Ένα χρονοδιάγραμμα ODM φαίνεται προβλέψιμο σε ένα γράφημα, αλλά αποδεικνύεται μια αλληλουχία αποφάσεων με εξαρτήσεις ανάμεσά τους. Γι’ αυτό, ο αγοραστής που ζητά ένα πρόγραμμα παραγωγής παίρνει έναν αριθμό, ενώ ο αγοραστής που ζητά ένα χρονοδιάγραμμα παίρνει κάτι με το οποίο μπορεί πραγματικά να σχεδιαστεί. Η διαφορά αξίζει να εξηγηθεί ρητά από την αρχή, επειδή οι δύο όροι χρησιμοποιούνται εναλλακτικά, ενώ υποστηρίζουν πολύ διαφορετικές συζητήσεις.
Ένα πρόγραμμα παραγωγής είναι ένα σύνολο ημερομηνιών. Ένα χρονοδιάγραμμα είναι ένα σύνολο αποφάσεων, οι εξαρτήσεις κάθε απόφασης και το τι συμβαίνει στις επόμενες φάσεις αν εξελιχθεί δυσμενώς. Σε μια κατηγορία όπου οι χρόνοι παραγωγής, οι ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας και τα στοιχεία δυναμικότητας δεν έχουν δημοσιευτεί και επιβεβαιώνονται ανά αίτημα, το χρονοδιάγραμμα είναι το μόνο από τα δύο που μπορεί να παρασχεθεί με ειλικρίνεια. Ως εκ τούτου, αυτή η επισκόπηση του χρονοδιαγράμματος ανάπτυξης ODM περιγράφει τις φάσεις, τις αποφάσεις σε κάθε φάση και τα σημεία ελέγχου όπου ένα πρόγραμμα μπορεί να καθυστερήσει.
Υπάρχει ένας πρακτικός λόγος να διατηρείται αυτή η διαφορά σε μια κατηγορία όπου δεν έχει δημοσιευτεί καμία σταθερή αριθμητική τιμή. Όταν οι χρόνοι παραγωγής και η δυναμικότητα επιβεβαιώνονται ανά αίτημα, το μόνο που μπορεί να μεταφέρει ο αγοραστής από τη μία συζήτηση στην άλλη είναι η δομή — οι φάσεις, τα σημεία ελέγχου και οι εξαρτήσεις — επειδή η δομή αντέχει ακόμη και όταν τα στοιχεία είναι λανθασμένα, ενώ ένας αριθμός όχι. Ο αγοραστής που έχει εσωτερικεύσει τη δομή των φάσεων μπορεί να απορροφήσει μια αλλαγή στον χρόνο παραγωγής· ο αγοραστής που κρατά μια μόνη ημερομηνία δεν έχει τρόπο να αντιδράσει σε καμία.
Επισκόπηση του χρονοδιαγράμματος ανάπτυξης ODM: επτά φάσεις και η απόφαση που κλείνει την καθεμία
Φάση 1: Ταξινόμηση απαιτήσεων. Όχι συλλογή απαιτήσεων — ταξινόμηση. Κάθε απαίτηση κατατάσσεται σε ένα από τρία κατηγορίες: σταθερή βάση της πλατφόρμας, διαμορφώσιμη εντός της πλατφόρμας ή πραγματικά προσαρμοσμένη. Στη γκάμα μας, ο χώρος των διαμορφώσεων είναι συγκεκριμένος. Οι διαμορφώσεις μπαταριών κυμαίνονται από 55 mAh × 2, 70 mAh × 2 και 90 mAh × 2 έως μονή 100 mAh και 115 mAh, ενώ οι μπαταρίες κάμερας από 220 mAh έως 290 mAh. Η Φόρτιση είναι μαγνητική ή Type-C. Οι διαθέσιμες χωρητικότητες θήκης είναι 900, 1200 και 1400 mAh. Η ανάλυση κάμερας είναι 8 MP και 13 MP, ενώ οι διαθέσιμες επιλογές χρώματος έχουν δημοσιευτεί για δύο μοντέλα. Κάτι εκτός αυτού του χώρου αποτελεί ανάπτυξη, και ο χαρακτηρισμός του ως διαμόρφωση επειδή ακούγεται μικρή υπόθεση αποτελεί τον πιο ακριβό λανθασμένο χαρακτηρισμό που είναι διαθέσιμος σε αυτό το στάδιο. Το σημείο ελέγχου είναι ένας κατάλογος απαιτήσεων, όπου κάθε στοιχείο έχει την κατηγορία του· χωρίς αυτόν, η φάση 2 μετατρέπεται σε διαπραγμάτευση αντί για σχεδιασμό.
