Wybór okularów inteligentnych z uwzględnieniem wymogów rynków japońskiego i koreańskiego to jedno pytanie z dwiema odpowiedziami, a kupujący, którzy rozdzielają je zbyt wcześnie, wykonują pracę dwukrotnie. Japonia i Korea są zwykle ujmowane razem w planie rynkowym, ponieważ oba kraje są azjatyckimi kierunkami wschodnioazjatyckimi, mają jeden dominujący język, środowisko radiowe 2,4 GHz oraz wymagające systemy bezpieczeństwa konsumenta. Nie dzielą natomiast architektury zgodności: oba systemy są administrowane oddzielnie, oznaczenie zgodności jest przypisywane różnym podmiotom, a obowiązki importera są w nich rozłożone inaczej. Traktowanie ich jako jednego kierunku prowadzi do powstania planu, w którym praca nad zgodnością wykonywana jest tylko raz, a żaden z rynków nie zostaje faktycznie objęty.
Niniejszy przewodnik jest więc zorganizowany jako jedna decyzja z dwoma gałęziami. Przedstawia, co oba systemy mają wspólnego, co rzeczywiście się różni, które części odpowiedzi pochodzą z naszego opublikowanego katalogu, a które trzeba uzyskać na piśmie, oraz co zespół zakupów musi ustalić handlowo przed zobowiązaniem się do uruchomienia na dwóch rynkach. Jest to ramowa metoda, a nie stanowisko w sprawie zgodności: nasze opublikowane dokumenty nie zawierają wiersza dotyczącego zgodności dla żadnego modelu, a szczegóły techniczne wymagane przy uruchomieniu w Japonii lub Korei trafiają do nas w formie pisemnej odpowiedzi dostawcy oraz porady lokalnego podmiotu.
Wybór dla Japonii i Korei: dlaczego te dwa rynki traktuje się jako jedną decyzję
Część wspólna jest rzeczywista i warto przedstawić ją w całości, ponieważ to właśnie ona uzasadnia ujęcie obu kierunków w jednym programie, a nie w dwóch.
Oba rynki korzystają z pasma przemysłowego, naukowego i medycznego 2,4 GHz, w którym działa produkt Bluetooth. W żadnym z tych kierunków produkt radiowy nie może po prostu zostać przywieziony i zacząć działać; w obu krajach trzeba najpierw ustalić status radiowy produktu, a ustalenie to ma formę dokumentu posiadanego przez możliwą do wskazania stronę. Oba rynki wymagają przedstawienia informacji o bezpieczeństwie w języku lokalnym na samym produkcie i opakowaniu, a nie wyłącznie w angielskiej wkładce. Na obu rynkach konsument musi mieć możliwość odczytania w języku lokalnym danych podmiotu gospodarczego stojącego za produktem.
Podobieństwo strukturalne dotyczy warstw, których są cztery: warstwy radiowej, warstwy bezpieczeństwa elektrycznego, warstwy bezpieczeństwa produktu i informacji dla konsumenta oraz warstwy etykietowania. Dlatego uruchomienie produktu w Japonii lub Korei ma wspólny program prac z innymi kierunkami, mimo że stosowane instrumenty są różne.
Różnice stanowią miejsce, w którym ukrywają się koszty. Jest ich trzy i zespół zakupów powinien je wycenić przed podjęciem decyzji.
Inny jest sposób administracji. Zgodność radiowa w Japonii jest regulowana na podstawie prawa radiowego, a droga oceny zgodności zależy od kategorii, do której zalicza się produkt, oraz od tego, czy ocena ma formę badania zgodności, czy certyfikacji przez uprawniony organ. Korejska ramy regulacyjna radiowa podlega odrębnemu ustawodawstwu w zakresie fal radiowych, a wydawane w jej ramach poświadczenie obejmuje parametry radiowe, a także bezpieczeństwo i kompatybilność elektromagnetyczną w jednym schemacie. Praktyczną konsekwencją jest to, że dokumenty wymagane w Korei nie stanowią podzbioru dokumentów wymaganych w Japonii, a koreański pakiet dokumentów dostawcy nie może zostać wykorzystany jako dowód zgodności w Japonii.
