Δεν δημοσιεύουμε το κόστος ανάπτυξης, το κόστος κατασκευής εργαλείων ή τις τιμές μονάδας, επομένως αυτό το άρθρο δεν αποτελεί τιμοκατάλογο και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Περιγράφει μια δομή: πού κατανέμεται το χρήμα σε ένα πρόγραμμα ODM, ποια κόστη είναι εφάπαξ και ποια κλιμακώνονται με τον όγκο, καθώς και ποιες γραμμές κόστους αιφνίζουν συνήθως τους αγοραστές. Ένας αγοραστής που κατανοεί τη δομή μπορεί να συντάξει έναν προϋπολογισμό πριν αποσταλεί προσφορά και να αξιολογήσει αν ένα προσφερόμενο ποσό είναι εύλογο, ανάλογα με τη γραμμή κόστους στην οποία αντιστοιχεί.
Το άλλο μισό της υπόθεσης είναι να γνωρίζουμε ποια στοιχεία δημοσιεύουμε, επειδή μια δομή κόστους είναι χρήσιμη μόνο όταν στηρίζεται σε κάτι συγκεκριμένο. Δημοσιεύουμε τα δεδομένα προϊόντος βάσει των οποίων στοιχίστηκε το κόστος: τις διεπαφές Φόρτισης, τις χωρητικότητες της θήκης, τις κατηγορίες κάμερας, τους χρόνους Φόρτισης, τα δομικά χαρακτηριστικά, τις χωρητικότητες Μπαταρίας, τις διαθέσιμες χρώμας και τους ονομαστικούς χρόνους λειτουργίας. Δεν δημοσιεύουμε το κόστος ανάπτυξης, το κόστος κατασκευής εργαλείων, τις τιμές μονάδας, τις ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας, την παραγωγική δυναμικότητα ή τους χρόνους παράδοσης, και όλα αυτά παραμένουν εσωτερικά ανοιχτά.
Άρα, η αναλυτική ανάπτυξης κόστους ODM σε αυτό το άρθρο αφορά τη μορφή του κόστους, και κάθε ποσό στο άρθρο ανήκει σε αυτή τη δομή και όχι σε κάποια προσφορά.
Αναλυτική ανάπτυξης κόστους ODM: οι δώδεκα γραμμές και τι αντιστοιχεί σε καθεμία
| Γραμμή κόστους | Τύπος | Τι την επηρεάζει | Συνηθισμένη έκπληξη |
|---|---|---|---|
| Απαιτήσεις και προδιαγραφές | Εφάπαξ | Αριθμός ανοιχτών θεμάτων | Φαίνεται μικρή, αλλά καθορίζει όλα όσα ακολουθούν |
| Βιομηχανικός σχεδιασμός | Εφάπαξ | Νέα μορφή ή υπάρχουσα πλατφόρμα | Η νέα μορφή προσθέτει καλούπι, όχι απλώς αμοιβή |
| Κατασκευή εργαλείων | Εφάπαξ | Αριθμός εργαλείων, όχι όγκος | Εξαρτάται από τον όγκο που παραγγέλλετε στην πραγματικότητα |
| Σχεδιασμός ηλεκτρονικών | Εφάπαξ | Αριθμός διεπαφών, τύπος ραδιοεπικοινωνίας | Κάθε πρόσθετη διεπαφή έχει κόστος σε πολλές φάσεις |
| Μηχανική υλικολογισμού | Εφάπαξ | Αριθμός λειτουργιών | Υποεκτιμάται σε σχέση με το υλικό |
| Επικύρωση υλικολογισμού | Εφάπαξ | Κάθε αλλαγή προδιαγραφών | Αυξάνεται με κάθε καθυστερημένη απαίτηση |
| Ανάπτυξη εφαρμογής | Εφάπαξ | White label ή νέα ανάπτυξη | Το White label είναι νέος κλάδος, όχι έκπτωση |
| Λειτουργία εφαρμογής | Επαναλαμβανόμενο | Λογαριασμοί, φιλοξενία, πολιτική | Ξεκινά μετά την κυκλοφορία και συνεχίζεται για χρόνια |
| Δοκιμές προ-Συμμόρφωσης | Εφάπαξ | Αριθμός αγορών | Καταναλώνει ολοκληρωμένες μονάδες |
| Φάκελος Συμμόρφωσης | Εφάπαξ | Αποδεικτικά από προηγούμενες φάσεις | Εξαρτάται από φάσεις που δεν ελέγχετε |
| Δοκιμές εργαλείων και δείγματα | Εφάπαξ | Μονάδες που καταναλώθηκαν | Πρώτη γραμμή που περικόβηκε, τελευταία που χρειάστηκε |
| Κυκλοφορία και υποστήριξη | Επαναλαμβανόμενο | Έτη που καλύπτει η σειρά | Ποτέ δεν περιλαμβάνεται στον προϋπολογισμό κυκλοφορίας |
Οι απαιτήσεις και οι προδιαγραφές. Χρόνος μηχανικής. Φαίνεται αμελητέα σε μια προσφορά και σημαντική στο χρονοδιάγραμμα, επειδή αποτελεί τη φάση που καθορίζει αν όλα τα επόμενα θα εξελιχθούν ομαλά. Είναι η γραμμή κόστους που πιθανότερο παραλείπεται και η λιγότερο ασφαλής να παραληφθεί.
