De beperkingen van de LC-105-1 zijn geen beperkingen op prestaties, en een koper die ze zo leest, besteedt zijn tijd aan de verkeerde vraag. Dit model publiceert vijf standaard specificatieregels — Bluetooth-versie 5.4, een batterijcapaciteit van 55mAh*2, een laadtijd van maximaal twee uur, ongeveer acht uur nominaal gebruik en magnetisch opladen — en op de cataloguspagina staat geen enkele rij met functies. Er is dus geen gepubliceerde zwakke plek om over te discussiëren: de gepubliceerde positie is dat er een heel klein aantal zaken wordt vermeld en een groot aantal niet. Dat kost geen prestaties, maar beloftecapaciteit. Vrijwel elke regel die een koper in dit segment op een productpagina zou willen schrijven, heeft geen gepubliceerde regel waarop ze kan steunen, en elk van die ontbrekende regels is een beslissing die ergens anders dan in de catalogus moet worden genomen. Deze pagina zet de lege plekken uiteen, verdeelt ze in de lege plekken die met een document kunnen worden ingevuld, de lege plekken die kunnen worden ingevuld maar intern moeten blijven, en de lege plekken die nooit een gepubliceerde specificatie zullen worden — en geeft vervolgens voor elke lege plek een prijs op in tijd, geld en risico. Prijs, bestelhoeveelheid en levertijd zijn voor dit model niet gepubliceerd, en we tonen liever de korte lijst van wat er is gepubliceerd dan een lange lijst van wat we zouden kunnen hebben gezegd.
Beperkingen van slimme bril Lc-105-1: een dunne gepubliceerde lijst, geen zwak product
Er is een nuttige manier om over een catalogus zoals deze na te denken, en die herkadert de hele vraag. Elke gepubliceerde regel is een vergunning, en elke ontbrekende regel is een vergunning die niet is verleend. Voor de meeste kopers is de interessante vraag over een model wat het doet; voor een koper in deze categorie is de nuttigere vraag wat er over mag worden gezegd dat het doet, want daarvan hangen een productvermelding, een nalevingsdossier en een klantserviceprocedure allemaal af. Beoordeeld op die manier is de LC-105-1 geen zwak model. Het is een model met vijf vergunningen en een ongewoon lange lijst van ontbrekende gegevens, en die ontbrekende gegevens zijn dezelfde als bij de rest van het assortiment, omdat de catalogus uniform is in wat hij niet publiceert.
Verdeel je de ontbrekende gegevens, dan vallen ze in drie groepen, en die indeling is belangrijker dan de lijst. Sommige lege plekken kunnen worden ingevuld door het te vragen: de leverancier kan een montuur wegen, opmeten, de kleuren benoemen, aangeven wat er in de doos zit, de documenten produceren die de bestemmingsmarkt vereist en de werkbelasting achter het cijfer voor nominaal gebruik beschrijven. Sommige lege plekken kunnen worden ingevuld, maar mogen nooit op een productpagina terechtkomen, ook niet nadat ze zijn ingevuld: een gemeten microfoonwaarde is bewijs voor een kwaliteitsdossier, geen catalogusregel, en een akoestisch laboratoriumrapport is geen geluidsomschrijving die aan een klant kan worden getoond. En sommige lege plekken zullen voor dit model nooit een gepubliceerde specificatie worden, omdat geen enkel model in de catalogus zo'n soort regel publiceert — een beschermingsklasse hoort bij de V06 en de S7, een gewicht van het montuur hoort nergens bij in het audioassortiment, en een bedieningsmethode op de poot wordt voor geen enkel model in deze catalogus gepubliceerd.
De tabel hieronder is de werkvoorraad. Ze is bewust operationeel: voor elk gegeven dat de catalogus niet voor de LC-105-1 publiceert, staat of het gat kan worden ingevuld, of het ingevulde gegeven vervolgens op een productvermelding mag verschijnen en waar het antwoord vandaan moet komen. Een koper die deze tabel als verzoeklijst gebruikt in plaats van als klachtenlijst, verandert een reeks onbekende factoren in een reeks documenten met verantwoordelijke personen en deadlines. Dat is de enige manier waarop een dunne cataloguslijst kan veranderen in een aankoop die bij een beoordeling verdedigbaar is.