Inaczej rozłożone są obowiązki importera. Japoński system bezpieczeństwa produktu nakłada obowiązki na podmiot importujący produkt na rynek, w tym obowiązek rejestracji importera w lokalnym organie administracji. Obowiązki te dotyczą podmiotu wprowadzającego towary do obrotu, a nie zakładu. Korejski system nakłada obowiązek złożenia deklaracji i oznaczenia produktu na podmiot odpowiedzialny za wprowadzenie produktu na rynek. Żaden z tych obowiązków nie jest realizowany dokumentem wydanym przez zakład, a kupujący, który założy, że certyfikat zakładu obejmuje rejestrację importera, odkryje tę lukę na etapie importu.
Inaczej wygląda podejście do bezpieczeństwa produktu. Pytania dotyczące kategorii są w obu krajach zadawane w innym kontekście. Produkt noszony na twarzy, wyposażony w ogniwo, nadajnik, a w niektórych modelach także w kamerę, rodzi w każdym z tych rynków inne pytania o to, co należy zadeklarować, co trzeba oznaczyć na samym produkcie, a nie na opakowaniu, oraz co konsument musi mieć możliwość znalezienia w języku lokalnym.
Istnieje jeszcze jedna cecha wspólna, na którą warto zwrócić uwagę, ponieważ łatwo ją pominąć. W żadnym z tych rynków nie można poprawić opakowania wyłącznie w języku angielskim, naklejając na nie naklejkę. W obu krajach warstwa informacji dla konsumenta jest oceniana na podstawie produktu i opakowania w jego rzeczywistej postaci, dlatego cykl prac nad projektem graficznym stanowi część działań związanych ze zgodnością i nie można go zostawić na ostatni miesiąc realizacji programu.

Wybór statusu radiowego: ta sama cisza w dwóch różnych systemach
Tutaj te dwa rynki są bardziej podobne, niż sugeruje dokumentacja, ponieważ w obu przypadkach katalog wnosi jedynie częściowy wkład.
Nasz katalog dokumentuje wersję Bluetooth w czternastu z dwudziestu ośmiu pozycji. Wszystkie osiem modeli audio publikuje jedną — V5.3 w modelach K02 i K01, V5.4 w pozostałych sześciu — podobnie jak wszystkie trzy modele sportowe i trzy kolejne pozycje. Pozostałych czternaście nie publikuje żadnej wersji, a cisza dotyczy jedenastu modeli z kamerą oraz trzech kolejnych wierszy: A05, A06 i modelu przewodnictwa kostnego.
Ta cisza jest kluczowym faktem radiowym dla premiery w Japonii lub Korei i ma bezpośrednie konsekwencje handlowe. W przypadku ośmiu modeli audio i trzech modeli sportowych protokół jest udokumentowany, a pozostałe pytania radiowe dotyczą modułu, konfiguracji i pliku. W przypadku jedenastu modeli z kamerą pozycję radiową trzeba na piśmie ustalić od podstaw, osobno dla każdego modelu, zanim produkt będzie można wprowadzić na którykolwiek z tych rynków — a produkt z kamerą, który rejestruje zdjęcia i wideo i nie publikuje wiersza dotyczącego radia, nie jest pozbawiony radia.
Samo pytanie o częstotliwości nie jest opublikowane w żadnym miejscu. Nasz zestaw specyfikacji nie zawiera pasma roboczego, mocy nadawania, opisu anteny ani planu kanałów dla żadnej z dwudziestu ośmiu pozycji. Dla kupca wynikają z tego dwie kwestie.