Βιομηχανικός σχεδιασμός. Αμοιβές σχεδιασμού και σχέδια που παραδίδονται στον κατασκευαστή εργαλείων. Το κόστος εξαρτάται αποκλειστικά από το αν ξεκινάτε από υπάρχουσα πλατφόρμα ή αναθέτετε νέα μορφή, και η διαφορά ανάμεσα στα δύο είναι η διαφορά ανάμεσα σε αμοιβή σχεδιασμού και καλούπι. Οι αγοραστές συχνά υποθέτουν ότι μια νέα μορφή σημαίνει «περισσότερο σχεδιασμό» και όχι «νέα εργαλεία», με αποτέλεσμα η έκπληξη να εμφανίζεται ως μια γραμμή κόστους που δεν είχαν προγραμματίσει.
Κατασκευή εργαλείων. Το καλούπι, αποσβεσμένο σε έναν όγκο. Είναι η γραμμή κόστους που αιφνίζει τους αγοραστές, επειδή αποτελεί ένα εφάπαξ κόστος που φαίνεται τεράστιο σε μικρό όγκο και αμελητέο σε μεγάλο, ενώ η απόσβεση εξαρτάται από την ποσότητα που παραγγέλλετε στην πραγματικότητα και όχι από αυτήν που επιθυμείτε να παραγγείτε. Ζητήστε το κόστος κατασκευής εργαλείων ως ξεχωριστό ποσό και ρωτήστε σε ποιον όγκο αποσβένεται· και τα δύο ερωτήματα είναι απολύτως θεμιτά, ενώ ένας προμηθευτής που αρνείται να απαντήσει σε οποιοδήποτε από τα δύο σας δείχνει κάτι για τον τρόπο που συντάχθηκε η προσφορά.
Τα ηλεκτρονικά. Σχεδιασμός, εξαρτήματα και δοκιμές. Αποτελεί το μέρος του προγράμματος που είναι πραγματική μηχανική και όχι κατασκευή, και είναι εκεί που μια αλλαγή απαίτησης κοστίζει περισσότερο, επειδή μια πρόσθετη διεπαφή μεταδίδεται στην πλακέτα, στο υλικολογισμό, στην επικύρωση και στον φάκελο Συμμόρφωσης.
Το υλικολογισμό. Μηχανική και επικύρωση. Η επικύρωση είναι το μέρος που υποεκτιμάται συνηθώς, επειδή περιλαμβάνει τον έλεγχο κάθε συμπεριφοράς σύμφωνα με τις προδιαγραφές, και κάθε αλλαγή στις προδιαγραφές την αυξάνει. Ένα πρόγραμμα που προσθέτει τέσσερις λειτουργίες αργάτερα δεν έχει προσθέσει τέσσερα εργασίες· έχει προσθέσει τέσσερις λειτουργίες συν τέσσερις πεδία επικύρωσης.
Η εφαρμογή, εάν υπάρχει. Ανάπτυξη, λογαριασμοί στα καταστήματα, πολιτική απορρήτου και συνεχής λειτουργία. Είναι η γραμμή κόστους που λείπει πιο συχνά από έναν προϋπολογισμό για έξυπνα γυαλιά, επειδή η εφαρμογή είναι ξεχωριστό προϊόν με ξεχωριστό κύκλο ζωής και αποτελεί το μέρος του συστήματος που συνεχίζει να κοστίζει χρήματα πολύ μετά την αποστολή του υλικού. Μια προσφορά που δείχνει εφάπαξ αμοιβή εφαρμογής χωρίς λειτουργικό κόστος είναι ελλιπής, και η παράλειψη εμφανίζεται συνήθως κατά το δεύτερο έτος.
