OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Retourzendingen en RMA: een proces dat werkt na lancering

Een RMA-proces wordt meestal vóór lancering opgesteld en na lancering in de praktijk gebracht, doorgaans door verschillende mensen.

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Apr 24, 2019/ 14 min. leestijd
Retourzendingen en RMA: een proces dat werkt na lancering

Een RMA-proces wordt doorgaans vóór de lancering opgesteld en na de lancering in de praktijk gebracht, en die twee versies worden meestal door verschillende mensen ontworpen. De vóór de lancering geschreven versie is een diagram van de ideale flow. De na de lancering gebruikte versie is een wachtrij met eenheden die met de verkeerde accessoires, via het verkeerde kanaal binnenkomen, vergezeld van een beschrijving van het defect die bij elk model in de catalogus zou kunnen passen. Of after-sales supportReturned en RMA-werk grotendeels een kwestie van afstemming is, hangt af van de vraag of die twee versies ooit met elkaar zijn afgestemd. Die afstemming moet plaatsvinden vóór de Eerste Orde, niet tijdens de eerste moeilijke maand.

De onderdelen die het belangrijkst zijn, zijn niet opvallend: wat het RMA-nummer dient te doen, wie een retourzending autoriseert, wie in beide richtingen de vracht betaalt, wat er bij aankomst met een eenheid gebeurt en welk dossier de zaak afrondt. Heb je die vijf punten goed geregeld, dan draait het proces vrijwel zelf. Maak je ze fout, dan repareert geen enkele hoeveelheid software dat.

De reden waarom dit in deze productcategorie belangrijker is dan in de meeste andere, is de verhouding tussen de kosten van een retourzending en de waarde van de eenheid. Deze producten zijn klein, de verpakking vormt een wezenlijk deel van de verzendwaarde en de accessoires hebben vaak net zoveel invloed op het aankoopbesluit als de elektronica. Dat betekent dat een retourzending per geval duur is, dat een onvolledige retourzending per geval duur is en dat een proces dat de bewijskracht per retourzending verbetert zichzelf sneller terugverdient dan in een categorie met een hogere eenheidswaarde.

Het pad voor after-sales supportretours en RMA, van autorisatie tot afronding

After-sales supportretours en RMA: wat er vóór de lancering moet worden beslist

Zeven beslissingen die allemaal goedkoper vóór de eerste zending dan tijdens de eerste groep claims te nemen zijn.

De terugkeerregel. Wat kan worden geretourneerd, onder welke voorwaarden en hoe lang na levering. De regel moet eenmaal worden geformuleerd en consequent worden toegepast, want het alternatief is dat iedere zaak afzonderlijk wordt beoordeeld door wie dan ook beschikbaar is. Daardoor krijg je op vrijdag een ander antwoord dan op maandag.

De bewijsvereiste. Wat een claim moet bevatten voordat een retourzending wordt geautoriseerd. Dit wordt in detail behandeld bij kwaliteitsclaims. De korte versie luidt: een claim zonder identificatie en symptoom kan niet worden doorgestuurd.

Het RMA-nummer en de functie ervan. Autoriseert het vooraf een retourzending, wordt het gebruikt om een pakket voor interne tracking te labelen, of is het uitsluitend een zaakreferentie? Dit zijn verschillende dingen met dezelfde naam, en de verwarring hiervan veroorzaakt de meeste van de hieronder beschreven problemen.

De richting van de vracht. Inkomend, uitgaand of gesplitst, en op welke tariefbasis.

De bestemming. Analyseren en bewaren, retourneren naar de koper, opknappen of afvoeren — en hoe lang een bewaarde eenheid wordt bewaard.

De gegevenswissing. Een eenheid die wordt teruggestuurd, bevat mogelijk nog de gegevens die de laatste eigenaar heeft opgeslagen. Wat wordt gewist, wie doet dit en wordt de wisactie vastgelegd? In een categorie met een camera is dit geen extraatje.

Het afrondingsdossier. Wat wordt vastgelegd wanneer de zaak wordt afgerond en waar wordt dit bewaard. Een zaak die wordt afgerond met een creditnota zonder oorzaak, is een kostenpost zonder geheugen.