| Wat de catalogus niet publiceert voor de LC-105-1 | Kan dit worden afgedekt | Kan dit worden opgenomen op een productpagina | Waar het antwoord vandaan komt |
|---|---|---|---|
| Framegewicht in gram | Ja, door een monster te wegen | Alleen met een waarde en een tolerantie | Een verpakt monster op een weegschaal |
| Afmetingen van frame en pootjes | Ja, op basis van een monster | Alleen als een door de leverancier bevestigd maatbereik | Een monster en de tekeningen |
| Kleur- of afwerkingsopties | Ja, op basis van een monster | Alleen als een bevestigde lijst | Kleurstalen en een monster |
| IP-classificatie | Alleen door te testen | Alleen zodra er een rapport beschikbaar is | Een laboratorium, tegen kosten en tijd |
| Akustische beschrijving | Alleen door te meten | Nee, een meting is geen rij | Een testrapport, intern bewaard |
| Opvangafstand van de microfoon | Alleen door te meten | Nee, om dezelfde reden | Een testrapport, intern bewaard |
| Bedieningsmethode op het pootje | Via een beschrijving | Alleen als een door de leverancier bevestigde specificatie | Een schriftelijke verklaring van de leverancier |
| Capaciteit van de oplaadcase | Via een specificatie | Nee, geen enkel audiomodel publiceert een rij voor de case | Een specificatie van de leverancier |
| Certificeringsverwijzing per model | Ja, van de leverancier | Ja, zodra dit model expliciet wordt genoemd | Het technische dossier en de verklaring |
| Garantietermijn en vergoeding voor gebreken | Ja, als commerciële voorwaarden | Ja, als gepubliceerde voorwaarden | De offerte en het contract |
| Testomstandigheden voor de nominale toepassing | Ja, van de leverancier | Ja, als een classificatie met de bijbehorende voorwaarden | Een schriftelijke testbeschrijving |
In die tabel zitten twee valkuilen die kopers eerder hebben laten struikelen. De eerste is het gewicht: in de hele catalogus staat één massaal getal vermeld, 158 g voor het frame van de MT6, en dat is een cameramodel. Een koper die een gepubliceerd getal als algemeen getal beschouwt, zal een gewicht vermelden bij een audiovermelding, en een koper die 158 g citeert, citeert een cameraproduct. Onze catalogus vermeldt helemaal geen framegewicht voor enig audiomodel, dus voor de LC-105-1 moet het gewicht worden gewogen en als een waarde van de leverancier worden vermeld. De tweede is de IP-classificatie: IP54 staat bij de V06 en de S7 en bij geen enkel ander model. "IP54" in een audiovermelding is dus een claim die uit een andere categorie is overgenomen, en de juiste formulering voor dit model is dat er geen IP-classificatie is gepubliceerd.

De blanco velden die nooit catalogusrijen worden
Begin met de groep die met geen enkele hoeveelheid verzoeken kan worden afgedekt, omdat het obstakel niet de onwil van de leverancier is, maar de opzet van de catalogus.
De eerste is de IP-classificatie. Een dergelijke classificatie bestaat pas nadat er een test op een specifiek product is uitgevoerd en is daarna permanent aan dat product gekoppeld. Niets van wat de catalogus voor de LC-105-1 publiceert, kan tot één classificatie worden samengesteld, en de twee modellen die wel IP54 voeren, zijn cameramodellen waarvan de constructie niets te maken heeft met dit frame. Een koper die voor dit model een IP-classificatie wil, besteelt een test, en de kosten en doorlooptijd van die test komen in het eigen projectplan van de koper terecht, niet op de offerte van de leverancier. Tot de test is uitgevoerd, is de eerlijke zin op de productpagina dat er voor dit model geen IP-classificatie is gepubliceerd.
De tweede is een akoestisch gegeven of microfoonwaarde. De catalogus publiceert een geluidsomschrijving voor de D11 en de YK12 en voor geen van de andere modellen, en voor geen enkel model publiceert hij de opvangafstand van de microfoon. Een laboratoriummeting lost dit niet op: een gemeten waarde is bewijs in een kwaliteitsdossier, en een pagina waarop die wordt vermeld, doet een specificatieclaim die de catalogus voor dit model nooit heeft gedaan. Daarom behoren de gewichtsvergelijking binnen het gamma en de aantekeningen over microfoontests thuis op het eigen evaluatieplan van de koper, en niet op de vermelding — ze vertellen u hoe u zelf een waarde kunt verkrijgen en zeggen niets over wat dit model publiceert.
