Ο κίνδυνος σε ένα πρόγραμμα ανάπτυξης έξυπνων γυαλιώ σπάνια αποτελεί ένα δραματικό γεγονός. Σχεδόν πάντα αποτελεί μια μικρή ασάφεια που κανείς δεν έκλεισε, μια αντικατάσταση για την οποία κανείς δεν ενημερώθηκε ή μια απόφαση που κατέφθασε αφού είχε περάσει το σημείο στο οποίο θα μπορούσε ακόμη να ληφθεί οικονομικά. Όταν οποιοδήποτε από αυτά γίνεται ορατό, συνήθως εκφράζεται ως καθυστέρηση, επιπλέον κόστος ή αποστολή που δεν αντιστοιχεί σε αυτό που είχε εγκριθεί. Ο σκοπός της διαχείρισης κινδύνων εντός ενός προγράμματος ανάπτυξης δεν είναι να αποτρέπει αυτά τα αποτελέσματα μέσω πρόβλεψης. Είναι να διασφαλίζει ότι κάθε εκκενηρωμένο θέμα έχει ορισμένο υπεύθυνο και γραπτή απόφαση, ώστε όταν τελικά προκύψει να προκύπτει σε ελεγχόμενο πεδίο και όχι μέσα σε μια αποστολή.
Αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία σε αυτήν την κατηγορία προϊόντων από ό,τι σε πολλές άλλες, επειδή ένα wearable κρίνεται ως ένα ενιαίο αντικείμενο. Ο καταναλωτής δεν γνωρίζει αν ένα πρόβλημα σύζευξης προήλθε από το ραδιοφωνικό module, το firmware, τη διαδικασία σύζευξης που γράφτηκε για διαφορετικό model ή από μια κεραία που έχασε την απόσταση λειτουργίας μέσα σε αλλαγμένο περίβλημα. Για τον τελικό χρήστη, όλα αποτελούν ένα προϊόν, και το μόνο στοιχείο που διατηρεί ένα ελάττωμα διαγνώσιμο είναι ένα αρχείο που συνδέει κάθε σύμπτωμα με συγκεκριμένη αιτία.
Το παρακάτω πλαίσιο βασίζεται στις έξι πύλες της διαδικασίας ανάπτυξης — οριστικοποίηση απαιτήσεων, αξιολόγηση βιωσιμότητας, μηχανική και εργαλεία, κατασκευή και επαλήθευση δειγμάτων, ολοκλήρωση φακέλου Συμμόρφωσης και δοκιμαστική παραγωγή πριν από τη μαζική παραγωγή. Η διαχείριση κινδύνων δεν αποτελεί ξεχωριστή δραστηριότητα που εκτελείται παράλληλα με αυτές τις πύλες. Αποτελεί τον μηχανισμό που μεταφέρει ένα εκκενηρωμένο θέμα από μία πύλη στην επόμενη, με την κατάστασή του να είναι είτε κλειστή είτε ρητά μεταφερόμενη.
Το άλλο στοιχείο που πρέπει να αναφερθεί εξαρχής είναι τι δεν περιέχει σκόπιμα το παρόν άρθρο. Δεν περιέχει πιθανότητες, ποσοστά, επιπτώσεις στο πρόγραμμα, εκτιμήσεις κόστους ή χρόνους παράδοσης, επειδή πρόκειται για αριθμούς που φαίνονται ακριβείς ενώ είναι εκτιμήσεις, και ένας αγοραστής που διαπραγματεύεται έναντι ενός υποθετικού αριθμού διαπραγματεύεται στην ουσία έναντι τίποτα. Όλα τα παρακάτω αποτελούν μεθόδους και ερωτήματα. Η μέθοδος μπορεί να μεταφερθεί από πρόγραμμα σε πρόγραμμα· οι αριθμοί ποτέ.
Διαχείριση κινδύνων στη διαδικασία ανάπτυξης: οι επαναλαμβανόμενοι κίνδυνοι των προγραμμάτων
Οι ακόλουθες κατηγορίες κινδύνων εμφανίζονται με αξιοσημείωτη κανονικότητα στα προγράμματα έξυπνων γυαλιώ. Παρουσιάζονται ως επαναλαμβανόμενες κατηγορίες και όχι ως βαθμολογημένο μητρώο, επειδή ο σκοπός της ονομασίας τους είναι να βοηθήσουν έναν αγοραστή να αναγνωρίσει έναν κίνδυνο αρκετά νωρίς ώστε να θέσει το σωστό ερώτημα, και όχι να του αποδώσει αριθμό.
-
Ασάφεια στις απαιτήσεις. Δύο μέρη διαβάζουν την ίδια πρόταση απαίτησης και κατασκευάζουν διαφορετικά προϊόντα. Οι κλασικές περιπτώσεις είναι μια λειτουργία που περιγράφηκε με τη γλώσσα του πελάτη αντί της μηχανικής, μια προσδοκία για το interface που δεν προσδιορίστηκε ποτέ ανά model και μια προσδοκία απόδοσης που εκφράστηκε ως γενικό επίθετο αντί ως μετρήσιμη συνθήκη. Σε έναν κατάλογο που περιλαμβάνει audio models, αθλητικά models, models με κάμερα και παιδικά models, μια ενιαία απαίτηση σε επίπεδο οικογένειας θα υλοποιηθεί διαφορετικά σε κάθε οικογένεια, και η ανακάλυψη συνήθως γίνεται κατά την επιθεώρηση των δειγμάτων. Τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: "Δείξτε μου το έγγραφο απαιτήσεων και υποδείξτε μου τη γραμμή που καθορίζει τη συμπεριφορά για το συγκεκριμένο model string που παραγγέλλω."