Een negende punt geldt specifiek voor programma's die over landsgrenzen verzenden: de douanebehandeling van een geretourneerde eenheid. Een eenheid die terugkeert naar het land van productie, vormt een andere transactie dan een eenheid die terugkeert naar een regionaal centrum. De vereiste papieren hangen af van wie in elke richting de importeur van record is. Als dit verkeerd wordt geregeld, blijft een retourzending dagen bij een douanemakelaar liggen. Dat is onzichtbaar in het eigen proces van de leverancier, maar duidelijk zichtbaar voor de klant. De te stellen vraag is eenvoudig welke partij de benodigde documenten voor de retourzending heeft. Meestal is dat de partij die de oorspronkelijke zending heeft geregeld.

De reden om ze samen te noemen, is dat ze elkaar beïnvloeden. Vrachtvoorwaarden bepalen of eenheden worden teruggestuurd. De bestemming bepaalt of de eenheden nog enige waarde hebben. Bewijs bepaalt of de zaak überhaupt kan worden doorgestuurd. Als deze punten afzonderlijk worden beslist, eindigen programma's met een retourproces dat eenheden vervoert die het niet kan gebruiken.

Er is een achtste beslissing die vaak wordt uitgesteld, maar dat niet zou mogen zijn: wat er gebeurt met een retourzending die buiten de terugkeertermijn binnenkomt. Wordt deze geweigerd, dan moet iemand hem weigeren. Wordt hij geaccepteerd en verwerkt, dan ontstaat een onbeperkte verplichting. De middenpositie — accepteren, verwerken en achteraf beslissen of de retourzending recht had — komt het vaakst voor en is het duurst, omdat er op het moment dat de eenheid al is verzonden een oordeel aan het magazijn wordt voorgelegd.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van retourzendingen en RMA: een proces dat na de lancering werkt — afbeelding 1 van 3

Het RMA-nummer en waarvoor het werkelijk dient

Een RMA-nummer wordt doorgaans omschreven als een retourautorisatie, wat procedureel klinkt en meestal operationeel is. Drie verschillende dingen worden een RMA-nummer genoemd, en slechts één daarvan is een echte autorisatie.

Het autorisatiemodel. Het nummer wordt uitgegeven voordat het apparaat wordt verzonden en de leverancier is verplicht een apparaat te accepteren waarop dit nummer staat. Dit is wat kopers doorgaans denken te krijgen en het is werkelijk nuttig, omdat het discussie over de acceptatie van een pakket wegneemt.

Het trackingmodel. Het nummer wordt door de koper uitgegeven voor interne referentie en verplicht niemand tot acceptatie van enig apparaat. Het is een dossierreferentie die toevallig op een autorisatie lijkt.

Het ontvangstmodel. Het nummer wordt door de leverancier bij aankomst uitgegeven. Er wordt vooraf niets geautoriseerd en het nummer bestaat pas zodra het apparaat al in het magazijn staat.

De gevolgen zijn concreet. Volgens het trackingmodel kan een pakket zonder nummer aan de deur worden geweigerd, waarna de koper dit bij de koerier verneemt in plaats van aan de balie. Volgens het ontvangstmodel kan een apparaat aankomen zonder enige referentie en onbeperkt worden opgeslagen omdat niemand kan bepalen bij welk dossier het hoort. Beide foutmodi komen vaak voor en beide worden voorkomen door één zin in de overeenkomst waarin staat dat het nummer de retour autoriseert en wat er gebeurt als het ontbreekt.

De vierde variant, die minder gebruikelijk is maar de moeite waard om te kennen, is een nummer dat door het kanaal wordt uitgegeven in plaats van door een van beide handelspartijen. Dit komt voor in programma's waarin de detailhandelaar de retour afhandelt en de fabriek de klant nooit te zien krijgt. Het werkt snel, maar niet voor analyse, omdat de dossiergegevens bij het kanaal blijven tenzij iemand eist dat deze worden gedeeld. Waar voor deze variant wordt gekozen, moet de overeenkomst expliciet vermelden dat de dossiergegevens de fabriek bereiken, omdat het merk anders eigenaar is van het product en geen registratie heeft van hoe het uitvalt.

De andere helft van het nummer betreft wat het bevat. Een nuttig RMA-nummer correspondeert met een dossier waarin al de identificatie, het symptoom en het gewenste resultaat staan. Een nummer dat alleen een pakket identificeert, dwingt bij aankomst opnieuw hetzelfde gesprek, wat de meest voorkomende reden is dat een retourproces langzamer aanvoelt dan het zou moeten zijn.

