Kwaliteitscontrole in deze categorie verschilt van kwaliteitscontrole bij de meeste elektronica, en het verschil is dat het product tegen het hoofd wordt gedragen in plaats van in de hand. Een defect dat op een telefoon onzichtbaar zou zijn — één kanaal iets luider, een driver die een millimeter uit zijn positie is geplaatst, een aanraakbediening die een halve slag te laat reageert — is op een hoofd meteen duidelijk, omdat de persoon aan de andere kant tegelijkertijd de antenne, de akoestische holte en het meetinstrument is. Kwaliteitscontrole voor open-ear audiobrillen en slimme brillen draait daarom vooral om het ontwerp van de meetstations en het vaststellen van toleranties, omdat een werkbank niet kan zien wat het hoofd wel laat zien.
De commerciële benadering voor een koper is eenvoudig en enigszins ongemakkelijk. Een kwaliteitsregime kost geld, en de kosten van de testopstelling en de toleranties vormen slechts een fractie van de kosten van de retourzendingen die ze voorkomen. Een merk dat de balansstation overslaat bespaart de kosten van een testopstelling, maar betaalt daarvoor met een hoger retourpercentage. Dat is een slechtere handel en veel moeilijker om terug te draaien.
Open-ear audiobrillen: vier lagen, één wordt weggelaten
Waarom een goed en een slecht product er op de werkbank hetzelfde uitzien
De meeste stations in deze categorie worden subjectief bedreven tenzij de criteria zijn vastgelegd. Dat is het cruciale feit over kwaliteitscontrole bij open-oraudio en verklaart waarom de retourgegevens en de kwaliteitsgegevens van de fabriek lang kunnen verschillen zonder dat een van beide partijen een tegenstrijdigheid opmerkt.
Een station zonder criteria levert een mening op, en die mening kan nergens anders terechtkomen dan in het retourpercentage. Meningen kunnen niet in een trend worden weergegeven, niet aan een processtap worden toegeschreven en niet worden geaudit. Hetzelfde station met vastgelegde criteria levert een getal op, en dat kan worden uitgezet tegen de productiepartij, de ploeg en de materiaalbatch.
Daarom is de inspectie-instructie, en niet de inspectie zelf, het document waarover onderhandeling zinvol is. Een instructie die stations met acceptatiecriteria vermeldt, kan worden geaudit en verbeterd. Een instructie die alleen aangeeft waar u naar moet kijken, kan alleen discussie opleveren.
De vier lagen en wat elke laag omvat
Incoming. De cel, de driver, de temple, de printplaat en de mechanische onderdelen, gecontroleerd tegen de goedgekeurde onderdelenlijst en de tekening. Deze laag bepaalt de configuratie en is de enige laag die een vervanging kan detecteren voordat deze een volledige productiepartij wordt.
Subassemblage en temple. De plaatsing van de driver, het afdrukvlak, het scharnier en de bevestigingsonderdelen. Hier wordt de akoestische architectuur fysiek gerealiseerd en worden de twee zaken ingesteld die op een afgewerkt toestel niet zichtbaar zijn.
Eindassemblage en einde van de productielijn. Kanaalbalans, uitgangsniveau, verbinding en herverbinding, het laadpad, de respons van de bediening en de firmwareversie. De meeste van deze controles moeten bij elk toestel worden uitgevoerd, omdat ze snel zijn, omdat een storing hier tot een retourzending leidt en omdat verschillende controles niet visueel kunnen worden geïnspecteerd.
Vrijgave en retentie van productiepartijen. De looptijd- en microfoonmetingen die te langzaam zijn om bij elk toestel te worden uitgevoerd, het bewaarde monster, het partijdossier en de storingsgeschiedenis. Deze laag maakt de andere drie lagen verantwoordelijk, omdat hier de resultaten van de steekproef worden vergeleken met de toestellen die daadwerkelijk zijn verzonden.
De laag die als eerste wordt weggelaten
Volgens onze ervaring is de laag die bij druk op het volume als eerste wordt weggelaten niet de eindassemblage, maar het opstellingsgebonden werk aan het einde van de productielijn, omdat daarvoor kapitaalgoederen nodig zijn in plaats van arbeid. Het is ook de laag die het defect detecteert waarvoor deze categorie het vaakst retourzendingen krijgt: een kanaalonzbalans, die binnen enkele seconden na het opzetten van het product duidelijk wordt, niet kan worden omzeild en leidt tot een retourzending met de melding dat het geluid niet goed is, iets wat geen supportscript kan oplossen.
