OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Kwaliteitsbewaking bij slimme bronnen op maat

Kwaliteitsbewaking bij een product op maat is iets anders dan bij een standaardproduct, en dat verschil wordt vaak onderschat. A…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Jan 9, 2026/ 16 min. leestijd
Kwaliteitsbewaking bij slimme bronnen op maat

Kwaliteitsborging bij een op maat gemaakt product is niet dezelfde activiteit als kwaliteitsborging bij een standaardproduct, en dat verschil wordt gemakkelijk onderschat. Een fabriek die een goed beheerst standaardproduct produceert, heeft controles die al bij dat product passen: een inkomende inspectie van de batterij, een functionele test van de radio, een visuele controle van het frame, een verificatie van de montage en een verpakkingscontrole. Voeg een maatwerkaanpassing toe en verandert het product, maar de controles veranderen niet automatisch mee. Het toestel kan elke controle van de fabriek doorstaan en toch niet voldoen aan de eis van de inkoper, omdat die eis betrekking heeft op de configuratie, en de controles zijn niet opgesteld om de configuratie te beoordelen.

Dat gat is het volledige onderwerp van dit artikel. Het is volgens onze ervaring ook de reden dat het eerste kwaliteitsprobleem in een maatwerkprogramma meestal door iemand anders dan de fabriek wordt ontdekt — een distributeur die een doos opent en het verkeerde apparaatstoestel aantreft, een reviewer die de functie niet in de installatieschermen kan vinden, of een eindklant wiens toestel niet oplaadt.

Het andere punt waarover we eerlijk moeten zijn, is wat de gepubliceerde catalogus wel en niet kan ondersteunen als kwaliteitsreferentie. CYNRIN publiceert geen certificeringsrij per model, geen rij voor capacitieve aanraakbediening, geen rij voor vertaling, geen rij voor AI-functies, geen rij voor codecs en geen rij voor microfoons. De pagina met exportcertificeringen toont afbeeldingen van tien patentcertificaten, acht ontwerppatenten en twee gebruiksmodelpatenten. Dat is een ander soort bewijs dan een regelgevingstestrapport. Een inkoper kan de kwaliteit daarom niet uitsluitend aan de hand van de catalogus auditen. Wat de inkoper wel kan doen, is een specifieke reeks controles eisen, de acceptatiecriteria voor de eigen configuratie vastleggen en om onderbouwing vragen.

Dit is belangrijker dan het aanvankelijk lijkt, omdat de functies die inkopers het vaakst willen controleren precies de functies zijn die de catalogus niet beschrijft. Een inkoper die een capacitief aanraakpaneel, een vertaalfunctie, een AI-functie, een microfoon of een bepaalde codec wil, heeft voor geen enkel model een gepubliceerde rij om mee te vergelijken. Dat is geen belemmering voor het programma; het betekent alleen dat de inkoper de eis moet formuleren. De inkoper moet het verwachte gedrag vastleggen, de fabriek moet op basis van die formulering testen, en de formulering moet uiteindelijk in de acceptatiecriteria worden opgenomen. Waar niemand iets vastlegt, gaat het bij geschil over acceptatie helemaal niet over kwaliteit. Het gaat over twee verschillende specificaties.

Dezelfde logica geldt voor metingen. De cameramodellen in het assortiment bevatten batterijen met een capaciteit tussen 220 mAh en 290 mAh en een opgegeven gebruiksduur van ongeveer vijf tot acht uur, maar voor die gebruiksduur is geen testconditie gepubliceerd. De resolutie bedraagt 8 MP bij acht modellen en 13 MP bij drie modellen, namelijk L1 Pro en L2 Utral, en S7. Een inkoper die voor een cameramodel een acceptatietest opstelt, moet daarom zowel de conditie als de drempelwaarde specificeren, omdat een gebruiksduur die volgens het ene protocol is gemeten en een gebruiksduur die volgens het andere protocol is gemeten, niet vergelijkbaar zijn. De eis is eenvoudig op te schrijven en voorkomt de meest voorkomende oorzaak van een afgekeurde batch.

Het derde punt dat we vóór de details willen noemen, is dat kwaliteitsborging in deze categorie doorgaans een inspectiefunctie is, en inspecties werken alleen tegenover iets specifieks. Een toestel kan worden geïnspecteerd op conformiteit, functionaliteit en uiterlijk, maar elk van die controles is alleen betekenisvol als er een afgesproken referentie is. In het volgende leggen we vooral vast hoe die referenties worden opgesteld, zodat de inspectie iets heeft om aan te meten.