Dat leidt tot een ontwerpkeuze die kopers vaker maken dan ze zich realiseren: of het RMA-nummer door de koper of door de leverancier wordt uitgegeven. Een door de koper uitgegeven nummer betekent dat de koper een autorisatiefunctie moet bemensen en dat de koper de dossiergegevens heeft voordat het apparaat wordt verstuurd. Een door de leverancier uitgegeven nummer betekent minder administratieve belasting voor de koper, maar ook dat de dossiergegevens samen met het apparaat aankomen in plaats van ervoor. Voor kleine volumes in één markt is het door de leverancier uitgegeven model doorgaans eenvoudiger. Voor een programma met meerdere kanalen waarbij dezelfde fout gelijktijdig via verschillende routes binnenkomt, is het door de koper uitgegeven model het enige dat één gegevensset oplevert, en één gegevensset is een vereiste voor batchanalyse.

Wat een RMA-nummer moet identificeren wanneer het de ontvangstzone bereikt

Autorisatie, vracht en de bestemming van een geretourneerd apparaat

Autorisatie moet een regel zijn en geen oordeel. De regel bepaalt wie een retour mag autoriseren, op basis van welk bewijs en tot welke waarde. De regel mag geen discretionair element bevatten, omdat discretionaire autorisatie een commercieel gesprek is dat wordt gevoerd door wie dan ook dienst heeft, en de koper er niet op kan plannen.

Een nuttige manier om de regel op te stellen is als een zoektabel in plaats van een zin: een bewijslijst en een uitkomst voor elke combinatie van aanwezige bewijsstukken. De persoon die dienst heeft, past dan een tabel toe in plaats van een alinea te interpreteren, waardoor interpretatie verdwijnt als vertragingsbron. Het maakt het proces ook controleerbaar, omdat de genomen beslissing kan worden gekoppeld aan de tabelrij die eraan ten grondslag lag. Waardelimieten horen in dezelfde tabel, aangezien de dossiers die het vaakst vastlopen de dure dossiers zijn waarbij niemand zeker weet wie mag goedkeuren.

Vracht verdient een eigen alinea omdat de voorwaarden in de praktijk werkelijk uiteenlopen. Vier afspraken komen vaak voor. De leverancier betaalt alleen de inkomende vracht, wat het meest voorkomt en het minst gunstig is voor de koper. De leverancier betaalt beide richtingen, wat zeldzaam is en meestal een leverancier weerspiegelt die de apparaten terug wil voor analyse. De koper betaalt de inkomende en de leverancier de uitgaande vracht, wat het beste werkt bij een garantiedossier omdat elke partij het traject draagt waarover zij zeggenschap heeft. En een gedeelde afspraak tegen een vastgesteld tarief, wat werkt als de tariefbasis is vermeld en doorgaans het goedkoopst te administreren is.

De afweging is het waard om te benoemen, omdat er zelden expliciet over wordt gesproken. Een inkoper die retourzendingen op eigen kosten verzendt, zorgt voor een groter aantal marginale retourzendingen, omdat de beslissing om een exemplaar terug te sturen goedkoop is. Een inkoper die retourzendingen duur maakt, krijgt meer informatie per exemplaar en minder retourzendingen in totaal — doorgaans een beter resultaat, maar alleen als het retourproces is ontworpen om een kleiner aantal beter gedocumenteerde gevallen aan te kunnen.

De bestemming van het exemplaar is de term met de meest blijvende gevolgen. Analyseren en vasthouden met een vastgestelde termijn is de optie die alles downstream behoudt: batchanalyse, vastlegging van oorzaken en de mogelijkheid om aan een distributiepartner te tonen waarom een defect zich niet uitbreidt. Afschrijven bij binnenkomst vernietigt alle drie en is de optie die waarschijnlijk standaard wordt gekozen, omdat dit de enige is waarover niemand een beslissing hoeft te nemen.

Vastgehouden exemplaren hebben een kostprijs die moet worden vastgesteld, niet ontdekt. Opslag, en de verplichting om de gegevens van elk exemplaar te wissen voordat het opnieuw kan worden verwerkt of vernietigd. Wanneer het aantal vastgehouden exemplaren aanzienlijk is, is een vastgestelde termijn met een duidelijk eindresultaat — eerst analyseren en daarna vernietigen, of eerst analyseren en daarna verwerken tot een refurbished exemplaar — veel goedkoper dan onbeperkt vasthouden. Bovendien neemt dit de privacyrisico's weg die onbeperkte opslag veroorzaakt.

