Kwaliteitscontrole van monturen faalt op een specifieke en voorspelbare manier: het regime detecteert elk defect dat de productielijn kan zien en mist de defecten die pas na maanden zichtbaar worden. Een cameraplatform kan aan het einde van de productielijk functie voor functie worden geïnspecteerd, omdat een camera onmiddellijk en zichtbaar uitvalt. Een montuur gedraagt zich anders. De storingen ontstaan langzaam, zijn cumulatief en worden bepaald door materiaal- en proceskeuzes die weken vóór de montage van het exemplaar zijn gemaakt. De praktische vraag voor een koper is daarom niet "hoe inspecteer je een montuur", maar "welke beslissingen heeft het inspectieregime al voor mij genomen en welke laat ik ik over aan het oordeel van de fabriek".
Het antwoord is een regime met vijf fasen dat vooraf moet worden vastgelegd, met acceptatiecriteria die door de koper worden bepaald en niet uit de catalogus worden overgenomen. Dat is het onderwerp van dit artikel. Als u framematerialen inkoopt voor een merkprogramma, moeten de onderstaande criteria bestaan voordat het eerste exemplaar wordt gebouwd. Als een leverancier ze niet kan produceren, zegt dat iets over diens proces en niet over diens verkoopvaardigheden.
Framematerialen van slimme brillen: vijf inspectiefasen en de fase die ertoe doet
De fasen lopen in een vaste volgorde en elke fase detecteert een foutcategorie die de volgende fase niet kan detecteren.
Fase één is binnenkomende materialen. De kunststof, de metalen kern, de coating, de kleefstoffen en de uiteinden van de slapen komen afzonderlijk binnen en worden samengebracht tot één componentset. Dit is de enige fase waarin een materiaalvervanging onzichtbaar is: een materiaal met de verkeerde hoeveelheid weekmaker ziet er op een werkbank identiek uit als het juiste materiaal, en het verschil blijkt uit een slaap die na een seizoen in vochtige lucht loszit in de eigen scharnier. De controle die ertoe doet is geen visuele inspectie, maar een vastgelegde identiteit — welke leverancier, welke batch, welk inkomend certificaat — gekoppeld aan het batchnummer dat de afgewerkte exemplaren dragen.
Fase twee is gereedschap. Een mal heeft een aantal cycli, een conditie en een onderhoudsgeschiedenis, en alle drie zijn in het afgewerkte product onzichtbaar. Een mal die zijn bruikbare levensduur heeft overschreden, levert onderdelen op die onderling consistent zijn qua afmetingen, maar in absolute termen verkeerd, wat de slechtst mogelijke combinatie is omdat de productielijn dit niet kan detecteren. De gereedschapseisen die we verwachten, staan op de pagina OEM-gereedschapseisen; voor een kwaliteitsdiscussie is het punt dat het aantal cycli en het onderhoudslogboek onderdeel uitmaken van het acceptatiedossier en niet slechts administratief fabrieksbeheer.
Fase drie is de elektronicaafdeling. De slaap moet een cel, een printplaat, een oplaadcontact en bij cameramodellen een optische module bevatten. De doorsnede op die afdeling is het getal dat het materiaal met het elektrische ontwerp verbindt: te dun en de celbuigt tijdens het gebruik, te dik en de slaap zit niet meer comfortabel. Het is de enige montuurafmeting die echt technisch van aard is en niet een kwestie van voorkeur, en tevens de afmeting die het vaakst ongeschreven blijft.
Fase vier is de afwerking. Kleur, textuur, glansniveau en hechting van de coating worden hier beoordeeld, aan de hand van een norm — of aan de hand van een mening als er geen norm is vastgelegd. Matte, glanzende en zachte-aanvoeloppervlakken vereisen elk een andere beoordelingsmethode, en de cosmetische afwijkingen die tot afkeuring van het eerste exemplaar leiden, komen vrijwel altijd voort uit een norm die mondeling is afgesproken.