Φάση 2: Σχεδιασμός και βιομηχανική μελέτη. Πλαίσιο, βραχίονες, θέση ηλεκτρονικών, διεπαφή φόρτισης, χειριστήρια. Η δημοσιευμένη περιορισμένη πληροφορία είναι ότι το βάρος του πλαισίου δεν έχει δημοσιευτεί για κανένα μοντέλο της γκάμας εκτός από ένα, ενώ η απόφαση για την μπαταρία καθορίζει τη διατομή του βραχίονα, γεγονός που σημαίνει ότι αυτή η φάση και η επόμενη είναι στην ουσία η ίδια φάση. Το σημείο ελέγχου είναι ένα πρώτο δείγμα ή ο ορισμός του σχεδιασμού με τεκμηριωμένες ανοχές για ό,τι παραμένει ανοιχτό — και η δεύτερη επιλογή δεν αποτελεί μια πιο ήπια εκδοχή της πρώτης, αλλά διαφορετική απόφαση με διαφορετική συνέπεια.
Φάση 3: Υλικολογισμός, εφαρμογή και όριο διεπαφής. Ποιος κατέχει την εφαρμογή, ποια είναι η πολιτική εκδόσεων και τι συμβαίνει στην πλατφόρμα στο τέλος της συνεργασίας. Πρόκειται για τη φάση που αναβάλλεται πιο συχνά και εκείνη με τη μεγαλύτερη «ουρά», επειδή μια εφαρμογή αποτελεί μόνιμη υποχρέωση και όχι απλώς παραδοτέο. Το σημείο ελέγχου είναι μια γραπτή απόφαση σχετικά με την κτήση του λογισμικού, και η απόφαση που έχει σημασία δεν είναι ποιος έγραψε τον κώδικα, αλλά ποιος τον αναλαμβάνει όταν αλλάξει η σχέση με τον προμηθευτή.
Φάση 4: Συμμόρφωση. Ποια έγγραφα, ποιο εργαστήριο, ποιες αγορές. Σε κανένα σημείο του καταλόγου δεν εμφανίζεται ανά μοντέλο σειρά πιστοποίησης, οπότε η φάση συμμόρφωσης ενός προγράμματος πρέπει να καθοριστεί με βάση γραπτό υλικό το οποίο παρέχει το εργοστάσιο για το συγκεκριμένο μοντέλο και την αγορά, και όχι με βάση δημοσιευμένο πίνακα. Όταν περιοριστικός παράγοντας είναι η εργασία πιστοποίησης και όχι η παραγωγή, η ημερομηνία του προγράμματος είναι απλώς η ημερομηνία πιστοποίησης. Ο χειρισμός της ως προβλήματος παραγωγής οδηγεί σε ένα σχέδιο που δεν μπορεί να υλοποιηθεί. Το σημείο ελέγχου είναι ο κατάλογος μοντέλων σε κάθε έγγραφο, επιβεβαιωμένος έναντι αυτού που θα αποσταλεί πραγματικά.
Φάση 5: Προετοιμασία παραγωγής. Ο ορισμένος κατάλογος υλικών, ο πίνακας παραλλαγών, το σχέδιο επιθεώρησης πρώτου δείγματος, η διαδικασία ελέγχου αλλαγών, καθώς και το αρχείο συσκευασίας και ιχνηλασιμότητας. Το αρχείο ιχνηλασιμότητας είναι αυτό που αναβάλλεται πιο συχνά και παραλείπεται σοβαρότερα, επειδή είναι αυτό που επιτρέπει να λειτουργήσει μια αξίωση εγγύησης δύο χρόνια αργότερα. Το σημείο ελέγχου είναι να υπάρχουν και τα πέντε έγγραφα, σε κατάσταση που να μπορεί κάποιος άλλος να ενεργήσει βάσει τους.
