Κάθε πρόγραμμα ODM έχει τα ίδια οκτώ στάδια, και ο λόγος για τον οποίο αποτυγχάνουν τα προγράμματα σπάνια είναι κάποιο στάδιο που εκτελέστηκε ελάχιστα. Είναι ένα στάδιο που παραλείφθηκε υπό την πίεση του χρονοσχεδίου, επειδή το αποτέλεσμά του έμοιαζε με τεκμηρίωση και όχι με κάτι θεμελιωδές. Τα στάδια ανάπτυξης ODM έχουν σημασία ως αλληλουχία, επειδή κάθε στάδιο παράγει κάτι που το επόμενο δεν μπορεί να παράγει μόνο του, και ένα στάδιο που συμπιέζεται δεν παράγει ένα ασθενέστερο παραδοτέο — δεν παράγει κανένα.
Αξίζει να ξεκαθαριστεί αυτή η διάκριση από την αρχή, επειδή η συνηθισμένη αντίδραση σε ένα πρόγραμμα που καθυστερεί είναι να καταβάλλουμε μεγαλύτερη προσπάθεια στα στάδια που φαίνονται ορατά πίσω, δηλαδή τη συναρμολόγηση και τις δοκιμές. Τα στάδια που βρίσκονται πραγματικά πίσω είναι εκείνα τα οποία αποδίδουν ένα έγγραφο, και είναι αυτά που κανείς δεν μπορεί να δει ότι καθυστερούν μέχρι που είναι πλέον πολύ αργά για ανάκαμψη.
Στάδια ανάπτυξης ODM: τα οκτώ παραδοτέα και τι αποτρέπει το καθένα
1. Καθορισμός απαιτήσεων. Παραδοτέο: τι πρέπει να κάνει το προϊόν, για ποιον και σε ποιο περιβάλλον — όχι πώς θα κατασκευαστεί. Οι περισσότερες διαφωνίες στα μεταγενέστερα στάδια ανάγονται σε μια απαίτηση που περιέγραφε μια λύση αντί για μια ανάγκη, επειδή στη συνέχεια συγκρίθηκαν δύο λύσεις μεταξύ τους αντί να συγκριθούν με την ανάγκη που υποτίθεται ότι και οι δύο εξυπηρετούν.
2. Επιλογή πλατφόρμας. Παραδοτέο: μια επιλεγμένη κατηγορία, αιτιολογημένη με βάση το φόρτο εργασίας. Αυτό είναι το στάδιο όπου ο φόρτος εργασίας υπερτερεί της προδιαγραφής, και ο δικός μας κατάλογος δείχνει καλά την παγίδα: η κατάταξη απόδοσης αντιστρέφει την απάντηση, επειδή οι πλατφόρμες για παιδιά των 40 mAh υποστηρίζουν περίπου είκοσι ώρες, ενώ οι πλατφόρμες με κάμερα των 290 mAh υποστηρίζουν περίπου επτά. Ένας αγοραστής που επιλέγει βάσει της δημοσιευμένης ονομαστικής χωρητικότητας θα επέλεγε την πλατφόρμα που εκτελεί τη λιγότερη εργασία.
3. Πάγωμα προδιαγραφής. Παραδοτέο: ένα έγγραφο που αναφέρει το μοντέλο, την αναθεώρηση κατασκευής, τον κατάλογο παραλλαγών και τα συμφωνημένα δημοσιευμένα στοιχεία. Αυτό είναι το έγγραφο ελέγχου για όλα όσα ακολουθούν, και ένα πρόγραμμα χωρίς ένα τέτοιο έγγραφο διαχειρίζεται όλους τους κινδύνους τους κατά προσέγγιση, αντί να τους διαχειρίζεται βάσει αποφάσεων.
4. Σχεδιασμός και εργαλεία. Παραδοτέο: κατασκευασμένα εργαλεία, με την ιδιοκτησία, το κόστος τροποποίησης και τους όρους λήξης του προγράμματος σε γραπτή μορφή. Οι προφορικοί όροι για τα εργαλεία αποτελούν τη συνηθισμένη, μεμονωμένη αιτία των ακριβών διαφωνιών σε αυτήν την κατηγορία, επειδή και τα δύο μέρη θυμούνται τη συνομιλία, αλλά κανένα δεν θυμάται τους όρους.
