OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
Technologie voor slimme brillen

Fotochromische slimme brillen: kwaliteitscontrole in de praktijk

Kwaliteitscontrole bij een fotochromisch product verloopt structureel anders dan elders in het assortiment, omdat de acceptatiecriteria niet…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Nov 2, 2023/ 15 min. leestijd
Fotochromische slimme brillen: kwaliteitscontrole in de praktijk

Kwaliteitscontrole van een fotogeen product is structureel anders dan kwaliteitscontrole elders in het assortiment, omdat de acceptatiecriteria in geen enkel gepubliceerd document staan. Onze catalogus vermeldt Bluetooth 5.4, een batterij van 100 mAh, een laadtijd van maximaal twee uur, een gebruiksduur van ongeveer zeven uur en magnetisch opladen — maar helemaal niets over de lens.

Daardoor is kwaliteitscontrole van fotochromische slimme brillen een proces waarbij eerst criteria worden vastgesteld en vervolgens worden gehandhaafd, in die volgorde. Het handhaven van criteria die nooit zijn afgesproken leidt ertoe dat een programma goede lenzen afkeurt en slechte lenzen accepteert. Omdat de hele categorie zo werkt, komt een inkoper die de ontbrekende gegevens ziet als reden om de criteriafase over te slaan, in de zwakkste inspectiepositie die mogelijk is.

De gepubliceerde situatie is het vermelden waard, omdat deze elke stap hieronder beïnvloedt. Er is geen modelaanduiding voor het elektrochrome artikel, geen schakeltijd, geen transmissiebereik, geen temperatuurgedrag, geen uniformiteitswaarde, geen levensduur in cycli en geen coatingdetails. Er is ook geen tweede lichtgevoelig platform met gepubliceerde lensgegevens waarmee een partij kan worden vergeleken, omdat de V03 Pro een configuratie met fotochromische lenzen heeft en geen eigen lenswaarde. Er is dus geen referentieproduct om een meningsverschil te beslechten. Elke referentie die het inspectieproces nodig heeft, moet door de inkoper worden gecreëerd.

Fasen van kwaliteitscontrole van fotochromische lenzen, van criteria tot feedback uit het veld

Het probleem met kwaliteitscontrole van fotochromische slimme brillen begint voordat de criteria bestaan

Waarom het handhaven van ongeschreven criteria erger is dan geen criteria hebben

In een categorie met weinig gepubliceerde gegevens is het vanzelfsprekend om te inspecteren “aan het monster” — het goedgekeurde exemplaar ernaast houden en alles wat er niet mee overeenkomt als defect bestempelen. Het probleem is dat “overeenkomen met het monster” geen criterium is. Zodra er een meningsverschil ontstaat, gaat het namelijk om de vraag welke van twee onuitgesproken zaken de referentie is.

De drie manieren waarop een ongeschreven criterium kan falen, zijn voorspelbaar. De eerste is false rejection: een partij wordt afgekeurd wegens een verschil dat het criterium zou hebben toegestaan. De kosten van die afkeuring zijn een planning, een nieuwe bestelling en een leveranciersrelatie. De tweede is false acceptance: een partij wordt geaccepteerd omdat deze bij een meting in het midden er hetzelfde uitzag als het monster, waarna de fout pas drie maanden later in het veld aan het licht komt. De derde is onbeslisbaar meningsverschil: de inkoper en de leverancier geloven allebei dat de ander de specificatie heeft gewijzigd, maar geen van beiden kan die specificatie overleggen. Het geschil loopt dus door totdat iemand toegeeft.

Alle drie worden met dezelfde handeling voorkomen, en die is goedkoop: schrijf het criterium op, vermeld de voorwaarden en spreek het af vóór het eerste exemplaar wordt geproduceerd. In een categorie zonder norm is dat schriftelijke document de norm.