Δοκιμές προ-Συμμόρφωσης και τυπικές δοκιμές. Χειρώματα εργαστηρίου και μονάδες που καταναλώθηκαν. Οι μονάδες έχουν μεγαλύτερη σημασία από ό,τι περιμένουν οι αγοραστές: οι δοκιμές καταναλώνουν ολοκληρωμένα προϊόντα και, σε μια Πρώτη Παραγγελία λίγων χιλιάδων μονάδων, αυτός ο αριθμός είναι ορατός και όχι αμελητέος.
Το αρχείο συμμόρφωσης. Ώρα για τεκμηρίωση, και αυτή είναι η φάση που οι περισσότεροι χρονοδιαγράμματα υποεκτιμούν, επειδή εξαρτάται από την ολοκλήρωση των αποδεικτικών στοιχείων που παράγουν οι υπόλοιπες φάσεις. Είναι επίσης η φάση με τον ελάχιστο έλεγχο του χρονοδιαγράμματος, επειδή μέρος των αποδεικτικών στοιχείων βρίσκεται σε τρίτους.
Δοκιμές εργαλείων και δείγματα. Μονάδες και μηχανολογικός χρόνος, και αυτή είναι η μάθηση που προωθεί τον σχεδιασμό. Είναι ένα κόστος χωρίς ορατό αποτέλεσμα, γι’ αυτό αποτελεί την πρώτη δαπάνη που περικόβεται όταν συμπιέζεται ένα πρόγραμμα — και η περικοπή της είναι ο τρόπος με τον οποίο τα προβλήματα σχεδιασμού φτάνουν στην παραγωγή.
Έναξη και μετά την πώληση. Προσωπικό υποστήριξης και ανταλλακτικά. Το μέρος του κόστους που δεν προγραμματίζεται ποτέ, επειδή ξεκινά μετά την έναξη και συνεχίζεται για όσα χρόνια παραμένει το προϊόν στη σειρά προϊόντων.
Τρεις δαπάνες λείπουν συνήθως από έναν προϋπολογισμό πρώτης παραγγελίας, και αξίζει να αναφερθούν μαζί επειδή έχουν κοινή αιτία: και οι τρεις αρχίζουν εκτός προγράμματος. Η πρώτη είναι τα ανταλλακτικά που διατηρούνται ως απόθεμα, τα οποία δεν αποτελούν κόστος ανάπτυξης ούτε κόστος μονάδας και συχνά δεν περιλαμβάνονται καθόλου στον προϋπολογισμό μέχρι να γίνει γνωστό το ποσοστό αστοχιών. Η δεύτερη είναι το κόστος μιας αλλαγής μοντέλου — μια δεύτερη απόχρωση, μια αναθεωρημένη προδιαγραφή συσκευασίας, μια ενημέρωση υλικολογισμού που αποστέλλεται στον τελικό χρήστη — το οποίο είναι μικρό ανά συμβάν και αθροίζεται σε μια σειρά προϊόντων με διάφορα μοντέλα. Η τρίτη είναι οι υποχρεώσεις του ίδιου του εισαγωγέα, συμπεριλαμβανομένης της τήρησης αποδεικτικών στοιχείων που απαιτεί η Συμμόρφωση και της έκθεσης σε ευθύνη προϊόντος την οποία κανείς δεν κοστολογεί μέχρι να ζητηθεί.
Καμία από αυτές δεν είναι εξωτική και και οι τρεις προβλέψιμες κατά τον σχεδιασμό της σειράς προϊόντων. Αυτό που τις κάνει να λείπουν από τους προϋπολογισμούς είναι ο χρόνος και όχι η αβεβαιότητα: με βάση τις περισσότερες λογιστικές διαδικασίες, ένα κόστος που ξεκινά μετά την ημερομηνία έναξης ανήκει σε διαφορετικό οικονομικό έτος, και ένα πρόγραμμα του οποίου ο υπολογισμός καλύπτει μόνο έως την αποστολή εμφανίζεται ως ολοκληρωμένο εντός προϋπολογισμού, ενώ φέρει υποχρεώσεις που δεν έχει χρηματοδοτήσει.
