεων. Κίνδυνος: η κάρτα εγγύησης αναφέρει περίοδο που δεν τεκμηριώνεται από τη συμφωνία ή το ρυθμιστικό ένθετο δεν αντιστοιχεί στην αγορά στην οποία πωλείται το προϊόν. Εντοπισμός: έλεγχος τεκμηρίων έναντι της λίστας αγορών κατά την οριστικοποίηση των εικόνων. Υπευθυνότητα: κοινή, και αυτή είναι η γραμμή που προκαλεί τις πιο δύσκολες συζητήσεις, επειδή και τα δύο μέρη υποθέτουν ότι το άλλο διάβασε το ένθετο.

Πώς εντοπίζεται κάθε σφάλμα προσαρμογής και ποιος πληρώνει για αυτό" />

Αυτές οι έξι γραμμές αποτελούν επίσης το πιο γρήγορο σημείο ανάγνωσης μιας αξιολόγησης προμηθευτή. Κατά τον έλεγχο λόγιμης αγοράς, ένα αίτημα για τον πίνακα ονοματισμένων κινδύνων από πρόσφατο πρόγραμμα προσαρμογής λέει στον αγοραστή περισσότερα από μια γενική δήλωση ποιότητας, επειδή δείχνει τον τρόπο με τον οποίο ένας προμηθευτής ονοματίζει ένα πρόβλημα, σε ποιον το αναθέτει και τι κάνει στη συνέχεια. Ένας προμηθευτής που μπορεί να παρουσιάσει αυτόν τον πίνακα διαθέτει διαδικασία. Ένας προμηθευτής που απαντά στην ερώτηση με μια λίστα όλων όσων ελέγχει διαθέτει ένα μarketing έγγραφο, και η διαφορά αξίζει να είναι γνωστή πριν από την πρώτη παραγγελία και όχι κατά τη διάρκεια του πρώτου περιστατικού.

Φωτογραφία παραγόμενη από AI που απεικονίζει αξιολόγηση κινδύνων μηχανικής προσαρμογής: τι πρέπει να ελέγχεται — εικόνα 2 από 3

Μηχανική προσαρμογή και το ερώτημα του ποιος υπογράφει πραγματικά

Ένα τρίτο στάδιο της αξιολόγησης αφορά την αρμοδιότητα και είναι το στάδιο που συχνά παραλείπεται επειδή δεν μοιάζει με μηχανική δουλειά. Ωστόσο, είναι το στάδιο που καθορίζει αν η αξιολόγηση έχει κάποια αξία, επειδή ένας κίνδυνος χωρίς συνδεδεμένο υπεύθυνο λήψης αποφάσεων αποτελεί απλώς μια σημείωση σε ένα έγγραφο και όχι έλεγχο.

Υπάρχουν τρεις υπογραφές που έχουν σημασία σε ένα πρόγραμμα προσαρμογής, και συχνά συγχέονται σε μία.

Η εμπορική υπογραφή. Όποιος υπογράφει την εντολή αγοράς δεσμεύει τον οργανισμό σε ποσότητα, διαμόρφωση και τιμή. Εάν πρόκειται για διευθυντή προμηθειών, η δέσμευση είναι εμπορική και ενδέχεται να μην γνωρίζει τι περιλαμβάνει η διαμόρφωση. Αυτό είναι αποδεκτό, υπό την προϋπόθεση ότι μια δεύτερη υπογραφή καλύπτει την προδιαγραφή.

Η υπογραφή προδιαγραφής. Όποιος εγκρίνει την τεχνική απαίτηση δεσμεύει τον οργανισμό στον προορισμό του προϊόντος. Συνήθως πρόκειται για τον υπεύθυνο προϊόντος, ο οποίος είναι και ο κατάλληλος να υπογράψει το σύνολο απαιτήσεων, τη δήλωση σκοπιμότητας και την έγκριση του χρυσού δείγματος. Ο κίνδυνος που πρέπει να παρακολουθείται είναι ένα πρόγραμμα όπου ο υπεύθυνος προϊόντος συμβουλεύεται, αλλά η εντολή αγοράς υπογράφεται χωρίς τη συμφωνία του για την έκδοση της προδιαγραφής.