Fase vijf is de finale montage. Het scharnier, de bevestiging van de slaap, het logo, de uitlijning, de afdekking van de poort of het contact en de configuratie in de doos. Hier is de kans op een fout in de variant het grootst, omdat een exemplaar perfect gemonteerd en vervolgens in de verkeerde configuratie verpakt kan worden. Het is ook de fase waarin het montuur ophoudt een component te zijn en een product wordt, en daarom trekt deze fase de meeste aandacht voor inspectie, maar krijgt zij de minste analytische waarde.
Wat onze catalogus publiceert en wat dat betekent voor een inspectieplan
Dit is het ongemakkelijke deel van deze categorie, helder verwoord zodat u erop kunt anticiperen. Onze catalogus publiceert voor geen enkel model de samenstelling van het montuurmateriaal, het materiaal van de slapen of het glazenmateriaal. Onze catalogus publiceert voor geen enkel model de afmetingen van het montuur, de lengte van de slapen of de kromming van de slapen. Onze catalogus publiceert voor geen enkel model de constructie van het scharnier, de doorsnede of de afwerkingsnorm.
Wat er wordt gepubliceerd, is smal maar reëel. Voor de hele productreeks bestaat er één gewicht voor een complete eenheid: de MT6 AI-camerapil weegt 158 g. Dat cijfer betreft de brileenheid inclusief de cel van 265 mAh en de camera, maar exclusief de opvouwbare oplaadcase van 1200 mAh. Twee draagbare cameraplatformen, de V06 en de S7, dragen een IP54-markering. Slechts enkele modellen hebben een specifieke tempelarchitectuur: bij de G07 wordt een ultradunne, afneembare tempel vermeld, bij de V03 Pro flexibele tempels en bij zowel de V06 als de S7 een afneembaar binnenframe. De V03 Pro vermeldt drie kleuropties en de V06 vier. De oplaadtijd wordt voor de hele reeks gepubliceerd. De certificeringen die wij aanvragen, zijn de ontwerppatenten op de pagina voor exportcertificering. Op bedrijfsniveau wordt nergens in de catalogus een CE-, FCC- of RoHS-markering genoemd; certificaatnummers moeten per model worden bevestigd en mogen niet worden aangenomen.
Niets daarvan is een inspectieplan. Elke genoemde regel is een controleerbaar feit, maar geen enkele geeft aan wat je in fase drie moet meten of hoe je in fase vier een afwerking moet beoordelen. Daarom moet de opdrachtgever in deze categorie zelf een inspectieregime opstellen. De criteria in de volgende sectie vormen daarom de volledige inhoud van het gesprek over het eerste artikel.

De acceptatiecriteria die u zelf moet opstellen, omdat onze catalogus ze niet aanbiedt
Er moeten zeven criteria schriftelijk vaststaan voordat het eerste artikel wordt gemaakt. Als die niet zijn vastgelegd, beslist degene die op die dag het monster vasthoudt, en die persoon is zes maanden later niet verantwoordelijk voor de retourzendingen.
1. Unitgewicht in grammen, per configuratie. De grenswaarde is niet een getal dat u zelf kiest; het is een getal waaraan de leverancier zich moet willen houden, met een vermelde batterijconfiguratie, een vermelde tolerantie en een vermelde steekproefomvang. Het gewicht is de parameter die het meeste beïnvloedt of het product in gebruik blijft, en voor vrijwel de hele productreeks ontbreekt dit gegeven. Wij publiceren het alleen voor de MT6, en de eerlijke formulering is dat het voor ieder ander model een gegevensaanvraag is en niet een service. Een leverancier die antwoordt "ongeveer honderdvijftig gram" heeft één eenheid gemeten en de uitkomst veralgemeend. De vervolgvraag die dit oplost, betreft de steekproefomvang.
2. Framedimensions en tempellengte, met een tolerantie en een meetmethode. Dit zijn geen cosmetische gegevens. Ze bepalen of een optic het product kan aanpassen, of een programma op recept überhaupt mogelijk is en of dezelfde voorkant in uw reeks bij twee verschillende tempels kan worden gebruikt. Als de tempellengte als bereik zonder tolerantie wordt vermeld, is het geen specificatie.