Φάση 6: Πρώτη παραγωγική παρτίδα και επαλήθευση πρώτου δείγματος. Το σημείο όπου η διαδικασία δοκιμάζεται σε πραγματικές μονάδες και όχι σε πάγκο εργασίας. Το σημείο ελέγχου είναι η υπογραφή της συμμόρφωσης του πρώτου δείγματος, έναντι συγκεκριμένου μεγέθους δείγματος και συγκεκριμένου συνόλου κριτηρίων.
Φάση 7: Αποστολή και στοιχεία από το πεδίο. Τα δεδομένα από το πεδίο είναι το μόνο στάδιο που παράγει πληροφορίες για την πραγματική χρήση, κι είναι το στάδιο που παραλείπουν τα περισσότερα προγράμματα, γεγονός που αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους οι δημοσιευμένες τιμές χρόνου λειτουργίας παραμένουν ανεξέταστες στην πράξη.
Οι φάσεις παρατίθενται με τη σειρά που συνήθως συμβαίνουν, και όχι με τη σειρά που πρέπει να εξασφαλιστούν οι πόροι. Στην πράξη, δύο από αυτές εκτελούνται παράλληλα από την αρχή — η διαλογή των απαιτήσεων και ο αρχικός έλεγχος της διαδρομής Συμμόρφωσης — επειδή κι οι δύο κοστίζουν λίγο, κι οι δύο αλλάζουν τις προδιαγραφές, και κι οι δύο γίνονται ακριβές μόλις σταματήσει να αλλάζει ο σχεδιασμός. Η αλληλεουργία που ξεγελά τον κόσμο είναι η φάση 3, επειδή η ιδιοκτησία του λογισμικού συζητείται αργά, όταν το κόστος αλλαγής της απάντησης έχει ήδη αυξηθεί τόσο που κανείς δεν θέλει να την ακούσει.
Αξίζει επίσης να είστε σαφείς σχετικά με το ποια φάση παράγει ορατό παραδοτέο, επειδή τα προγράμματα διαχειρίζονται την προσοχή και όχι τον χρόνο. Οι φάσεις 1, 4 και 7 παράγουν έγγραφα και δεδομένα. Οι φάσεις 2 και 6 παράγουν φυσικές μονάδες. Η φάση 5 παράγει έγγραφα που κανείς δεν θα διαβάσει ξανά, εκτός αν κάτι πάει στραβά. Η φάση που δεν παράγει τίποτα ορατό είναι αυτή που καθυστερεί, επειδή δεν υπάρχει παραδοτέο η απουσία του οποίου θα προσέξει κανείς, μέχρι να μην μπορεί να ξεκινήσει η επόμενη φάση — κι αυτό είναι το επιχείρημα υπέρ της αντιμετώπισης μιας μη ελεγχόμενης φάσης τεκμηρίωσης ως του πιο επικίνδυνου στοιχείου σε οποιοδήποτε σχέδιο.
Ένα ακόμη δομικό σημείο σχετικά με τα ίδια τα σημεία ελέγχου. Ένα σημείο ελέγχου είναι πραγματικό μόνο αν μπορεί να σταματήσει το πρόγραμμα, και τα περισσότερα σημεία ελέγχου στην πράξη είναι συμβουλευτικά: η φάση ολοκληρώνεται, το παραδοτέο εμφανίζεται και κανείς δεν το ελέγχει έναντι κάποιου ορίου. Για να γίνει πραγματικό ένα σημείο ελέγχου απαιτούνται τρία πράγματα, και τα τρία κοστίζουν λίγο. Πρέπει να υπάρχει ορισμένος υπογράφων, αντί για μια ομάδα. Πρέπει να υπάρχει καθορισμένο κριτήριο δοκιμής, αντί για μια κρίση ότι τα πράγματα φαίνονται σωστά. Και πρέπει να υπάρχει συνέπεια, ώστε η προσέλευση στο σημείο ελέγχου χωρίς απάντηση να προκαλεί καθυστέρηση που κάποιος αισθάνεται. Τα προγράμματα που προσθέτουν αυτά τα τρία στοιχεία στα υπάρχοντα σημεία ελέγχου τους συνήθως αναφέρουν το ίδιο αποτέλεσμα: λιγότερες εκπλήξεις στο δεύτερο μισό του προγράμματος και ένα χρονοδιάγραμμα που αλλάζει λιγότερες φορές, αλλά αλλάζει για συγκεκριμένους λόγους.