-
Δέσμευση στα εργαλεία. Μόλις δεσμευτεί το εργαλείο, η εμπορική και τεχνική ευελιξία του προγράμματος περιορίζεται σημαντικά. Μια αλλαγή που θα ήταν επεξεργασία firmware κατά τη φάση της μηχανικής γίνεται αλλαγή εργαλείου κατά τη φάση των εργαλείων. Ο κίνδυνος δεν είναι ότι το εργαλείο είναι κακής ποιότητας· είναι ότι η χρονική στιγμή στην οποία γίνεται ακριβή δεν συμπίπτει με τη χρονική στιγμή κατά την οποία λαμβάνεται η απόφαση για τη δαπάνη, και συχνά τις χωρίζει μια γραπτή επιβεβαίωση που δεν αναφέρει καθόλου τα εργαλεία. Τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: "Τι συμβαίνει στο κόστος των εργαλείων και στην κυριότητά τους αν το πρόγραμμα σταματήσει σε αυτήν την πύλη, και τι στη συμφωνία μας μας δεσμεύει ήδη για αυτά;"
-
Αντικατάσταση και κατανομή εξαρτημάτων. Τα εξαρτήματα που έχουν κατανεμηθεί για την έκδοση μαζικής παραγωγής δεν είναι απαραίτητα τα ίδια με αυτά που χρησιμοποιούνται στη μηχανική. Η αντικατάσταση μπορεί να μην είναι ορατή στον αριθμό εξαρτήματος, να εκδηλώνεται μόνο στη συμπεριφορά και να έρχεται χωρίς προειδοποίηση. Τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: "Ποια είναι η διαδικασία γνωστοποίησης αλλαγής για αντικαταστημένο εξάρτημα, ποιος την εγκρίνει και τι αποδεικτικά στοιχεία θα λάβω όταν συμβεί;"
-
Απόκλιση της συμπεριφοράς του firmware από την οριστικοποιημένη απαίτηση. Ένα build firmware μπορεί να αποκλίνει από την οριστικοποιημένη απαίτηση χωρίς κανείς να επεξεργαστεί την απαίτηση. Η συμπεριφορά των controls, η λογική σύζευξης, η γλώσσα των prompts και η αλληλεπίδραση μεταξύ φυσικών controls και λογισμικού μπορεί να καθοριστούν κατά την ανάπτυξη από όσους ήταν παρόντες, συνήθως έναν πολύ μικρό αριθμό ατόμων. Έπειτα, το οριστικοποιημένο έγγραφο περιγράφει ένα προϊόν που δεν είναι ακριβώς αυτό που κατασκευάζεται. Τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: "Ποιο build firmware αντιστοιχεί στην οριστικοποιημένη απαίτηση και πώς επιβεβαιώνουμε ότι ένα build και μια απαίτηση αναφέρονται στο ίδιο σύνολο συμπεριφορών;"
-
Ένας ισχυρισμός που αποδεικνύεται ότι δεν είναι βιώσιμος. Ένα όνομα λειτουργίας σε πλάνο μάρκετινγκ, μια προδιαγραφή σε καταχώριση καναλιού ή μια βασική δυνατότητα μπορεί να συμφωνηθούν στην αρχή και αργότερα να αποδεικνύεται ότι βασίζονται σια μια παραδοχή που η μηχανική δεν μπορεί να υποστηρίξει. Αυτό συνηθίζεται σε models με κάμερα, όπου η συμπεριφορά του shutter και το remote control shutter είναι ισχυρισμοί λειτουργιών που πρέπει να επαληθεύονται στο συγκεκριμένο model. Τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: "Για κάθε ισχυρισμό που σκοπεύουμε να εκτυπώσουμε, ποιο συγκεκριμένο model τον υποστηρίζει και ποιο έγγραφο τεκμηριώνει;"
-
Ένα έγγραφο Συμμόρφωσης που δεν καλύπτει το model string της αποστολής. Μια δήλωση συμμόρφωσης που έχει εκδοθεί για μια οικογένεια προϊόντων δεν αποτελεί δήλωση για το μεμονωμένο SKU που θα αποστείλει ένα κανάλι. Η ονοματολογία των models συνήθως αποτελεί το ασθενέστερο σημείο: μια οικογένεια, μια παραλλαγή και ένα model string για συγκεκριμένη αγορά μπορούν να παραπέμπουν όλα στο ίδιο φυσικό προϊόν, ενώ δείχνουν προς διαφορετικά έγγραφα. Τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: "Δείξτε μου τη δήλωση και πείτε μου ακριβώς ποιο model string εμφανίζεται σε αυτήν, σε σύγκριση με το string που θα εμφανίζεται στα κουτιά και στις καταχωρίσεις μας."