3. Materiaalklasse en wanddoorsnede. "Acetaatframe" en "TR90-tempels" zijn categorienamen. Een criterium vereist een materiaalklasse, een kwaliteit waar die bestaat en een wanddoorsnede in millimeters op een aangegeven locatie. De locatie is van belang: de doorsnede bij het elektronicavak verschilt van die bij de uiteinde, en een criterium dat de locatie niet vermeldt, kan niet als geslaagd of mislukt worden beoordeeld.
4. Scharnierconstructie en een trekkrachtwaarde. Dit gegeven bepaalt de omvang van de garantieclaims. Een frame dat bij het scharnier breekt en een frame met flexibele tempels zijn verschillende producten, en dat verschil blijft onzichtbaar totdat iemand de eenheid laat vallen. Een stalen schroefdraadinzet in een versterkte boring is de goedkoopste structurele verbetering die in deze productklasse beschikbaar is — er is geen wijziging van gereedschap, geen wijziging in het silhouet en geen akoestische herafstemming nodig — en er wordt bijna nooit om gevraagd. Daarom is het ontbreken ervan in een specificatie op zichzelf al veelzeggend.
5. Afwerkingsnorm, met een kijkconditie en een fysieke referentie. De reeks over kleurvermatching legt uit waarom een scherm niet als referentie kan dienen: een scherm geeft kleur weer onder een andere lichtbron, vanuit een andere kijkhoek en bij een andere helderheid. Een fysieke referentie-eenheid, in bezit van de opdrachtgever en onder een vaste belichting gefotografeerd, is het enige dat een geschil kan overleven. Zonder die referentie is een cosmetische afkeur een onderhandeling in plaats van een inspectieresultaat.
6. Plating en oppervlaktehechting. Niet het platingproces dat met bijvoegende naamwoorden wordt beschreven, maar de hechtingsmethode, de grenswaarde voor goedkeuring en wie de beoordeling heeft bijgewoond. Reacties bij huidcontact, slijtage van de tempels en verkleuring bij de hoeken zijn allemaal terug te voeren op de chemische samenstelling van de plating, niet op de basismlegering. Een oppervlakecriterium beschermt daarom het onderdeel van het product dat in contact komt met mensen.
7. De variantenmatrix. Een schriftelijke koppeling van configuratie naar dooslabel naar getest monster, zodat de juiste configuratie in de juiste doos zit en de juiste doos de doos is die is goedgekeurd. Een variantfout blijft in elke fase onzichtbaar, behalve in de laatste, en is de duurste soort fout om in het veld te ontdekken.
Gewicht, en het ene cijfer dat ons assortiment bevat
Het MT6-cijfer van 158 g moet zorgvuldig worden behandeld, omdat het routinematig in beide richtingen wordt verkeerd gelezen. Het is het gewicht van de volledige brileenheid — montuur, cel en camera samen — en het exclusief de opvouwbare oplaadcase. Het is niet het gewicht van een los montuur, niet het gewicht van alleen het montuur, en geen enkel ander model in het assortiment heeft een gepubliceerd gewicht. Als uw evaluatie voor de MT6 het gewicht van het montuur nodig heeft, vraag dan expliciet om het losse montuur en verwacht dat het antwoord luidt dat de catalogus alleen de waarde voor de gemonteerde eenheid bevat. De capaciteit van de case wordt apart gepubliceerd als 1200 mAh; het gewicht van de case wordt niet gepubliceerd.
De afwerkingseis, en waarom een scherm geen referentie is
Geschillen over afwerking zijn de meest voorkomende reden dat een eerste artikel wordt afgekeurd en de minst voorkomende reden dat een afkeuring wordt gehandhaafd. De twee fouten hebben verschillende oorzaken. De eerste is dat er geen referentie bestond, waardoor de fabriek beoordeelde aan de hand van de laatste goede eenheid en de inkoper aan de hand van de productpagina. De tweede is dat er wel een referentie bestond, maar deze niet beheerd was — het was een foto, of die lag in zonlicht, of die was gemaakt van een andere afwerkingsbatch dan de batch die werd geïnspecteerd.