De commerciële structuur van de handel kan op deze manier aan de fabriek worden voorgelegd, in plaats van als verzoek om een beter kwaliteitssysteem. Een testopstelling is een eenmalige kostenpost die een veel lager retourpercentage voorkomt en is het enige punt op de inspectie-instructie waarop de terugverdientijd het duidelijkst is.

Incoming inspectie: waar de configuratie wordt bepaald
De inkomende controles die een vervanging detecteren
De inkomende laag heeft één taak die geen enkele andere laag kan uitvoeren: ervoor zorgen dat de ontvangen onderdelen dezelfde zijn als de bestelde onderdelen. In een productassortiment waarin meerdere modellen een radiogeneratie, meerdere celconfiguraties en twee laadinterfaces delen, is een vervanging eenvoudig te maken en lastig downstream te detecteren.
Vier controles leveren het meeste waarde.
De cel, op onderdeelnummer en op batch. De celconfiguratie bepaalt de gebruiksduurcategorie, de oplaadinterface, de laadtijd en de massaverdeling over de slapen. Onze eigen catalogus laat de variatie binnen één categorie zien: één cel van 100 mAh en 115 mAh bij vier modellen, en tweekcelconfiguraties van 55 mAh × 2, 70 mAh × 2 en 90 mAh × 2 bij zeven andere modellen. Een celwissel binnen dezelfde categorie kan een model zonder zichtbaar verschil in het eindproduct verplaatsen tussen de bandbreedtes van ongeveer zes, zeven en acht uur.
De driver, op onderdeelnummer. Dit is de belangrijkste inkomende controle in deze categorie en de controle die de akoestische specificatie beschermt. Een driver met de juiste vormfactor maar de verkeerde eigenschappen slaat voor een visuele inspectie en voor een functionele eindlijncontrole, en komt pas aan het licht op de balans- en uitgangsniveaumetingen — als die meetstations bestaan en toleranties hanteren.
De slaap en de mechanische revisie. De slaap draagt de akoestische kamer, dus een revisie van de slaap is ook een akoestische revisie en een gereedschapsrevisie. De inkomende controle moet het geval detecteren waarin een productiepartij een slaap van een achterhaalde revisie gebruikt, wat gebeurt wanneer de tekening verandert en de voorraad niet.
De wijzigingsmelding. Het proces dat een vervanging detecteert, is niet de vergelijking zelf, maar de verplichting voor de leverancier om u vooraf te informeren wanneer een onderdeel is gewijzigd. Zonder die verplichting wordt de vergelijking een audit van wat is binnengekomen, in plaats van een beheersmaatregel voor wat er nog gaat binnenkomen.
De cel en de driver: de twee onderdelen die verkeerd binnenkomen
De andere inkomende artikelen zijn minder kritisch. Een printplaat is wel de juiste revisie of niet, en faalt luid op de productielijn. Een oplaadinterface is visueel duidelijk. De hardware van de slaap wordt op afmetingen gecontroleerd.
De cel en de driver verschillen omdat beide verkeerd kunnen zijn zonder dat dit pas veel later zichtbaar wordt. Een cel met een andere interne weerstand levert een apparaat op dat iets anders oplaadt en iets anders presteert, waarbij de afwijking klein genoeg is om binnen elke niet-vastgestelde tolerantie te vallen. Een driver met een ander resonantiegedrag levert een apparaat op dat meetbaar verschilt op de frequentiecurve, maar met het oog, tijdens het koppelen en tijdens het opladen niet van een ander te onderscheiden is.
De praktische gevolgstelling voor de inspectie-instructie is dat deze twee onderdelen op onderdeelnummer moeten worden geverifieerd aan de hand van een goedgekeurde, versiebeheerde lijst. Deze goedgekeurde lijst moet een document zijn dat de inkoper kan inzien, en geen document dat alleen in de fabriek aanwezig is.
