OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
Inkoop & Naleving

RoHS en REACH: wat deze twee regels precies zijn

RoHS beperkt bepaalde stoffen in elektrische en elektronische apparatuur. REACH reguleert chemicaliën in de hele toeleveringsketen en raakt jouw…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Apr 29, 2026/ 15 min. leestijd
RoHS en REACH: wat deze twee regels precies zijn

RoHS beperkt bepaalde stoffen in elektrische en elektronische apparatuur. REACH reguleert chemische stoffen in de hele toeleveringsketen en raakt uw product via de artikelen die erin zitten en via uw rol als importeur. Het zijn afzonderlijke regelgevingen met afzonderlijk bewijsmateriaal en afzonderlijke ondertekenaars, maar ze worden routinematig besproken alsof ze één geheel vormen. Voor een inkoper die een slimme brilproduct met eigen merk op de EU-markt brengt, geldt beide regelgeving, en een verklaring van uw leverancier is voor geen van beide voldoende.

Het verschil tussen beide zit in één technisch onderscheid. Zodra een inkoper dit door heeft, wordt de hele categorie overzichtelijk. RoHS wordt beoordeeld op het niveau van het homogene materiaal: het plastic, de verf, de kabelmantel of de opdruk. REACH wordt beoordeeld op het niveau van het artikel: het eindproduct zoals het op de markt wordt gebracht. Daarbij worden andere vragen over dat artikel gesteld, bijvoorbeeld of er een stof met zeer hoge zorg aanwezig is boven een drempelwaarde en of informatie verder in de toeleveringsketen moet worden doorgegeven. Twee verschillende beoordelingseenheden betekenen twee verschillende verklaringen, twee verschillende ondertekenaars en twee verschillende reeksen vragen die u aan een leverancier moet stellen.

RoHS en REACH: het verschil zit in de beoordelingseenheid

RoHS en REACH: het verschil in beoordelingseenheid is het hele verschil

Wat een chemieinkoper moet vaststellen voordat er offertes worden opgevraagd

Drie conclusies voorkomen dat deze categorie meer tijd in beslag neemt dan nodig is. Ten eerste is een algemene verklaring dat een product aan beide regelgevingen voldoet waardeloos zolang de beoordelingseenheid niet is vermeld. Een RoHS-verklaring voor een component is immers geen RoHS-verklaring voor een eindproduct, en een REACH-verklaring over het product is geen RoHS-verklaring over de materialen daarin. Ten tweede zijn de verklaringen tussen leveranciers onderling niet uitwisselbaar en mogen ze niet worden vergeleken alsof ze dat wel zijn. Het dossier van een leverancier dat op het juiste detailniveau is opgesteld, zal vollediger lijken dan het dossier van een leverancier dat op een lager niveau is opgesteld. Dat verschil heeft te maken met de reikwijdte, niet met de kwaliteit. Ten derde wordt het chemische bewijsmateriaal vermenigvuldigd met het aantal configuraties dat een inkoper gebruikt. Die vermenigvuldiging is een commerciële keuze die lang vóór de chemie aan de orde komt.

De onderstaande instructie is praktisch. Stel voordat u een chemische verklaring accepteert vast waarop deze is opgesteld: welke materialen, welke kleuren en welke configuratie. Controleer vervolgens of het antwoord overeenkomt met de configuratie die u bestelt. De vragen zijn kort, en een leverancier die ze niet kan beantwoorden, heeft een dossier dat een ander product beschrijft. Voordat u zich aan een leverancier bindt, moet u letten op de volgende waarschuwingssignalen: een verklaring die een product in plaats van een materiaal dekt, een toeleveringsketen die als een productreeks is omschreven en een kandidaatstoffenlijst zonder datum.

De lezer van een chemiedossier en de risico’s daarin

De lezer is een complianceverantwoordelijke aan de merkzijde, een inkoopmanager of een importeur wiens dossier een klantcontrole, een marketplace-controle of een vraag van een toezichthouder moet doorstaan. Sommigen starten een nieuw programma en stellen het dossier vanaf nul samen in een toeleveringsketen die nog niemand heeft geaudit. Anderen hebben al een product in het verkoopkanaal en zijn gevraagd om de bijbehorende verklaringen aan te leveren. Daarbij ontdekken ze dat het dossier van de leverancier een tweepaginaverklaring voor de volledige reeks is, in plaats van voor de configuratie die daadwerkelijk is verzonden.