De oplossing is procedureel en niet technisch: één goedgekeurde referentie-eenheid, in bezit van de inkoper, verpakt om schuren te voorkomen, met een vastgesteld interval beoordeeld en uitsluitend gebruikt onder een vastgestelde lichtbron. Deze referentie kost niets en beslecht meer geschillen dan welke aanvullende meting dan ook.
Doorsnede bij het elektronische compartiment
Dit is het criterium dat het montuurmateriaal koppelt aan de celconfiguratie en wordt het vaakst overgeslagen omdat het als een detail lijkt. Dat is het niet. Het compartiment moet de cel, de printplaat en het laadcontact kunnen bevatten zonder dat de benen van het montuur stijf worden, en de waarmee dit wordt bepaald, is een millimeterwaarde die op een benoemde locatie volgens een vastgestelde methode wordt gemeten. Als een leverancier de doorsnede van het compartiment voor de exacte configuratie die u bestelt niet kan vermelden, vraag dan in plaats daarvan waarop de doorsnede van het compartiment is ontworpen en welke cel daarin wordt gebruikt — het antwoord vertelt u of het montuur een ontwerpuitkomst is of een benadering daarvan.
Het eerste artikel zo uitvoeren dat het acceptatiebesluit een geschil overleeft
Een eerste artikel is alleen nuttig als het acceptatiebesluit dat erover is genomen bindend is. Dat vereist drie dingen: een bevroren configuratielijst vóór het monster wordt gebouwd, criteria die zijn opgesteld vóór het monster wordt ontvangen, en een verslaglegging in een vorm die later kan worden overgelegd.
De voorbereiding treffen voordat het monster aankomt
Bevries eerst de configuratielijst. Een eerste artikel dat wordt gebouwd volgens een configuratielijst die daarna verandert, heeft geen referentiewaarde, omdat er geen stabiel object is waaraan latere leveringen kunnen worden vergeleken. De lijst moet het materiaal, de afwerking, de kleur, het type benen, de oplaadinterface en de batterijconfiguratie vermelden en moet een revisenummer bevatten dat wordt verhoogd wanneer er iets verandert.
Spreek vervolgens de meetmethode af voordat er wordt gemeten. „Gewicht in gram” vereist een vastgestelde configuratie en een vastgestelde tolerantie; „doorsnededikte” vereist een vastgestelde locatie, een vastgesteld meetinstrument en een vastgesteld aantal metingen. „Adhesie” vereist een methode en een grenswaarde voor goedkeuring. Een criterium zonder methode is een mening met een cijfer erachter, en die zal worden beslist door wie het hardste aansport.
Bepaal ten derde vooraf wat er gebeurt wanneer een criterium niet wordt gehaald. De mogelijkheden zijn afkeuren, herwerken of accepteren met een vastgelegde afwijking. Een inkoper die dit niet vooraf heeft besloten, zal bij het eerste artikel accepteren met een afwijking omdat de planning dringend is, waarna de afwijking de nieuwe norm wordt voor elke daaropvolgende levering. Als het antwoord afkeuren is, leg dan de herwerkroute en de planning vast die deze mogelijk maakt.
De verslaglegging zo opstellen dat deze later kan worden gebruikt
Het acceptatieverslag moet vijf onderdelen bevatten: de identificatie van de geïnspecteerde eenheid, inclusief de batch en de configuratie; elk criterium met de drempelwaarde en de gemeten waarde; het gebruikte instrument en de gebruikte methode; de referentieobjecten waartegen de meting is uitgevoerd; en de handtekening van de persoon die de eenheid accepteert. Het is de moeite waard om een foto van elk afwijkend gebied toe te voegen, omdat afwerkings- en markeringstekorten lastig nauwkeurig in woorden te beschrijven zijn en eenvoudig met een foto.