De zwakkere positie waarin u verkeert wanneer er niets is gepubliceerd

De inspectiepositie van de inkoper is hier zwakker dan in vrijwel elke andere categorie. Het is belangrijk om duidelijk te benoemen waarin deze zwakte bestaat, zodat de juiste verzoeken aan de leverancier kunnen worden gedaan.

Een inkoper met een gepubliceerde specificatie inspecteert aan de hand van een document dat elk product op de markt beschrijft. Daardoor kan een meetwaarde met de markt worden vergeleken, kan een niet-conformiteit worden geëscaleerd en kan de weigering van een leverancier aan de hand van een externe referentie worden getoetst. Hier inspecteert de inkoper aan de hand van criteria die de fabrikant verstrekt, plus een goedgekeurd referentie-exemplaar dat de inkoper zelf bewaart. De waarde van de fabrikant is een verklaring van intentie, en het referentie-exemplaar is een enkel artikel.

Die positie is op drie specifieke manieren zwakker, en elke manier leidt tot een specifiek verzoek. Omdat de waarden van de fabrikant de enige externe referentie zijn, heeft de inkoper de voorwaarden bij elk van die waarden nodig. Omdat de referentie één exemplaar is, heeft de inkoper een raster en een tolerantie nodig in plaats van een losse meting. En omdat er geen vergelijkbaar product is, moet de inkoper de tolerantie zelf opstellen in plaats van deze af te leiden uit een marktconventie — wat betekent dat het verzoek om criteria niet een formaliteit is die aan de leverancier kan worden overgelaten, maar het werk zelf.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van fotochromische slimme brillen: kwaliteitscontrole in de praktijk — afbeelding 1 van 3

De vijf criteria die moeten worden opgesteld voordat de inspectie kan beginnen

Deze vijf vormen de minimale set, en de derde kolom is belangrijker dan hij lijkt: vier van de vijf worden door de inkoper opgesteld. Dat is ongebruikelijk in de maakindustrie en verdient om vóór de start van het programma expliciet te worden benoemd.

Criterium Waarom het nodig is Wie het opstelt
Transmissiebereik in beide toestanden Een bereik zonder eenheden is geen criterium Opdrachtgever, op basis van de methode van de fabrikant
Omschakeltijd in beide richtingen Donker worden en helder worden zijn verschillende gedragingen Opdrachtgever, op basis van de methode van de fabrikant
Temperatuurbereik voor deze waarden De waarden moeten gelden in de markt waarin de opdrachtgever verkoopt Opdrachtgever, voor de markt
Uniformiteitsraster en tolerantie Een meting in het midden kan afwijkingen niet detecteren Opdrachtgever
Eindlevenscriterium voor een aantal cycli Een duurbaarheidsgarantie heeft een meetbaar eindpunt nodig Opdrachtgever

Het transmissiebereik en waarom de eenheden bepalen of het een criterium is

Het eerste criterium is het transmissiebereik, en juist hier lopen de meeste verzoeken om criteria op stuk. "Wat is het bereik?" is een vraag met honderd antwoorden, want een bereik zonder eenheden is helemaal geen criterium — het is een zin.

Er moeten twee waarden in een vermelde eenheid worden gespecificeerd: één in de heldere toestand en één in de donkere toestand, samen met de meetmethode. De twee waarden beschrijven samen het bereik waarbinnen de lens daadwerkelijk functioneert, en de heldere toestand moet erbij staan, want een leverancier die alleen de donkere waarde opgeeft, heeft alleen het deel vermeld dat er op een strand het beste uitziet. Het criterium van de opdrachtgever moet ook de tolerantie rond elke waarde vermelden, want een bereik zonder tolerantie is een middelpunt in plaats van een bereik.

De twee omschakeltijden en de temperatuur waarbij de waarden moeten gelden

Het tweede criterium is de omschakeltijd, en die moet uit twee waarden bestaan in plaats van één, omdat donker worden en helder worden afzonderlijke gedragingen zijn. Elke waarde vereist vier omstandigheden: de richting van de verandering, het beginnende lichtniveau, het eindniveau en de temperatuur.