De derde is de bedieningsmethode. Geen enkel model in deze catalogus publiceert een of andere rij over bediening, dus dit model kan geen catalogusvoorg precedent overerven, en een productpagina voor de LC-105-1 kan geen bedieningsoppervlak beschrijven op basis van wat andere modellen doen. Als de leverancier er een documenteert, wordt dit een door de leverancier bevestigde specificatie die een koper mag vermelden; een koper mag geen bedieningsmethode overnemen uit een ander deel van het gamma.
De vierde groep bestaat uit de commerciële voorwaarden: prijs, minimale bestelhoeveelheid, levertijd, garantie, korting voor gebreken en verpakkingsspecificatie. Deze worden voor geen enkel model in de catalogus gepubliceerd en zijn geen productregels, maar offerteposten die een inkoper opvraagt en vervolgens zelf bepaalt hoe hij die inzet. Het eigen kostenmodel van een inkoper, de omzet van contant naar kas en de servicebelofte worden allemaal hierop gebouwd, en al deze punten worden onderhandeld in plaats van afgelezen. De certificeringsstatus heeft vanuit een andere invalshoek hetzelfde karakter: onze catalogusteksten bevatten voor geen enkel model een verwijzing naar CE, FCC of RoHS, er verschijnt geen certificeringsregel per model en de pagina met exportcertificeringen op bedrijfsniveau bestaat uit afbeeldingen met patentcertificaten in plaats van beoordelingen van conformiteit. Wat een inkoper op de pagina kan vermelden, is dus niets, en wat een inkoper moet opvragen, is het conformiteitsdossier, de ondertekende verklaring en de testrapporten waarin dit model expliciet wordt genoemd — voor de radio tegen de Radio Equipment Directive (EU) 2014/53/EU, met afzonderlijk de EMC Directive 2014/32/EU voor elektromagnetische compatibiliteit.

De openstaande punten die een aanvraag afsluit en de punten die intern blijven
De tweede groep is de groep waarop een inkoopteam daadwerkelijk kan werken en die je beter kunt behandelen als een verzoeklijst dan als een klachtenlijst. Acht documenten, elk met een aangewezen eigenaar en een toepassing, sluit de meeste openstaande punten waarmee een inkoper dit model kan beprijzen, publiceren en onderhouden. De onderstaande volgorde is ongeveer de volgorde waarin ze moeten worden opgevraagd, omdat de eerste twee de overige bepalen.
- Het gewicht van het frame en het gewicht van een verpakte eenheid. Het gewicht van het frame hoort op de technische specificatie; het verpakte gewicht hoort op de vrachtspecificatie. Beide ontstaan door een monster te wegen en worden voor geen enkel audiomodel gepubliceerd, dus deze aanvraag moet het monster bevatten en kan niet alleen uit een vraag bestaan.
- De afmetingen en de maatvoering. De geometrie van frame, poten en glazen, plus de verstelmogelijkheden die aan klanten worden aangeboden. Een maatvoering kan worden gepubliceerd; een afzonderlijke afmeting niet, omdat een inkoper een productassortiment niet met één getal kan beschrijven.
- De kleuren- en afwerkingslijst. Deze kan als lijst worden gepubliceerd, maar alleen als lijst die de leverancier bevestigt, omdat een foto van een kleurstaal geen specificatie is en een verkoopkanaal dat uitsluitend op basis van die foto bestelt, uiteindelijk de verkeerde afwerking zal bestellen.
- De inhoud van de doos en de verpakkingsafmetingen. Dit is de accessoireskeuze voor een model met magnetisch opladen: of er een dock, een pad of een kabel in de doos zit en wat de afmetingen van de doos zijn. Geen enkel audiomodel publiceert een regel voor een oplaadhoes, en de modellen die de capaciteit van een hoes publiceren, zijn cameramodellen. De vraag over de hoes wordt dus door de leverancier beantwoord in plaats van uit de catalogus afgelezen.
- Het technische dossier, de conformiteitsverklaring en de testrapporten, elk met dit model als naam in plaats van een platform of productfamilie, met vermelding van de uitgever en de vervaldata. De Bluetooth SIG-identificatiegegevens zijn het waard om apart op te vragen, omdat dit het enige punt is dat een inkoper zelfstandig kan achterhalen in de ledendatabase.
- De samenvatting van de celtests voor de gekoppelde cellen van 55 mAh, die de expediteur bij het inplannen van de vracht zal opvragen en die doorgaans ook ondersteunt voor de batterij- en verzendpapieren.