Η υπογραφή αγοράς. Για κάθε προϊόν που πωλείται σε περισσότερες από μία χώρες, κάποιος πρέπει να επιβεβαιώσει τον κατάλογο αγορών, τις γλώσσες, τα ένθετα και το πεδίο κανονιστικής συμμόρφωσης. Στον δικό μας κατάλογο, η έκθεση σε αγορές είναι ορατή στη δομή των αξεσουαρ, και όχι στο λογισμικό: η χωρητικότητα της θήκης φόρτισης έχει δημοσιευτεί για πέντε μοντέλα μόνο, τα KY06 και MT5 διαθέτουν θήκη χωρίς δημοσιευμένη χωρητικότητα, ενώ τα V03 και V03 Pro, καθώς και τα V06 και S7, δεν έχουν καθόλου καταχώριση θήκης. Πρόκειται για ερωτήματα σχετικά με τα αξεσουαρ, στα οποία πρέπει να απαντήσει καθένα από αυτά τα τέσσερα μοντέλα πριν από την εκτύπωση του αντίστοιχου ένθετου. Μια μάρκα με τρία μοντέλα καμερών σε πέντε αγορές διαχειρίζεται έναν πραγματικό πίνακα συνδυασμών ενθέτων και αξεσουαρ, και κάθε συνδυασμός χρειάζεται υπεύθυνο.

Η αναντιστοιχία που προκαλεί πραγματικά προβλήματα είναι η αντίστροφη: μια προδιαγραφή που εγκρίθηκε από τον υπεύθυνο προϊόντος σε μία αγορά και στη συνέχεια πωλήθηκε σε άλλη αγορά από έναν συνεργάτη δικτύου, χωρίς την υπογραφή αγοράς. Το αποτέλεσμα είναι ένα προϊόν που είναι τεχνικά σωστό και εμπορικά λανθασμένο στον τόπο που καταλήγει, ενώ το σημείο εντοπισμού είναι μια παράπονο πελάτη και όχι μια επιθεώρηση.

Η ίδια λογική ισχύει όταν ένας αγοραστής αξιολογεί δύο ή τρία εργοστάσια έναντι της ίδιας απαίτησης. Οι διαπραγματεύσεις είναι πολύ συντομότερες όταν και τα δύο μέρη εργάζονται βάσει των ίδιων έξι γραμμών, επειδή η διαφωνία αφορά το ποιος επιβαρύνεται με κάθε κίνδυνο και όχι την πεποίθηση του καθένα από τα μέρη. Σε μια σύγκριση μεταξύ υποψήφιων εργοστασίων, ο πίνακας κινδύνων συχνά διακρίνει περισσότερο από την τιμή, επειδή δύο εργοστάσια μπορούν να δώσουν την ίδια τιμή μονάδας και να έχουν εντελώς διαφορετικές θέσεις σχετικά με τον κίνδυνο μιας παρτίδας χρώματος, μιας έκδοσης υλικολογισμένου ή ενός αποσυρμένου εξαρτήματος.

Υπάρχει ένα τέταρτο μέρος που συχνά παραμένει αόρατο: αυτό που θα απαντήσει στο τηλέφωνο όταν μια μονάδα αποτύχει στο πεδίο. Εάν η μάρκα, ο διανομέας και το εργοστάσιο υποθέτουν ότι το φροντίζουν οι άλλοι, ο πελάτης αντιμετωπίζει τρία μέρη και καμία απάντηση. Η αξιολόγηση θα πρέπει να ονομάζει αυτό το μέρος, και η απάντηση πρέπει να περιλαμβάνεται σημειωμένη στη διαδρομή διεκδίκησης.

AI-generated photograph illustrating engineering customization risk assessment: what to check — image 3 of 3

Μηχανική προσαρμογή και τι συμβαίνει όταν η εργασία αποτυγχάνει

Κάθε πρόγραμμα αποτυγχάνει κάπου. Η διαφορά μεταξύ ενός διαχειρίσιμου και ενός ακριβού προγράμματος δεν έγκειται στο ποσοστό αποτυχίας, αλλά στην αντιμετώπιση: εάν η αντιμετώπιση είχε αποφασιστεί όσο όλοι ήταν ψύχραιμοι ή εάν επινοείται κατά τη διάρκεια του συμβάντος, με έναν πελάτη να περιμένει.

Υπάρχουν πέντε τρόποι αντιμετώπισης που αξίζει να συμφωνηθούν εκ των προτέρων, και καθένας θα πρέπει να έχει έναν εναυστικό, έναν υπεύθυνο λήψης αποφάσεων και έναν κανόνα κόστους.