Het derde criterium is het temperatuurbereik waarbinnen de vermelde waarden gelden. Dit wordt het vaakst weggelaten en bepaalt of het product werkt in de markt waarin de opdrachtgever verkoopt. Een criterium dat bij kamertemperatuur is opgesteld, is getest onder de makkelijkste beschikbare omstandigheden. Als het verkoopkanaal markten met koude winters bedient, moet het criterium gelden bij de temperatuur die de klant ervaart en moet de acceptatietest een test bij lage temperatuur bevatten.

Het uniformiteitsraster en het eindlevenscriterium

Het vierde criterium is de uniformiteitstolerantie, en daarvoor moeten drie elementen worden vermeld: het raster, de kijkgeometrie en het maximaal toegestane verschil tussen zones. Een meting in het midden kan de afwijking detecteren die dit criterium moet vaststellen, doordat gebruikers verschillen tussen de rand en het midden eerder opmerken dan een gemiddelde, en veel afwijkingen binnen een goed gemiddelde kunnen zichtbaar in banden liggen.

Het vijfde criterium is de definitie van het einde van de levensduur voor een aantal cycli. Een aantal cycli zonder faalcriterium is geen test, en het criterium moet één specifieke vraag beantwoorden: bij welk transmissieniveau wordt de lens als defect beschouwd. Zonder dat antwoord heeft een duurbaarheidsgarantie geen meetbaar eindpunt en kan de eerste claim eronder niet worden afgehandeld. Het is de moeite waard om die vraag letterlijk in het verzoek om criteria op te nemen, want een leverancier die hem beantwoordt, houdt rekening met een garantie, terwijl een leverancier die hem niet beantwoordt, een marketingcijfer hanteert.

De fotochromische kwaliteitscriteria die moeten bestaan voordat de inspectie begint

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van fotochromische slimme brillen: kwaliteitscontrole in de praktijk — afbeelding 2 van 3

De vijf fasen en wat elke fase mag beslissen

Inkomende inspectie tegen een bewaard referentie-exemplaar

Zodra de criteria bestaan, is de inkomende inspectie in principe eenvoudig: controleer de transmissie in een vermelde toestand en leg die vast — en de meerwaarde zit in het detecteren van verschillen tussen productiepartijen, wat bij elke optische productie normaal is en een probleem wordt wanneer het onzichtbaar is.

In de praktijk is het referentie-exemplaar het bewaarde, goedgekeurde exemplaar, waardoor de behandeling van het referentie-exemplaar zelf onderdeel wordt van het criterium. Het vereist een opslagconditie, een oplaadroutine, een periodieke hercontrole en een regel voor wat er gebeurt als het referentie-exemplaar zelf afwijkt. Een referentie-exemplaar dat anders is behandeld dan de exemplaren waarmee het wordt vergeleken, vormt een tweede bron van foutieve afkeuringen, en de opdrachtgever die geen behandelregel voor het referentie-exemplaar heeft opgesteld, zal uiteindelijk discussiëren over het referentie-exemplaar in plaats van over het product.

Het eerste artikel is één exemplaar en geen monster

Het eerste artikel moet worden beoordeeld op het volledige gedrag in beide richtingen, niet op één afzonderlijke meting. Een afzonderlijke meting bevestigt dat het exemplaar functioneert; een volledige beoordeling bevestigt dat het exemplaar functioneert zoals de criteria beschrijven.

Het eerste artikel is eveneens een eenheid, en juist hier gaan de meeste kwaliteitsprocessen te ver. Het is bewijs dat het proces een conforme eenheid kan opleveren. Het is geen bewijs voor het gedrag van een partij, en een inkoper die het eerste artikel als monster behandelt, ontdekt het verschil op het slechtst mogelijke moment, namelijk wanneer de eerste klacht binnenkomt.