Kwaliteitsborgingscontroles bij engineeringmaatwerk op een op maat gemaakt toestel

Kwaliteitsborging bij engineeringmaatwerk: de drie controles die problemen aan het licht brengen

De meeste werkelijke problemen die in maatwerkprogramma's worden gevonden, komen aan het licht bij een van drie controles. Als deze consequent worden uitgevoerd tegen de juiste configuratie in plaats van een generiek product, wordt de overgrote meerderheid van de problemen opgemerkt.

De identiteitscontrole. Komt dit toestel overeen met de bestelde configuratie? Een apparaatstoestelnaam, de plaatsing van een logo, een kleur ten opzichte van de referentie, een insert in de doos, een firmwarebuildnummer. Deze controle klinkt triviaal en is degene die het vaakst impliciet blijft, omdat een standaardtoestel elke identiteitscontrole doorstaat die de fabriek al heeft. Precies de maatwerkaanpassing wordt door die controles niet afgedekt. Het foutbeeld is niet spectaculair: toestellen die er goed uitzien, de standaardinspectie doorstaan en de distributeur bereiken met de verkeerde naam of de kleur van de vorige klant, waarna de kosten bestaan uit een retourzending, herwerk of een afgeschreven batch.

De gedragscontrole. Doet het gewijzigde gedrag wat het wijzigingsregister vermeldt? Dit geldt voor firmware, installatieschermen, koppelgedrag en alles wat een klant kan waarnemen. Een gedragscontrole is een test, geen inspectie, en vereist een schriftelijke verwachting: wat er moet gebeuren, op welke invoer en met welk waarneembbaar resultaat. De meest voorkomende fout is dat een functie werkt in de fabrieksbuild maar niet in de geleverde build, omdat de fabriek een andere revisie heeft getest dan de versie die is verpakt.

De grenscontrole. Doorloopt het op maat gemaakte toestel nog steeds de controles die voor het standaardproduct golden golden? Dit is de controle die de inkoper beschermt tegen een wijziging die stilletjes iets anders verslechtert. Een nieuwe kleurlot, een ander tempelonderdeel, een andere batterijcel, een herzien oplaadhoesje of een firmwarewijziging vallen allemaal binnen een product waarvoor een reeks geslaagde controles gold golden. Het op maat gemaakte toestel moet die controles opnieuw verdienen. De catalogus laat zien hoe ongelijk deze behandeling kan zijn. De oplaadmethode is magnetisch bij 17 modellen en Type-C bij 7 modellen, en is helemaal niet gepubliceerd voor CY03 en MT6, en CY05 en L1 Pro. Een oplaadcontrole geldt dus voor een specifieke subset modellen en niet voor het volledige assortiment. Een beschermingsklasse tegen binnendringing staat in slechts twee rijen van de volledige catalogus: V06 en S7 met IP54. Een inkoper die voor een ander model bescherming tegen binnendringing vereist, vraagt dan ook om iets waarvoor de gepubliceerde gegevens geen dekking bieden en dat als onverifieerd moet worden beschouwd totdat de leverancier bewijs verstrekt.

Een vierde controle loopt door alle drie heen en is degene die het vaakst wordt overgeslagen: consistentie van de documentatie. Kommen de handleiding, het verpakkingsontwerp, de snelstartkaart, de regelgevinginsert en de productvermelding overeen met het toestel in de doos? Een op maat gemaakt product heeft meer papierwerk dan een standaardproduct en meer kans op onjuist papierwerk, omdat het papierwerk op een ander moment is gemaakt dan het product.

Elk van de drie controles is eenvoudig te specificeren, maar kostbaar om achteraf in te voeren. De identiteitscontrole vereist een configuratieregister waarin de maatwerkelementen met naam worden vermeld, en het moet worden uitgevoerd tegen het toestel in plaats van tegen het papierwerk, omdat juist het papierwerk in twijfel is. De gedragscontrole vereist een schriftelijke verwachting, en de discipline die dit afdwingt, is dat de verwachting een invoer en een waarneembbaar resultaat benoemt in plaats van een functienaam, omdat een functienaam een label is en een waarneembbaar resultaat een test. De grenscontrole vereist een lijst van de controles van het basismodel die van toepassing zijn, en die lijst is langer dan de meeste inkopers verwachten: een kleurwijziging beïnvloedt de uiterlijke norm, een wijziging aan het tempel of scharnier beïnvloedt de mechanische controles, een wijziging van de batterij of het hoesje beïnvloedt de oplaad- en duurtests, en een firmwarewijziging beïnvloedt tegelijk de radio- en stroomtests.