Bewaar dit dossier. Het is het enige artefact waarmee u een leverancier die afwijkt kunt onderscheiden van een batch die tijdens het transport is beschadigd, en het is het document waar uw kwaliteitsteam om zal vragen wanneer er een klacht binnenkomt via een kanaal dat u niet kunt bezoeken. De commerciële waarde van het dossier is groter dan de kosten om het op te stellen: met een bewaard dossier kunt u een defectpercentage in discussie houden in plaats van te redeneren over één exemplaar.

Vier defecten die de eindinspectie doorstaan en toch bij de klant terechtkomen
De defecten die bij een klant terechtkomen zijn niet de defecten die de productielijn heeft gemist. Het zijn de defecten die nooit zijn gecontroleerd. Vier defecten vormen de meeste gevallen.
Een los frame. De temple en het scharnier werken bij elke beweging tegen elkaar in, waardoor de storing zichtbaar wordt als een scharnier dat speling heeft ontwikkeld. Dit wordt gerapporteerd als een klacht over de duurzaamheid en wordt door de klant doorgaans beschouwd als een productfout, omdat er niets zichtbaar is gebroken.
Een migrerende temple. Het contactpunt verschuift tijdens een gebruiksessie, waardoor het product van vorm verandert zonder dat er iets beschadigd raakt. Op een botgeleidingsplatform verandert daarmee ook het akoestische resultaat. Dat betekent dat hetzelfde exemplaar zowel een retour wegens pasvorm als een klacht over de audio kan veroorzaken, en dat beide afzonderlijk worden geregistreerd.
Ononderbroken opladen. Een verkeerd uitgelijnd of verontreinigd opladcontact manifesteer zich als een productfout en is de meest gemelde klacht in deze categorie. Het is ook de storing die mechanisch het gemakkelijkst kan worden voorkomen, omdat de contactplaatsing meetbaar is.
Een gebarsten front of lens. De voorkant van het frame vangt bij een pakket de impact van een hoek op, en is het onderdeel dat geen tolerantie heeft voor een scherpe rand. Dit is vaak een verpakkingsfout en geen framefout. Daarom hoort de verpakkingsspecificatie in hetzelfde acceptatiedossier te staan als de framecriteria.
Het opladcontact dat uitvalt nadat het frame in orde is
Deze storing verdient een aparte bespreking, omdat de diagnose bij de klant en de oorzaak bij de fabriek in verschillende richtingen wijzen. De klant meldt dat het product niet goed oplaadt. Het exemplaar is geïnspecteerd en goedgekeurd, waardoor de productielijn gelooft dat het product in orde is. Beide kunnen waar zijn: het contact lag tijdens de meting binnen de tolerantie, en die tolerantie was gebaseerd op een aantal koppelcycli waarover niemand afspraken had. Daardoor verschijnt de storing pas na het twintigste oplaadmoment van de klant in plaats van na het eerste.
De oplossing is procedureel en goedkoop. Spreek af hoeveel koppelcycli een contact moet overleven, welke meting daarna wordt uitgevoerd en wat de grenswaarde is. Bij magnetische oplaadinterfaces is de contactuitlijning na het doorlopen van de cycli de relevante vraag, niet alleen de contactweerstand, en dit moet worden gemeten op een representatieve steekproef in plaats van op het eerste exemplaar.

Wat bij een controlesysteem wel en niet kan worden onderhandeld
Een deel van de kosten van een controlesysteem bestaat uit vaste kosten die een leverancier niet kan verlagen; een ander deel betreft de eigen overhead van de fabriek en kan worden afgewogen. Als u weet welk deel wat is, voorkomt u een discussie die u niet kunt winnen.