-
Απόφαση από την πλευρά του αγοραστή που καθυστερεί. Οι αποφάσεις για τη σειρά προϊόντων, τον σχεδιασμό συσκευασίας, την ανάθεση σε αγορές και τις δεσμεύσεις έναντι καναλιών συχνά μετατοπίζονται πιο αργά από ό,τι υποθέτει το μηχανικό πρόγραμμα. Όταν συμβαίνει, το κόστος επιβαρύνει το στάδιο που βρίσκεται σε εξέλιξη, και όχι το στάδιο που θα μπορούσε να το απορρόφησε. Τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: "Ποιες αποφάσεις παραμένουν ανοιχτές από την πλευρά σας, ποιες παραμένουν ανοιχτές από την πλευρά μας και τι αλλάζει καθεμία στα επόμενα στάδια;"
Δύο μοτίβα που τα επιβαρύνουν
Δύο δομικά μοτίβα εμφανίζονται μαζί με τις ίδιες τις κατηγορίες κινδύνων, και αξίζει να αναφερθούν και τα δύο, επειδή η πρόληψή τους είναι οικονομική, ενώ η ανακάλυψή τους αργάτερα είναι δαπανηρή.
Το πρώτο είναι η προδιαγραφή σε επίπεδο οικογένειας. Ο κατάλογος πίσω από ένα τυπικό πρόγραμμα έξυπνων γυαλιώ περιλαμβάνει audio models, αθλητικά models, models με κάμερα, παιδικά models και παραλλαγές που δεν έχουν καθόλου αριθμό model. Αυτό το εύρος αποτελεί εμπορικό πλεονέκτημα και μηχανικό κίνδυνο, επειδή η ίδια πρόταση σε ένα έγγραφο απαιτήσεων καταλήγει να σημαίνει κάτι λίγο διαφορετικό σε κάθε κλάδο. Οι καταχωρίσεις όπου μια λειτουργία δημοσιεύεται μόνο για ορισμένα models της σειράς το δείχνουν με σαφήνεια: το remote control shutter εμφανίζεται σε δύο αθλητικά models και πουθενά αλλού· μια βαθμονόμηση προστασίας από εισχώρηση εμφανίζεται μόνο σε δύο models· μια έκδοση Bluetooth δημοσιεύεται για υποσύνολο της σειράς και όχι για τα models με κάμερα ή την παραλλαγή οστικής αγωγής. Δεν υπάρχει εδώ καμία κριτική για τον κατάλογο. Πρόκειται για απεικόνιση της απαιτούμενης πειθαρχίας, επειδή ένας αγοραστής που υποθέτει ότι μια λειτουργία είναι κοινή σε ολόκληρη τη σειρά θα στείλει κάποια στιγμή καταχώριση που το προϊόν δεν υποστηρίζει.
Το δεύτερο είναι ότι το model string που φτάνει στον πελάτη δεν είναι το model string στα έγγραφα. Μεταξύ της μηχανικής ονομασίας, της εσωτερικής ονομασίας build, του model που εκτυπώνεται στο κουτί και της καταχώρισης που δημοσιεύει ένα κανάλι υπάρχουν τέσσερα ονόματα για ένα προϊόν. Ένα έγγραφο Συμμόρφωσης καλύπτει ένα από αυτά. Ο φάκελος κινδύνων πρέπει να περιλαμβάνει, σε μία μόνο γραμμή, την αντιστοίχιση και των τεσσάρων.
Θα αντιμετωπίσουμε αυτόν τον κατάλογο ως βοήθημα αναγνώρισης και όχι ως λίστα πραγμάτων που πρέπει να φοβούμαστε. Η πρακτική του αξία έγκειται στο ότι κάθε κατηγορία έχει ένα αντίστοιχο ερώτημα που μπορεί να τεθεί νωρίς, και οι πρώιμες ερωτήσεις είναι οι μόνες που έχουν οικονομικές απαντήσεις. Στην κατηγορία στην οποία θα αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στην πράξη είναι η πρώτη, επειδή μια ασαφής απαίτηση είναι ο κίνδυνος που μετατρέπεται σιωπηλά σε αρκετούς άλλους κινδύνους αργότερα.

Πώς ταξινομείται και ποιος έχει την ευθύνη ενός κινδύνου
Μόλις εντοπιστεί ένας κίνδυνος, το ερώτημα που καθορίζει αν διαχειρίζεται πραγματικά δεν είναι πόσο πιθανός είναι. Είναι ποιος έχει την ευθύνη του και τι έχει γραφτεί. Ένα μητρώο κινδύνων που βαθμολογεί την πιθανότητα και τις συνέπειες χωρίς υπεύθυνο είναι ένα έγγραφο, όχι ένας μηχανισμός ελέγχου.
Η ταξινόμηση που χρησιμοποιείται σε ένα καλά διευθυνόμενο πρόγραμμα είναι σκόπιμα απλή, επειδή μια πολύπλοκη ταξινομία σε μικρό πρόγραμμα παράγει ένα μητρώο που κανείς δεν διαβάζει. Τα θέματα συνήθως ταξινομούνται σε τέσσερις ομάδες:
- Κίνδυνοι προδιαγραφών. Η απαίτηση είναι ασαφής, ελλιπής ή έχει ερμηνευτεί διαφορετικά από τις δύο πλευρές. Η ευθύνη είναι κοινή, επειδή ένας κίνδυνος προδιαγραφών που παραμένει μόνο σε μία πλευρά δεν επιλύεται.