5. Δείγμα επικύρωσης. Παραδοτέο: μια μονάδα που αντιστοιχεί στην παγωμένη προδιαγραφή και ένα αρχείο των δοκιμών που διενεργήθηκαν σε σύγκριση με αυτήν. Το δείγμα αποτελεί το πρώτο σημείο όπου η προδιαγραφή αποδεικνύεται, αντί απλώς να διατυπώνεται.
6. Έκδοση Συμμόρφωσης. Παραδοτέο: ένα τεχνικό αρχείο που περιγράφει τη διαμόρφωση η οποία θα αποσταλεί πραγματικά. Αυτό είναι το στάδιο όπου τα κενά στην τεκμηρίωση ενός προμηθευτή γίνονται ακριβά, και είναι το στάδιο που αναβάλλεται πιο συχνά — επειδή σε μια σειρά όπου δεν δημοσιεύονται η χημεία της μπαταρίας, ο κύκλος ζωής, ο αριθμός πιστοποιητικού ή οι προδιαγραφές των αισθητήρων, δεν υπάρχει τίποτα από το οποίο μπορεί να συναρμολογηθεί το αρχείο.
7. Δοκιμαστική παραγωγή. Παραδοτέο: αποδεικτικά στοιχεία ότι η γραμμή παραγωγής αναπαράγει το επικυρωμένο δείγμα. Πρόκειται για διαφορετικό ερώτημα από το αν το δείγμα ήταν καλό. Ένα εργοστάσιο μπορεί να παράγει ένα εξαιρετικό χειροκίνητο δείγμα που η γραμμή παραγωγής δεν μπορεί να επαναλάβει, και η ανακάλυψη αυτής της διαφοράς σε μεγάλη κλίμακα αποτελεί τον πιο ακριβό τρόπο εντοπισμού της.
8. Έκδοση στην παραγωγή. Παραδοτέο: ένα αποσταλμένο προϊόν, μαζί με συμφωνημένη διαδικασία διαχείρισης αλλαγών για όλα όσα ακολουθούν. Η διαδικασία διαχείρισης αλλαγών είναι το παραδοτέο που ξεχνιέται πιο συχνά, και αυτή αποτρέπει την επανάληψη του τέταρτου σταδίου σε κάθε επόμενη παραγγελία.

Το στάδιο στο οποίο αποτυγχάνουν πραγματικά τα προγράμματα και ο λόγος που φαίνεται αβλαβές
Τέσσερα μοτίβα αποτυχίας εξηγούν τα περισσότερα από τα προγράμματα που πάνε στραβά, και κανένα από αυτά δεν φαίνεται σαν αποτυχία τη στιγμή που συμβαίνει.
Η παράλειψη του πρώτου σταδίου υπό πίεση παράγει μια προδιαγραφή που περιγράφει το προϊόν ενός ανταγωνιστή και όχι το δικό σας. Το ενδεικτικό σημάδι είναι μια λίστα απαιτήσεων γραμμένη με το λεξιλόγιο της λίστας μιας άλλης εταιρείας — χαρακτηριστικά αντί αποτελεσμάτων, χωρίς αναφορά στο περιβάλλον ή στον χρήστη. Είναι δύσκολο να εντοπιστεί, επειδή το έγγραφο είναι λεπτομερές και οι συναντήσεις γύρω από αυτό είναι ουσιαστικές.
Το πάγωμα του τρίτου σταδίου πολύ νωρίς παράγει μια προδιαγραφή που δεν μπορεί να απορρόφησει μια αλλαγή που χρειαστήκατε στο πέμπτο στάδιο. Το ενδεικτικό σημάδι είναι μια ημερομηνία παγώματος προηγούμενη της ημερομηνίας κατά την οποία ορίστηκε η τελευταία απαίτηση. Ένα πάγωμα που είναι πραγματικό πάγωμα είναι κάτι καλό· ένα πάγωμα που επιβάλλεται σε μια ημιτελή λίστα απλώς μετατρέπει τις μεταγενέστερες εργασίες σε αιτήματα αλλαγής.
Η καθυστέρηση του έκτου σταδίου αποτελεί την πιο ακριβή αναβολή στη λίστα, επειδή μια έκδοση Συμμόρφωσης μετά την έναρξη της παραγωγής δεν μπορεί να ολοκληρωθεί γρήγορα, και μια δημοσιευμένη δήλωση που προηγείται μιας αλλαγής στο προϊόν αποτελεί ανάκληση και όχι διόρθωση. Η διάκριση μεταξύ διόρθωσης και ανάκλησης έχει εμπορική σημασία: μια διορθωμένη προδιαγραφή αποτελεί διοικητικό γεγονός, ενώ μια ανακληθείσα δήλωση σημαίνει συζήτηση ανάκλησης προϊόντος με έναν λιανοπωλητή.