De drie controles falen ook op verschillende manieren, waardoor ze afzonderlijk moeten worden gerapporteerd. Een identiteitsfout is een mismatch en is doorgaans te corrigeren door de betrokken toestellen opnieuw te bewerken of te verpakken. Een gedragsfout is een ontwerp- of buildfout en is helemaal niet te corrigeren op inspectieniveau. Een grensfout is een change-controlfout en is degene die een beoordeling van het wijzigingsregister moet uitlokken, niet van de toestellen. Als deze als één defectnummer worden gerapporteerd, gaat dat onderscheid verloren, en juist dat onderscheid bepaalt welke actie volgt.

Stroom van een bevroren configuratie naar een geaccepteerd toestel

AI-gegenereerde foto ter illustratie van kwaliteitsborging bij engineeringmaatwerk voor slimme brillen — afbeelding 1 van 3

Engineeringmaatwerk en de referentie-eenheid die bepaalt wat goed is

Kwaliteit vereist een object om aan te meten, en in een maatwerkprogramma is dat object een specifieke, afgesproken eenheid en niet een productomschrijving. Is de referentie een zinsnede in een offerte, dan wordt elke inspectie een discussie over interpretatie. Is de referentie een fysieke eenheid met een serienummer dat beide partijen hebben gezien, dan wordt elke inspectie een vergelijking.

De referentie-eenheid wordt doorgaans het golden sample genoemd, en die naam is terecht. Het is de afgesproken instantie van wat correct is. Het wordt door de fabriek geproduceerd, door de inkoper beoordeeld, goedgekeurd en vervolgens bewaard als de standaard waarteen productietoestellen worden vergeleken. Drie eigenschappen zijn belangrijk en alle drie moeten worden afgesproken, niet aangenomen.

Het is geïdentificeerd. Het sample heeft een serienummer, een buildidentifier en een datum, en die identifiers zijn gekoppeld aan de versie van de specificatie en de versie van het ontwerp waarop het is gebaseerd. Zonder die koppeling wordt een sample een algemeen idee van het product in plaats van een register van een besluit, en na twee productieruns kan niemand meer aanwijzen welke versie het vertegenwoordigt.

De inkoper heeft het gezien. Een sample dat de fabriek zelf goedkeurt, is een sample dat de inkoper niet heeft geverifieerd. Bij maatwerk betekent verificatie door de inkoper dat het fysieke toestel wordt vastgehouden, de naam in de koppelingslijst wordt gecontroleerd, het logo onder dezelfde verlichting als in een verkoopomgeving wordt bekeken, de handleiding van begin tot eind wordt gelezen en het gewijzigde gedrag wordt uitgeprobeerd.

Het is bevroren. Het sample vertegenwoordigt een versie. Wanneer er iets verandert — een kleur, een naam, een herzien ontwerp, een firmwarebuild — wordt een nieuw sample gemaakt en het oude ingetrokken, waarbij beide worden bewaard en gemarkeerd. Een programma met één golden sample zonder datum en zonder versiegeschiedenis kan niet aantonen dat er enige controle is, omdat er niets is om mee te vergelijken.

Er is een praktisch punt over wat een sample wel en niet kan vaststellen. Het legt uiterlijk, identiteit en gedrag vast. Het legt geen gebruiksduur vast, omdat een sample geen testobject is, en het legt niets vast wat de inkoper niet heeft gedefinieerd. De gepubliceerde catalogusrijen illustreren die grens goed: voor 26 modellen is de oplaadtijd twee uur of minder opgegeven, wat een bovengrens is en geen meting, en alleen D17 en ZH12 publiceren een waarde van ongeveer één uur. Een golden sample kan bevestigen dat een toestel binnen de afgesproken bovengrens oplaadt; het kan geen betrouwbare vergelijking van batterijlevensduur tussen modellen opleveren, en een inkoper die die vergelijking op samples probeert op te bouwen, zal teleurgesteld zijn.