- Κίνδυνοι παροχής και διαδικασίας. Εργαλεία, κατανομή, αντικατάσταση, συμπεριφορά της γραμμής παραγωγής και επαναληψιμότητα του build. Αναλογούν στον κατασκευαστή, ο οποίος διαθέτει τη διαδικασία και τους προμηθευτές.
- Κίνδυνοι Συμμόρφωσης και ισχυρισμών. Η τεκμηρίωση του προϊόντος, οι δηλώσεις και οι ισχυρισμοί που θα γίνουν για αυτό. Για τα αποδεικτικά στοιχεία αναλογούν στον κατασκευαστή και για τη διατύπωση των ισχυρισμών στην εταιρεία.
- Εμπορικοί κίνδυνοι και κίνδυνοι προγράμματος. Αποφάσεις σχετικά με τη σειρά προϊόντων, δεσμεύσεις έναντι καναλιών, εγκρίσεις συσκευασίας και τα χρονοδιαγράμματα του ίδιου του αγοραστή. Αναλογούν στον αγοραστή.
Κάθε θέμα έχει ορισμένο υπεύθυνο, γραπτό μέτρο μετριασμού, γραπτό trigger που καθορίζει τι θα προκαλέσει επανεξέταση του θέματος και τρέχουσα κατάσταση. Η κατάσταση έχει τέσσερις πιθανές τιμές και σημαίνει ακριβώς ένα πράγμα η καθεμία: ανοιχτή, σε διεκπερίναση, κλειστή με αποδεικτικά στοιχεία ή αποδεκτή με καταγεγραμμένο αιτία. Η τέταρτη είναι αυτή που υποβαθμίζεται συχνότερα, και είναι αυτή που χρειάζεται περισσότερο γραπτό αρχείο.
Ο κανόνας που κάνει να λειτουργεί το μητρώο είναι απλός: ένας κίνδυνος χωρίς ορισμένο υπεύθυνο και γραπτό μέτρο μετριασμού δεν διαχειρίζεται, ανεξαρτήτως από τη δηλωμένη κατάστασή του. Δεν πρόκειται για φιλοσοφική θέση. Είναι ένα κριτήριο που μπορείτε να εφαρμόσετε σε οποιοδήποτε θέμα σε οποιοδήποτε μητρώο σας δείξουν, και αποκαλύπτει αμέσως ποιες καταχωρίσεις είναι ενεργές και ποιες διακοσμητικές. Όταν σας δίνεται ένας φάκελος κινδύνων, διαβάστε κάθε θέμα και ρωτήστε ποιος είναι υπεύθυνος για αυτό και τι έχει γραφτεί. Θέματα με ασαφή απάντηση είναι αυτά που θα εμφανιστούν αργότερα ως έκπληξη, επειδή τίποτα από αυτά δεν είχε ποτέ οριστεί πραγματικά. Το κριτήριο που θα εφαρμόζουμε σε οποιοδήποτε μητρώο μας δείξουν είναι ακριβώς αυτό και χρειάζεται λεπτά, όχι έναν κύκλο ανασκόπησης.
Η ονομασία ενός υπεύθυνου είναι πιο δύσκολη από ό,τι φαίνεται
Ο υπεύθυνος ενός κινδύνου είναι ένα άτομο, όχι ένα τμήμα. Η «Μηχανική» δεν αποτελεί υπεύθυνο, επειδή η μηχανική είναι μια ομάδα ατόμων και κανείς στην ομάδα δεν έχει αναλάβει την ευθύνη του θέματος. Το ίδιο ισχύει για «το εργοστάσιο» και «τις δύο πλευρές». Το κριτήριο είναι αν μπορείτε να γράψετε το θέμα ως «όνομα, εταιρεία, τι θα κάνουν και τι θα μας ενημερώσουν όταν ολοκληρωθεί». Αν δεν μπορείτε να γράψετε αυτή την πρόταση, το θέμα δεν έχει υπεύθυνο.
Η κοινή ευθύνη είναι θεμιτή, αλλά πρέπει να χωρίζεται σε δύο καθαρά καθορισμένα μέρη. Ένας κίνδυνος προδιαγραφών συνήθως έχει έναν υπεύθυνο σε κάθε πλευρά: ο κατασκευαστής επιβεβαιώνει τη μηχανική ερμηνεία, ο αγοραστής επιβεβαιώνει τη εμπορική πρόθεση, και καθένας αναλαμβάνει ξεχωριστά την ευθύνη του μέρους του. Όταν τα μέρη δεν χωρίζονται, το θέμα δεν ανήκει σε κανέναν και επιβιώνει σε κάθε πύλη.
Υπάρχει ένα δεύτερο ερώτημα που πρέπει να τεθεί σε κάθε υπεύθυνο: αν έχει την εξουσία να κλείσει το θέμα. Ένας υπεύθυνος που δεν μπορεί να εγκρίνει αλλαγή σε μια προδιαγραφή, δεν μπορεί να εγκρίνει αντικατάσταση εξαρτήματος και δεν μπορεί να εγκρίνει αναθεώρηση εγγράφου είναι υπεύθυνος αναφοράς και όχι υπεύθυνος, και το θέμα θα κυκλοφορεί μέχρι να το αναλάβει κάποιος με την αρμόδια εξουσία.