Wat elke fase van het RMA-traject van elke partij nodig heeft

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van retourzendingen en RMA: een proces dat werkt na de lancering — afbeelding 2 van 3

Wat u in de retourworkflow van de inkoper moet opnemen

Het proces van de leverancier werkt alleen als de kant van de inkoper het kan voeden. Vier zaken horen in de eigen workflow van de inkoper, en alle vier gaan ze om proces, niet om kapitaal.

Een eenpagina-instructie voor bewijsstukken voor iedereen die retourzendingen ontvangt — de winkelmedewerkers, de retourenafdeling van de distributeur of het magazijn. Vier velden, een foto en de instructie om een veld leeg te laten in plaats van te gokken.

Een referentie op de verpakking. Het RMA-nummer, op de verpakking gedrukt, met het veld voor de casereferentie op het paneel met de retourinstructies. De verpakkingskant hiervan staat in verpakking voor retourzendingen.

Een stap voor het vastleggen van de batch. Wanneer een exemplaar wordt teruggestuurd, wordt de batchmarkering afgelezen en gekoppeld aan het dossier. Met deze stap wordt bepaald of batchanalyse ooit mogelijk is. De stap kost seconden als deze bij ontvangst wordt uitgevoerd en is onmogelijk als deze helemaal niet wordt uitgevoerd.

Een discipline voor afronding. Er wordt niets afgerond voordat het oorzaakveld is ingevuld of uitdrukkelijk als niet conclusief is gemarkeerd. Zonder deze discipline stapelt de dataset een groot aantal afgesloten dossiers op die geen informatie bevatten, en moet elke latere analyse deze buiten beschouwing laten.

Het is de moeite waard om dit ook aan de lijst toe te voegen, omdat het niets kost en een volledige categorie discussie voorkomt: een schriftelijke verklaring van wat geen defect is. Verkeerde configuratie, ontbrekend/accessoire, een exemplaar dat nooit is opgeladen of een klantverwachting die niet in de productbeschrijving stond. Deze gevallen horen bij de populatie retourzendingen en moeten worden geclassificeerd, anders verwateren ze het defectsignaal dat het hele proces moet opleveren.

Er is een vijfde punt dat eenvoudig kan worden toegevoegd en vaak wordt overgeslagen: periodieke afstemming tussen geopende dossiers en ontvangen exemplaren. Een achterstand van open dossiers zonder bijbehorende exemplaren betekent doorgaans klanten die zijn geautoriseerd, maar waarvoor niets is verzonden en die niet meer reageren. Deze achterstand is in de meeste systemen onzichtbaar en verstoort elke telling die de inkoper rapporteert, inclusief het retourpercentage dat wordt gebruikt in evaluaties met distributiekanalen.

Het zesde punt is een regel voor het omgekeerde geval: ontvangen exemplaren zonder geopend dossier. Dit zijn de pakketten die binnenkwamen met een nummer dat geen enkel systeem herkende. In een proces zonder afstemmingsstap hopen deze zich op als niet-geïdentificeerde voorraad — tegelijk een boekhoudkundig probleem, een privacyprobleem en het verlies van het bewijs waarmee het dossier tot actie had kunnen leiden. Eén zoekopdracht per maart volstaat om dit allemaal op te sporen.

Welk RMA-autorisatiemodel een programma feitelijk heeft

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van retourzendingen en RMA: een proces dat werkt na de lancering — afbeelding 3 van 3

Criteria om een RMA-proces te beoordelen voordat u zich vastlegt

Vijf criteria, die allemaal worden toegepast op het antwoord van de leverancier en niet op het beleidsdocument.

Autoriseert het nummer de retourzending vooraf en wat gebeurt er als het ontbreekt? Als het antwoord beide onderdelen niet behandelt, wordt de vracht op een bepaald moment geweigerd.

Is de regel voor geschiktheid een echte regel? Eenmaal vastgesteld, consequent toegepast en niet per dossier discretionair.

Noemt de bestemming een optie en een termijn? “Naargelijk de situatie” is geen bestemming.

Wordt de stap voor het wissen van gegevens benoemd, met een eigenaar en een vastlegging? In deze categorie is dit een nalevingskloof en geen servicevoorkeur.

Levert het proces een oorzaak op of alleen een uitkomst? Een proces dat alleen tegoeden kan opleveren is een retourenbalie.

De twee rode vlaggen die het vermelden waard zijn, hebben beide betrekking op de timing en niet op de inhoud. Een proces dat zijn verplichtingen start wanneer het apparaat binnenkomt, heeft de vrachtkosten al toegegeven, en dat zijn vaak de grootste afzonderlijke kosten bij een retour. En een proces zonder vastgestelde termijn voor een opgeslagen apparaat heeft feitelijk afgesproken het bewijs onbeperkt te bewaren, wat een opslag- en privacyprobleem is dat niemand heeft begroot.