Η παράλειψη του ογδόου σταδίου σημαίνει ότι κάθε επαναληπτική παραγγελία επανανοίγει τις αποφάσεις των σταδίων τέσσερα και έξι. Το ενδεικτικό στοιχείο είναι ότι η δεύτερη παραγγελία απαιτεί τόσο χρόνο για τον καθορισμό όσο και η πρώτη, κάτι που πάντα εξηγείται ως εξαίρεση, αλλά δεν είναι ποτέ εξαίρεση.
Αυτά τα σημεία αποτυχίας είναι δύσκολα να εντοπιστούν επειδή το καθένα αντικαθιστά μια δραστηριότητα με ένα παραδοτέο. Έγινε συνάντηση, άρα έγινε και το στάδιο. Ενημερώθηκε ένα φύλλο εργασίας, άρα παγώθηκε η προδιαγραφή. Έγινε η δοκιμή, άρα επικυρώθηκε η γραμμή παραγωγής. Κάθε αντικατάσταση φαίνεται εύλογη εκείνη τη στιγμή και αδυνάμητη σε μια ανασκόπηση, γι' αυτό και ο έλεγχος που τα εντοπίζει είναι απλός: μπορεί το επόμενο στάδιο να ξεκινήσει μόνο από το παραδοτέο ή χρειάζεται κάποιον να το εξηγήσει;
Υπάρχει ένα πέμπτο μοτίβο που βρίσκεται κάτω από τα άλλα τέσσερα και αξίζει να ονομαστεί, επειδή εξηγεί γιατί επιτρέπονται όλα. Είναι η παραδοχή ότι τα στάδια είναι διαδοχικά. Σε ένα πρόγραμμα που είναι πραγματικά διαδοχικό, το δεύτερο στάδιο δεν μπορεί να ξεκινήσει πριν ολοκληρωθεί το πρώτο, κι αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο το πρώτο στάδιο συμπιέζεται όταν μετατίθεται μια ημερομηνία. Σε ένα πρόγραμμα που δεν είναι πραγματικά διαδοχικό — και σε αυτή την κατηγορία ανήκει η πλειονότητα — τα στάδια έχουν εξαρτήσεις πιο στενές από όσο υπαινίζει η αλληλουχία τους. Ο καθορισμός των απαιτήσεων, η επιλογή της πλατφόρμας και η εμπορική εργασία μπορούν να προχωρούν παράλληλα με τις αρχικές εργασίες σχεδιασμού. Δεν μπορεί όμως να προχωρήσει παράλληλα οτιδήποτε εξαρτάται από μια παγωμένη προδιαγραφή, γι' αυτό και η πήξη αποτελεί την πραγματική κρίσιμη διαδρομή και όχι το πρώτο στάδιο.
Η συνέπεια για έναν αγοραστή που σχεδιάζει ένα χρονοδιάγραμμα είναι ότι η σημαντική προθεσμία είναι η πήξη, και όλα όσα προηγούν θα πρέπει να αξιολογούνται σε σχέση με την ημερομηνία πήξης, όχι με την ημερομηνία κυκλοφορίας. Ένας αγοραστής που αξιολογεί το πρώτο στάδιο σε σχέση με την ημερομηνία κυκλοφορίας θα δεχτεί ένα πρώτο στάδιο που δεν μπορεί να παράγσει μια χρήσιμη προδιαγραφή εντός του υπολειπόμενου χρόνου, επειδή με βάση αυτό το κριτήριο φαίνεται να έχει αρκετά περιθώρια.
Το ογδόο στάδιο είναι αυτό που ξεχνούν όλοι
Η διαδικασία αλλαγών είναι το πραγματικό περιεχόμενο του ογδόου σταδίου και αξίζει να συμφωνηθούν τέσσερα ζητήματα πριν από την κυκλοφορία, αντί για μετά την άφιξη του πρώτου αιτήματος.
Ποιος μπορεί να ζητήσει αλλαγή και σε ποιο επίπεδο. Εάν η απάντηση είναι «οποιοσδήποτε στον οργανισμό του αγοραστή», τότε η διαδικασία αλλαγών δεν αποτελεί διαδικασία. Ένας ορισμένος αιτών και ένας ορισμένος εγκρίτων από κάθε πλευρά δεν κοστίζουν τίποτα για να συμφωνηθούν και αποτρέπουν τις περισσότερες αμφιβολίες.