- De beschrijving van de duurtest. De belasting, de beginstatus, het eindcriterium en de configuratie van het geteste monster; dit is de voorwaarde waarmee de regel voor de opgegeven gebruiksduur uit een claim een bindende specificatie maakt.
- De commerciële offerte zelf — hoeveelheidsschijven, eenheidsprijs, minimale bestelhoeveelheid, levertijd, betaalmomenten, garantietermijn, korting voor gebreken en verpakkingsspecificatie — omdat dit de openstaande punten zijn waarop de eigen marge, kass-cyclus en servicebelofte van een inkoper worden gebouwd, en omdat geen daarvan gepubliceerd is.
Bij elk openstaand punt op die lijst moet een eigenaar worden vermeld, omdat een aanvraag zonder eigenaar een aanvraag is die een antwoord oplevert waar niemand iets aan heeft. De eigenaar voor het gewicht, de afmetingen en de kleuren is de afdeling engineering of kwaliteit van de leverancier, omdat deze gegevens afkomstig zijn van de fysieke eenheid. De eigenaar voor het conformiteitsdossier, de ondertekende verklaring, de onderliggende testrapporten, de Bluetooth SIG-identificatiegegevens en de samenvatting van de celtests is de complianceafdeling van de leverancier, omdat dit documenten zijn die al bestaan of moeten worden opgesteld. De eigenaar voor de belasting ten behoeve van de opgegeven gebruiksduur is degene die de meting heeft uitgevoerd, en de eigenaar voor het verpakte gewicht en de doosafmetingen is de verpakkingsafdeling, omdat die waarden worden bepaald door wat er in de doos zit en hoe het verpakt is. Door voor elk openstaand punt een eigenaar aan te wijzen, verandert een lijst met vragen in een reeks instructies. Dat is het verschil tussen een aanvraag die wordt beantwoord en een aanvraag die slechts wordt bevestigd.
Dezelfde discipline geldt voor datums. Een aanvraag zonder datum levert een document op dat pas binnenkomt na de verzenddatum waarvoor het nodig was, terwijl de doorlooptijd van de forwarder, het laboratorium en de eigen beoordelingsproces van het kanaal niet wordt bepaald door het projectplan van de inkoper. Door bij elke lege plek een datum te vermelden — de datum waarop het document nodig is, niet de datum waarop het handig zou zijn — verandert een planning van een hoop in een daadwerkelijk plan. Dat is de volledige omzetting: een lege plek in een catalogus wordt een aanvraag met een eigenaar en een datum, een aanvraag met een eigenaar en een datum wordt een document, en een document wordt een beslissing die de inkoper op eigen tempo kan nemen.
Niet alles wat binnenkomt, hoort op een productpagina, en bij het scheiden van de twee verliezen inkopers het meest. Een gewicht inclusief verpakking is een intern gegeven: het bepaalt het vrachttarief, het ontwerp van de doos en het aantal pallets, en het op een verkooppagina afdrukken vertelt een klant niets waar die iets mee kan. Een gemeten microfoonwaarde of een akoestisch laboratoriumrapport is intern bewijs voor een kwaliteitsdossier, geen specificatie die de catalogus heeft vastgelegd. Een samenvatting van celtests is een logistiek document. Het gewicht van het frame, het maatbereik en de kleurenlijst zijn daarentegen de drie items in deze set die daadwerkelijk op een productpagina horen zodra de leverancier ze heeft opgegeven. Het zijn ook de drie items waar klanten het vaakst naar vragen en die ze het vaakst niet kunnen vinden. Dat is de praktische vorm van de beperkingen van dit model: een korte lijst met dingen die de pagina wezenlijk zouden verbeteren, en een langere lijst met dingen die thuishoren in een dossier, een doos of een spreadsheet.

De lege plekken in volgorde invullen: welke vraag ontsluit welke beslissing
Een verzoekenlijst is geen plan, en de volgorde waarin de lege plekken worden ingevuld, bepaalt hoe lang de hele onderneming duurt. De onderstaande volgorde werkt wanneer de antwoorden uit meer dan één afdeling binnen de leverancier moeten komen en wanneer elk antwoord nodig is voordat de volgende vraag behoorlijk kan worden gesteld.