  1. Επανεπεξεργασία. Οι επηρεαζόμενες μονάδες διορθώνονται επί τόπου. Ενεργοποίηση: ένα ελάττωμα που είναι αισθητικό ή διορθώσιμο και επηρεάζει ένα καθορισμένο εύρος σειρών. Κανόνας κόστους: ποιος αναλαμβάνει το κόστος εργασίας και μεταφοράς, και αν η επανεπεξεργασία περιορίζεται σε συγκεκριμένο ποσοστό της παρτίδας.
  2. Αντικατάσταση. Οι επηρεαζόμενες μονάδες αντικαθίστανται με μονάδες της ίδιας παρτίδας. Ενεργοποίηση: ένα ελάττωμα που δεν είναι διορθώσιμο ή μια δυσλειτουργία σε μια παρτίδα που δεν μπορεί να διορθωθεί.
  3. Πίστωση. Οι επηρεαζόμενες μονάδες παραμένουν και η αξία τους πιστώνεται. Ενεργοποίηση: μια αισθητική απόκλιση που εμπίπτει σε συμφωνημένη ανοχή, αλλά δεν ανταποκρίνεται στις προτιμήσεις του αγοραστή, μια απόφαση που ο αγοραστής θα πρέπει να λάβει συνειδητά και όχι υπό πίεση.
  4. Αλλαγή προγράμματος. Το ελάττωμα δεν διακόπτει την παραγωγή, αλλά μετατοπίζει την ημερομηνία. Ενεργοποίηση: μια δυσλειτουργία που απαιτεί επανεκτέλεση ενός σταδίου. Κανόνας κόστους: ποιος αναλαμβάνει την καθυστέρηση και πώς κοινοποιείται στα κανάλια που εξαρτώνται από την ημερομηνία.
  5. Διακοπή προγράμματος. Το ελάττωμα είναι αρκετά σοβαρό ώστε η διαμόρφωση να είναι λανθασμένη. Ενεργοποίηση: μια δυσλειτουργία παρακάμπτει την ίδια την απαίτηση και όχι την εκτέλεσή της. Αυτή είναι η μία μόνο αντιδραστική επιλογή που πρέπει να είναι διαθέσιμη, επειδή ένα πρόγραμμα που δεν μπορεί να διακοπεί είναι ένα πρόγραμμα που αποστέλλει λανθασμένο προϊόν.

Η πιο συχνή αποτυχία μιας εκτίμησης κινδύνου είναι ότι καθορίζονται μόνο οι τέσσερις πρώτες επιλογές. Τα προγράμματα δεσμεύονται σε μια ημερομηνία, ένας συνεργάτης καναλιού έχει προγραμματίσει την εμπορική προώθηση, ένας λιανοπωλητής έχει ήδη ενεργοποιήσει τη σελίδα του προϊόντος και, όταν κάποιος εξετάζει τελικά τη διακοπή, το κόστος της έχει γίνει πολιτικό ζήτημα. Η εκ των προτέρων απόφαση ότι η διακοπή είναι διαθέσιμη, καθώς και το ποιος έχει το δικαίωμα να την ζητήσει, διατηρεί τη συγκεκριμένη απόφαση τεχνική.

Η διαπραγμάτευση σχετικά με το ποιος πληρώνει την επανεπεξεργασία συμφωνείται σχεδόν πάντα εκ των προτέρων και σχεδόν ποτέ κατά τη διάρκεια ενός συμβάντος. Αξίζει να γραφτεί ένας απλός κανόνας — το μέρος του οποίου η εισαγωγή προκάλεσε το ελάττωμα αναλαμβάνει το άμεσο κόστος, ο προμηθευτής αναλαμβάνει το κόστος της δικής του αποτυχίας διεργασίας και όλα τα υπόλοιπα διαπραγματεύονται κατά περίπτωση — ώστε κατά τη διάρκεια ενός συμβάντος η συζήτηση να αφορά τα γεγονότα και όχι την αρχή. Η συζήτηση για την αρχή, με έναν πελάτη να περιμένει, αποτελεί το ακριβότερο μέρος μιας αποτυχίας ποιότητας.

Μηχανολογική προσαρμογή και το μητρώο κινδύνων που πρέπει να τηρεί ο αγοραστής

Το τελευταίο κομμάτι είναι το έγγραφο. Ένα μητρώο κινδύνων δεν χρειάζεται να είναι μεγάλο για να είναι χρήσιμο και, κατά την εμπειρία μας, έχει τη μεγαλύτερη αξία όταν αποτελεί μια μοναδική σελίδα την οποία ο αγοραστής διατηρεί και επικαιροποιεί, αντί για ένα έγγραφο που συντάσσεται μία φορά για μια αξιολόγηση και αρχειοθετείται.

Ένα λειτουργικό μητρώο έχει μία γραμμή για κάθε κίνδυνο και κάθε γραμμή περιέχει τα ίδια έξι πεδία, ώστε να μην χρειάζεται οποιαδήποτε ερμηνεία.