Ποιο είναι το κόστος μιας αλλαγής και πόσο διαρκεί. Το κόστος δεν είναι πάντα χρηματικό — για διάφορες κατηγορίες αλλαγών είναι επίπτωση στο χρονοδιάγραμμα, στη συμμόρφωση ή στην τεκμηρίωση, και ένας αιτών που ενημερώνεται μόνο για την επίπτωση στο χρονοδιάγραμμα θα προσπαθήσει να την παρακάμψει.
Τι συμβαίνει στη θέση συμμόρφωσης όταν αλλάζει η διαμόρφωση. Αυτό είναι το στοιχείο που παραλείπουν οι αγοραστές και είναι αυτό που μετατρέπει μια μικρή τροποποίηση σε κανονιστικό πρόβλημα. Εάν ένα εξάρτημα αντικαταστάθηκε για λόγους διαθεσιμότητας, η ερώτηση δεν είναι αν το προϊόν εξακολουθεί να λειτουργεί· είναι αν τα αποδεικτικά στοιχεία στον φάκελο εξακολουθούν να περιγράφουν το προϊόν. Η συμφωνία του κανόνα εκ των προτέρων σημαίνει ότι η απάντηση δίνεται μέσω μιας διαδικασίας και όχι μέσω μιας διερεύνησης.
Υπάρχει ένα τέταρτο στοιχείο που αξίζει να προστεθεί και είναι αυτό που ξεχωρίζει ένα πρόγραμμα από μια παραγγελία. Τι συμβαίνει στην τιμή όταν αλλάζει ο όγκος και τι συμβαίνει στη διαμόρφωση όταν αλλάζει η αγορά. Ένα πρόγραμμα που έχει συμφωνήσει μια διαδικασία αλλαγών θα διαχειριστεί ένα δεύτερο μοντέλο της ίδιας οικογένειας· μια παραγγελία θα το αντιμετωπίσει ως νέο πρόγραμμα και θα ζητήσει νέα κοστολόγηση. Οι αγοραστές που σκοπεύουν να δημιουργήσουν μια σειρά προϊόντων και όχι ένα μεμονωμένο προϊόν θα πρέπει να καθιερώσουν αυτό στο ογδόο στάδιο, αντί να το ανακαλύψουν κατά τη δεύτερη κυκλοφορία.
Αξίζει να γίνουμε συγκεκριμένοι σχετικά με τη μορφή της διαδικασίας αλλαγών στην πράξη, επειδή ο όρος καλύπτει αρκετά διαφορετικά έγγραφα. Το πιο χρήσιμο είναι μια σελίδα που αναφέρει: τις κατηγορίες αλλαγών που δεν έχουν κόστος για τον αγοραστή και απαιτούν μόνο ειδοποίηση· τις κατηγορίες που απαιτούν κοστολόγηση και χρόνο παράδοσης· τις κατηγορίες που απαιτούν αναθεώρηση της προδιαγραφής και αναθεώρηση της παρτίδας παραγωγής· και τις κατηγορίες που απαιτούν έλεγχο συμμόρφωσης. Οι αγοραστές που καθιερώνουν αυτές τις τέσσερις κατηγορίες στο ογδόο στάδιο ανακαλύπτουν ότι οι περισσότερες αλλαγές που τους ανησύχουν εμπίπτουν στην πρώτη ή στη δεύτερη κατηγορία και ότι η δαπανηρή συζήτηση ισχύει μόνο για μια μικρή μειοψηφία.
Η ίδια σελίδα θα πρέπει να αναφέρει τι συμβαίνει στις εργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη. Εάν μια αλλαγή φτάνει όσο υπάρχουν μονάδες στη συναρμολόγηση, το κόστος δεν περιορίζεται στην επανεπεξεργασία· περιλαμβάνει επίσης το υλικό που απορρίπτεται και την επανεξέταση. Η συμφωνία ότι ο προμηθευτής αναλαμβάνει την απώλεια υλικού όταν η αλλαγή ζητήθηκε καθυστερημένα και τη χρεώνει όταν ζητήθηκε νωρίς είναι ένας κανόνας που αποτρέπει μια επαναλαμβανόμενη αμφισβήτηση και δεν κοστίζει τίποτα για να συμφωνηθεί εκ των προτέρων.