Het onderdeel waarover het zinvol is om te onderhandelen, is het aantal monsters en de rapportage. Het aantal exemplaren in een eerste-artikelinspectie, het aantal metingen per criterium en de rapportvorm zijn allemaal commerciële voorwaarden en worden doorgaans op basis van conventie vastgesteld, niet uit noodzaak. Een leverancier die een monsteraantal voorstelt dat veel hoger ligt dan het foutpercentage dat u wilt detecteren, beschermt zichzelf tegen een criterium waarvan hij weet dat het slecht is gedefinieerd. Dat is doorgaans een signaal dat het criterium moet worden herschreven, niet dat het aantal monsters moet worden verlaagd.
De rapportvorm verdient meer aandacht dan het krijgt. Een dossier waarin de criteria, grenswaarden, metingen en handtekeningen zijn vermeld, kan voor elke volgende partij worden gebruikt bij de ontvangstinspectie. Een dossier waarin alleen “goedgekeurd” staat, kan dat niet. Vraag om de rapportvorm vóór de inspectie, niet erna.
Het onderdeel waarover niet kan worden onderhandeld, is de volgorde. Een inspectie die wordt uitgevoerd voordat de configuratielijst is vastgelegd, of een beoordeling van de afwerking voordat het referentie-exemplaar bestaat, levert een resultaat op dat onbruikbaar is, ongeacht hoeveel inspanning erin is gestopt. Een leverancier die aanbiedt om “het eerst te inspecteren en u daarna de criteria te vertellen”, biedt een resultaat aan, geen inspectie.
Dit geldt ook voor gereedschap. De gereedschapskosten zijn een eenmalige post die doorgaans over de eerste order worden afgeschreven. De relevante commerciële vragen zijn over welk volume deze worden afgeschreven en wat er gebeurt als het programma wordt beëindigd. De pagina met de standaard OEM-eisen voor gereedschap gaat gedetailleerder in op eigendom en overdracht.
De bepalingen waarmee een eerste artikel bindend wordt
Vier clausules doen het meeste werk. Ten eerste de acceptatiecriterialijst, die met een revisienummer aan de inkooporder is gekoppeld, zodat de norm onderdeel van het contract is en niet van de correspondentie. Ten tweede een clausule waarin is vereist dat de criteria en het rapportformat vóór de bouw van het eerste artikel worden overeengekomen, waardoor discussie over de planning verdwijnt. Ten derde een clausule waarin melding en herhaalde goedkeuring zijn vereist vóór iedere wijziging in materiaal, afwerking, poot type, scharnierconstructie of oplaadinterface, omdat elk van die wijzigingen de configuratie verandert waarop de criteria zijn gebaseerd. Ten vierde een drempel voor het defectpercentage, uitgedrukt ten opzichte van de vastgelegde acceptatiecriteria, zodat een kwaliteitsclaim niet hoeft te steunen op een algemene garantiestelling.
Praktijkvoorbeeld voor een merk dat een sportlijn opent, en de grenzen van wat wij vasthouden
Het onderstaande praktijkvoorbeeld is hypothetisch en is geschreven om de volgorde van de beslissing te tonen, niet om een klant te beschrijven.
Stel een merk dat verkoopt via outdoor- en sportkanalen en voor het eerst een lijn camerabrillen opent. De beperking die het programma bepaalt is niet de prijs. Het is dat het merk al eenRetourprobleem heeft bij een eerdere productlijn, met een groep klachten over brillen die na enkele maanden niet meer werkten, en het eigen team van het merk niet kan vaststellen of de oorzaak de oplaadinterface of het montuur was.
De eerste stap van het merk is om dit niet langer als een materiaalvraag te behandelen. De klachtbeschrijvingen wijzen op het oplaadcontact en het scharnier, dus daar beginnen de acceptatiecriteria: een aantal koppelcycli met een uitlijningcontrole daarna, een trekkrachtclassificatie voor het scharnier en een doorsnede van het elektronica compartiment voor de exacte celconfiguratie. Er wordt ook gevraagd naar het unitgewicht per configuratie, omdat de ervaring van het merk in de verkoopkanalen laat zien dat gewichtsklachten als comfortklachten verschijnen en het merk geen gepubliceerd gewicht heeft om op te bieden.