Οι ράβδοι μετρούν γραμμές κόστους σε αυτό το άρθρο και όχι χρήματα, και αρκετές γραμμές εμφανίζονται σε περισσότερες από μία στήλες: τα εργαλεία αποτελούν εφάπαξ δαπάνη και παράλληλα περιλαμβάνονται στο κόστος μονάδας, ενώ η λειτουργία της εφαρμογής είναι επαναλαμβανόμενη και βρίσκεται εξ ολοκλήρου εκτός αυτού. Η στήλη που έχει τη μεγαλύτερη σημασία για έναν αγοραστή που καταρτίζει προϋπολογισμό είναι η τελευταία — τα κόστη που επιβαρύνουν τόσο εκτός της τιμής μονάδας όσο και εκτός της προσφοράς ανάπτυξης, δηλαδή τα κόστη προσγείωσης: μεταφορικά, δασμοί, συντήρηση πιστοποίησης, οι υποχρεώσεις του ίδιου του εισαγωγέα και το κόστος υποστήριξης των τρίτου και τέταρτου έτους.

Εφάπαξ έναντι μεταβλητής: η μόνη διάκριση που έχει σημασία για έναν προϋπολογισμό
Το πιο χρήσιμο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας αγοραστής πριν ζητήσει προσφορά είναι να αποφασίσει ποια κόστη σκοπεύει να αναλάβει μία φορά και ποια διαρκώς, επειδή σε διαφορετικούς όγκους συμπεριφέρονται εντελώς διαφορετικά.
Ένα εφάπαξ κόστος ανά μονάδα μειώνεται καθώς αυξάνεται ο όγκος, και μειώνεται απότομα στην αρχή. Ένα μεταβλητό κόστος ανά μονάδα μειώνεται επίσης, αλλά αργά, επειδή οι τιμές των εξαρτημάτων κινούνται με δικό τους ρυθμό, ενώ η εργασία συναρμολόγησης με διαφορετικό. Η πρακτική συνέπεια είναι ότι η καμπύλη του συνολικού κόστους ανά μονάδα είναι πιο επίπεδη απ’ ό,τι περιμένουν οι περισσότεροι αγοραστές, και ένας αγοραστής που βασίζει την επιχειρηματική του περίπτωση στο «η τιμή μονάδας υποδιπλασιάζεται αν τριπλασιάσω την παραγγελία» συνήθως κάνει λάθος.
Η περίπτωση όπου αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι τα εργαλεία. Αν μια φόρμα προσφέρεται ως ένα ενιαίο ποσό χωρίς δηλωμένο όγκο απόσβεσης, ο αγοραστής δεν μπορεί να κάνει καμία πρόβλεψη, επειδή το ίδιο ποσό είναι σωστό για δύο πολύ διαφορετικά προγράμματα. Η σωστή ερώτηση δεν είναι «πόσο κοστίζει το εργαλείο», αλλά «πόσο κοστίζει το εργαλείο, για ποιον όγκο και τι συμβαίνει στην τιμή μονάδας αν παραγγείλω τη μισή ποσότητα από αυτόν τον όγκο». Ένας προμηθευτής που απαντά και στα τρία έχει δημιουργήσει μια προσφορά που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο αγοραστής.
Η δεύτερη περίπτωση είναι η θήκη, και είναι ασυνήθιστη επειδή αποτελεί ταυτόχρονα κόστος παραγωγής και εμπορική απόφαση. Η θήκη αποτελεί σημαντική γραμμή στο κόστος μονάδας, και η επιλογή χωρητικότητας επηρεάζει τόσο το περιθώριο κέρδους όσο και την παρουσία στο ράφι. Οι αγοραστές συχνά τη βελτιστοποιούν ως δαπάνη παραγωγής, όταν θα έπρεπε να τη βελτιστοποιούν ως δαπάνη συσκευασίας, με αποτέλεσμα να καταλήγουν σε μια διαμόρφωση που είναι φθηνή στην κατασκευή αλλά δύσκολη στην πώληση.
Αξίζει να γίνει σαφές γιατί τα εργαλεία συμπεριφέρονται διαφορετικά από κάθε άλλη γραμμή, επειδή η διαφορά είναι μηχανική και όχι εμπορική. Κάθε άλλη μεταβλητή γραμμή κινείται με τη διαθεσιμότητα των εξαρτημάτων, τις αμοιβές εργασίας και την απόδοση, τα οποία μεταβάλλονται σταδιακά. Τα εργαλεία αποτελούν βηματική συνάρτηση: είναι ένα μεγάλο σταθερό κόστος που επιβαρύνει έναν συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και στη συνέχεια ενσωματώνεται στην τιμή μονάδας. Ένας αγοραστής που τα μοντελοποιεί ως σταδιακό κόστος θα κάνει λάθος και προς τις δύο κατευθύνσεις — υπερβολικά πεσσιμιστικός σε υψηλό όγκο και επικίνδυνα αισιόδοξος σε χαμηλό όγκο — επειδή η πραγματική συμπεριφορά είναι μια απότομη αλλαγή και όχι μια σταδιακή κλίση.