Τι προκαλεί στην πραγματικότητα την καθυστέρηση ενός προγράμματος
Οι καθυστερήσεις σε ένα πρόγραμμα ODM σπάνια προκαλούνται από εργασίες που απαιτούν περισσότερο χρόνο από τον αναμενόμενο. Προκαλούνται από μια απόφαση που όλοι υπέθεσαν ότι είχε ήδη ληφθεί. Έξι αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα, και όλες έχουν την ίδια μορφή: μια παραδοχή και όχι μια αποτυχία.
Η απαίτηση που δεν διαλογίστηκε ποτέ, η οποία αποδεικνύεται ότι χρειάζεται νέα ανάπτυξη τρεις φάσεις αργότερα. Η φάση διαλογής κοστίζει μία μέρα· η ανακάλυψη στη φάση 5 κοστίζει ένα χρονοδιάγραμμα.
Η έγκριση της εμφάνισης κατά την πρώτη δοκιμαστική παρτίδα αντί για πριν από αυτήν. Το χρώμα και το φινίρισμα αποτελούν τη συχνότερη αιτία απόρριψης της πρώτης δοκιμαστικής παρτίδας, και η έγκριση πρέπει να γίνει επί δειγμάτων υπό καθορισμένες συνθήκες θέασης — όχι επί φωτογραφίας σε οθόνη και ούτε επί προφορικής συναίνεσης σε προηγούμενη συνάντηση.
Η ιδιοκτησία της εφαρμογής που έμεινε ανοιχτή, και στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι αποτελεί ανάπτυξη στη φάση 3 αντί για απόφαση.
Ο κατάλογος μοντέλων πιστοποίησης, όπου το έγγραφο καλύπτει μια οικογένεια προϊόντων, χωρίς να αναφέρεται σε αυτό το συγκεκριμένο μοντέλο που θα αποσταλεί. Αυτό ανακαλύπτεται από τον πελάτη και όχι από το εργοστάσιο, γεγονός που το καθιστά ασυνήθιστα ακριβό.
Η αντικατάσταση της συσσωρευτής, η οποία αλλάζει τα έγγραφα μεταφοράς και τη θέση του προϊόντος ως προς τη Συμμόρφωση, και την οποία κανείς δεν επισήμανε επειδή κανείς δεν γνώριζε καν ότι ο αριθμός εξαρτήματος της συσσωρευτής βρισκόταν στο φάκελο. Μια αλλαγή που μοιάζει με εσωτερική απόφαση προμήθειας αλλά συμπεριφέρεται ως γεγονός Συμμόρφωσης αποτελεί τον ορισμό ενός κινδύνου που χρειάζεται υπεύθυνο και όχι μόνο ειδοποίηση.
Το αρχείο ιχνηλασιμότητας, που αναβάλλεται έως ότου το χρειαστεί η πρώτη αξίωση εγγύησης, οπότε πλέον η πληροφορία δεν υπάρχει και δεν μπορεί να ανακατασκευαστεί από τη μονάδα που βρίσκεται ενώπιόν σας.
Ο λόγος για τον οποίο αυτές οι έξι επανεμφανίζονται τόσο αξιόπιστα είναι ότι καθεμία βρίσκεται στο όριο μεταξύ δύο μερών που και τα δύο πιστεύουν ότι την έχει το άλλο. Η λύση δεν είναι η επιμονή· είναι ένα σημείο ελέγχου με ορισμένο υπογράφοντα, επειδή ένα σημείο ελέγχου μετατρέπει μια παραδοχή σε απάντηση, και μια απάντηση μπορεί να καταγραφεί.