Wat het inspectieteam van de inkoper zelf moet kunnen doen

De inspectie wordt meestal uitgevoerd door het team van de inkoper, en in deze categorie doet het team iets wat het nergens anders doet: het is de enige partij in de keten die een schriftelijk criterium hanteert. Daardoor verandert er wat het team moet kunnen doen. Het is de moeite waard die bekwaamheid expliciet te beschrijven, omdat deze vaak wordt verondersteld in plaats van opgebouwd.

Conditionering. Het team moet een eenheid naar een bekende toestand brengen voordat deze wordt afgelezen — opgeladen tot een bekend niveau, gehouden bij een bekende temperatuur en geobserveerd vanaf een bekende richting. Twee inspecteurs die verschillend conditioneren, leveren twee reeksen waarden op, en het debat dat volgt, gaat dan over de inspectie in plaats van over het product.

Aflezing volgens het raster. Het team moet aflezen volgens het afgesproken raster in plaats van in het midden, omdat een meting in het midden de variatie niet kan detecteren die het criterium moet opmerken. In de praktijk gaat het hierbij eerder om een hulpstuk en een lichtbron dan om een vaardigheid, en het hulpstuk is doorgaans datgene wat moet worden aangeschaft.

Omgaan met de referentie. De bewaarde referentie-eenheid vereist een opslagconditie, een oplaadroutine, een periodieke hercontrole en een regel voor wat er gebeurt als deze afwijkt. Zonder die regel wordt een afwijkende referentie zelf een nieuwe bron van onterechte afkeuringen, en vervangt het debat over de referentie het debat over de partij.

Registratie. Elke meting moet met de bijbehorende omstandigheden worden vastgelegd, omdat een meting zonder die omstandigheden later, tijdens een geschil, niet kan worden vergeleken met een meting van drie maanden eerder. Een logboek waarin alleen de waarde wordt vastgelegd, is waardeloos als bewijs en kostelijk om bij te houden, omdat het de indruk wekt bewijs te zijn.

Opschaling. Het team moet het verschil kennen tussen een meting die buiten het criterium valt en een meting die helemaal niet kan worden uitgevoerd, en moet weten welke van beide een gesprek met de leverancier vereist en welke een intern onderzoek. Een ontbrekende meting is geen afwijking, en de behandeling ervan als zodanig is de manier waarop een goede relatie eindigt.

Geen van deze bekwaamheden is ingrijpend. Standaard ontbreken ze allemaal, omdat ze in een categorie met een gepubliceerde specificatie niet nodig zijn — de waarde staat op het gegevensblad, het raster is van de fabrikant en de referentie is de specificatie. De inspanning is de prijs voor inspectie in een categorie zonder gepubliceerde prestatiegegevens, en het is de moeite waard die vooraf te benoemen voordat een inkoper zich aan een programma committeert, in plaats van achteraf.

Partijbemonstering voor drift binnen een partij

Partijbemonstering detecteert drift binnen een partij, en drift is de storingsmodus die drie maanden na een goed eerste artikel tot een klacht van de klant leidt. De twee zijn verband houdend, niet gescheiden: een eerste artikel wordt aan het begin van de productie genomen en een partijmonster wordt uit het midden daarvan genomen, zodat een partij aanvankelijk wel en aan het einde niet aan de criteria kan voldoen.

Bemonstering in deze categorie is moeilijker dan het lijkt, omdat een eenheid naar een bekende toestand moet worden gebracht voordat deze kan worden afgelezen — opgeladen, gehouden bij een bekende temperatuur en geobserveerd vanuit een bekende richting. Het bemonsteringsplan moet daarom zowel de conditionering als de omvang specificeren, anders leveren twee inspecteurs twee reeksen waarden op die onderling niet vergelijkbaar zijn.

Wat elk kwaliteitsniveau voor fotochromische lenzen mag beslissen

Door AI gegenereerde foto die fotochromische slimme brillen illustreert: kwaliteitscontrole in de praktijk — afbeelding 3 van 3

Bemonstering, drift en de klacht die drie maanden later binnenkomt

Waarom het eerste artikel de relevante storing mist

Een goed eerste artikel kan samengaan met een slechte klacht uit het veld, omdat de storing niet zit in de eenheid die is geïnspecteerd. Ze zit in de eenheden die niet zijn geïnspecteerd en in de omstandigheden die niet zijn gereproduceerd. Voor het grootste deel van de klachten zijn drie specifieke hiaten verantwoordelijk.