Pierwsza jest taka, że wersji protokołu nie można traktować jako wskaźnika zastępczego. V5.3 w modelach K01 i K02 mówi kupcowi, jaki jest protokół, ale niczego o tym, do czego skonfigurowano radio; nasz własny opis produktu wskazuje, że wszelka różnica między tymi dwoma modelami musi wynikać z czegoś innego niż opublikowane wiersze. Kupiec, który odczyta wersję jako wskaźnik pozycji radiowej, zaskoczy się w momencie składania dokumentów, a zaskoczenie nastąpi wystarczająco późno, aby wpłynąć na datę premiery.
Druga jest taka, że plik radiowy trzeba przygotować osobno dla każdego rynku docelowego, a odpowiedzi dla jednego rynku nie zastępują odpowiedzi dla drugiego. Japonia i Korea wymagają własnych, odrębnych pozycji, a dokument przygotowany dla jednego rynku nie obejmuje drugiego. W tym miejscu decyzja dotycząca dwóch rynków albo przyniesie korzyść, albo oznacza dwukrotnie więcej pracy niż premiera na jednym rynku: jeśli moduł jest taki sam, a plik przygotowuje się osobno dla każdego rynku, praca techniczna jest wspólna, natomiast administracyjna nie, dlatego należy poprosić dostawcę o wskazanie dokładnie, która część jest wspólna.
Żaden z tych rynków nie pojawia się w żadnym miejscu w naszym opublikowanym zestawie specyfikacji. Nasz katalog jest uporządkowany według typu produktu, a nie rynku docelowego, i nie zawiera wiersza dotyczącego zgodności dla żadnej pozycji; szczegóły techniczne potrzebne w dokumentacji dla Japonii lub Korei trzeba uzyskać w drodze pisemnego zapytania do dostawcy, a ostatecznie od lokalnego doradcy, który może potwierdzić aktualną pozycję dla danej kategorii produktowej oraz datę premiery.
Wybór warstwy elektrycznej i bezpieczeństwa produktu: gdzie zaczyna się pytanie o zasilacz
Warstwa elektryczna to miejsce, w którym kupiec najbardziej może zostać zaskoczony, ponieważ katalog nie mówi niczego, co skłoniłoby go do zadania pytania.
Nasz opublikowany zestaw specyfikacji obsługuje dokładnie stronę urządzenia: pojemność ogniwa, interfejs ładowania, jeśli jest podany, maksymalny prąd ładowania i czas pracy dla każdej pozycji. Nie mówi absolutnie nic o zasilaczu sieciowym ani o wtyczce. W zestawie nie ma wiersza dotyczącego zasilacza dla żadnej z dwudziestu ośmiu pozycji, wiersza opisującego zawartość pudełka poza samym urządzeniem i — jeśli jest opublikowana — etui do ładowania, ani specyfikacji wtyczki w żadnym miejscu zestawu.
Ta luka ma większe znaczenie dla Japonii i Korei niż dla premiery w Europie, ponieważ na obu tych rynkach dokument dotyczący bezpieczeństwa elektrycznego odnosi się do samego zasilacza, a nie do urządzenia noszonego. Jeśli zasilacz jest dołączany, to zasilacz jest elementem, który trzeba zbadać i oznaczyć, a w co najmniej jednym z tych dwóch rynków kwestia baterii jest oddzielna od kwestii zasilacza. Jeśli produkt jest dostarczany z kablem USB, ale bez zasilacza, kwestia bezpieczeństwa elektrycznego może w ogóle nie powstać — a jest to decyzja o istotnych konsekwencjach handlowych, ponieważ dostarczenie zasilacza oznacza dodanie podzespołu do wykazu materiałów, pozycji certyfikacyjnej do dokumentacji, standardu wtyczki do opakowania oraz elementu objętego gwarancją do umowy.
Pierwszym pytaniem w tej warstwie jest pytanie o produkt, na które trzeba odpowiedzieć przed określeniem zakresu prac dotyczących zgodności z przepisami: czy urządzenie jest dostarczane z zasilaczem, a jeśli tak, to z jakim. Nasz katalog nie udziela na nie odpowiedzi, podobnie jak opis produktu i strony ze specyfikacjami.