Zo’n lezer beheert geen laboratoriumkosten, maar het risico op een teruggeroepen batch, een herlabeld product en een klantrelatie die tweemaal moet worden hersteld. De chemie is op dit punt bijzonder meedogenloos, omdat de verplichting samenhangt met het artikel: een product dat al op de markt is gebracht en een stof boven de grenswaarde bevat, kan achteraf niet worden gecorrigeerd door alsnog een verklaring op te stellen.

Het tweede risico dat wordt beheerd, is de vermenigvuldiging. Daarom moet een inkoper het aantal configuraties op zichzelf als risicofactor behandelen. Elke nieuwe kleurvariant, elke nieuwe coating, elke nieuwe verpakkingsfolie en elke nieuwe leverancier van een component kan een nieuwe combinatie opleveren die niet door de bestaande verklaringen wordt gedekt. Een programma met drie kleuren en twee kabelleveranciers heeft zes combinaties, en doorgaans ontdekt de inkoper dan dat de verklaringen er slechts één dekken.

AI-gegenereerde foto ter illustratie van RoHS en REACH: wat deze twee regelgevingen werkelijk zijn — afbeelding 1 van 3

Wat de twee regelgevingen werkelijk reguleren en voor welke partij

De twee regelgevingen naast elkaar

De twee regelsystemen zijn gelijk in wat ze tegengaan en verschillen in vrijwel elk operationeel opzicht. RoHS is een richtlijn die het gebruik van genoemde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur beperkt, met maximale concentratiewaarden die gelden voor homogene materialen. De handhaving vindt plaats via een conformiteitsverklaring die de producent opstelt op basis van technische documentatie, waaronder een beschrijving van de componenten en de gebruikte materialen. Deze verklaring wordt bij het product gevoegd en niet bij de partij.

REACH is een verordening over chemische stoffen die een elektrisch product via twee routes bereikt. De verordening beperkt stoffen via de bijlagen en legt informatie- en meldingsverplichtingen op aan producenten en importeurs wanneer een stof die zeer veel zorgwekt aanwezig is in een artikel boven de toepasselijke drempel — momenteel uitgedrukt als 0,1 procent van het gewicht van het artikel. De relevante eenheid is dus het artikel, en de vraag is niet alleen of een stof aanwezig is, maar wat de partij in de keten moet communiceren en aan wie.

De twee verschillen ook in wie ondertekent. Bij RoHS is de verklaring van de producent en wordt deze voor het product afgegeven. Bij REACH rusten de verplichtingen op de partij die het artikel op de markt brengt, bij een import onder eigen merk dus de importeur. Een koper die is verteld dat de RoHS-verklaring van de fabriek ook de REACH-verplichting dekt, is iets verteld dat de structuur van de twee regelsystemen niet ondersteunt.

RoHS en REACH: wie levert welk deel van het bewijs

De bewijsketen opbouwen van een onderdeel naar een eindproduct

De detailniveautest en hoe een niet-afgebakend antwoord eruitziet

Chemisch bewijs wordt op een vermeld niveau beoordeeld, waardoor de tabel hieronder bij elke regel met het niveau begint. Elke regel bevat de meetmethode, de norm die moet worden gehaald en de vorm die een zwak antwoord aanneemt. De tekst is zo opgesteld dat een leverancier hem kan beantwoorden zonder een vervolgvraag te krijgen. Een verklaring die de beoordelingseenheid niet vermeldt, beantwoordt geen enkele regel, ongeacht hoeveel pagina’s ze beslaat.