Υπάρχει ένας δεύτερος λόγος για τον οποίο αυτές οι περιπτώσεις ομαδοποιούνται στα όρια μεταξύ των φάσεων και όχι μέσα στις φάσεις. Η εργασία εντός μιας φάσης έχει φυσικό υπεύθυνο και φυσικό τερματισμό, οπότε ολοκληρώνεται από μόνη της. Ένα όριο είναι το σημείο μεταβίβασης της ευθύνης, και οι μεταβιβάσεις είναι εκεί που ζουν οι παραδοχές. Η πρακτική συνέπεια είναι ότι τα ερωτήματα που αξίζει να κάνουμε δεν αφορούν την πρόοδο εντός μιας φάσης, αλλά τι πρόκειται να παραδεχτεί το ένα μέρος για το άλλο — και οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα είναι εύκολο να ληφθούν στο όριο και σχεδόν αδύνατο μετά, επειδή τότε και τα δύο μέρη έχουν προσαρμοστεί στην παραδοχή.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ποια από τα έξι μπορούν να ανακτηθούν και ποια όχι. Μια έγκριση εμφάνισης μπορεί να ξαναδιενεργηθεί σε ένα δείγμα μέσα σε λίγες ημέρες. Μια λίστα μοντέλων πιστοποίησης συνήθως μπορεί να διορθωθεί με την αξιολόγηση του σωστού μοντέλου, με κόστος χρόνου στην κρίσιμη διαδρομή. Μια αντικατάσταση στοιχείου που έχει ήδη αποσταλεί δεν μπορεί να διορθωθεί καθόλου· μπορεί μόνο να περιοριστεί, γι’ αυτό και ο κανόνας αντικατάστασης αξίζει περισσότερο από την ειδοποίηση αντικατάστασης. Ένα αρχείο ιχνηλασιμότητας που δεν δημιουργήθηκε ποτέ δεν μπορεί να δημιουργηθεί εκ των υστέρων για μονάδες που έχουν αποχωρήσει. Το να γνωρίζετε σε ποια κατηγορία εμπίπτει ένα πρόβλημα πριν συμβεί αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της αξίας του να εξετάζετε αυτόν τον κατάλογο στην αρχή, αντί να μαθαίνετε την κατηγορία αργότερα.
Η ταξινόμηση των έξι με αυτόν τον τρόπο σας δείχνει επίσης πού αξίζει να δαπανηθεί περιθώριο. Η προσπάθεια που αφιερώνεται στα ανακτήσιμα στοιχεία σπαταλάται σε μεγάλο βαθμό, επειδή ανακτώνται ούτως ή άλλως· η προσπάθεια που αφιερώνεται στα μη ανακτήσιμα είναι αυτή που αλλάζει το αποτέλεσμα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ο προϋπολογισμός για το περιθώριο πρέπει να κατευθυνθεί στην ιχνηλασιμότητα, στον κανόνα αντικατάστασης και στη λίστα μοντέλων πιστοποίησης, και όχι στους κύκλους έγκρισης που όλοι παρακολουθούν ενστικτωδώς. Πρόκειται για μια ασυνήθιστη κατανομή που προτείνουμε, και γι’ αυτό αξίζει να διαβαστεί δύο φορές ο κατάλογος πριν ξεκινήσει ένα πρόγραμμα, αντί μετά την καθυστέρησή του.

Ποια φάση περιορίζει το πρόγραμμά σας
Τα περισσότερα προγράμματα έχουν ακριβώς μία φάση που καθορίζει την ημερομηνία, η οποία συνήθως εντοπίζεται στην αρχή και όχι στο τέλος. Το να γνωρίζετε ποια είναι αλλάζει εντελώς το πλάνο, επειδή ένα πρόγραμμα που περιορίζεται από τη Συμμόρφωση διαχειρίζεται με την έναρξη της Συμμόρφωσης από νωρίς, ενώ ένα πρόγραμμα που περιορίζεται από την προετοιμασία της παραγωγής διαχειρίζεται με την αφαίρεση εγγράφων από την κρίσιμη διαδρομή.