Υπάρχει ένα πέμπτο στοιχείο, το οποίο είναι το λιγότερο τεχνικό και ανάμεσα στα πιο πολύτιμα: ένα ονοματισμένο άτομο σε κάθε πλευρά που μπορεί να πει «όχι» χωρίς κλιμάκωση. Χωρίς αυτό, κάθε αίτημα αλλαγής μετατρέπεται σε οργανωτική διαπραγμάτευση αντί για απόφαση των μηχανικών, και όσοι βρίσκονται σε καλύτερη θέση να εκτιμήσουν τον αντίκτυπο είναι αυτοί που δεν μπορούν να δεσμευτούν γι’ αυτόν.

Έλεγχος κάθε σταδίου αντί για παραδοχή ότι έχει πραγματοποιηθεί
Η ερώτηση επαλήθευσης για κάθε στάδιο έχει την ίδια μορφή: τι θα έπρεπε να δω για να ξέρω ότι έχει γίνει και μπορώ να το λάβω σήμερα. Όταν εφαρμοστεί στάδιο ανά στάδιο, οι απαντήσεις είναι σύντομες και λιτές.
Για το πρώτο στάδιο, το σύνολο απαιτήσεων με έναν υπεύθυνο για κάθε γραμμή. Για το δεύτερο στάδιο, τη συλλογιστική που συνδέει τον φόρτο εργασίας με την κατηγορία, σε δύο παραγράφους αντί για σε μια διαφάνεια. Για το τρίτο στάδιο, την οριστικοποιημένη προδιαγραφή, με έκδοση κατασκευής και ημερομηνία. Για το τέταρτο στάδιο, τους γραπτούς όρους για τα εργαλεία, που αποτελούν το πιο δύσκολο έγγραφο για απόκτηση και το πιο πολύτιμο. Για το πέμπτο στάδιο, την καταγραφή δοκιμών έναντι της οριστικοποίησης. Για το έκτο στάδιο, τον τεχνικό φάκελο ή μια ειλικρινή δήλωση για το ποιες γραμμές λείπουν και ποιος τις αποκτά. Για το έβδομο στάδιο, τα αποδεικτικά στοιχεία της δοκιμαστικής παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων όσων δεν δοκιμάστηκαν. Για το όγδοο στάδιο, τη γραπτή διαδικασία διαχείρισης αλλαγών.
Δύο από αυτά αποτελούν συνήθως μεγαλύτερη δυσκολία από ό,τι αναμένεται, και τα δύο υποδεικνύουν το ίδιο υποκείμενο ζήτημα. Οι όροι για τα εργαλεία είναι πιο δύσκολοι επειδή κανείς δεν θέλει να θέσει το ζήτημα της ιδιοκτησίας τη στιγμή που η σχέση είναι καλή. Ο τεχνικός φάκελος είναι πιο δύσκολος επειδή μπορεί να μην υπάρχει, και η ερώτηση για την ύπαρξή του αποκαλύπτει την απάντηση προτού υπάρξει πρόγραμμα στο οποίο θα παραδοθεί.
Ο τρόπος αξιολόγησης ενός προμηθευτή βάσει της πειθαρχίας στα στάδια, αντί για βάσει του προγράμματος που εκτελεί αυτή τη στιγμή, συνίσταται στο να ζητήσετε ένα τεχνικό έγγραφο σταδίου από ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα, αντί από το τρέχον. Ένας προμηθευτής με οργανωμένο φάκελο για ένα προϊόν που έχει ήδη κυκλοφορήσει σας δίνει πληροφορίες που δεν μπορεί να πλαστοποιήσει σχετικά με τον τρόπο που θα διαχειριστεί το επόμενο. Ένας προμηθευτής που προσφέρει να το παράγει μετά την καταχώριση της παραγγελίας σας δίνει διαφορετική εικόνα.

Τι αλλάζει στη δεύτερη παραγγελία
Τα οκτώ στάδια έχουν σχεδιαστεί για ένα πρώτο προϊόν. Ο αγοραστής, στις περισσότερες περιπτώσεις, θέλει στην πραγματικότητα μια σειρά προϊόντων, και η δεύτερη παραγγελία είναι το σημείο όπου ένα πρόγραμμα είτε μετατρέπεται σε σειρά προϊόντων είτε παραμένει μια μεμονωμένη παραγγελία με έναν προμηθευτή που ήταν ευχάριστος με την πρώτη.