Te toetsen regel Meetmethode Norm die moet worden gehaald Manifestatie van een zwak antwoord
Beoordelingseenheid Vraag op welke basis elke verklaring is opgesteld. Het RoHS-materiaal wordt per homogeen materiaal uitgesplitst. Een verklaring dat het volledige product compliant is.
Reikwijdte van de verklaring Vraag welke modellen, kleuren en configuraties ze omvat. De reikwijdte noemt de configuraties die worden verzonden. Een verklaring die het volledige assortiment dekt, maar niet de specifieke variant.
Beperkte stoffen Lees de lijst met stoffen die de verklaring dekt. Elke beperkte stof voor de apparatuurcategorie staat vermeld. Een gedeeltelijke lijst of een lijst voor een andere categorie.
Maximale concentratie Vraag hoe de waarden zijn vastgesteld. Er wordt een gedocumenteerde methode beschreven, niet alleen een getal genoemd. Waarden die worden geclaimd zonder onderbouwende methode.
Vrijstellingen Vraag of er een beroep op een vrijstelling wordt gedaan. Elke vrijstelling wordt benoemd en is van toepassing op het product. Een algemene vrijstelling wordt genoemd zonder deze te specificeren.
Coatings en inks Vraag om de verklaringen die deze dekken. Verfen, inks, kleefstoffen en laminaten zijn inbegrepen. Alleen het basiskunststof is gedekt.
Kabels en accessoires Vraag om de verklaringen die deze dekken. Elke kabel, adapter en batterij valt binnen de reikwijdte. Accessoires die worden verzonden, maar buiten de verklaring vallen.
Batterijmaterialen Vraag om de verklaringen voor de cel en de batterij. De celchemie en de bijbehorende materialen zijn gedekt. De cel wordt beschouwd als buiten het product vallen.
Stoffen op de kandidaatlijst Vraag of het artikel is gecontroleerd tegen de actuele lijst. De controle is uitgevoerd aan de hand van een gedateerde versie van de lijst. Een claim zonder datum.
Doorgifte van informatie aan de volgende schakel Vraag welke informatie aan de volgende partij wordt doorgegeven. De verplichting is benoemd en er is een mechanisme. Geen voorziening voor het doorgeven van informatie.
Artikelmelding Vraag of een stof de drempel overschrijdt. De status is vastgelegd, met waar nodig de melding. Geen antwoord op de vraag.
Ondertekenaar en markt Lees wie heeft ondertekend en voor welke markt. De ondertekenaar is de partij die voor die markt verantwoordelijk is. Een fabrieksverklaring, ondertekend voor de markt van een importeur.

Twee regels in die lijst worden routinematig vergeleken alsof het hetzelfde bewijs betreft, waardoor de vergelijking een verkeerd resultaat oplevert. Een verklaring voor een component en een verklaring voor het eindproduct zijn niet vergelijkbaar, omdat ze verschillende zaken dekken en de tweede uit de eerste is opgebouwd. Ook een RoHS-verklaring en een REACH-artikelverklaring zijn niet vergelijkbaar, omdat ze door verschillende partijen worden ondertekend voor verschillende verplichtingen op verschillende markten. Een leverancier die de ene verklaring bezit, bezit daarmee niet automatisch de andere.

De bewijsketen, van onderdelen naar product

De onderstaande keten geeft de volgorde aan waarin het bewijs moet worden samengesteld. Die volgorde is belangrijk, omdat een gat op één niveau niet kan worden gedicht met een document van een ander niveau.

RoHS en REACH: de bewijsketen van onderdelen naar product

  1. Verkrijg de stuklijst voor de exacte configuratie die wordt besteld, tot op het niveau van homogeen materiaal.

  2. Vraag elke componentleverancier om een verklaring op materialniveau, waarin de beperkte stoffen voor de apparatuurcategorie worden behandeld.

  3. Verzamel de verklaringen voor onderdelen die in een stuklijst vaak worden vergeten — coatings, kleefstoffen, drukinkten, kabels, connectoren, kleefstoffen in het scharnier en de batterij.

  4. Breng de materialverklaringen in kaart op het samengestelde product en leg vast waar een materiaal niet verder kan worden uitgesplitst.

  5. Vraag de artikelleverancier of een stof die zeer veel zorgwekt in het eindartikel aanwezig is boven de drempel en welke informatie stroomafwaarts wordt doorgegeven.