De tweede stap is om de configuratielijst vóór de bouw van het monster tot een beheerd document te maken, omdat het eerdere probleem van het merk was dat er drie vergelijkbare varianten parallel op de markt werden gebracht en het acceptatieverslag geen daarvan precies beschreef. Elke configuratie krijgt een revisienummer en een bijbehorend etiket op de doos.
De derde stap is om de referentie-eenheid te behouden. Het merk koopt één goedgekeurde eenheid, houdt deze aan en fotografeert deze onder vast licht. Dit kost niets boven het monsterbudget en beslecht iedere latere discussie over de afwerking.
De vierde stap is om de clausules op te stellen. De criteria worden opgenomen in de gekoppelde inkooporder, de configuratielijst wordt bevroren, wijzigingen vereisen melding en het defectpercentage wordt uitgedrukt ten opzichte van de criteria. Het merk vraagt ook om certificaatnummers per model in plaats van een verklaring op familieniveau, omdat een campagne die afwijzing op een marketplace veroorzaakt meer kost dan het monsterprogramma.
Na de vierde stap heeft het merk geen materiaal gekozen. Het heeft een dossier opgebouwd waarmee het een materiaal kan kiezen — en het zal weten of de leverancier de criteria kan realiseren voordat het zich aan een spuitgietvorm heeft gecommiteerd.
Het unitgewicht dat wij publiceren, en de materiaalrijen die wij niet publiceren
Concreet: smal en liever precies dan ruimhartig. Wij publiceren het unitgewicht waarover wij beschikken. Dat betekent 158 g voor de MT6 brilleenheid inclusief de 265 mAh-cel en de camera en exclusief de opvouwbare 1200 mAh-oplaadcase, en wij publiceren niets voor de andere zevenentwintig modellen. Wij publiceren geen samenstelling van framematerialen, geen materiaal voor de poten, geen afmetingen van het montuur, geen lengte van de poten, geen scharnierconstructie, geen doorsnede en geen afwerkingsnorm voor enig model, omdat het bedrijf deze niet aan ons heeft bevestigd.
Wij schrijven de acceptatiecriteria voor een specifieke configuratie in een specifiek programma, omdat een criterium dat wij hebben gemeten een criterium is waarop wij ons kunnen laten aanspreken. Wij vullen een materiaalrij niet met de naam van een kunststoffamilie die een honderd producten tegelijk beschrijft, en wij citeren geen typische industriële waarde voor een eigenschap die wij niet hebben gemeten aan het product dat u aanschaft. Als een criterium niet kan worden beantwoord op basis van wat wij vasthouden, zullen wij dat zeggen in plaats van een benadering te geven. Het overzicht met materialen en ergonomie geeft aan waar de gepubliceerde rijen eindigen.
Voor de problemen waarvoor deze categorie het vaakst wordt aangeschaft — duurzaamheid van het montuur, scharnierstoringen, klachten over opladen — vindt u de bredere behandeling in beperkingen en nadelen van framematerialen. Daarin worden de storingsmodi uitgebreider behandeld dan in een inspectieplan.
Waar u bij ons moet beginnen met een montuurprogramma
Stuur ons het model, de configuratie en de storing die u wilt voorkomen. Dan vertellen wij welke acceptatiecriteria we kunnen meten aan de hand van een gepubliceerd gegeven, welke we op monsters kunnen vaststellen en waarvoor we helemaal geen gegevens hebben. Als de criteria niet voor uw configuratie kunnen worden opgesteld, is dat het nuttigste wat we u kunnen vertellen voordat de gereedschapskosten worden betaald.
Gerelateerd leeswerk
- Materialen en ergonomie
- Verificatie van leveranciers van framematerialen
- Beperkingen en nadelen van framematerialen
- Standaard vereisten voor OEM-gereedschap
Stuur ons het model en de toepassing, dan zeggen wij welke criteria we kunnen meten.