Ο κίνδυνος δεν είναι εργασία
Μια εργασία είναι κάτι που θα κάνει και θα ολοκληρώσει κάποιος. Ένας κίνδυνος είναι κάτι που θα μπορούσε να συμβεί, και η διαχείρισή του σημαίνει ότι προβλέπεται να αποτραπεί, να εντοπιστεί έγκαιρα ή να απορροφηθεί, έχοντας ήδη ληφθεί σχετική απόφαση. Η καταχώριση μιας εργασίας στον κατάλογο κινδύνων και ο χαρακτισμός της ως κλειστή αποτελούν έναν συνηθισμένο τρόπο δημιουργίας ενός αρχείου που φαίνεται καθαρό, ενώ ο κίνδυνος παραμένει ενεργός.
Η διάκριση φαίνεται στον τρόπο που διαβάζεται κάθε στοιχείο. Η «ενημέρωση της προδιαγραφής» είναι εργασία. Η «προδιαγραφή για τα μοντέλα καμερών δεν καθορίζει συγκεκριμένα τη συμπεριφορά του κλείστρου, οπότε η υλοποίηση ενδέχεται να διαφέρει από όσα θα αναφέρει η καταχώριση στο κανάλι» είναι κίνδυνος. Το δεύτερο ονομάζει την αβεβαιότητα και συνεπώς έχει μέτρο μείωσης, υπεύθυνο και δείκτη ενεργοποίησης. Το πρώτο έχει ημερομηνία και καμία αβεβαιότητα, και μπορεί να σημειωθεί ως ολοκληρωμένο χωρίς να μεταβληθεί καθόλου η υποκείμενη έκθεση στον κίνδυνο.
Πού επικαιροποιείται ο κατάλογος
Ο κατάλογος δεν είναι ένα έγγραφο που παράγεται μία φορά και αρχειοθετείται. Επικαιροποιείται σε κάθε σημείο ελέγχου και η επικαιροποίηση αποτελεί μέρος της απόφασης του ελέγχου. Αυτό είναι που δίνει ουσιαστικό περιεχόμενο στα σημεία ελέγχου: ένα σημείο ελέγχου δεν περνά επειδή πέρασε ο χρόνος, αλλά επειδή τα έγγραφα που παράγει είναι ολοκληρωμένα και τα εκκρεμή στοιχεία που δημιούργησε έχουν είτε κλειστεί είτε μεταφερθεί ρητά στην επόμενη φάση, με συνημμένη απόφαση.
Αυτός είναι επίσης ο μηχανισμός που συνδέει τη διαδικασία ανάπτυξης με την εμπορική σχέση. Η συμπεριφορά που βλέπει ο αγοραστής σε ένα αρχείο κινδύνων κατά την ανάπτυξη είναι η ίδια που θα δει σε γνωστοποίηση αλλαγής, ειδοποίηση καθυστέρησης ή αξίωση κατά την προμήθεια. Τα προγράμματα με γραπτή πρακτική διαχείρισης κινδύνων τείνουν να παράγουν αργότερα γραπτές ειδοποιήσεις, επειδή η συνήθεια να καταγράφεται ό,τι δεν έχει αποφασιστεί είναι η ίδια συνήθεια που μετατρέπει μια καθυστερημένη αλλαγή σε συζήτηση και όχι σε έκπληξη.

Κίνδυνοι που σταματούν ένα πρόγραμμα και κίνδυνοι που γίνονται αποδεκτοί
Τα περισσότερα στοιχεία κινδύνων σε ένα υγιές πρόγραμμα δεν σταματούν τίποτα. Αντιμετωπίζονται, κλείνονται ή γίνονται αποδεκτά, και το πρόγραμμα συνεχίζεται. Η ουσιαστική διάκριση είναι ανάμεσα σε ένα στοιχείο που σταματά το πρόγραμμα και σε ένα στοιχείο που γίνεται αποδεκτό, επειδή από εξωτερικής μπορούν να φαίνονται πανομοιότυπα — το πρόγραμμα συνεχίζει — ενώ έχουν αντίθετες συνέπειες για τον αγοραστή.
Οι προϋποθέσεις διακοπής
Μια προϋπόθεση διακοπής γράφεται εκ των προτέρων, πριν γνωριστεί το στοιχείο που την ενεργοποιεί. Ορίζει συγκεκριμένη κατάσταση που εμποδίζει την προώθηση του προγράμματος στο επόμενο σημείο ελέγχου. Σε ένα πρόγραμμα έξυπνων γυαλιών, οι προϋποθέσεις που αξίζει να καταγραφούν περιλαμβάνουν: μια απαίτηση που δεν μπορεί να παγιωθεί επειδή ο αγοραστής δεν έχει αποφασίσει το επιδιωκόμενο εμπορικό μήνυμα, ανάληψη δαπάνης για εργαλεία χωρίς συμφωνημένη απάντηση σχετικά με την τύχη του κόστους των εργαλείων εάν το πρόγραμμα τερματίσει σε αυτό το σημείο, συμπεριφορά υλικολογισμικού που δεν μπορεί να ευθυγραμμιστεί με την παγιωμένη απαίτηση χωρίς αλλαγή που δεν έχει εγκρίνει ο αγοραστής, έγγραφο Συμμόρφωσης που δεν καλύπτει τη συμβολοσειρά του μοντέλου αποστολής και εμπορικό μήνυμα που δεν τεκμηριώνεται από κανένα έγγραφο το οποίο είναι διατεθειμένο να εκδώσει ο κατασκευαστής.