  6. Leg vast welke verklaringen welke kleurvariant en configuratie dekken, want juist hier blijkt het merendeel van de chemische dossiers beperkter dan ze leken.

Een inkoper die wil weten hoe twee leveranciers op chemie te vergelijken, moet bij stap zes beginnen. Dat is de stap die laat zien of de twee dossiers hetzelfde behandelen, en die kost slechts één vraag in plaats van een volledige audit.

RoHS en REACH: de verzoeklijst voor een afgewerkt product

De bovenstaande verzoeklijst is gegroepeerd op het niveau waarop het bewijs moet bestaan. Een lacune op materiaalniveau kan niet worden opgelost met een document op productniveau, en een lacune op artikelniveau wordt helemaal niet opgelost met een RoHS-verklaring. Daarom zijn de groepen gescheiden in plaats van samengevoegd tot één lange lijst.

AI-gegenereerde foto die rohs en reach illustreert: wat deze twee regelgevingen werkelijk zijn — afbeelding 2 van 3

Waar het chemische bewijs in ons eigen assortiment het dunst is

Vier manieren waarop een chemiedossier dunner blijkt dan het leek

De verklaring die het product dekt, maar niet de materialen. Een leverancier stelt een verklaring op waarin het afgewerkte model wordt genoemd en waarin staat dat de beperkte stoffen er niet in aanwezig zijn. Het symptoom is een dossier dat niet aan het product kan worden gekoppeld omdat er geen materialenoverzicht bestaat. De oorzaak is een verklaring die op het verkeerde beoordelingsniveau is opgesteld. De preventie is om het overzicht van homogene materialen als leverbaar resultaat te eisen, in plaats van de verklaring op productniveau.

De kleurvariant die later is toegevoegd. De introductiekleur wordt gedekt en er wordt voor een later seizoen een tweede kleur geïntroduceerd zonder de verklaringen uit te breiden. Het symptoom is een batch die niet kan worden vrijgegeven omdat de kleur buiten het dossier valt. De oorzaak is een kleurbeslissing in het commerciële plan. De preventie is een gecontroleerde kleurenlijst in de productspecificatie, met voor elke kleur de bijbehorende verklaring vermeld.

De coating die geen materiaal in de stuklijst is. Het kunststof is aangegeven, maar de verf, de softtouchcoating, de bedrukking en het lijm niet, omdat dit verbruiksmaterialen in het productieproces zijn en geen onderdelen in de assemblage. Het symptoom is een lacune die door een inspecteur wordt ontdekt, niet door een inkoper. De oorzaak is een stuklijst die is samengesteld op basis van het assembleringsmodel in plaats van op basis van het proces. De preventie is om naast de onderdelenlijst ook de procesverbruiksmaterialen bij de fabriek op te vragen.

Het accessoire dat wordt meegeleverd maar niet is aangegeven. Een oplaadhoes, een kabel of een pouch wordt na het ondertekenen van de verklaringen in de doos gedaan. Het symptoom is een artikel op de markt met een onderdeel dat niemand heeft gecontroleerd. De oorzaak is een accessoiresbeslissing tijdens de verpakkingsfase. De preventie is om de inhoud van de doos definitief vast te leggen in de reikwijdte van de verklaring, precies zoals die zou worden vastgelegd in het transportdossier.

Accessoires die worden meegeleverd zonder te worden aangegeven, zijn artikelen die niemand heeft gecontroleerd. Ze zijn een reden om het materialenoverzicht op te vragen in plaats van de verklaring over het product.

Waar onze eigen gepubliceerde rijen extra chemiewerk veroorzaken

Ons assortiment maakt de geboden configuraties expliciet, en bij elke configuratie moet een chemieverklaring worden verkregen in plaats dat er een chemisch feit uit het assortiment kan worden afgelezen. De V03 Pro wordt aangeboden met lensconfiguraties en kleuropties. De V06 wordt aangeboden met eigen kleuropties en een uitneembaar binnenframe. De fotochrome vermelding is een lensbehandeling en geen statische lens. Een oplaadhoes wordt aangeboden bij de CY05 en de L2 Utral, de CY03 en de MT6, en de L1 Pro, en een hoes is een afzonderlijk artikel.