  1. Ο κίνδυνος, διατυπωμένος ως γεγονός. «Το όνομα της συσκευής στις απεσταλμένες μονάδες διαφέρει από την εγκεκριμένη συμβολοσειρά» και όχι «κίνδυνος ονοματολογίας».
  2. Η κατηγορία. Διαμόρφωση, παραγωγή ή μηχανολογική, επειδή η κατηγορία σας δείχνει ποιος έχει την ευθύνη και πώς εντοπίζεται.
  3. Η μέθοδος εντοπισμού. Ο συγκεκριμένος έλεγχος που τον εντοπίζει και το σημείο της διαδικασίας στο οποίο πραγματοποιείται.
  4. Ο υπεύθυνος. Το ονοματισμένο μέρος που είναι υπεύθυνο για την αντιδραστική επιλογή και όχι το μέρος που είναι βολικό.
  5. Η αντιδραστική επιλογή. Η προσυμφωνημένη ενέργεια, η οποία ενεργοποιείται από την προσυμφωνημένη συνθήκη.
  6. Η θέση μετά την αντιμετώπιση. Εάν ο κίνδυνος γίνεται αποδεκτός, μειώνεται ή μεταβιβάζεται, και από ποιον.

Δύο κατηγορίες κινδύνων χρειάζονται ξεχωριστή προσοχή σε ένα μητρώο για αυτήν την κατηγορία προϊόντων, επειδή είναι αυτές που ένα εργοστάσιο δεν μπορεί να επιλύσει μόνο του.

Κίνδυνος όγκου και ελάχιστης ποσότητας παραγγελίας. Μια προσαρμογή με χαμηλή ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας είναι ακριβή ανά μονάδα· μια με υψηλή ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας δεσμεύει μετρητά και αποθεματικό χώρο του αγοραστή. Δεν δημοσιεύουμε ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας ή χρόνους παράδοσης για οποιαδήποτε διαμόρφωση, επειδή και τα δύο εξαρτώνται από το μοντέλο, το βάθος προσαρμογής, την κατάσταση του καλούπιου και το σχέδιο. Το ερώτημα που αξίζει να τεθεί είναι αν μπορούν να συνδυαστούν μοντέλα για την κάλυψη μιας ελάχιστης ποσότητας παραγγελίας, καθώς και αν η μικτή παραγγελία αποτελεί ένα πρόγραμμα ή πολλά, επειδή μια μικτή παραγγελία που θεωρείται ένα πρόγραμμα έχει μία βάση αναφοράς, ενώ μια μικτή παραγγελία που θεωρείται πολλά έχει πολλές. Ο συμβιβασμός συνήθως είναι ευνοϊκός για τον αγοραστή που μπορεί να δεχτεί κοινή διαμόρφωση σε δύο μοντέλα και δυσμενής για τον αγοραστή που χρειάζεται κάθε μοντέλο κατά παραγγελία.

Κίνδυνος κύκλου ζωής. Η διαθεσιμότητα ανταλλακτικών, η υποστήριξη υλικολογισμού και το τέλος της σειράς προϊόντων αποτελούν όρους του προγράμματος και δεν δημοσιεύονται από εμάς. Ένα μητρώο που τους παρουσιάζει ως ανοιχτά ζητήματα με υπεύθυνο και ημερομηνία επανεξέτασης είναι έγκυρο· ένα μητρώο που τους παραλείπει δεν είναι ολοκληρωμένο, επειδή οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι σε ένα τριετές πρόγραμμα είναι αυτοί που κανείς δεν κατέγραψε.

Πού αφήνει ο δημοσιευμένος κατάλογος ένα κενό στις προδιαγραφές

Κίνδυνοι ορατοί στα δημοσιευμένα δεδομένα, στους όρους του προγράμματος και στον αγοραστή

Θα διεξάγουμε αυτήν την αξιολόγηση με έναν αγοραστή κατόπιν δικού του αιτήματος, στη δική του διαμόρφωση, και θα δείξουμε ποιες γραμμές αναλαμβάνουμε εμείς και ποιες ανήκουν στον αγοραστή βάσει ορισμού. Στείλτε μας το αίτημα και το βασικό μοντέλο και θα το ταξινομήσουμε, θα αναφέρουμε τον κίνδυνο σε κάθε γραμμή και θα δηλώσουμε σαφώς ποιον από αυτούς τους κινδύνους μπορούμε να καλύψουμε με δοκιμή και ποιον πρέπει να καλύψουμε με γραπτό όρο. Εάν συγκρίνετε εργοστάσια, ζητήστε από καθένα το ίδιο έξι σημεία, στην ίδια διαμόρφωση, και θεσπίστε τα κριτήρια της σύγκρισης πριν από την άφιξη των προσφορών και όχι μετά.


Σχετικό υλικό

Συνομιλήστε στο WhatsApp
Η εμπειρία σας σε αυτόν τον ιστότοπο θα βελτιωθεί επιτρέποντας τα cookies.