Τα προγράμματα που περιορίζονται από τη Συμμόρφωση είναι συνηθισμένα σε αγορές όπου απαιτείται μια διαδρομή πιστοποίησης την οποία το εργοστάσιο δεν διαθέτει ήδη. Η πρώτη ένδειξη είναι μια απαίτηση της αγοράς την οποία δεν καλύπτει κανένα υφιστάμενο έγγραφο. Η αντιμετώπιση είναι να καθιερωθεί η διαδρομή και το εργαστήριο πριν ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός, επειδή μια σχεδιαστική απόφαση που ακυρώνει μια αξιολογημένη διαμόρφωση αποτελεί τον πιο ακριβό τύπο καθυστερημένης αλλαγής.
Τα προγράμματα που περιορίζονται από τον σχεδιασμό είναι εκείνα στα οποία η πλατφόρμα δεν ταιριάζει πραγματικά και κάτι δομικό πρέπει να αλλάξει. Η πρώτη ένδειξη είναι μια απαίτηση που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με διαμόρφωση. Η αντιμετώπιση είναι η απόφαση να προηγηθεί της κατασκευής των εργαλείων, επειδή πρόκειται για τον μόνο περιορισμό για τον οποίο μια έγκαιρη απόφαση αξίζει περισσότερο από μια έγκαιρη ενέργεια.
Τα προγράμματα που περιορίζονται από την τεκμηρίωση φαίνονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα και είναι τα πιο ενοχλητικά στη διαχείριση, επειδή η εργασία είναι πραγματική αλλά η πρόοδος δεν είναι ορατή. Η πρώτη ένδειξη είναι μια φάση της οποίας το αποτέλεσμα αποτελούν έγγραφα και όχι μονάδες. Η αντιμετώπιση είναι να προγραμματιστούν ρητά τα έγγραφα και να οριστεί υπογράφων.
Τα προγράμματα που περιορίζονται από την προμήθεια γίνονται ορατά νωρίτερα από τα υπόλοιπα, επειδή ένα περιορισμένο εξάρτημα συνήθως έχει χρόνο παράδοσης που βλέπουν όλοι. Η αντιμετώπιση είναι να εντοπιστεί ποια εξαρτήματα προμηθεύονται από έναν μόνο προμηθευτή πριν ο σχεδιασμός εξαρτηθεί από αυτά, αντί μετά.
Ποια περίπτωση ισχύει μπορεί να διαπιστωθεί την πρώτη εβδομάδα. Το ποια ανακαλύπτεται τον πέμπτο μήνα είναι θέμα προσοχής και όχι πληροφορίας.
Το να γνωρίζετε τον περιορισμό αξίζει περισσότερο από όσο φαίνεται αρχικά, επειδή αλλάζει το ποιον πρέπει να ρωτήσετε για την ημερομηνία. Ένα πρόγραμμα που περιορίζεται από τη Συμμόρφωση πρέπει να λαμβάνει την ημερομηνία του από τη διαδρομή αξιολόγησης και να οργανώνει την παραγωγή γύρω από αυτήν. Ένα πρόγραμμα που περιορίζεται από τον σχεδιασμό πρέπει να λαμβάνει την ημερομηνία του από τη δομική απόφαση και να αντιμετωπίζει τη Συμμόρφωση ως έναν έλεγχο. Ένα πρόγραμμα που περιορίζεται από την τεκμηρίωση πρέπει να λαμβάνει την ημερομηνία του από τη διαθεσιμότητα του υπογράφοντος, τον περιορισμό που συχνά παραβλέπεται και εύκολα διορθώνεται με το να ονομαστεί απλώς το άτομο νωρίς, αντί με την προσθήκη πόρων. Ο τρόπος αποτυχίας και στις τρεις περιπτώσεις είναι ο ίδιος: αναφέρεται μία ημερομηνία που αντιπροσωπεύει το άθροισμα όλων των φάσεων, όταν ο αγοραστής χρειαζόταν το περιθώριο στη φάση που είναι πραγματικά μεταβλητή.