Wat niet aan een gepubliceerde waarde kan worden getoetst
Er is een eerlijke grens aan wat de inkomende controle kan dekken en die moet een inkoper begrijpen voordat hij de instructie opstelt. Voor de meeste parameters publiceert de catalogus geen waarde waartegen kan worden getoetst — niet voor de eigenschappen van de driver, niet voor het ontlaadgedrag van de cel, niet voor de akoestische output van het gemonteerde apparaat en niet voor het gewicht van een model in de audiocategorie.
In de volledige catalogus is er één gewicht vastgelegd: het brilmontuur van de MT6 weegt 158 g, gemeten met de 265 mAh-cel en de camera van dat model inbegrepen, maar zonder de 1200 mAh vouwbare oplaadcase. Voor het gewicht van de case is niets gepubliceerd en voor geen enkel model in het assortiment is een gewicht zonder accessoires gepubliceerd.
Een inkomende of tussentijdse gewichtscontrole kan dus geen controle tegen een gepubliceerd getal voor de audiocategorie zijn. Wat het wel kan zijn, is een consistentiecontrole tegen een bewaard referentieapparaat uit de eerste goedgekeurde partij. Daarmee wordt afwijking gedurende een productiepartij detecteerd zonder te doen alsof de juiste waarde bekend is. Dat is een zwakkere beheersmaatregel dan een specificatie, maar veel beter dan niets. Dit onderscheid moet in de instructie worden vastgelegd, zodat niemand het later verwart met een conformiteitscontrole.
Lijn- en eindlijnstations, en de opstelling erachter
De stations die een opstelling en een vaste hoofdpositie nodig hebben
De opstelling maakt een betekenisvolle niveaumeting überhaupt mogelijk. Zonder een vaste hoofdpositie is een meting van het uitgangsniveau net zozeer een meting van degene die het montuur vasthoudt als van het product. Twee operators leveren dan twee verschillende waarden op voor hetzelfde apparaat.
De stations die een opstelling nodig hebben, zijn kanaalbalans en uitgangsniveau. Ze hebben deze om dezelfde onderliggende reden nodig: bij een open-earproduct hangt het akoestische resultaat af van de geometrie tussen de transducer en het hoofd, dus die geometrie moet constant worden gehouden om de waarde betekenis te laten hebben.
Een testopstelling is dus geen luxe. Het is het verschil tussen een station dat een vergelijkbaar aantal produceert en een station dat een aantekening produceert waarin staat dat het toestel correct klonk.
Kanaalbalans en de tolerantie die moet worden ingesteld
Kanaalbalans is in deze categorie het belangrijkste station, en de tolerantie moet worden ingesteld in plaats van aangenomen, omdat twee drivers in één product niet vanzelf gelijk zijn.
De afkapwaarde die een inkoper moet instellen is een maximaal outputverschil tussen de twee zijden, gemeten op de testopstelling met een gespecificeerd referentiesignaal op een gespecificeerd niveau, en uitgedrukt als een waarde in plaats van als een oordeel over of het gebalanceerd klinkt. Een oordeel kan niet worden bijgehouden in een trend en niet worden geaudit; een waarde kan per toestel worden vastgelegd, per productiepartij in een grafiek worden weergegeven en worden gebruikt om een defect terug te voeren naar een materiaalbatch of een ploeg.
Twee toestellen uit dezelfde partij die op dit station verschillen, vormen een procesbevinding, geen steekproefbevinding, en het is een van de weinige bevindingen in deze categorie die onmiddellijk moet worden geëscaleerd.
Outputniveau en de referentie-eenheid waarmee het wordt vergeleken
Het outputniveau ten opzichte van een referentie-eenheid op dezelfde testopstelling is wat een vervangen driver aan het licht brengt, en daarom moeten de testopstelling en een bewaarde referentie-eenheid naast elkaar bestaan. Een referentie-eenheid die afdrijft wordt een referentie die afdrijving goedkeurt, dus de referentie moet afkomstig zijn uit de eerste goedgekeurde partij en moet volgens een schema opnieuw worden gecontroleerd.
De grens voor goedkeuring bestaat uit een niveau en een tolerantie, die beide door de inkoper worden ingesteld. Het is de moeite waard om expliciet te vermelden dat dit getal niet vergelijkbaar is met enige gepubliceerde waarde van enige leverancier, omdat geen enkele leverancier een vergelijkbare waarde voor deze categorie publiceert. De niveaumeting bestaat om afdrijving binnen een productierun op te sporen, niet om producten van verschillende leveranciers te vergelijken.