Een verwante vraag is wat er gebeurt wanneer het sample en het productietoestel verschillen. Uiteindelijk zullen ze verschillen, en het eerlijke antwoord is dat een verschil niet automatisch een defect is. Het wordt een defect wanneer het buiten de tolerantie valt die is overeengekomen bij de goedkeuring van het sample. De tolerantie beschermt beide partijen: de inkoper krijgt een reproduceerbaar product in plaats van een nominaal product, en de fabriek wordt niet gehouden aan een norm die nooit is vastgelegd. Daarom moet de goedkeuring van een golden sample vergezeld gaan van een korte tolerantienotitie over de elementen die tijdens de productie variëren — kleurtoon, pasvorm, printregistratie, oppervlakteafwerking — en van een expliciete vermelding van de elementen die helemaal niet mogen variëren, zoals de apparaatstoestelnaam en de buildidentifier.

Het enige element dat nooit mag variëren, is de identiteit van het product, en daar moeten we duidelijk over zijn. Een toestel dat in de koppelingslijst de verkeerde apparaatstoestelnaam meldt, is geen cosmetische afwijking, maar vanuit het perspectief van de eindklant een ander product. Het veroorzaakt ondersteunings- en papierwerkproblemen die geen inspectietolerantie kan opvangen. We behandelen de naam, de firmwarebuildidentifier en de ontwerpversie bij elke maatwerkinspectie als elementen die exact moeten overeenkomen.

Kwaliteitscontroles die voor sommige modellen wel en voor andere niet bestaan

AI-gegenereerde foto ter illustratie van kwaliteitsborging bij engineeringmaatwerk voor slimme brillen — afbeelding 2 van 3

Engineeringaanpassing en de bevriezingsmomenten die de kosten beheersen

Kwaliteitsproblemen en kostproblemen zijn doorgaans hetzelfde probleem op verschillende momenten. Een wijziging die na een bevriezingsmoment binnenkomt, is niet verboden, maar is duur, omdat het werk erachter opnieuw moet worden uitgevoerd, opnieuw moet worden geverifieerd en soms opnieuw gereedschapping vereist. De bevriezingsmomenten vooraf benoemen is de goedkoopste kwaliteitscontrole die een inkoper tot zijn beschikking heeft.

De meeste programma’s kennen er vier, en voor elk moet er een aanleiding, een eigenaar en een vastgesteld gevolg zijn.

  1. De configuratiebevriezing. Het moment waarop de functionaliteit, het gedrag en de opties voor het programma definitief worden vastgesteld. Vóór dit moment worden wijzigingen door engineering opgenomen. Daarna is een wijziging een nieuwe build met een nieuwe versie, een nieuwe verificatiecyclus en een nieuwe baseline.
  2. De artworkbevriezing. Het moment waarop de verpakking, de handleiding, de bijlagen en de afbeeldingsmaterialen voor productvermeldingen definitief zijn. De doorlooptijd voor drukken en vertalen valt achter dit moment, waardoor een wijziging hier een planningkosten heeft, zelfs als de engineeringkosten nul zijn.
  3. De softwarebevriezing. Het moment waarop de productiebuild definitief wordt vastgesteld en geïdentificeerd. Daarna is een correctie een onderhoudsrelease, en een onderhoudsrelease is een beslissing over wie welke exemplaren die al bij klanten in gebruik zijn, moet bijwerken.
  4. De orderbevriezing. Het moment waarop de hoeveelheid, de configuratie en de gewenste datum voor een productierun definitief worden vastgesteld. Wijzigingen daarna worden behandeld als een wijzigingsverzoek en niet als een aanvulling.

De taak van de inkoper is om te weten welke bevriezing is verstreken wanneer een verzoek binnenkomt, en om vooraf te hebben afgesproken wat er gebeurt wanneer er na de bevriezing iets moet worden gewijzigd. Het alternatief is het patroon dat het meest kost: een laat ingediende wijziging die informeel wordt opgenomen, nooit wordt vastgelegd en bij de volgende audit aan het licht komt, terwijl het papierwerk een product beschrijft dat nooit is gebouwd.

Twee afwegingen moeten expliciet worden benoemd. Vroeg bevriezen beschermt de planning en het budget, maar het risico bestaat dat het verkeerde product wordt gebouwd. Daarom moet de bevriezing plaatsvinden nadat de eis werkelijk is vastgesteld, niet nadat een deadline is verstreken. Laat bevriezen beschermt de flexibiliteit, maar verplaatst kosten naar wijzigingsverzoeken. Een afzonderlijk goedkoop wijzigingsverzoek kan in totaal duur worden, omdat elk verzoek de verificatie heropent.