Drugie pytanie dotyczy klasyfikacji bezpieczeństwa produktu. Noszony produkt elektroniczny z akumulatorem, sprzedawany konsumentom, rodzi pytania o to, co trzeba zadeklarować i oznaczyć na samym produkcie, co konsument musi mieć możliwość przeczytania w lokalnym języku oraz jak obsługiwany jest incydent bezpieczeństwa lub wycofanie produktu. W Japonii kluczowym elementem systemu jest rejestracja importera, natomiast w Korei deklarację i oznaczenie umieszcza się na stronie odpowiedzialnej za wprowadzenie produktu na rynek. Obie odpowiedzialności leżą po stronie importera i żadna z nich nie zostaje spełniona przez materiały, które fabryka może przesłać.
Trzecie pytanie dotyczy akumulatorów. Wszystkie dwadzieścia osiem pozycji podaje pojemność akumulatora, a opublikowane wartości wahają się od 40 mAh w modelach A05 i A06, przez 70 mAh w A07, 70mAh2 w YKC02, 90mAh2 w K02 i K01, 55mAh*2 w LC-105-1 i G07 oraz YK12 i LC-105-2, 100 mAh w D11 i D12, 115 mAh w D17 i 200 mAh w modelu z przewodnictwem kostnym, aż po 220, 260, 265 i 290 mAh w modelach z kamerą. Podsumowanie badań transportowych, stanowiące odrębny instrument od krajowych znaków zgodności, dotyczy akumulatora, a nie produktu, dlatego w warunkach zakupu należy jednoznacznie ustalić konfigurację akumulatora.

Wybór języka i warstwy etykietowania: dwa rynki jednojęzykowe
Japonia i Korea mają wspólną cechę, która sprawia, że są łatwiejsze niż region wielojęzyczny, ale trudniejsze niż jednojęzykowa Europa: treści informacji dla konsumenta muszą zostać napisane, sprawdzone i wydrukowane w jednym konkretnym języku dla każdego rynku, a żadnego z tych języków nie można wyprowadzić z drugiego ani z angielskiego za pomocą skróconego tłumaczenia.
Nasz katalog nie publikuje wiersza dotyczącego języka dla żadnej z dwudziestu ośmiu pozycji, zestawu języków instrukcji, listy komunikatów głosowych ani wpisu dotyczącego tłumaczeń. Nasz rejestr produktów dostarcza częściowej odpowiedzi strukturalnej: w kategorii kamer rejestruje siedem osi personalizacji, wobec pięciu w kategorii urządzeń audio, gdzie zestaw audio pomija zarówno oś logo, jak i oś oprogramowania sprzętowego, a zamiast nich dodaje oś materiału i koloru obiektywu. Ten sam rejestr oznacza kategorię dziecięcą jako niezweryfikowaną pod względem prac nad personalizacją aplikacji i oprogramowania sprzętowego.
Oznacza to, że w przypadku Japonii i Korei kupujący powinien spisać, a nie zakładać, następujące kwestie:
- Jaki język jest wczytany w urządzeniu i jaki język widnieje na opakowaniu oraz czy można je konfigurować niezależnie.
- Czy oba rynki korzystają z jednej wersji, czy wymagają dwóch, a jeśli dwóch, jaka jest minimalna wielkość zamówienia wersji dla danego rynku i ile kosztuje.
- Czy materiały instruktażowe są odrębne od projektu opakowania, a jeśli tak, czy stanowią osobną pozycję w ofercie i jaki mają czas realizacji.
- Czy treść dowolnych etykiet jest określana przez rynek docelowy, a nie przez markę, ponieważ treści określone zewnętrznie nie mogą zostać sfinalizowane wyłącznie przez grafika.
- Jakie informacje o produkcie muszą znajdować się na samym urządzeniu, a nie na opakowaniu, ponieważ oznaczenie produktu oznacza zmianę formy lub etykiety, a zatem wiąże się z innym czasem realizacji.