Οι γραπτές προϋποθέσεις διακοπής προστατεύουν και τις δύο πλευρές. Ο αγοραστής λαμβάνει σαφή δήλωση ότι το πρόγραμμα δεν προωθείται βάσει κάποιων προϋποθέσεων που ο αγοραστής δεν έχει αποδεχθεί. Ο κατασκευαστής λαμβάνει σαφή δήλωση ότι το πρόγραμμα δεν προωθείται βάσει κάποιων προϋποθέσεων που ο κατασκευαστής δεν είναι σε θέση να εκτελέσει, κάτι που καθιστά εύλογο το «όχι».
Μια προϋπόθεση διακοπής που δεν έχει γραφτεί δεν αποτελεί προϋπόθεση διακοπής· είναι μια διαφωνία που περιμένει μια προθεσμία. Γι’ αυτό οι προϋποθέσεις ανήκουν στη συμφωνία ανάπτυξης και όχι σε αλληλογραφία κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης εβδομάδας.
Αποδεκτά στοιχεία
Ένα αποδεκτό στοιχείο είναι ένα στοιχείο για το οποίο τα μέρη εξέτασαν τον κίνδυνο, κατανόησαν τη συνέπεια και αποφάσισαν γραπτώς να συνεχίσουν. Η αποδοχή δεν αποτελεί ζήτηση συγνώμης ούτε απαλλαγή από ευθύνη. Αποτελεί απόφαση να αναληφθεί μια γνωστή κατάσταση και είναι νόμιμη μόνο όταν ισχύουν τρία πράγματα: η συνέπεια έχει περιγραφεί στο αρχείο καταγραφής, η απόφαση έχει ληφθεί από κάποιον με την εξουσία να λάβει την απόφαση εκ μέρους του αντισυμβαλλόμενου μέρους και το αρχείο καταγραφής αναφέρει τι θα συμβεί εάν η συνέπεια υλοποιηθεί πράγματι.
Ορισμένες συνέπειες δεν είναι διαπραγματεύσιμες από τη στιγμή που γίνονται αποδεκτές, και ένα καλό αρχείο αποδοχής το αναφέρει ρητά. Εάν το εμπορικό μήνυμα στην καταχώριση του καναλιού δεν τεκμηριώνεται από καμία τεκμηρίωση, η αποδοχή του κινδύνου δεν κάνει το μήνυμα αληθινό, και το αρχείο αποδοχής οφείλει να το καταστήσει σαφές, ονομάζοντας το μέτρο μείωσης — συνήθως μια αλλαγή στην ίδια την καταχώριση.
Θα σημειώσουμε επίσης εδώ τον τρόπο αποτυχίας. Μια αποδοχή που καταγράφεται προφορικά ή χωρίς να ονομαστεί συνέπεια δεν αποτελεί αποδοχή. Είναι αναβολή την οποία κανείς δεν θα εξετάσει ξανά, επειδή κανείς δεν μπορεί να διαπιστώσει αν η κατάσταση υλοποιήθηκε. Ένα αρχείο καταγραφής που ονοματίζει την κατάσταση, τη συνέπεια και την ενεργοποιητική ενέργεια είναι ελέγξιμο· ένα που αναφέρει απλώς «συμφωνήθηκε η συνέχεια» δεν είναι. Το στοιχείο που θα ξαναδιαβάσουμε στο επόμενο σημείο ελέγχου πρέπει να παραδίδεται με ανέπαφο το αρχικό του πλαίσιο, και αυτό το πλαίσιο είτε έχει καταγραφεί είτε έχει χαθεί.
Η αποδοχή είναι απόφαση, όχι προεπιλογή
Ο πιο συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο ένα αρχείο κινδύνων παύει να λειτουργεί δεν είναι μια δραματική αποτυχία, αλλά μια σταδιακή ολίσθηση, κατά την οποία στοιχεία μεταβαίνουν από ανοιχτά σε ενεργά και έπειτα σε αποδεκτά, χωρίς κανείς να αποφασίσει να τα αποδεχθεί. Ο μηχανισμός που αποτρέπει την ολίσθηση είναι ένας κανόνας που απαιτεί ένα στοιχείο να μπορεί να αποκτήσει κατάσταση «αποδεκτό» μόνο μέσω ρητής απόφασης καταγραμμένης σε σημείο ελέγχου και το αρχείο καταγραφής να επανεξετάζεται σε κάθε επόμενο σημείο ελέγχου. Ένα αποδεκτό στοιχείο που κανείς δεν έχει επανεξετάσει για αρκετά σημεία ελέγχου δεν αποτελεί αποδεκτό κίνδυνο· είναι αναβολή απόφασης που έχει χάσει το πλαίσιό της.
Ποιος αποδέχεται και πώς συμμετέχει ο αγοραστής
Η αποδοχή αποτελεί εμπορική ενέργεια, οπότε ανήκει σε όποιον φέρει την εμπορική έκθεση. Για ένα στοιχείο προδιαγραφής που αλλάζει το προϊόν, την αποδοχή την κάνει ο αγοραστής. Για ένα στοιχείο προμήθειας ή διαδικασίας, την αποδοχή την κάνει ο κατασκευαστής. Για ένα εμπορικό μήνυμα, την αποδοχή την κάνει το μέρος που το δημοσιεύει, συνήθως η επωνυμία. Για ένα στοιχείο Συμμόρφωσης, την αποδοχή την κάνει το μέρος που υπογράφει τη δήλωση, δηλαδή ο κατασκευαστής.