Υπάρχει ένας τέταρτος περιορισμός που είναι εύκολος να παραληφθεί, επειδή ανήκει στον αγοραστή και όχι στο εργοστάσιο: η ημερομηνία διάθεσης στην αγορά. Ένα πρόγραμμα μπορεί να μην έχει τεχνικούς περιορισμούς και να εξακολουθεί να αποτυγχάνει, επειδή η δέσμευση δόθηκε σε ένα κανάλι και όχι σε ένα πρόγραμμα, ενώ η ημερομηνία του καναλιού δεν μπορεί να μετακινηθεί. Όταν ο πραγματικός περιορισμός είναι αυτός, η χρήσιμη απάντηση δεν είναι να επιταχύνουμε την ανάπτυξη, αλλά να αλλάξουμε τι αποστέλλεται στο πρώτο κύμα — μια πιο περιορισμένη διαμόρφωση, μια μεταγενέστερη αγορά, μια σταδιακή κυκλοφορία — επειδή η εναλλακτική λύση είναι να ξοδεύσουμε το περιθώριο κάθε φάσης για να προστατεύσουμε μια ημερομηνία που επιλέχθηκε αυθαίρετα εξαρχής. Το ερώτημα ποιος από αυτούς τους τέσσερις περιορισμούς είναι καθοριστικός αποτελεί ένα από τα φθηνότερα ερωτήματα ολόκληρης της συνεργασίας και συχνά αλλάζει την απάντηση. Τα κριτήρια για την απόφαση είναι απλά αρκετά ώστε να εφαρμόζονται χωρίς ειδικές γνώσεις: εάν η φάση έχει μια εξωτερική εξάρτηση που κανείς στην αίθουσα δεν ελέγχει, αυτή είναι ο περιορισμός· εάν τα πάντα σε αυτήν αποφασίζονται εσωτερικά, δεν είναι.

Τέσσερα ερωτήματα που μετατρέπουν ένα χρονοδιάγραμμα σε ένα σχέδιο
-
Ποιο είναι το σημείο ελέγχου για κάθε φάση και ποιος το υπογράφει; Μια φάση χωρίς ορισμένη τελική απόφαση είναι μια φάση που συνεχίζεται μέχρι να προσέξει κάποιος ότι ολοκληρώθηκε, και σε ένα πολυσύχνο πρόγραμμα κανείς δεν προσέχει.
-
Ποια φάση είναι ο περιορισμός αυτού του προγράμματος; Συνήθως η Συμμόρφωση, η τεκμηρίωση ή ο σχεδιασμός, και μπορεί να προσδιοριστεί από την αρχή, όχι μόνο στο σημείο ελέγχου.
-
Τι πρέπει να σταθεροποιηθεί πριν η ημερομηνία γίνει βέβαιη; Η ημερομηνία είναι τόσο σταθερή όσο και η τελευταία απόφαση που δεν έχει σταθεροποιηθεί, οπότε το χρήσιμο ερώτημα δεν είναι πόσο βέβαιος είναι κανείς, αλλά ποια συγκεκριμένα στοιχεία παραμένουν ανοιχτά.
-
Ποιο είναι το σχέδιο αν καθυστερήσει η φάση-περιορισμός; Ένα πρόγραμμα με καθορισμένο εναλλακτικό σχέδιο για την κρίσιμη φάση του αποκαθίσταται σε ημέρες· ένα χωρίς εναλλακτικό σχέδιο αναπρογραμματίζεται από την αρχή και χάνει εβδομάδες.
Αξίζει να προστεθεί ένα πέμπτο ερώτημα για όποιον αναπτύσσει ένα σχέδιο ανάποδα από μια σταθερή εμπορική ημερομηνία: τι θα πρέπει να ισχύει για να είναι αξιόπιστη αυτή η ημερομηνία; Η απάντηση συνήθως είναι μια λίστα σταθεροποιημένων αποφάσεων και μια ολοκληρωμένη διαδρομή Συμμόρφωσης, και συχνά είναι μικρότερη από όσο υποθέτει το σχέδιο του προγράμματος. Εάν δεν είναι δυνατή η σύνταξη της λίστας, η ημερομηνία αποτελεί ελπίδα και όχι σχέδιο, και το να το πούμε νωρίς είναι η πιο οικονομική υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει κανείς στο πρόγραμμα.