Een derde vlag is subtieler: een geschiktheidsregel die is geformuleerd in termen die de leverancier niet kan verifiëren. "Apparaten in goede staat" is geen regel tenzij iemand de staat definieert, omdat beide partijen het oneens zullen zijn over het apparaat met een gekrakte scharnier en een werkende batterij. Regels die in verifieerbare termen zijn geformuleerd — een vastgestelde termijn vanaf levering, een vastgestelde set vereiste accessoires, een vastgestelde afwezigheid van fysieke schade — zijn zeldzaam, eenvoudig toe te passen en nemen het meningsverschil volledig weg.

Criteria voor de beoordeling van een retour- en RMA-proces vóór ondertekening

Onze gepubliceerde standpunten en wat we voor een programma zullen opstellen

De eerlijke manier om dit te presenteren is om te scheiden wat we kunnen meten van wat nooit is vastgesteld.

Er is geen retouradres gepubliceerd. Er is geen vrachtbeleid voor retouren gepubliceerd. Er is geen garantieduur gepubliceerd. Er is geen vervangingspercentage gepubliceerd. Er is geen RMA-aanvraagproces gepubliceerd. Geen van die zaken is een standpunt dat wij hebben ingenomen; elk is slechts een gat in wat we beschikken, en een RMA-proces dat op een website staat afgedrukt, is een belofte die een klant kan afdwingen.

De specificatiegaten betreffen hetzelfde proces. Voor slechts één model is een gewicht gepubliceerd, namelijk de MT6 met 158 g, en het gewicht van elk ander model is niet gepubliceerd. Noch het sensormodel, noch het gezichtsveld, noch de videospecificatie, noch de microfoonspecificatie is gepubliceerd. Voor deze serie zijn geen nummers van ingangstestrapporten gepubliceerd. Wat certificering betreft, publiceert de catalogus geen CE-, FCC- of RoHS-tekst en geen certificeringsrij per model, dus de documenten bij elk model wachten op een schriftelijk verzoek, en de kindermodellen kennen in alles wat we publiceren geen regelgevend standpunt. De modelaanduidingen in de catalogus zijn niet volledig vastgesteld. Eén vermelding luidt "L2 Utral", met de aanteekening dat dit een typografische weergave van "Ultra" is, en een andere luidt "Utral Pro Max", waarover de betekenis niet is gepubliceerd. De lichtgevoelige modellen en de modellen met botgeleiding hebben helemaal geen aanduiding gekregen. Softwareondersteuning per model en de opslaglocatie van de gegevens zijn niet gepubliceerd, en voor een RMA is dat een directe vraag en geen bijkomstigheid, omdat het bepaalt waar een geretourneerd apparaat aan moet voldoen voordat het weer op voorraad mag.

Wat we voor een benoemd programma en een benoemde configuratie zullen doen, is de zeven beslissingen in de overeenkomst opstellen: geschiktheid, bewijs, het RMA-nummer en de gevolgen ervan, vrachtrichting, afhandeling en de bijbehorende termijn, de stap voor het wissen van gegevens en het afsluitbewijs. We zullen tevens aangeven welke van de zeven we vandaag voor die configuratie kunnen uitvoeren en welke eerst moeten worden opgebouwd, en we zullen dat op het desbetreffende moment melden, niet achteraf.

Stuur ons het kanaal, de doelmarkt, het verwachte volume en de markten waarin u verkoopt, dan stellen we dit op als een schriftelijk voorstel dat is afgestemd op uw eigen retourworkflow, in plaats van als een algemeen document.

Eén ding zullen we niet doen: het proces aanbieden als een sjabloon dat tussen leveranciers kan worden overgedragen. Een RMA-afspraak bindt twee partijen die het allebei moeten uitvoeren, en de versie die werkt voor een fabriek die tweemaal per week apparaten ontvangt, is niet de versie die werkt voor een fabriek die dit tweemaal per jaar doet. Wat overdraagbaar is, is de structuur — geschiktheid, bewijs, autorisatie, vracht, afhandeling, gegevens wissen, afsluiting — en niet de cijfers.


Gerelateerd leeswerk

Stuur ons het kanaal, de doelmarkt en het verwachte volume, dan schrijven we de zeven beslissingen uit op basis van uw eigen retourworkflow.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.