Het punt is niet dat een van deze opties een beperkte stof bevat. Het punt is dat elke gepubliceerde optie het aantal combinaties vermenigvuldigt waarvoor een verklaring moet bestaan, en dat het assortiment niets publiceert over materialen, coatings of afwerkingen. Onze assortimentstekst bevat geen verwijzing naar RoHS, REACH, CE, FCC of de Radio Equipment Directive, en de exportcertificeringspagina die erbij hoort, is een pagina op bedrijfsniveau waarvan de inhoud uit afbeeldingen bestaat in plaats van uit tekst — tien patentcertificaten, acht octrooien voor het uiterlijk en twee gebruiksmodelpatenten. Daarin staat geen certificeringsregel per model en nergens een materialenverklaring.

Een inkoper die de kleuropties leest en om een verklaring per combinatie vraagt, is nauwkeurig en niet veeleisend. Het aantal verklaringen dat een programma nodig heeft, is een functie van de gepubliceerde configuratie, en het assortiment is het document waarin die configuratie wordt gepubliceerd.

AI-gegenereerde foto die rohs en reach illustreert: wat deze twee regelgevingen werkelijk zijn — afbeelding 3 van 3

De commerciële gevolgen en de onderhandelingspositie

Waar een chemische verplichting kan worden verschoven en waar dat niet kan

Het commerciële gesprek splitst zich hier duidelijk in tweeën. Onderhandelbaar is de set configuraties: welke kleuren worden geproduceerd, hoeveel kabelleveranciers worden aangehouden, of een hoes is inbegrepen en of de accessoireset standaard of optioneel is. Elk van deze beslissingen vermindert het aantal chemische combinaties, en het verminderen van combinaties is meer waard dan discussiëren over de prijs van een verklaring.

Er valt niet te onderhandelen over de materiële inhoud van het product, de verplichtingen van de partij die het artikel in de markt brengt en de vereiste om informatie over stoffen van zeer hoog bezorgdheid te verstrekken wanneer de drempel wordt bereikt. Een leverancier die bereid is een verklaring af te geven voor een kleurvariant die niet heeft beoordeeld, biedt iets aan dat later niet zal voldoen.

De reikwijdte is de kwestie waar de inkoper invloed kan uitoefenen. Een leverancier die al materiële verklaringen voor een bepaalde component heeft, zal de meerkosten voor het dekken van een nieuwe kleurvariant of een nieuwe leverancier veel voordeliger offerteren dan voor een eerste verklaring, omdat de dure fase de analyse is en niet de administratieve verwerking. Een inkoper die de configuratieset vóór de offerte vastlegt, krijgt die prijs.

De totale kosten van chemische naleving in deze categorie zijn daarom een functie van het aantal configuraties, niet van het aantal tests, en worden bepaald door beslissingen die in de specificatiefase worden genomen. Dat is ook waarom het goedkoopste moment om een chemische vraag af te ronden vóór de definitieve artwork is.

Een Europese lancering stap voor stap uitgewerkt, en de grens van wat we publiceren

Een chemisch programma, stap voor stap

Het onderstaande voorbeeld is hypothetisch en laat zien hoe de twee regimes in de praktijk gescheiden zijn. Er wordt geen klant beschreven en er worden geen cijfers geclaimd; het model, de kleuren, de hoeveelheid en de markten zijn aangenomen voor de uitleg.

Het scenario. Een inkoper brengt een model met ingebouwde camera onder het eigen merk op drie Europese markten, met drie kleurvarianten en een oplaadcase in de doos. De inkoper is in elke markt de importeur van record.

Stap één, de eenheid. De inkoper stelt vast dat het bestand op twee niveaus moet bestaan: een materiële opsplitsing voor de apparatuur en een positie op artikelniveau voor het eindproduct. Eén verklaring kan niet beide dekken, en de inkoper vraagt om beide voordat om één van beide wordt gevraagd.