De bediening en de afdichting, die op twee verschillende checklists staan
Een capacitieve bediening op de poot brengt een fysiek kenmerk in het oppervlak dat de akoestische afdichting vormt, waardoor de bediening en de akoestiek onderdeel zijn van hetzelfde ontwerp in plaats van twee onafhankelijke punten. Geen enkel model in het assortiment publiceert een rij voor capacitieve aanraakbediening, dus het bedieningsoppervlak moet vóór het opstellen van deze checklist met de leverancier worden vastgelegd. Wat de catalogus wel publiceert, is de slanke of afneembare poot bij de G07 en de YK12. Zodra een bediening is bevestigd, wordt de interactie tussen die bediening en het oppervlak van de poot een praktische vraag in plaats van een theoretische.
Vrijwel niemand controleert dit, omdat de bediening op een checklist voor elektronica staat en de afdichting op een checklist voor akoestiek, en de twee checklists bij verschillende mensen horen. Het station dat dit aan het licht brengt, is een gecombineerd station: druk op de bediening en controleer daarna opnieuw de afdichting en het niveau.
De fout die dit voorkomt is duur en onjuist geclassificeerd. Een toestel waarvan het niveau verandert wanneer op de bediening wordt gedrukt, is vanuit het oogpunt van de klant een akoestische fout. Het zal als zodanig worden geretourneerd, meegeteld in het defectpercentage en de werkelijke oorzaak zal zich bevinden in een deel van het ontwerp waarvan niemand heeft overwogen het te beschermen.

Steekproeflogica en welke controles niet bemonsterd kunnen worden
Waarom drie controles niet bemonsterd kunnen worden
Steekproeven zijn een afweging tussen dekking en kosten, en die afweging is alleen terecht bij controles waarbij een defect zeldzaam én gevolgenrijk is. Drie van de controles in deze categorie voldoen niet aan die test.
Kanaalbalans moet bij elk toestel worden uitgevoerd, omdat de controle snel verloopt, de testopstelling er al staat en de klant het defect binnen enkele seconden kan zien.
Outputniveau moet bij elk toestel worden uitgevoerd, om dezelfde reden en omdat dit het station is dat een vervangen driver aan het licht brengt.
Het laadpad moet bij elk toestel worden uitgevoerd, omdat een intermittent laadprobleem vaker een contactprobleem is dan een defecte cel, en omdat een toestel dat op de werkbank wel oplaadt maar niet in de zak van een klant een fout is die de fabriek verlaat. De contacten moeten vóór de laadtest worden afgeveegd en geïnspecteerd, niet erna, zodat de inspectie betrekking heeft op de toestand waarin het toestel daadwerkelijk wordt verzonden.
Verbinding en herverbinding na een stroomcyclus hoort eveneens bij elk toestel, omdat dit het goedkoopste station op de lijst is en het grootste rendement per inspanning oplevert. De klant voert dit één keer uit, en het bepaalt langdurig hun indruk van het product.
De controles die bemonsterd kunnen worden, zijn de langzame controles: de looptijd bij een vastgestelde werklast en de microfoonopname op een vaste afstand. Beide worden in minuten in plaats van seconden gemeten en beide hebben een tolerantie waarover bij een monster discussie kan ontstaan.
Een risicogebaseerd plan in plaats van een uniform plan
Uniforme bemonstering is in de meeste inspectieregimes de standaard en is vrijwel altijd onjuist, omdat een cosmetisch gebrek en een kanaalverschil als gelijkwaardige gebeurtenissen worden behandeld. Een risicogebaseerd plan weegt elke controlepost af op basis van wat het gebrek je daadwerkelijk kost.
De weging is eenvoudig te berekenen met informatie die de inkoper al heeft. Neem het retourpercentage dat aan elke gebreksklasse is toe te schrijven, vermenigvuldig dit met de kosten van de retour, inclusief vracht, verpakking en kanaalmarge, en vermenigvuldig dit nog eens met de kans dat een steekproef het gebrek had ontdekt. Dat levert een getal per controlepost op, waarna het plan zijn budget toewijst aan de controleposten met de hoogste getallen.