Τα κριτήρια που τα διαχωρίζουν είναι απλά και αξίζει να ελεγχθούν νωρίς. Υπάρχει συμφωνημένος κατάλογος παραλλαγών στο τρίτο στάδιο ή το πρώτο προϊόν προδιαγράφηκε ως μια μόνη διαμόρφωση; Υπάρχει δομή τιμών βάσει όγκου ή η πρώτη τιμή ήταν μια ενιαία διαπραγματευμένη ποσότητα; Υπάρχει σύστημα ονομασίας μοντέλων με δυνατότητα επέκτασης ή το πρώτο μοντέλο πήρε όνομα που δεν επεκτείνεται; Υπάρχει εύρος Συμμόρφωσης ανά αγορά που προβλέπει τη δεύτερη αγορά; Καθένα από αυτά τα τέσσερα, εάν απαντηθεί για την πρώτη παραγγελία, εξαλείφει το μεγαλύτερο μέρος της τριβής από τη δεύτερη.
Όταν δεν δίνονται απαντήσεις, η δεύτερη παραγγελία επανανοίγει διαδοχικά τα στάδια ένα, δύο, τρία και τέσσερα, και τα επανανοίγει ως διαπραγματεύσεις αντί για εκτελέσεις. Αυτός είναι ο μηχανισμός που βρίσκεται πίσω από την προηγούμενη παρατήρηση ότι μια επαναλαμβανόμενη παραγγελία απαιτεί τόσο χρόνο για την προδιαγραφή όσο και η πρώτη. Δεν αποτελεί ανωμαλία στη διαδικασία του προμηθευτή· είναι αυτό που συμβαίνει όταν η πρώτη παραγγελία αντιμετωπίστηκε ως μεμονωμένη υπόθεση.
Υπάρχει επίσης μια διάσταση Συμμόρφωσης που παρασύρει αγοραστές οι οποίοι είχαν σχεδιάσει προσεκτικά τη σειρά προϊόντων. Ένα δεύτερο μοντέλο στην ίδια οικογένεια συνήθως σημαίνει δεύτερο κατάλογο μοντέλων στον τεχνικό φάκελο και, σε ορισμένες κατηγορίες, δεύτερη αξιολόγηση. Αγοραστές που υπέθεσαν ότι ένα δεύτερο χρώμα ή μια δεύτερη χωρητικότητα θήκης αποτελεί αλλαγή συσκευασίας συχνά εκπλήσσονται, επειδή μια αλλαγή στον κατάλογο μοντέλων συνιστά αλλαγή στα αποδεικτικά στοιχεία.
Ο τρόπος αξιολόγησης ενός προμηθευτή ως προς την ικανότητά του να διαχειριστεί μια σειρά προϊόντων, αντί για ένα μεμονωμένο πρόγραμμα, συνίσταται στο να ζητήσετε πρώτα τη λογική των παραλλαγών και έπειτα την τιμή. Ένας προμηθευτής με δομή παραλλαγών θα την εξηγήσει με μία πρόταση και θα δείξει ποια μέρη της είναι σταθερά και ποια επιλέγονται. Ένας προμηθευτής χωρίς τέτοια δομή θα επαναλάβει την τιμή της πρώτης διαμόρφωσης και θα αντιμετωπίσει τη δεύτερη ως νέο ερώτημα. Η διάκριση γίνεται ορατή στην πρώτη συνομιλία και είναι πολύ φθηνότερο να διαπιστωθεί παρά να ανακαλυφθεί μετά από δύο κυκλοφορίες.
Πριν δεσμευτείτε σε έναν προμηθευτή για μια σειρά προϊόντων αντί για ένα προϊόν, η λίστα ελέγχου περιλαμβάνει τα τέσσερα παραπάνω κριτήρια, καθώς και ένα εμπορικό ερώτημα: πόσος χρόνος μηχανικής απαιτεί το δεύτερο μοντέλο και περιλαμβάνεται στην προσφορά ή χρεώνεται ξεχωριστά. Η απάντηση καθορίζει αν η σειρά προϊόντων επεκτείνεται οικονομικά ή αν κάθε προσθήκη αποτελεί διαπραγμάτευση.