Het mechanisme dat een bevriezing daadwerkelijk maakt, is een wijzigingsverzoek. Het is de moeite waard om te beschrijven wat een bruikbaar wijzigingsverzoek bevat: het verzoek in één zin, de reden, de geraakte configuratie-elementen, het werk dat als gevolg wordt heropend, de daaropvolgende herziene verificatie en de datum waarop het verzoek is ingediend en besloten. Het doel van het verzoek is niet om het programma te vertragen. Het is om het gevolg zichtbaar te maken zolang er nog tijd is om het op te vangen. Een wijziging die op de dag van het inpakken mondeling wordt doorgegeven, is geen wijzigingsverzoek; het is een beslissing zonder vastlegging. Bij de volgende inspectie of audit wordt die beslissing opnieuw ontdekt.

Inkopers vragen vaak of een bevriezing kan worden versoepeld. Soms kan dat, en dat is prima, mits de versoepeling een vastgelegde gebeurtenis met een bijbehorend gevolg is. Het alternatief — elke bevriezing als onschendbaar behandelen — leidt tot een ander soort falen: het team vraagt niet meer om de wijzigingen die het werkelijk nodig heeft, en de eis wordt stilletjes onjuist terwijl het papierwerk keurig blijft.

Kwaliteitscontroles en het foutje dat elke controle voorkomt

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van kwaliteitsborging bij engineeringaanpassing van slimme bronnen — afbeelding 3 van 3

Engineeringaanpassing en de bepalingen in de inkooporder die een inkoper beschermen

Kwaliteitsafspraken horen in de inkooporder en niet in een losse e-mail, omdat dit het document is dat een wisseling van leverancier, een wisseling van verkoper of een geschil een jaar later overleeft. De onderstaande bepalingen zijn in een op maat gemaakt programma het belangrijkst. Ze zijn zo opgesteld dat een fabriek ze daadwerkelijk kan uitvoeren.

  1. De configuratie-definitie. De order verwijst naar een configuratieregister per versie, niet naar een beschrijving, en het register vermeldt elk aangepast element. “Zo besproken” is geen specificatie.
  2. De acceptatiecriteria. De controles waarop de goederen worden beoordeeld, het referentie-exemplaar waarmee ze worden vergeleken en wie de acceptatie ondertekent. Acceptatiecriteria waarin “geen gebreken” staat, zijn onbruikbaar, omdat een veeleisende inspecteur bij elk exemplaak wel iets kan aanwijzen.
  3. Het bewijspakket. Wat de leverancier samen met de zending aanlevert: inspectieresultaten voor de batch, de firmwarebuildidentifier, de artworkversie, een paklijst, een bereik van serienummers en foto’s van de ingepakte goederen. Het pakket maakt van een geschil een documentbeoordeling in plaats van een discussie.
  4. De gebreksdefinitie en de claimroute. Wat als gebrek geldt, wat de inkoper moet aanleveren, wie de vracht betaalt, hoe een vervanging wordt gecrediteerd en binnen welk termijn een claim moet worden ingediend. We publiceren geen garantievoorwaarden, dus de claimroute moet door de partijen worden opgesteld en niet uit een sjabloon worden overgenomen.
  5. De toewijzing van reserve- en controle-exemplaren. Of de zending inspectie-exemplaren en reserve-exemplaren bevat en hoeveel. Bij een op maat gemaakt product is hierover afspreken goedkoop en achteraf toevoegen duur, omdat de productiecapaciteit moet worden gereserveerd.
  6. De bindende documentversie. De versie van de handleiding, de verpakkingsartwork en de bijlagen die met de goederen worden meegeleverd. Zonder deze bepaling heeft de consistentiecontrole op de documentatie geen referentiepunt.

Een inkoper die een shortlist samenstelt, merkt dat offertes met deze zes bepalingen onderling vergelijkbaar zijn en offertes zonder deze bepalingen dat niet zijn. Dat is nuttig in een onderhandeling, omdat het een prijsdiscussie verandert in een discussie over voorwaarden, en daar zitten doorgaans het echte geld.