Η ίδια λογική ισχύει και για το πεδίο συμμόρφωσης, που αποτελεί τη δεύτερη βηματική λειτουργία στη δομή. Η προσθήκη μιας τέταρτης αγοράς δεν συνιστά αναλογική αύξηση· αποτελεί νέα αξιολόγηση, νέα τεκμηρίωση και νέο χρόνο παράδοσης, τα περισσότερα από τα οποία προκύπτουν πριν από την πρώτη αποστολή. Οι αγοραστές που υπολογίζουν τις αγορές ως ποσοστιαία αύξηση του κόστους τις υποεκτιμούν σταθερά, και η έκπληξη έρχεται κατά τη φάση όπου το χρονοδιάγραμμα έχει τη μικρότερη ευελιξία.
Η περίπτωση όπου αυτό έχει τη μικρότερη σημασία είναι το εργατικό κόστος συναρμολόγησης, και αξίζει να τονιστεί, καθώς οι αγοραστές μερικές φορές καταβάλλουν δυσανάλογη προσπάθεια για τη διαπραγμάτευση μιας γραμμής κόστους που μετακινείται ελάχιστα. Εάν η συναρμολόγηση αποτελεί μικρό μέρος του κόστους μονάδας και μεταβάλλεται αργά, η επίμονη διαπραγμάτευσή της αποτελεί κακή χρήση της διαθέσιμης προσπάθειας πριν αναλάβετε δέσμευση. Οι γραμμές κόστους που αξίζει να διαπραγματευτείτε είναι οι σταθερές, αυτές που αφορούν το πεδίο εφαρμογής και αυτές που αφορούν τον όγκο, επειδή είναι οι τρεις που πραγματικά επηρεάζουν το σύνολο — και η γνώση του ποια είναι ποια πριν ξεκινήσετε αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου πλεονεκτήματος σε μια διαπραγμάτευση τιμής.
Τέσσερα ερωτήματα αποδίδουν το μεγαλύτερο μέρος της αξίας μιας προσφοράς. Αναφέρεται ξεχωριστά το κόστος του εργαλείου και κατανέμεται σε συγκεκριμένο όγκο; Διαχωρίζεται το τέλος ένταξης από το κόστος λειτουργίας της εφαρμογής; Αναφέρεται το συνολικό κόστος έως την παράδοση ή η προσφορά σταματά στην έξοδο του εργοστασίου; Και τι εξαιρείται — επειδή ο κατάλογος εξαιρέσεων σας δείχνει τι θα εμφανιστεί αργότερα ως αίτημα αλλαγής, ενώ ο αριθμός των εξαιρέσεων προβλέπει το τελικό κόστος καλύτερα από το συνολικό ποσό που αναφέρεται.

Τι αλλάζει μετά την οριστικοποίηση και πόσο κοστίζει
Η πιο ακριβή γραμμή κόστους σε ένα πρόγραμμα ανάπτυξης είναι αυτή που δεν εμφανίζεται καθόλου σε μια προσφορά, και είναι το κόστος αλλαγής κάτι μετά την οριστικοποίηση του σχεδιασμού.
Μια αλλαγή στο υλικολογισμό μετά την οριστικοποίηση απαιτεί έναν κύκλο επικύρωσης και αλλαγή στην τεκμηρίωση. Μια αλλαγή στο περίβλημα μετά την κατασκευή του εργαλείου απαιτεί νέο εργαλείο. Μια αλλαγή στον κατάλογο υλικών μετά την αξιολόγηση συμμόρφωσης απαιτεί επαναξιολόγηση. Καθεμία από αυτές είναι μια συνηθισμένη ανάγκη και καθεμία κοστίζει αρκετές φορές περισσότερο από την ίδια αλλαγή πριν από την οριστικοποίηση. Γι’ αυτό αξίζει να αφιερώνετε πραγματικό χρόνο στη φάση καθορισμού απαιτήσεων, αντί να την αντιμετωπίζετε ως προκαταρκτική ανταλλαγή email — γι’ αυτό, η φάση καθορισμού απαιτήσεων είναι εκεί που κερδίζεται πραγματικά το χρονοδιάγραμμα.