- Czy oznaczenie modelu wydrukowane na produkcie i opakowaniu jest oznaczeniem katalogowym oraz jak oznaczyć produkt z dwiema opublikowanymi nazwami wariantów na rynku, na którym może widnieć tylko jedna z nich.
Ostatnie z tych pytań wymaga uwagi, ponieważ właśnie ono zaskoczyło kupujących w tej kategorii. L2 Utral jest publikowany pod jednym oznaczeniem zawierającym dwie nazwy wariantów i dwie pojemności obudowy: 1400 mAh oraz 900 mAh, bez opublikowanego przyporządkowania nazw do pojemności. Rynek wymagający jednoznacznego oznaczenia na produkcie nie może pozostawić tej niejednoznaczności nierozwiązanej, a jej ustalenie jest kwestią danych do rozstrzygnięcia z dostawcą, a nie decyzji projektowej kupującego.
Jak oceniać odpowiedzi i kiedy przestać pytać
Zespół zakupów, który wysłał cztery warstwy pytań, otrzyma cztery warstwy odpowiedzi o nierównej jakości, dlatego ocena musi być równie zdyscyplinowana jak samo zapytanie. O użyteczności odpowiedzi decydują trzy kryteria: czy wskazuje ona model i jego konfigurację, czy pochodzi od podmiotu uprawnionego do udzielenia odpowiedzi oraz czy zawiera datę lub wersję, której dotyczy. Wszystko, co nie spełnia pierwszego kryterium, nie jest odpowiedzią dotyczącą nabywanego produktu, niezależnie od pozostałej treści.
Podziel odpowiedzi na trzy stany. Odpowiedzi zamknięte można wpisać do warunków zakupu w obecnej formie. Odpowiedzi otwarte z wyznaczoną osobą odpowiedzialną i datą stanowią stan roboczy, dzięki któremu kupujący może zaplanować premierę, ponieważ ryzyko zostało oszacowane, a harmonogram jest znany. Odpowiedzi otwarte bez osoby odpowiedzialnej nie są planem, lecz listą, dlatego każdą otwartą kwestię w tym stanie należy traktować jako przeszkodę dla danego modelu, a nie jako zadanie.
W tej kategorii powtarzają się dwa pułapki, których łatwo uniknąć. Pierwsza polega na porównywaniu odpowiedzi dla różnych rynków tak, jakby były porównywalne — japoński dossier i koreański dossier odpowiadają na te same pytania w odniesieniu do dwóch różnych systemów, a użyteczne porównanie dotyczy nie ich samych, lecz wspólnej pracy technicznej i rozdzielonej pracy administracyjnej. Druga polega na przyjęciu odpowiedzi dotyczącej zakresu, która nie wskazuje produktu. Oświadczenie o „gamie dźwiękowej” pozostawia nierozstrzygnięty status jedenastu modeli kamer, a w premierze na dwa rynki to właśnie nierozstrzygnięty model zatrzymuje wysyłkę.
Poniższa zasada dotycząca listy kandydatów warta jest przedstawienia przed złożeniem zamówienia, a nie po nim: model, który nie jest w stanie przedstawić odpowiedzi z podaniem osoby odpowiedzialnej i daty w sprawie modułu radiowego oraz konfiguracji adaptera, nie może znaleźć się na liście kandydatów dla żadnego z rynków, niezależnie od tego, jak atrakcyjne wyglądają opublikowane dane. Opublikowane dane pozwalają kupującemu sporządzić możliwą do obrony listę kandydatów. Pisemne odpowiedzi umożliwiają porównanie dwóch kandydatów według kryterium, które faktycznie zatrzymuje wysyłkę, a także podpisanie zamówienia na ich podstawie.
Do rozważenia pozostaje kompromis między szybką premierą a premierą możliwą do obrony. Poproszenie o odpowiedzi z podaniem nazw i dat wydłuża proces o kilka tygodni. Złożenie zamówienia bez nich zwiększa ryzyko ujawniające się podczas importu, gdy dostępne opcje to opóźnienie, zmiana etykiet lub wycofanie. Akceptowalność każdej z nich zależy od sezonu i wielkości pierwszego zamówienia, a jest to decyzja kupującego — powinna jednak zostać podjęta w sposób jednoznaczny, udokumentowana i ponownie rozpatrzona po otwarciu drugiego rynku.