Drift binnen de partij. De eenheden aan het einde van een productierun gedragen zich anders dan de eenheden aan het begin, en alleen het begin is geïnspecteerd. Dit is de meest voorkomende oorzaak.

Conditionering. Een eenheid die bij kamertemperatuur wordt afgelezen, vertelt de inkoper niets over een eenheid die in een koude markt zal worden afgelezen. Als de criteria bij één temperatuur zijn opgesteld en het product naar een andere wordt verzonden, komt de eerste klacht uit de koude markt en is de meting waardeloos.

De niet-vastgelegde configuratie. Een exemplaar met een andere lensmodule, een andere cel of een andere firmwarebuild doorloopt dezelfde inspectie en gedraagt zich anders. Daarom zijn een wijzigingsbeheerslijst en een meldingsplicht kwaliteitsinstrumenten, en niet alleen papierwerk.

De keuze van de steekproefomvang als commerciële beslissing

De steekproefomvang is een commerciële beslissing en moet ook als zodanig worden behandeld. Kleine steekproeven vatten grove storingen aan — een exemplaar dat helemaal niet reageert, een exemplaar met een duidelijk defect. Grote steekproeven vatten afwijkingen aan, en dat is de storing die in de praktijk daadwerkelijk geld kost. Een inkoper die de steekproefomvang afstemt op het opsporen van grove storingen krijgt een programma dat de inspectie doorstaat en klachten veroorzaakt.

De afweging is direct en kwantificeerbaar in de eigen termen van de inkoper, ook al behoren de cijfers bij de inkoper en niet bij de fabrikant. Een grote steekproef kost inspectietijd en vertraagt de vrijgave van de partij; een kleine steekproef geeft de partij sneller vrij en verplaatst de kosten naar de praktijk, waar ze worden betaald in retourzendingen, supporttijd en beoordelingsscores. Het juiste antwoord hangt af van de tolerantie van het verkoopkanaal voor storingen in de praktijk en betreft de bedrijfsvoering van de inkoper, niet het product.

De daaropvolgende instructie is eenvoudig: niets steekproefsgewijs toetsen behalve het eerste exemplaar en op het eerste exemplaar vertrouwen is niet beschikbaar als strategie. Het eerste exemplaar is één exemplaar.

Omgevingsinvloed en temperatuurextremen

Op dit gebied wijken fotochromische producten het vaakst af van de verwachtingen. Het elektrochrome gedrag is temperatuurafhankelijk, en een lens die bij kamertemperatuur correct functioneert, kan zich anders gedragen in een in de zomer geparkeerde auto of buiten in de winter.

Als het verkoopkanaal aan verkoopt in markten met temperatuurextremen, moeten warmte- en koudetestcycli vóór de productie aan de acceptiecriteria worden toegevoegd, in plaats van het gedrag via retourzendingen te ontdekken. De omstandigheden van de test zijn even belangrijk als het bestaan ervan: een lens die een uur in een hete auto heeft gelegen en een lens die uit een koude opslagruimte naar een warme kamer is gebracht, hebben twee verschillende thermische geschiedenis, en slechts één daarvan komt overeen met de dag van een klant.

Waar de kwaliteitscontrole van fotochromische brillen binnen een lanceringsprogramma past

De terugkoppeling uit de praktijk die een criterium wijzigt in plaats van het alleen vast te leggen

Retourzendingen categoriseren op basis van symptomen, niet fouten

Retourzendingen van een fotochromisch product moeten op basis van symptomen worden gecategoriseerd, niet op basis van fouten, omdat het symptoom is wat de klant meldt: de lens wordt niet donker, wordt te langzaam donker, wordt niet helder, werd helder en bleef donker, de kleur is onjuist, het product was prima totdat de batterij leeg was.