Αξίζει να κατανοήσετε αυτό το μοτίβο αντί να το αντιπαθείτε. Κάθε στάδιο έχει διαφορετικές συνέπειες, και η καμπύλη κόστους αποτυπώνει τον αριθμό των πραγμάτων που έχουν ήδη δημιουργηθεί πάνω από το στοιχείο που αλλάζει. Στα αρχικά στάδια του προγράμματος, μια αλλαγή ακυρώνει ένα έγγραφο. Μετά τον σχεδιασμό, ακυρώνει ένα σύνολο σχεδίων. Μετά το εργαλείο, ακυρώνει ένα φυσικό περιουσιακό στοιχείο με συνδεδεμένο χρόνο παράδοσης. Μετά την αξιολόγηση συμμόρφωσης, ακυρώνει τεκμήρια που παρήγαγε τρίτος, βάσει ενός χρονοδιάγραμματος που δεν ελέγχετε.
Αυτό το τελευταίο είναι ο λόγος για τον οποίο η οριστικοποίηση του καταλόγου υλικών πραγματοποιείται νωρίτερα από όσο αναμένουν οι περισσότεροι αγοραστές. Η αξιολόγηση εξαρτάται από τα εξαρτήματα τόσο όσο και από τον σχεδιασμό, και η αντικατάσταση ενός εξαρτήματος για λόγους διαθεσιμότητας μπορεί να επιβάλει επαναξιολόγηση, ακόμη και αν τίποτα δεν έχει αλλάξει ως προς τη συμπεριφορά του προϊόντος. Οι αγοραστές που αντικαθιστούν σιωπηρά εξαρτήματα για να προστατεύσουν μια ημερομηνία παράδοσης λαμβάνουν απόφαση κόστους, και είναι μια απόφαση που θα πρέπει να λαμβάνουν επίτηδες.
Το τελευταίο σημείο αυτού του χρονοδιαγράμματος είναι αυτό που παρασκοντίζει τους περισσότερους αγοραστές που αγοράζουν για πρώτη φορά. Το κόστος λειτουργίας της εφαρμογής, η θέση αποθεμάτων ανταλλακτικών και το κόστος υποστήριξης ξεκινούν μετά την κυκλοφορία, και ξεκινούν ανεξάρτητα από το αν τα έχει περιλάβει κάποιος στον προϋπολογισμό. Ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει στον προϋπολογισμό του μόνο έως την αποστολή έχει προϋπολογισμό που λήγει ακριβώς εκεί που αρχίζει να δημιουργεί προβλήματα το προϊόν. Η συζήτηση για τη συνέχεια της παροχής καλύπτει την άλλη πλευρά του ζητήματος — τι συμβαίνει όταν το κόστος υποστήριξης ενός μοντέλου αυξάνεται μετά την αποχώρηση του ατόμου που το είχε συμφωνήσει.

Τι ορίζουμε πριν αναφέρουμε ένα ποσό
Υπολογίζουμε ένα πρόγραμμα ανάπτυξης ανά φάση, με τις εφάπαξ δαπάνες να διαχωρίζονται από το κόστος μονάδας και το κόστος του εργαλείου να εμφανίζεται ως ξεχωριστή γραμμή, επειδή ένας αγοραστής που μπορεί να δει τη δομή μπορεί να προγραμματίσει γύρω από αυτήν και να αμφισβητήσει ένα ποσό που φαίνεται λανθασμένο. Η αναφορά ενός ενιαίου συνολικού ποσού είναι ευκολότερη και αξίζει λιγότερο: αποκρύπτει το μοναδικό στοιχείο που είναι πιο ευαίσθητο στον όγκο και κρύβει ποιες δαπάνες συνεχίζονται μετά την παραγγελία.
Παράλληλα με το ποσό, αναφέρουμε και τις παραδοχές, και ο κατάλογος παραδοχών είναι αρκετά σύντομος για να είναι χρήσιμος: σε ποιον όγκο κατανέμεται το κόστος του εργαλείου, ποιες αγορές περιλαμβάνονται στο πεδίο συμμόρφωσης, αν η εφαρμογή αποτελεί skin ή build, αν η προδιαγραφή έχει οριστικοποιηθεί για την τιμολόγηση και σε ποιες δημοσιευμένες τιμές του καταλόγου εξαρτάται η διαμόρφωση. Εάν αλλάξει οποιαδήποτε από αυτές, αλλάζει και η προσφορά, και η ανακοίνωσή του εκ των προτέρων αποτελεί μια ευγενική χειρονομία που δεν κοστίζει τίποτα.