Het zakelijke voordeel is dat een risicogebaseerd plan bij dezelfde ontsnappingsfrequentie van gebreken goedkoper is dan een uniform plan. Dat betekent dat er voor dezelfde kosten meer dekking kan worden afgesproken. Het is ook het document waarover een fabriek het moeilijkst kan discussiëren, omdat het is opgebouwd uit de eigen retourgeschiedenis van de inkoper en niet uit een algemeen principe.
De partijregistratie en waarom behoud de laag is waardoor de andere lagen werken
Bij de vrijgifte van een partij moeten twee dingen gebeuren. Ten eerste moeten de bemonsteringsresultaten aan de partij worden gekoppeld en worden meegenomen, zodat het gebrekspercentage over meerdere partijen een trend kan vertonen in plaats van bij elke partij opnieuw te worden bepaald. Ten tweede moet een bewaard monster worden getrokken, gelabeld en opgeslagen.
Het bewaarde monster doet meer dan het lijkt. Het is de referentie-eenheid waartegen latere partijen worden gecontroleerd, het fysieke bewijs wanneer vier weken later een klacht binnenkomt, en de eenheid waarvan het ontbreken een discussie over kwaliteit verandert in een discussie over geheugen.

Wijzigingsbeheer en waarom een nieuwe transducer een controlepost heropent
Wat een wijzigingsmelding moet dekken
Een wijzigingsmelding in deze categorie is geen formaliteit, omdat meerdere controleposten alleen voor een specifieke configuratie geldig zijn. Als de transducer verandert, zijn de-balancetolerantie en de uitgangsreferentie niet langer gekalibreerd voor het product waarvoor ze waren ingesteld. Als de kamergometrie verandert, verandert de afdichting, en het niveau hangt af van die afdichting. Als de DSP-afstelling of de standaardverwerkingsstatus verandert, verandert het uitgangsniveau en vertegenwoordigt de referentie-eenheid niet langer de productieopbouw. Als de firmware verandert, verandert het gedrag bij opnieuw verbinden en moet de koppelingscontrolepost mogelijk opnieuw worden uitgevoerd met de nieuwe build.
De wijzigingsmelding moet daarom minimaal de volgende aspecten dekken: de transducer, de kamergometrie, het ontwerp van de slapen, de celconfiguratie, de DSP-afstelling en standaardverwerkingsstatus, de firmwarebuild en de appversie. Bij elk item moet vermeld worden welke controlepost hierdoor ongeldig wordt.
Dat laatste onderdeel maakt de melding nuttig in plaats van decoratief. Een melding die zegt "we hebben de driver gewijzigd" vertelt je dat er iets is gebeurd. Een melding die zegt "we hebben de driver gewijzigd, dus de referentie voor het uitgangsniveau en de-balancetolerantie moeten opnieuw worden vastgesteld, en de eerste drie partijen moeten met volledige dekking worden gecontroleerd" vertelt je wat je moet doen.
Waarom de inkoper in deze lus moet zitten
De fabriek beheert het proces en de inkoper bepaalt de acceptatiecriteria, terwijl een productwijziging die grens overschrijdt. Daarom moet de bepaling in de inkooporder staan en niet in de correspondentie: een meldingsplicht zonder consequentie is een verzoek, en een verzoek is geen beheersmaatregel.
De drie onderdelen van de bepaling die ertoe doen zijn de voorafgaande melding, de lijst met items die de melding uitlokken en de vermelding van welke controleposten worden heropend. Het derde onderdeel wordt het vaakst weggelaten, en juist dat onderdeel voorkomt de situatie waarin een controlepost stilletjes ongeldig wordt en niemand het opmerkt totdat de velddata verandert.
Er is nog een tweede reden waarom de inkoper in deze lus hoort. Een wijziging biedt ook de mogelijkheid om een criterium dat nooit is vastgesteld opnieuw vast te leggen, omdat een wijziging je een natuurlijk moment biedt om te zeggen "en nu is de tolerantie dit, is de referentie-eenheid dat en worden de eerste partijen met volledige dekking gecontroleerd".