Elke categorie wijst naar een andere oorzaak, en geen enkele daarvan is zonder richtlijnen zichtbaar voor een klantenserviceteam. Een symptomatabel zet een klacht in vrije tekst om in een telbare categorie, en alleen een telbare categorie maakt een trend zichtbaar.

De categorisatietabel die beter is dan een retourformulier met vrije tekst

Een korte categorisatietabel die samen met de retourinstructies wordt verstuurd, levert veel betere gegevens op dan een retourformulier met vrije tekst en kost slechts één pagina. De tabel moet vijf dingen bevatten: de symptoomcategorieën, de omstandigheden waarin de klant zich bevond, de staat van de batterij, een verzoek om foto's en het serienummer van het model. De laatste twee zijn belangrijker dan ze lijken, omdat een foto van de toestand van de lens de beste benadering van een meting is die een klant kan aanleveren, en een serienummer de enige manier is om een klacht aan een build te koppelen.

Het enige waarop nadrukkelijk moet worden aangedrongen, is dat de categorisatie terugvloeit naar de criteria. Anders stapelt dezelfde klacht zich gedurende een jaar op terwijl het proces die nauwgezet registreert en niets verandert. Een kwaliteitsproces dat alleen klachten telt, is een archief, en het verschil tussen een archief en een controlesysteem zit in de vraag of een cijfer verandert wanneer een patroon zich aftekent.

Wat wij publiceren en wat een verzoek om acceptiecriteria moet vermelden

Het korte antwoord: wij publiceren geen lensprestatiecijfer, acceptiecriterium of duurzaamheidscijfer voor de elektrochrome variant, omdat ons geen enkelcijfer wordt verstrekt, en wij verzinnen er ook geen. Een plausibel ogend getal in een lensproduct wordt een claim op een productpagina, en een claim die de inspectie niet kan reproduceren, wordt een geschil.

Wat we kunnen doen, is u vertellen welke criteria aanwezig moeten zijn voordat de kwaliteitscontrole kan worden uitgevoerd, en u helpen bij het opstellen van het verzoek aan de fabrikant om die criteria aan te leveren. Het verzoek moet in deze volgorde vragen naar: het transmissiebereik in beide toestanden met de bijbehorende eenheden en methode, de twee schakeltijden met hun vier omstandigheden, het temperatuurbereik waarbinnen deze waarden gelden, het uniformiteitsraster en de tolerantie, het eind-of-levenscriterium voor een aantal cycli en de lensstatus bij een lege batterij. Als een fabrikant geen transmissiebereik of eindpunt van een cyclus kan opgeven, is dat een bevinding over de geschiktheid van het product voor een gecontroleerd programma, en geen lacune in het verzoek.

Commercieel gezien zijn de criteria en het inspectieprotocol onderhandelbare documenten. Een leverancier die bereid is het protocol van de inkoper te ondertekenen, gaat ermee akkoord te worden beoordeeld aan de hand van de drempelwaarde van de inkoper. De minimale afnamehoeveelheid, het aantal configuraties, de verpakking en het ontwerp van de bijlage, het aantal artworkrondes en de structuur van de betalingsmomenten zijn gewone onderhandelingspunten. Niet onderhandelbaar zijn de kosten en de doorlooptijd van een conformiteitsroute, de afschrijving van gereedschap of de aanwezigheid van de criteria zelf.

De achtergrond staat bij technologie voor fotochromische lenzen, het mechanisme staat bij technologie voor fotochromische lenzen en de afhandeling van retourzendingen valt onder de verantwoordelijkheid van ons team voor after-salesondersteuning en kwaliteitsclaims.

Vertel ons uw markt en uw acceptatie-eisen, dan helpen wij u bij het opstellen van het criteriaverzoek.


Gerelateerd leeswerk

Vertel ons uw markt en acceptatie-eisen, dan helpen wij u bij het opstellen van het criteriaverzoek.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.