Θα κάνουμε επίσης σαφές ποια στοιχεία θα αλλάξουν σε περίπτωση αλλαγής του όγκου. Μια προσφορά αποτελεί δήλωση για μια συγκεκριμένη διαμόρφωση σε μια συγκεκριμένη ποσότητα· ένας αγοραστής που προγραμματίζει παραγγελίες για δεκαοχτώ μήνες χρειάζεται να γνωρίζει ποια μέρη της είναι δομικά και ποια διαπραγματεύονται. Η γραμμή για την κατασκευή εργαλείων είναι δομική. Η τιμή μονάδας είναι εν μέρει δομική και εν μέρει διαπραγματεύσιμη. Το πεδίο Συμμόρφωσης είναι δομικό μόλις καθοριστούν οι αγορές. Οι γραμμές που αποτελούν αποκλειστικά αντικείμενο διαπραγμάτευσης αξίζει να εντοπιστούν, επειδή είναι οι γραμμές που μπορείτε να αναδιαπραγματευτείτε στην επόμενη παραγγελία — ενώ οι δομικές γραμμές μπορούν να αλλάξουν μόνο με αλλαγή του προϊόντος.
Η τυπική διαδρομή OEM παρουσιάζει τα επίπεδα συνεργασίας στα οποία εντάσσονται αυτά τα κόστη, ενώ οι παράγοντες κόστους ανάπτυξης καλύπτουν ποιες απαιτήσεις δημιουργούν ποιες γραμμές κόστους. Εάν μας στείλετε το μοντέλο, τη διαμόρφωση και τον όγκο, θα σας υποβάλουμε προσφορά για το πρόγραμμα ανά φάση, με τις εφάπαξ γραμμές χωριστά και τις παραδοχές γραμμένες.
Πώς να συγκρίνετε δύο προσφορές διαφορετικής δομής
Η πιο συχνή δυσκολία σε αυτήν την κατηγορία δεν είναι ότι κάποιος προμηθευτής χρεώνει υπερβολικά. Είναι ότι οι δύο προσφορές είναι δομικά διαφορετικά αντικείμενα, με αποτέλεσμα τα σύνολα να μπορούν να συγκριθούν σε χαρτί, αλλά να μην σημαίνουν τίποτα στην πράξη. Ένας αγοραστής στον οποίο έχει δοθεί συνδυασμένη τιμή μονάδας με την ανάπτυξη συμπεριλαμβανόμενη δεν μπορεί να τη συγκρίνει με προσφορά που διαχωρίζει το εργαλείο, διαχωρίζει την εφαρμογή και αναφέρει το πεδίο Συμμόρφωσης. Ένα από τα δύο ποσά είναι χαμηλότερο, και μπορεί να είναι χαμηλότερο επειδή δεν περιλαμβάνει τα τέσσερα στοιχεία που θα εμφανιστούν αργότερα ως αιτήματα αλλαγής.
Ο τρόπος σύγκρισης είναι να ενοποιήσετε τα δεδομένα πριν από τη σύγκριση, κάτι που απαιτεί τέσσερα βήματα. Βάλτε κάθε προσφορά στην ίδια δομή στηλών — εφάπαξ ανάπτυξη, κατασκευή εργαλείων, ανάπτυξη εφαρμογής, λειτουργία εφαρμογής, κόστος μονάδας, συνολικό κόστος έως την παράδοση, εξαιρέσεις. Στη συνέχεια, εντοπίστε ποιες γραμμές απουσιάζουν αντί να είναι μηδενικές, επειδή μια απούσα γραμμή και μια γραμμή με μηδενική τιμή είναι διαφορετικές και μόνο μία από τις δύο είναι δωρεάν. Έπειτα, μετατρέψτε κάθε ποσό κατασκευής εργαλείων σε ποσό ανά μονάδα, βάσει του δικού σας αναμενόμενου δωδεκάμηνου όγκου και όχι του όγκου που επέλεξε ο προμηθευτής. Στη συνέχεια, μην αφαιρέσετε τίποτα και καταγράψτε αυτό που απομένει ως τη σύγκριση που πραγματικά κάνατε.