Begin met de twee regels zonder welke een productpagina niet kan worden geschreven. Dat zijn het gewicht van het frame en de afmetingen inclusief verpakking, omdat de listingtekst, de vrachtberekening en de verpakkingsillustratie er allemaal van afhangen. De te stellen vragen zijn kort: wat weegt het voltooide exemplaar, en wat weegt een verpakte doos? Als het antwoord een bereik is, vraag dan naar de waarde die op de doos wordt afgedrukt en de tolerantie die daarachter zit, want een bereik dat op een doos wordt afgedrukt, is een claim die niemand later kan verifiëren.
Daarna de documenten die bepalen of de goederen überhaupt kunnen worden vervoerd. De samenvatting van celtests komt vóór de pakinstructie, omdat de instructie uit de cel is afgeleid. Een leverancier die de instructie zonder de samenvatting stuurt, heeft het antwoord gestuurd zonder de onderbouwing ervan. Voor de radiosectie werkt de volgorde: eerst de identificatiegegevens waarmee dit model wordt benoemd, daarna de referentie met een vervaldatum, want een document zonder vervaldatum heeft geen eigenaar en wordt bij het verstrijken ervan niet opnieuw gecontroleerd.
Daarna de vraag over de gebruiksduur, die mogelijk nooit wordt beantwoord. Een opgegeven gebruiksduur die niet kan worden gereproduceerd, is een marketingcijfer, en de enige alternatieven is een acceptatievoorwaarde. Stel die op vóór de bestelling in plaats van na een klacht: geef aan in welke toestand de cel verkeert wanneer de timer begint, hoe lang de test duurt, wat het apparaat tijdens de test doet en wat als het einde van de test telt. Een leverancier die een schriftelijke acceptatievoorwaarde accepteert, heeft iets meetbaars geaccepteerd. Een leverancier die dat niet doet, heeft aangegeven dat het genoemde cijfer een marketingcijfer is, wat u nuttig weet voordat het een klant bereikt.
De waarschuwingssignalen zitten in de antwoorden, niet in de documenten. Tekenen dat een dossier nooit is samengesteld, zijn onder meer een leverancier die het laboratorium niet kan noemen, geen vervaldatum kan opgeven, niet kan aangeven welke cel het rapport betreft, of de celvraag beantwoordt met de pakinstructie. Een leverancier die een nalevingsclaim noemt zonder toepassingsgebied, biedt papierwerk in plaats van bewijs. De criteria om dit aan te tonen zijn kort: noemt het document dit model, bevat het een referentie en een datum, en komt de configuratie erin overeen met de hier gepubliceerde rijen.
De totale kosten van een openstaande onbekende. Een onbeantwoord verzoek is niet kosteloos, omdat het doorwerkt: een niet-bevestigd gewicht vertraagt het artwork, een onopgeloste certificeringsvraag vertraagt de doorlooptijd en een acceptatievoorwaarde die na verzending van de goederen wordt opgesteld, is een claim die niemand kan afdwingen. Daarom is due diligence op een dun gepubliceerd overzicht geen extra zorgvuldigheid — het is de kortste route naar een specificatie die u kunt verdedigen. De afwegingen lopen tussen de tijd die nu wordt besteed en de tijd die later verloren gaat, de voorspelbare valkuilen zijn precies de situaties waarin een bereik als een afzonderlijk cijfer is geaccepteerd en een platform als een model, en de checklist hierboven laat zien wanneer u die tijd moet besteden.
Waar onze positie staat. Bij dit model is onze positie dat een openstaande onbekende geen zwakke plek in het product is, maar een lacune in de gepubliceerde administratie. Die wordt afgesloten met een document of een gemeten monster, niet met een argument. We drukken geen cijfer af dat alleen de leverancier heeft, en we publiceren voor dit model geen gewicht, afmeting of certificeringsverwijzing, omdat die gegevens niet in de catalogus staan. Een shortlist die een inkoper kan verdedigen, kunnen we onderschrijven; een claim waarvoor een klant ons ooit om bewijs zal vragen, niet.
De acht uur: een vermogen dat niet kan worden gereproduceerd, gerangschikt of omgerekend
Eén openstaande onbekende bij dit model verdient afzonderlijke behandeling, omdat dit de rij is waarop een inkoper het waarschijnlijkst iets bouwt en omdat deze rij het minst wordt ondersteund.