Η αντιλλαγή αξίζει να ονομαστεί, επειδή η πειθαρχία στην κάλυψη έχει κόστος. Η συμφωνία για τη δομή της παραλλαγής στο τρίτο στάδιο σημαίνει ότι γίνονται δεκτές οι περιορισμοί ήδη από τώρα — σταθερή πλατφόρμα, σταθερή οικογένεια στοιχείων, σταθερό σύνολο χρωμάτων — προς αντιλλαγή μικρότερης τριβής αργότερα. Οι αγοραστές που θέλουν πλήρη ελευθερία κατά το πρώτο έτος συχνά πληρώνουν το κόστος της κατά το δεύτερο έτος, ενώ οι αγοραστές που θέτουν υπερβολικούς περιορισμούς κατά το πρώτο έτος ανακαλύπτουν κατά το τρίτο έτος ότι ο περιορισμός που επέβαλαν για να εξοικονομήσουν χρήματα έχει γίνει το στοιχείο με το οποίο τους συγκρίνει ο πελάτης τους. Καμία από τις δύο παραλήψεις δεν είναι ορατή στην αρχή, γι’ αυτό αξίζει η απόφαση να ληφθεί επίτηδες και όχι εξ ορισμού.
Πού περιορίζει η τεκμηρίωσή μας το έκτο στάδιο
Θα παρέχουμε τα στάδια δύο έως πέντε και οκτώ, και θα είμαστε ρητοί ότι το έκτο στάδιο περιορίζεται επί του παρόντος από τη δική μας τεκμηρίωση και όχι από κάτι στο πρόγραμμα.
Συγκεκριμένα: ο κατάλογός μας δημοσιεύει τη χωρητικότητα, τη ονομαστική διάρκεια λειτουργίας, τη διεπαφή φόρτισης, τον χρόνο φόρτισης, τη χωρητικότητα της θήκης, την έκδοση Bluetooth για 14 από τα 28 μοντέλα και το πεδίο προσαρμογής ανά κατηγορία προϊόντος. Δεν δημοσιεύει τη χημεία των στοιχείων, τη διάρκεια ζωής σε κύκλους, την αντικαταστασιμότητα, τις ακουστικές μετρήσεις, τις προδιαγραφές αισθητήρων και βίντεο, τα βάρη των πλαισίων πέρα από ένα μοντέλο, τη βάση των δοκιμών διείσδυσης ή οποιονδήποτε αριθμό πιστοποιητικού.
Ένα πρόγραμμα του οποίου το φορτίο συμμόρφωσης εξαρτάται από αυτές τις σειρές θα χρειαστεί να τις αποκτήσει ξεχωριστά, κάτι που αποτελεί θέμα του έκτου και όχι του έβδομου σταδίου — μια διάκριση που αξίζει να γίνει νωρίς, επειδή το έκτο στάδιο έχει εξωτερικούς χρόνους παράδοσης, ενώ το έβδομο δεν έχει.
Η πρακτική επίπτωση είναι ένας κανόνας που θα εφαρμόζαμε στα δικά μας προγράμματα αν τα εκτελούσαμε με βάση αυτή την τεκμηρίωση. Μην ξεκινάτε το έκτο στάδιο ως ένα ενιαίο μπλοκ στο τέλος. Ξεκινήστε το μόλις οριστικοποιηθεί η διαμόρφωση και αντιμετωπίστε κάθε σειρά που λείπει ως ξεχωριστό στοιχείο με δικό της υπεύθυνο και δικό της χρόνο παράδοσης, επειδή ένα αίτημα για τη χημεία των στοιχείων και ένα αίτημα για αριθμό πιστοποιητικού είναι διαφορετικές συζητήσεις με διαφορετικούς τρίτους και δεν επιλύονται μαζί. Τα προγράμματα που συγκεντρώνουν το έκτο στάδιο σε μία φάση ανακαλύπτουν ότι το πιο αργό στοιχείο καθορίζει τη διάρκεια της φάσης, ενώ τα άλλα έξι στοιχεία ολοκληρώνονται πρόωρα και δεν προσφέρουν χρήσιμο αποτέλεσμα.