Stap twee, de stuklijst. De inkoper verkrijgt de stuklijst voor de configuratie en stelt vast dat de verbruiksmaterialen — de coating, de bedrukking, de scharnierlijm en de kabel — er niet in staan. De aanvraag gaat terug naar de procesverbruiksmaterialen naast de onderdelen.

Stap drie, de kleuren. De inkoper koppelt de materiële verklaringen aan de drie gepubliceerde kleurvarianten en stelt vast dat twee van de drie worden gedekt, terwijl de derde dat niet wordt, omdat die pas na ondertekening van de verklaringen is geïntroduceerd. De derde kleur wacht op een uitbreiding of wordt uit de lancering gehaald.

Stap vier, de positie op artikelniveau. De inkoper vraagt of er stoffen van zeer hoog bezorgdheid in het eindproduct aanwezig zijn boven de drempel, inclusief de case, en stelt vast welke informatie stroomafwaarts aan wie moet worden verstrekt.

Stap vijf, de ondertekenaar. De inkoper controleert wie wat heeft ondertekend. De producentenverklaring dekt de apparatuur; de verplichtingen op artikelniveau komen toe aan de importeur, en dat is de inkoper. Het bestand wordt opnieuw opgebouwd met twee ondertekenaars in plaats van één. Dit is de juiste structuur en ook het punt dat het vaakst wordt over het hoofd gezien.

De rijen die we publiceren, en de chemie die we niet publiceren

Verklaringen zijn alleen nuttig op het juiste detailniveau, en dat principe bepaalt wat we publiceren. De catalogus publiceert de elektrische rijen en de configuratierijen — celcapaciteit, laadtijd, opgegeven gebruiksduur, laadmethode, de Bluetooth-versie waar een rij aanwezig is, de pixelklasse, de IP54-markering op de V06 en de S7, de kleur- en lensopties voor de modellen waarvoor deze gelden, en het gewicht van 158 g van het brilmontuur van de MT6. Er wordt geen materiële verklaring, stoffenanalyse, opsplitsing van homogene materialen of certificeringsstatus voor enig model gepubliceerd, en de reden is dezelfde als de reden waarom we een chemische verklaring op productniveau voor één component niet zouden publiceren. Een verklaring op het verkeerde detailniveau is niet bruikbaar, en waar het antwoord bij een componentleverancier ligt, zullen we dat aangeven.

We publiceren geen materiële verklaring, stoffenanalyse, opsplitsing van homogene materialen of certificeringsstatus voor enig model, omdat de catalogustekst geen verwijzing bevat naar RoHS, REACH, CE, FCC of de Radio Equipment Directive, en de pagina met exportcertificering op bedrijfsniveau die erin is opgenomen uit afbeeldingen in plaats van tekst bestaat. Deze bevat nergens een certificeringsrij per model, en een pagina op bedrijfsniveau kan niet worden gebruikt om een conclusie op modelniveau over chemie te trekken.

Wat we voor een specifiek model kunnen doen, is bevestigen welke gepubliceerde rijen en configuratieopties daarvoor bestaan, zodat een koper precies kan bepalen welke verklaringen moeten worden opgevraagd en hoeveel combinaties deze opleveren. Wanneer het antwoord bij een componentenleverancier ligt, zeggen we dat in plaats van de leemte op te vullen met een plausibele bewering. Een koper die een dossier opstelt op basis van een algemene nalevingsverklaring, ontdekt de fout wanneer de inspecteur om de materiaalindeling vraagt.

De verklaring die deze week moet worden opgevraagd

Als u hier nu aan werkt, is de volgende stap kort en concreet. Stuur het model, de kleurvarianten, de accessoires, de verpakking en de doelmarkten, en vraag om de verklaringen die voor die configuratie zijn opgesteld, in plaats van voor het volledige assortiment. Wij vertellen u welke gepubliceerde opties voor het model bestaan, hoeveel combinaties deze opleveren en waar elke verklaring vandaan moet komen.

De RoHS- en REACH-pijler bevat de eisenset en de twee routes naast elkaar.

Geef ons het model en de configuratie, dan vertellen wij u hoeveel verklaringen het programma daadwerkelijk nodig heeft.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.