Eén bepaling verdient nadere toelichting, omdat die de meeste discussie veroorzaakt: acceptatie. Een zending wordt niet exemplaar voor exemplaar aan elk criterium getoetst, omdat dat bij grote volumes noch mogelijk noch evenredig is. Daarom spreken de partijen vooraf een steekproefplan af. Het plan geeft aan hoeveel exemplaren uit de batch worden getrokken, welke controles op elk exemplaar worden toegepast en welke op een steekproef, wie de exemplaren trekt en wat het resultaat van de steekproef betekent. Dat laatste deel wordt vaak vergeten: een plan waarin staat dat exemplaren worden geïnspecteerd, maar niet wat er gebeurt wanneer de steekproef mislukt, laat beide partijen op het beslissende moment gokken. Een plan dat het gevolg vaststelt — herwerk, herinspectie, creditering of vervanging van de betrokken batch — verandert een gespannen gesprek in een procedure.

Dezelfde logica geldt voor wat de inkoper doet wanneer een zending binnenkomt. Inspecteer volgens het plan, leg het resultaat vast en start geen onderhandeling met de leverancier voordat de batch tegen de afgesproken criteria is beoordeeld. De overgrote meerderheid van kwaliteitsgeschillen in deze categorie gaat helemaal niet over kwaliteit. Het gaat over meningsverschillen over wat er is afgesproken, en de manier om die te voorkomen is om de afspraak specifiek genoeg te maken om te kunnen worden gecontroleerd.

Twee verdere punten sluiten het spoor af. Het eerste betreft de bewaartermijn: een bewijspakket dat wordt samengesteld en aan het einde van het programma wordt weggegooid, heeft geen auditwaarde, omdat de vraag die het beantwoordt vrijwel altijd later komt, nadat de betrokkenen al elders werken. Het bewaren van het configuratieregister, het steekproefregister, de inspectiegegevens en de claimlogboek gedurende de levensduur van het product kost heel weinig en vormt het verschil tussen een beantwoordbare en een onbeantwoordbare vraag. Het tweede punt betreft de relatie tussen het spoor en de onderdelen die het beschrijft. Een batchregister dat niet aan een build en een artworkversie kan worden gekoppeld, is een register van een gebeurtenis en niet van een product. Het zal een claim over een specifiek exemplaar in de handen van een specifieke klant niet beslechten.

Bepalen welke controle een bepaald risico vereist

Engineeringaanpassing en het controlespoor dat een inkoper kan auditen

De laatste stap onderscheidt een kwaliteitsproces van een kwaliteitsgewoonte. Een auditbaar spoor betekent dat elk exemplaar in gebruik kan worden herleid tot het materiaal waaruit het is gebouwd en dat het register de mensen overleeft die het hebben opgesteld. Zes artefacten dekken dit in de praktijk.

  • Het configuratieregister, met versies en een goedkeuringsgeschiedenis die laat zien wie wat wanneer heeft geaccepteerd.
  • Het goldsample, geïdentificeerd en met versies, waarbij de ingetrokken versies worden bewaard en gemarkeerd.
  • Het inspectieregister voor elke batch, inclusief de geslaagde controles en de controles die niet van toepassing waren. Die laatste zijn vaak informatiever dan de geslaagde controles.
  • De testrapporten voor het gewijzigde gedrag, met vermelding van de build, de methode en het resultaat.
  • Het traceerbaarheidsregister, dat serienummers koppelt aan een batch, een build en een artworkversie.
  • Het claimlogboek, dat tevens het beste waarschuwingssysteem is dat een inkoper heeft, omdat een stijgend aantal claims op één gebied doorgaans wijst op een specificatieprobleem en niet op tegenslag.

Niets hiervan is exotisch en niets vereist een laboratorium. Het vereist dat de fabriek het bewijs als onderdeel van het product behandelt en dat de inkoper er bij de bestelling om vraagt.

Onze positie over kwaliteitsborging voor op maat gemaakte producten is helder. We zien er de voorkeur aan dat een inkoper de controles, het goldsample en het bewijspakket vóór de eerste productierun ziet, in plaats van er achteraf over te horen. We zien er ook de voorkeur aan dat een inkoper acceptatiecriteria schrijft die bij de configuratie passen, in plaats van een algemene kwaliteitsclaim te accepteren. Vraag ons om de inspectiechecklist, het goldsample en het bewijspakket voor de configuratie die u plant, en we laten u zien wat ons proces voor die specifieke build oplevert.


Gerelateerde artikelen

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.