Υπάρχει μια λεπτομέρεια σχετικά με την αλληλουργία μέσα στο έκτο στάδιο που έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο φαίνεται. Το τεχνικό αρχείο περιγράφει μια διαμόρφωση, όχι ένα προϊόν, οπότε κάθε αλλαγή στη διαμόρφωση ακυρώνει μέρος του — και τα μέρη που έχουν τη μεγαλύτερη πιθανότητα να αλλάξουν είναι ακριβώς εκείνα που χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για τη συναρμολόγηση. Ένα πρόγραμμα που παγώνει το έκτο στάδιο πριν από την οριστικοποίηση των προδιαγραφών θα συναρμολογήσει το αρχείο δύο φορές· ένα πρόγραμμα που το παγώνει αφού ξεκινήσει η παραγωγή θα το συναρμολογεί ενώ κινείται το αντικείμενο που περιγράφει. Η σωστή θέση είναι αμέσως μετά την οριστικοποίηση των προδιαγραφών και πριν από τη δοκιμαστική παραγωγή, η οποία είναι αργότερα από ό,τι περιμένουν οι περισσότεροι αγοραστές και πρόωρα από ό,τι προτείνουν οι περισσότεροι προμηθευτές.
Αξίζει επίσης να είμαστε ειλικρινείς σχετικά με το ποιες σειρές είναι πιθανό να είναι άμεσα διαθέσιμες και ποιες πιθανό να απαιτούν ανάθεση. Η χωρητικότητα, ο χρόνος φόρτισης, η διεπαφή φόρτισης και η χωρητικότητα της θήκης είναι σειρές του καταλόγου και είναι διαθέσιμες αμέσως. Η έκδοση Bluetooth δημοσιεύεται για 14 από τα 28 μοντέλα και μπορεί να αποκτηθεί για τα υπόλοιπα ρωτώντας σε ποια πλατφόρμα χρησιμοποιεί κάθε μοντέλο. Το βάρος του πλαισίου δημοσιεύεται για ένα μοντέλο και θα πρέπει να μετρηθεί για τα υπόλοιπα. Η χημεία των στοιχείων, η διάρκεια ζωής σε κύκλους, η βάση των δοκιμών διείσδυσης, οι προδιαγραφές αισθητήρων και βίντεο και οποιοσδήποτε αριθμός πιστοποιητικού αποτελούν τα τέσσερα δύσκολα στοιχεία: απαιτούν είτε αίτημα σε προμηθευτή στοιχείων με χρόνο παράδοσης, είτε ανάθεση μέτρησης, είτε και τα δύο.
Όταν ένας αγοραστής μας ρωτά ποια από αυτά μπορούμε να παρέχουμε για ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, η ειλικρινής απάντηση έχει τρία μέρη και το τρίτο είναι συνήθως το πιο πολύτιμο. Μπορούμε να παρέχουμε ορισμένες σειρές σήμερα. Μπορούμε να αποκτήσουμε άλλες με συγκεκριμένο χρόνο παράδοσης. Και για τις υπόλοιπες, μπορούμε να καθορίσουμε τη μέθοδο μέτρησης και το κόστος ανάθεσής της, ώστε το πρόγραμμα να μην παρακωλύνεται όσο διαπραγματεύεται το ζήτημα. Η διαδρομή πιστοποίησης καλύπτει τον τρόπο με τον οποίο διευθετείται συνήθως αυτή η αλληλουργία.
Θα προτιμούσαμε ένας αγοραστής να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στα στάδια ένα και τρία παρά στα στάδια πέντε και επτά. Οι προδιαγραφές είναι το μόνο έγγραφο που εμποδίζει κάθε επόμενο στάδιο να αποτύχει σιωπηρά, και είναι εκείνο που συχνά γράφεται μέσα σε ένα απόγευμα. Η αλληλουργία των σταδίων παρουσιάζεται στην ανάπτυξη ODM, τα στοιχεία κινδύνου που διαχειρίζεται κάθε στάδιο βρίσκονται στους παράγοντες κινδύνου, και οι αλλαγές που επιφέρει μια τροποποίηση παρουσιάζονται στους παράγοντες κόστους προσαρμογής.
Σχετικό υλικό
- Τα τέσσερα στοιχεία κινδύνου που αποτρέπει μια προδιαγραφή — παράγοντες κινδύνου ODM
- Τι αλλάζει μια τροποποίηση — παράγοντες κόστους προσαρμογής
- Τα ποιοτικά σημεία ελέγχου μεταξύ του πέμπτου σταδίου και της κυκλοφορίας — ποιοτικά σημεία ελέγχου ανάπτυξης
- Η ίδια αλληλουργία για μια τυπική συνεργασία OEM — διαδικασία ανάπτυξης στάδιο προς στάδιο
Στείλτε μας την απαίτησή σας για το πρώτο στάδιο και θα σας πούμε ποια πλατφόρμα υποστηρίζει η τεκμηρίωσή μας.