Przykład praktyczny: jedna gama dźwiękowa na dwa rynki
Scenariusz przedstawiony poniżej jest ilustracją konstrukcyjną. Nie pochodzi z zamówienia klienta i nie wskazuje żadnego klienta.
Dystrybutor wprowadza cztery modele audio i K02 na dwóch rynkach. Opublikowane dane pozwalają dystrybutorowi od razu przeprowadzić pierwsze zawężenie: wszystkie pięć modeli oferuje wersję Bluetooth, a wszystkie pięć wskazuje metodę ładowania — magnetyczną w modelach YK12 i K01, LC-105-2 i K02 oraz G07 i LC-105-1, a Type-C w modelach D11 i D12 — dlatego w tej grupie kwestie dotyczące radia i zasilania są kwestiami dokumentacyjnymi, a nie produktowymi. W przypadku modeli kamer byłoby odwrotnie.
Drugie zawężenie dotyczy opakowań i nie można go w ogóle przeprowadzić na podstawie katalogu. Informacja o tym, czy urządzenie jest dostarczane z adapterem, nie jest opublikowana, a to jedna niewiadoma decyduje o tym, czy dokument dotyczący bezpieczeństwa elektrycznego będzie dołączony do przedmiotu w opakowaniu. Decyduje również o tym, czy norma wtyczki stanie się kwestią produktową.
Trzeci krok jest powiązany z harmonogramem. Dwa rynki, dwa zestawy etykiet, dwa cykle projektowe, a jeśli język jest wczytywany na urządzeniu — dwie kompilacje, każda z własną minimalną wielkością zamówienia. Kwestią komercyjną jest to, czy jeden cykl projektowy może obsłużyć oba rynki, a odpowiedź zwykle brzmi: nie, ponieważ treść informacji dla konsumentów jest specyficzna dla miejsca przeznaczenia, nawet jeśli układ jest wspólny.
Wynikiem tego ćwiczenia nie jest stan zgodności z przepisami. Jest to decyzja o kształcie programu: dwie kompilacje dla różnych rynków, jedna wspólna grupa produktów, jedna decyzja dotycząca adaptera, którą należy podjąć przed wyznaczeniem zakresu jakiegokolwiek innego zadania, oraz zestaw pytań, których odpowiedzi przesądzą o tym, czy drugi rynek jest wart otwarcia już przy pierwszym zamówieniu, czy dopiero przy drugim.

Wybór zakresu komercyjnego: co należy ustalić przy premierze na dwa rynki
Dwa kierunki przeznaczenia mnożą zakres prac administracyjnych, a często również cenę jednostkową, dlatego zespół zakupów powinien wiedzieć, za co płaci, zanim otrzyma ofertę. Nasze własne rejestry nie publikują ceny dla poszczególnych rynków, minimalnej wielkości zamówienia dla poszczególnych rynków, czasu realizacji dla żadnego z rynków, opłaty za obsługę certyfikacji ani okresu gwarancji, dlatego wszystko poniżej stanowi pozycje do uzyskania, a nie wartości, które możemy podać w ofercie.
- Czy cena jednostkowa różni się w zależności od rynku i czy wynika to z konstrukcji, dokumentacji, projektu opakowania, standardu wtyczki lub zasilacza.
- Minimalna wielkość zamówienia dla każdego rynku i czy wersja przeznaczona dla konkretnego rynku ma wyższy minimalny próg niż wersja standardowa.
- Czy jeden cykl projektu opakowania może obsłużyć oba rynki, a jeśli nie, jaki jest koszt i czas produkcji druku dla każdego języka.