Μετά την ενοποίηση, τρεις διαφορές συνήθως εξηγούν σχεδόν όλο το κενό και καθεμία αξίζει να διερευνηθεί αντί να αποτελέσει αντικείμενο άμεσης διαπραγμάτευσης. Η πρώτη είναι το πεδίο Συμμόρφωσης: το ίδιο προϊόν με προσφορά για μία αγορά και για τέσσερις δεν είναι το ίδιο προϊόν, και η διαφορά είναι θεμιτή. Η δεύτερη είναι η κατάσταση οριστικοποίησης των προδιαγραφών: μια προσφορά που βασίζεται σε οριστικοποιημένες προδιαγραφές είναι φθηνότερη από μια προσφορά βάσει ανοιχτών προδιαγραφών, και η διαφορά αποτελεί το κόστος της δυνατότητας επιλογής που επέλεξε ο αγοραστής. Η τρίτη είναι η στρατηγική κατασκευής εργαλείων: ένα νέο εργαλείο για μια ξεχωριστή γεωμετρία αποτελεί διαφορετική εμπορική πρόταση από την τροποποίηση μιας υπάρχουσας πλατφόρμας, και οι αγοραστές συχνά συγκρίνουν τις δύο χωρίς να προσέξουν ότι δεν είναι συγκρίσιμες.
Υπάρχουν τρεις προειδοποιητικές ενδείξεις που αξίζει να ονομαστούν, επειδή παραμένουν και μετά την ενοποίηση. Η πρώτη είναι μια προσφορά χωρίς καμία εξαίρεση, κάτι που σχεδόν πάντα σημαίνει ότι οι εξαιρέσεις περιλαμβάνονται σε δεύτερο έγγραφο αντί να απουσιάζουν. Η δεύτερη είναι ένα ποσό κατασκευής εργαλείων που παρουσιάζεται χωρίς όγκο, γεγονός που καθιστά αδύνατη τη σύγκριση ανά μονάδα και συνεπώς δεν γίνεται προσπάθεια σύγκρισης. Η τρίτη είναι ένα τέλος εφαρμογής χωρίς αντίστοιχο λειτουργικό κόστος, κάτι που σημαίνει είτε ότι η εφαρμογή δεν λειτουργεί — οπότε το σύνολο λειτουργιών αποτελεί απόφαση και όχι προδιαγραφή — είτε ότι το λειτουργικό κόστος μεταφέρεται αλλού και θα εμφανιστεί αργότερα.
Ο πρακτικός κατάλογος ελέγχου πριν δεσμευτείτε σε προμηθευτή βάσει τιμής είναι σύντομος: κάθε γραμμή χωριστά, κάθε απουσία εντοπισμένη αντί να θεωρείται μηδενική, κατασκευή εργαλείων ενοποιημένη βάσει του δικού σας όγκου, πεδίο Συμμόρφωσης αναφερόμενο ανά αγορά και το σημείο οριστικοποίησης των προδιαγραφών γραμμένο στη συμφωνία, ώστε η ισχύς της προσφοράς να συνδέεται με μια προϋπόθεση που ελέγχετε εσείς. Όταν δύο προμηθευτές βρίσκονται σε απόσταση λίγων ποσοστών μεταξύ τους ως προς το ενοποιημένο σύνολο, η απόφαση συνήθως λαμβάνεται βάσει της λίστας παραδοχών και όχι του συνόλου, και η λίστα παραδοχών είναι το μέρος που αξίζει να διαβάσετε δύο φορές.
Τι να ρωτήσετε, με τη σειρά, όταν τα νούμερα δεν εξηγούνται από μόνα τους: ποια γραμμή αποτελεί τη διαφορά, ποια παραδοχή θα την κάλυπτε και μπορώ εγώ να αλλάξω αυτήν την παραδοχή. Οι περισσότερες συζητήσεις κόστους σε ένα πρόγραμμα ODM έχουν τρεις ερωτήσεις, και ο λόγος που διαρκούν τρεις εβδομάδες είναι ότι κανείς δεν τις κάνει με αυτήν τη σειρά.
Σχετικό υλικό
- Το στάδιο κατά το οποίο καθορίζεται το πεδίο εφαρμογής — η φάση απαιτήσεων
- Η μηχανική που επηρεάζει μια αλλαγή — η προσαρμογή μηχανικής
- Οι εργασίες πιστοποίησης στο χρονοδιάγραμμα — η διαδρομή πιστοποίησης
- Τα επίπεδα συνεργασίας και οι παράγοντες που τα καθορίζουν — το τυπικό OEM από την αρχή έως το τέλος
Επικοινωνήστε μαζί μας το μοντέλο, τη διαμόρφωση και τον όγκο και θα σας υποβάλουμε προσφορά για το πρόγραμμα ανά φάση.