Το ίδιο ερώτημα ισχύει και αντίστροφα, συχνά με μεγαλύτερη χρησιμότητα, και είναι αυτό που μετατρέπει το κείμενο σε λίστα ελέγχου αντί για αναφορά κατάστασης. Εάν ένας αγοραστής ρωτήσει τι θα μπορούσε να αφαιρεθεί για να γίνει ρεαλιστική η ημερομηνία, η απάντηση είναι σχεδόν πάντα μια απόφαση και όχι μια εργασία — μια απαίτηση που δεν έχει αποφασιστεί, μια έγκριση που δεν έχει οριστεί ή ένα έγγραφο χωρίς υπεύθυνο. Αυτό είναι μια καλύτερη συμφωνία από τη συμπίεση της ανάπτυξης, επειδή η συμπίεση της ανάπτυξης μετατοπίζει τον κίνδυνο ποιότητας σε ένα σημείο όπου δεν είναι ορατός, ενώ η αφαίρεση μιας απόφασης τον μετατοπίζει σε ένα σημείο όπου εξακολουθεί να συζητηθεί.
Τι δημοσιεύουμε για το χρονοδιάγραμμα και τι δεν θα δημοσιεύσουμε
Δεν δημοσιεύουμε σε αυτόν τον ιστότοπο χρονοδιάγραμμα ODM, χρόνο παράδοσης ή αριθμό δυναμικότητας. Όλα εξαρτώνται από τη διαμόρφωση, την ποσότητα, την κατάσταση πιστοποίησης και το τρέχον χρονοδιάγραμμα, ενώ ένας αριθμός που δημοσιεύεται εκτός αυτού του πλαισίου δεν είναι ένας αριθμός με βάση τον οποίο μπορεί να σχεδιαστεί κάτι — χειρότερος από την απόλυτη απουσία αριθμού, επειδή εισάγγεται σε μια επιχειρηματική πρόταση και υπερασπίζεται.
Αυτό που θα σας δώσουμε είναι η δομή των φάσεων και τα σημεία ελέγχου, επειδή αυτό το μέρος είναι πραγματικά επαναχρησιμοποιήσιμο και δεν εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες του προγράμματός σας. Είναι επίσης το μέρος που σας δείχνει ποια ερωτήματα πρέπει να θέσετε, και τα ερωτήματα είναι αυτά που καθορίζουν πραγματικά την ημερομηνία.
Η διάκριση που κάνουμε δεν είναι ανάμεσα στο να είμαστε χρήσιμοι και το να είμαστε επιφυλακτικοί. Είναι ανάμεσα σε έναν αριθμό που αντέχει την επαφή με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα και σε έναν αριθμό που δεν αντέχει. Ένας δημοσιευμένος χρόνος παράδοσης δεν ισχύει για κανένα συγκεκριμένο πρόγραμμα· ένας χρόνος παράδοσης για ορισμένη διαμόρφωση, ποσότητα, κατάσταση πιστοποίησης και τρέχον χρονοδιάγραμμα ισχύει για το εν λόγω πρόγραμμα την ημέρα που δόθηκε, και μόνο αυτού του είδους οι αριθμοί μπορούν να αποτελέσουν βάση για εντολή αγοράς. Προτιμούμε να απαντούμε δύο φορές στο ίδιο ερώτημα για δύο πραγματικές διαμορφώσεις παρά μία φορά για μια υποθετική.
Εάν μας πείτε τη διαμόρφωση, την ποσότητα, τις αγορές και την ημερομηνία από την οποία αναπτύσσετε το σχέδιο ανάποδα, θα σας πούμε ποια φάση είναι ο περιορισμός του προγράμματός σας και τι πρέπει να σταθεροποιηθεί πριν αυτή η ημερομηνία γίνει ρεαλιστική.
Σχετικό υλικό
- Ανάπτυξη ODM
- Η φάση σχεδιασμού και οι αποφάσεις της
- Στάδιο μαζικής παραγωγής
- Λίστα ελέγχου διαδικασίας ανάπτυξης
Στείλτε μας τη διαμόρφωση, την ποσότητα, τις αγορές και την ημερομηνία και θα σας πούμε ποια φάση αποτελεί τον περιορισμό.