Ο ρόλος του αγοραστή είναι να διασφαλίζει ότι κάθε αποδοχή στην οποία εκτίθεται του κοινοποιείται γραπτώς πριν από την ολοκλήρωση του σημείου ελέγχου, όχι μετά. Είναι εξίσουι σημαντικό ο αγοραστής να αποδέχεται συνειδητά. Η αποδοχή κινδύνου που δεν έχει περιγραφεί δεν αποτελεί διαχείριση κινδύνου· είναι απόφαση να σταματήσει η εξέταση, και είναι ο μοναδικός τρόπος αποτυχίας που καμία πειθαρχία προμηθευτή δεν μπορεί να αντισταθμίσει.

Τι πρέπει να περιέχει το αρχείο κινδύνων
Ένα αρχείο κινδύνων είναι έγγραφο εργασίας που ο αγοραστής πρέπει να μπορεί να διαβάσει σε μία συνεδρία και να το χρησιμοποιήσει για να σχηματίσει ακριβή εικόνα της έκθεσης του προγράμματος. Ακολουθεί τι πρέπει να ζητήσετε να δείτε και τι πρέπει να ελέγξετε σε κάθε στοιχείο.
- Τον ίδιο τον κατάλογο, με μία γραμμή ανά κίνδυνο, ονοματισμένο υπεύθυνο σε κάθε γραμμή, γραπτό μέτρο μείωσης, δείκτη ενεργοποίησης, κατάσταση και το σημείο ελέγχου στο οποίο εξετάστηκε τελευταία το στοιχείο. Ζητήστε συγκεκριμένα τη στήλη που αναφέρει τον υπεύθυνο· ένας κατάλογος χωρίς αυτήν είναι μια λίστα ανησυχιών.
- Το αρχείο αποδοχής, ως ξεχωριστό έγγραφο, με τη συνέπεια, το μέρος που αποφάσισε, την ημερομηνία και την ενεργοποιητική ενέργεια για κάθε αποδεκτό στοιχείο. Ζητήστε τα στοιχεία που έγιναν αποδεκτά σε αυτό το σημείο ελέγχου, όχι μόνο τη συγκεντρωμένη λίστα.
- Τη λίστα προϋποθέσεων διακοπής, στη συμφωνία και όχι στον κατάλογο, ώστε και τα δύο μέρη να εργάζονται βάσει της ίδιας διατύπωσης.
- Την αντιστοίχιση προδιαγραφής και μοντέλων, η οποία δείχνει ποια απαίτηση ισχύει για ποια συμβολοσειρά μοντέλου, συμπεριλαμβανομένων των παραλλαγών χωρίς αριθμό μοντέλου, καθώς και τη συμβολοσειρά που εμφανίζεται στο κουτί και στην καταχώριση του καναλιού.
- Την αντιστοίχιση εμπορικού μηνύματος και μοντέλου, η οποία δείχνει ποια τεκμηριωμένη δυνατότητα αντιστοιχεί σε ποιο μοντέλο, ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος της καταχώρισης σε σχέση με ό,τι θα αποσταλεί πραγματικά. Δυνατότητες που δημοσιεύονται για μόνο μέρος μιας σειράς αποτελούν τη συνηθισμένη αιτία ακούσιας υπερβολικής εμπορικής διακήρυξης.
- Τον δείκτη αποδεικτικών Συμμόρφωσης, με τις δηλώσεις και τις αναφορές που τηρούνται και την ακριβή συμβολοσειρά μοντέλου που καλύπτει καθεμία, ώστε το κενό ανάμεσα σε έγγραφο επιπέδου σειράς και σε SKU αποστολής να είναι ορατό και όχι υποθετικό.
- τη διαδικασία γνωστοποίησης αλλαγών, με περιγραφή του τι θα ειδοποιεί ο κατασκευαστής για αντικατάσταση εξαρτήματος, αλλαγή έκδοσης υλικολογισμικού ή αναθεώρηση τεκμηρίωσης, καθώς και για το ποιος ειδοποιείται.
- τη λίστα παράτασης ανοιχτών στοιχείων, με κάθε στοιχείο που πέρασε από το προηγούμενο σημείο ελέγχου χωρίς να κλειστεί, τον λόγο της παράτασης και το τι έπρεπε να ισχύει για να παραταθεί.
Πώς να διαβάζετε το αρχείο
Ο ταχύτερος τρόπος να αξιολογήσετε ένα αρχείο κινδύνων είναι να διαβάσετε πρώτα τη στήλη των υπεύθυνων και έπειτα τις αποδοχές. Ένα αρχείο όπου κάθε υπεύθυνος είναι συγκεκριμένο άτομο και κάθε αποδοχή αναφέρει μια συνέπεια είναι ένα αρχείο που χρησιμοποιήθηκε για τη λήψη αποφάσεων. Ένα αρχείο όπου οι υπεύθυνοι είναι ομάδες και οι αποδοχές είναι μονοπρόσωπες σημειώσεις είναι ένα αρχείο που παράχθηκε για επίδειξη. Η διαφορά είναι προφανής μέσα σε λίγα λεπτά και προβλέπει τη συμπεριφορά του προγράμματος όταν κάτι πάει στραβά.