- Czy zasilacz jest dołączony, opcjonalny czy wyłączony oraz jak zmieniają się cena jednostkowa i objętość opakowania, gdy jest dołączony.
- Opłata za obsługę certyfikacji, czy jest naliczana za każdy model i każdy rynek oraz czy wspólny plik ją obniża.
- Czas realizacji dla każdego rynku, w tym projekt opakowania, dokument techniczny i etap zgodności z przepisami, przedstawiony jako osobne daty, a nie jako jedna.
- Kto ponosi obowiązki importera — rejestrację, deklarację, oznaczenie — i jak są one przydzielone w umowie dostawy.
- Warunki gwarancji i wad dla każdego rynku oraz czy wada wykryta na jednym rynku skutkuje zmianą na drugim.
- Co dzieje się z oprzyrzemowaniem i NRE, gdy dochodzi trzeci rynek oraz czy prace inżynieryjne są wykonywane dla każdego rynku, czy dla całej serii.
- Warunki dotyczące próbek dla każdego rynku, w tym czy dostarczana jest próbka przeznaczona dla konkretnego rynku i jak dłuższy czas realizacji wpływa na okres oceny.
Dwa punkty negocjacyjne warto poruszyć wcześnie. Pierwszym jest kwestia wspólnego lub oddzielnego podejścia do pliku radiowego: jeśli moduł jest taki sam, prace techniczne są wspólne, a wycenę dostawcy wyceniającą oba rynki jako całkowicie niezależne należy zakwestionować właśnie z tego powodu. Drugim jest zasilacz, ponieważ jest to jedyny element tej listy, który zmienia zarówno zakres zgodności z przepisami, jak i opakowanie, a ostatecznie o nim zdecydować jest najtaniej przed zleceniem projektu opakowania.
Porównanie radiowe ze ścieżką dla Stanów Zjednoczonych znajduje się w nocie o zgodności radiowej, metoda mapowania jest opisana w przewodniku mapowania certyfikacji, a łańcuch dokumentacji dla Europy przedstawiono w przewodniku wymagań UE. Całą logikę wyboru rynku opisano na stronie wyboru według rynku.
Wybór dla Japonii i Korei: granice opublikowanych danych
Opublikowane wiersze pozwalają kupującemu szybko zawęzić serię: wiersze mocy w każdym wpisie, pojemność etui, jeśli etui istnieje, klasę rozdzielczości w modelach z kamerą, wersję Bluetooth, jeśli wpis ją zawiera, dwa oznaczenia odporności na kurz i wodę w całej serii oraz pojedynczą opublikowaną wagę modelu MT6. Nie publikujemy wiersza dotyczącego zasilacza, specyfikacji wtyczki, zestawu języków ani zgodności z przepisami dla poszczególnych modeli i nie będziemy szacować żadnej z tych wartości.
Ta granica sprawia, że powyższy przewodnik jest sekwencją decyzji, a nie listą dokumentów. Pytanie o radio zawęża się na podstawie opublikowanej wersji protokołu, a następnie się kończy, natomiast w przypadku jedenastu modeli z kamerą pozycję radiową trzeba ustalić od nowa. Nie można określić zakresu warstwy elektrycznej, dopóki nie odpowie się na pytanie o zasilacz, a pytania o zasilacz nie ma w katalogu. Warstwa etykietowania obejmuje dwa cykle projektu opakowania, a być może dwie wersje produktu. Na obu rynkach obowiązki importera należą do podmiotu wprowadzającego produkt na rynek, a nie do fabryki, dlatego trzeba je przydzielić w umowie, zamiast zakładać, że nie mają zastosowania.
Następny krok: wybierz modele, które zamierzasz sprzedawać na tych dwóch rynkach, i przygotuj jedno zapytanie obejmujące wszystkie cztery warstwy, z datą dla każdej odpowiedzi. Najpierw zadaj pytanie o zasilacz, ponieważ determinuje ono zakres wszystkich kolejnych kroków, i poproś o informację o pozycji radiowej dla każdego modelu, a nie dla całej serii.