Zes modellen in deze catalogus publiceren een opgegeven gebruiksduur van ongeveer acht uur, en dat doen ze bij vier verschillende celconfiguraties: de K01 en de K02 met 90mAh2, de LC-105-1 en de LC-105-2 met 55mAh2, de YKC02 met 70mAh2 en de ZH12 met 100mAh. Geen van die zes publiceert een testconditie — geen belasting, geen beginstatus, geen eindcriterium, geen volumeniveau en geen omgevingstemperatuur. Zelfs binnen één celconfiguratie is het cijfer niet eens consistent: de groep met 55mAh2 bevat de LC-105-1 en de LC-105-2 met ongeveer acht uur en de G07 en de YK12 met ongeveer zes uur.
Binnen één celconfiguratie is het beeld nog vreemder. De groep met 55mAh*2 bevat vier modellen: de LC-105-1 en de LC-105-2 publiceren ongeveer acht uur, terwijl de G07 en de YK12 ongeveer zes uur publiceren. Die vier modellen delen een gepubliceerde celconfiguratie en een magnetische oplaadmethode, en de catalogus publiceert voor het paar LC-105 geen kenmerkentabel die het verschil kan verklaren. Het enige zichtbare verschil tussen een model met acht uur en een model met zes uur is dus de modelnaam en het cijfer zelf. Dat leidt tot drie praktische gevolgen voor iedereen die op basis van deze rij aankoopt. De gebruiksduur van dit model kan niet uit de celconfiguratie worden afgeleid, omdat dezelfde configuratie elders in het gamma met een lager gepubliceerd cijfer voorkomt. De gebruiksduur van een concurrent kan evenmin uit de celconfiguratie worden afgeleid, omdat dezelfde redenering omgekeerd geldt. En de klasse kan niet als afkorting voor een duurcategorie worden gebruikt, juist de aanname die een cataloguslezer waarschijnlijk maakt wanneer een celconfiguratie gedeeld lijkt. Het gepubliceerde cijfer hoort bij het model, niet bij de klasse, en de enige manier om het operationeel te maken is er een belasting aan te koppelen.
Daaruit volgen drie gevolgen, en elk kost een inkoper iets specifieks. Het cijfer kan niet worden gereproduceerd, omdat daarvoor de methode nodig is en de methode niet is gepubliceerd; een inkoper die het bij een monster wil verifiëren, heeft niets waartegen het kan reproduceren. Het kan niet worden gerangschikt, omdat de zes modellen die acht uur publiceren, vier celconfiguraties en geen gemeenschappelijke meetmethode bestrijken. Een tabel die het gamma op gebruiksduur sorteert, sorteert dus op een niet-vermeld protocol in plaats van op prestaties. En het kan niet worden omgerekend naar werkuren, omdat een dienstplanning een belasting en een tolerantie nodig heeft, en een opgegeven gebruiksduur zonder belasting een getal is waarop niet in een rooster kan worden gepland.
Wat de rij nog wel kan doen, is beperkter en nog steeds de moeite waard. De rij kan fungeren als fabrikantbeoordeling in een productvermelding, geformuleerd als een beoordeling en vergezeld van de belasting zodra de leverancier deze heeft bevestigd — precies zoals beschreven in het artikel over de methode om de batterijduur te vergelijken en, voor dit model specifiek, in de analyse van de batterijduur van de LC-105-1 slimme bril. De rij kan ook worden vergeleken met een ander model van dezelfde leverancier, waar een gemeenschappelijke methode waarschijnlijker is. Daardoor is de rij bruikbaar binnen één productreeks, maar niet binnen een reeks concurrenten. De rij kan op zichzelf geen productspecificatie dragen. Een productvermelding die acht uur als feit presenteert in plaats van als beoordeling, heeft stilletjes een methode aangenomen die deze nooit heeft gekregen.
Er is een tweede beperking die aan dit cijfer vastzit en die helemaal niets met meten te maken heeft. De LC-105-2 publiceert dezelfde rijen als dit model, inclusief hetzelfde nominale gebruik, en in de catalogus wordt geen verschil tussen beide vermeld. Een reeks die op basis van het gebruiksduurcijfer is opgebouwd, kan de twee modellen dus evenmin onderscheiden. Een koper die op een productvermelding voor de LC-105-1 schrijft "model met de langste gebruiksduur in de reeks", doet een bewering die de catalogus in geen van beide richtingen kan ondersteunen — de vergelijking tussen de LC-105-1 en LC-105-2 gaat uitgebreid in op dit paar, en de gepubliceerde specificatielijst van de LC-105-1 dient als uitgangspunt om dit tegen af te tekenen.