Ο δεύτερος χρήσιμος έλεγχος είναι η κάλυψη έναντι των επαναλαμβανόμενων κατηγοριών. Πάρτε τις επτά κατηγορίες που αναφέρθηκαν νωρίτερα σε αυτό το άρθρο και αναζητήστε κάθε μία στον κατάλογο. Οποιαδήποτε κατηγορία λείπει εντελώς είναι πιο ενδιαφέρουσα από οποιαδήποτε κατηγορία που υπάρχει με λεπτομερές σχέδιο, επειδή η απουσία συνήθως σημαίνει ότι η κατηγορία δεν αναγνωρίστηκε, όχι ότι αντιμετωπίστηκε.
Η μέθοδος που θα ακολουθήσουμε είναι σταθερή· μόνο τα συνημμένα έγγραφα αλλάζουν από πρόγραμμα σε πρόγραμμα. Τίποτα σε αυτή τη λίστα δεν ζητά αριθμό, κι αυτό είναι σκόπιμο. Όταν ο αγοραστής θέλει την κλίμακα κάποιου θέματος — πόσες μονάδες χωράει μια γραμμή, πόσο καιρό καταλαμβάνει ένα στάδιο στο ημερολόγιο, ποιο είναι το κόστος μιας καθυστέρησης — η απάντηση πρέπει να έρχεται ως έγγραφο συνημμένο σε απόφαση, επειδή ένας αριθμός που αναφέρεται σε συζήτηση δεν μπορεί να υποστηριχθεί όταν αμφισβητηθεί αργότερα. Το ερώτημα προς τον προμηθευτή έχει επομένως πάντα την ίδια μορφή: ποιο έγγραφο, για ποια συμβολοσειρά μοντέλου, με υπογραφή ποιου και σε ποιο σημείο ελέγχου.
Ερωτήσεις προς τον προμηθευτή
- Ποιοι κίνδυνοι είναι επί του παρόντος ανοιχτοί και ποιος αναλαμβάνει καθένα από αυτούς με το όνομά του;
- Ποιοι κίνδυνοι έχουν γίνει αποδεκτοί, ποια είναι η συνέπεια καθενός και ποιος αποφάσισε;
- Ποιοι κίνδυνοι μεταφέρθηκαν από το προηγούμενο σημείο ελέγχου χωρίς να κλειστούν και γιατί;
- Ποιες είναι οι προϋποθέσεις διακοπής στη συμφωνία μας και έχει ενεργοποιηθεί κάποια από αυτές;
- Τι θα έπρεπε να ισχύει για να μας ενημερώσετε ότι ένας κίνδυνος έχει υλοποιηθεί;
- Εάν αντικατασταθεί ένα εξάρτημα ή αλλάξει μια έκδοση υλικολογισμικού, ποια ειδοποίηση θα λάβουμε, σε ποια μορφή και σε ποιο σημείο της διαδικασίας θα τεθεί;
- Ποιες αποφάσεις παραμένουν εκκρεμείς από την πλευρά σας και ποιες από αυτές αλλάζουν κάτι που έχουμε ήδη εγκρίνει;
- Τι στο τρέχον σχέδιο αποτελεί απόφαση που δεν έχουμε πάρει ακόμη, βάσει της οποίας προχωράτε υποθέτοντας ότι θα τη λάβουμε;
- Εάν σας ζητούσαμε ποιος κίνδυνος σε αυτό το πρόγραμμα πιστεύετε προσωπικά ότι είναι πιο πιθανός να μας δημιουργήσει πρόβλημα, ποιος θα ήταν και τι έχει καταγραφεί σχετικά με αυτόν;
- Τι έχει αλλάξει από το προηγούμενο σημείο ελέγχου που δεν αποτελούσε κίνδυνο όταν συνέβη;
Η τελευταία ερώτηση είναι αυτή που ξεχωρίζει μια πραγματική πρακτική διαχείρισης κινδύνων από ένα έγγραφο που συναρμολογήθηκε μία φορά. Σε ένα πρόγραμμα όπου οι κίνδυνοι διαχειρίζονται πραγματικά, η απάντηση δεν είναι ποτέ «τίποτα», επειδή κάτι αλλάζει πάντα μεταξύ των σημείων ελέγχου. Σε ένα πρόγραμμα όπου το αρχείο είναι διακοσμητικό, η απάντηση είναι ένα καθαρό «τίποτα», και αυτή είναι η απάντηση στην οποία πρέπει να δίνεται η μικρότερη εμπιστοσύνη.
Περαιτέρω ανάγνωση της περιβάλλουσας μεθόδου βρίσκεται στην επισκόπηση των βασικών θεμάτων στη διαδρομή /oem-odm-process. Η αλληλουχία των σημείων ελέγχου περιγράφεται στη διαδρομή /blog/development-process-stage-by-stage, οι αιτίες καθυστέρησης προγραμμάτων εξετάζονται στη διαδρομή /blog/development-process-common-delays και οι εμπορικοί παράγοντες πίσω από έναν προϋπολογισμό ανάπτυξης ξεχωρίζονται στη διαδρομή /blog/development-process-cost-drivers. Οι αρχικές εργασίες προδιαγραφής καλύπτονται στη διαδρομή /blog/odm-development-design-phase, ενώ η συνολική εικόνα της αλληλουχίας παρουσιάζεται στη διαδρομή /blog/odm-development-timeline-overview.