Wat wij uitvoeren en wat een inkoper moet opvragen om te zien
De inspectie-instructie als onderhandelbaar document
De inspectie-instructie en de acceptatiecriteria daarvan zijn onderhandelbaar, en overeenstemming daarover vóór de productie is aanzienlijk goedkoper dan achteraf een controlepost toevoegen zodra een trend van retourzendingen zichtbaar wordt. De steekproefplanning is onderhandelbaar, en een risicogebaseerd plan kost minder dan een uniform plan. De onderhandeling draait om risico, en verloopt veel eenvoudiger wanneer beide partijen naar dezelfde retourhistorie kijken.
Wat een inkoper in deze volgorde zou moeten zien: de controlelijst met naast elke post de acceptatiecriteria; de specificatie van de testopstelling en de positie van het hoofd; de toleranties voor balans en outputniveau; de herkomst van de referentie-eenheid en het hercontroleschema; de runtimebelasting; de firmwarebuild en de lijst met bekende problemen; de procedure voor wijzigingsmeldingen met de lijst van controleposten die ongeldig worden verklaard; en het formaat van de partijgegevens met de bewaarregeling.
Twee daarvan zijn contractueel en niet/documentair. De bewaarde eenheid en de testopstelling moeten beschikbaar zijn voor de audit van de inkoper, en de kostenverdeling voor een partij die niet aan de inspectiecriteria voldoet, moet vóór de aanbetaling worden vastgelegd en niet tijdens de eerste afkeuring.
Wat we publiceren, en wat een controlepost nodig heeft maar nog niet is vastgesteld
We publiceren de akoestische methoden die in onze catalogus vermeld staan — de open-earstructuur, directionele audio, intelligente ruisonderdrukking en, op vijf modellen in de audioklasse, surround sound — en publiceren ernaast de lege meetrijen in plaats van ze te vullen met waarden van een typisch apparaat. We publiceren geen lekcijfer, geen maat van de luidspreker en geen kanaalbalans-tolerantie die we niet hebben vastgesteld, en we zullen niet beweren dat een controlepost operationeel is als het bijbehorende criterium nog niet is vastgesteld.
We zullen ook ronduit zijn dat een kwaliteitsregime een kostprijs heeft, en dat de kosten van de testopstelling en de tolerantie een fractie zijn van de kosten van de retourzendingen die ze voorkomen. Dat is het argument dat we intern hanteren en dat we hanteren tegen een inkoper die de kostenpost afweegt.
De vier vragen die we direct kunnen beantwoorden
-
Stuur ons uw inspectie-instructie. We vertellen u welke van de hier beschreven controleposten ze dekt, welke van de gepubliceerde rijen elke controlepost daadwerkelijk verifieert en waar een acceptatiecriterium nog moet worden vastgesteld in plaats van te worden afgelezen.
-
Stuur ons uw retourhistorie, opgesplitst naar defectomschrijving. We vertellen u welke van die omschrijvingen aan een controlepost gekoppeld kunnen worden en welke een gevolg zijn van een grenswaarde in plaats van van een defect — een onderscheid dat bepaalt wat u de fabriek moet vragen.
-
Vraag ons naar de testopstelling. We vertellen u wat de positie van het hoofd is, wat de referentie-eenheid is en hoe vaak deze opnieuw wordt gecontroleerd, en we geven expliciet aan welke antwoorden specifiek voor onze productielijn gelden en welke algemeen zijn.
-
Vraag ons welke wijzigingen een controlepost ongeldig maken. We geven een lijst van de items die een wijzigingsmelding veroorzaken en van de controleposten die elk item heropent, zodat een inkoper met die lijst de bepaling kan verdedigen zonder die vanaf nul te onderhandelen.
De technische achtergrond staat bij open-ear audio, het assortiment bij Bluetooth-audiopil, het meetprotocol voor de steekproef staat in open-ear audio meten, de woordenlijst die een controlepost moet delen staat in de woordenlijst voor open-ear audio, en de use-casekoppeling die bepaalt welke controleposten relevant zijn, staat in open-ear audio voor verschillende use-cases.
Gerelateerde leesstof
- De woordenlijst die een QC-controlepost moet delen — woordenlijst voor open-ear audio
- Het meetgedeelte — open-ear audio meten
- Kiezen op basis van use-case — open-ear audio voor verschillende use-cases
Stuur ons uw inspectie-instructie en we vertellen u welke van de acht controleposten deze dekt en waar een acceptatiecriterium nog moet worden vastgesteld.



