OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
Technologie voor slimme brillen

Batterijduur slimme brillen: kwaliteitscontrole in de praktijk

De kwaliteitscontrole van de accu van slimme brillen faalt op een specifieke, voorspelbare manier: het exemplaar haalt elke test, maar de klant klaagt toch.…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Apr 5, 2023/ 14 min. leestijd
Batterijduur slimme brillen: kwaliteitscontrole in de praktijk

De kwaliteitscontrole van de batterij bij slimme brillen faalt op een specifieke en voorspelbare manier: het exemplaar doorloopt elke test op de werkbank, maar de klant klaagt alsnog. De reden is dat het gepubliceerde gebruiksduurcijfer een toestand beschrijft, en de toestand waaronder de klant het product gebruikt, is niet dezelfde toestand als waaronder het is gemeten. Een testplan dat een ongedefinieerde specificatie overneemt, levert een geslaagd resultaat en een onopgeloste klacht op, terwijl het kwaliteitsdossier van de fabriek vermeldt dat het exemplaar in orde was.

Daarom is de kwaliteitscontrole van de batterij eerst een kwestie van specificatiedefinitie en pas daarna een testkwestie. De volgorde van beide is belangrijker dan de verfijning van elk onderdeel. Definieer eerst de omstandigheden, dan kan het testplan worden opgesteld. Sla die stap over, dan meet het testplan wat het handigst is en ontdekt de klant het verschil.

Onze gepubliceerde gebruiksduurcijfers in deze categorie variëren van ongeveer zes tot acht uur in de audioklasse, ongeveer vijf tot acht uur bij de cameramodellen die een cijfer publiceren, ongeveer zeven uur bij het toestel met botgeleiding en ongeveer twintig uur bij de kindermodellen. Geen van deze cijfers wordt vermeld met testomstandigheden. De kwaliteitscontrole moet daarom worden beantwoord als een protocolvraag en niet als een voldoet- of voldoet-niet-vraag. De rol van de inkoper hierbij is de omstandigheden vast te leggen waaraan de fabriek gaat toetsen.

Batterijduur van slimme brillen: waar de controle plaatsvindt en wat elke fase detecteert

Batterijduur van slimme brillen: de drie controllefases binnen een fabriek

De kwaliteitscontrole van een batterij in deze categorie omvat drie fasen, en elke fase detecteert een andere soort defect. De meest voorkomende planningsfout is alles in de laatste fase te plaatsen, waar het exemplaar klaar is en elke fout kostbaar is.

Ingangskeuring vindt plaats voordat de cel in het product wordt geplaatst en is de enige fase waarin een verkeerde cel kan worden opgemerkt. Een cel uit een onbedoelde partij, een cel met een lagere waardering dan gespecificeerd, een cel waarvan de markering niet overeenkomt met de tekening en een cel zonder transportdocumentatie kunnen hier allemaal worden gedetecteerd en zijn na de montage onzichtbaar. Niets na de ingangskeuring kan een vervanging detecteren, want zodra het exemplaar is gebouwd, ziet een vervangen cel er precies hetzelfde uit als de gespecificeerde cel.

Controle tijdens het proces vindt plaats op de productielijn en is de fase die montagefouten detecteert. Een laadcircuit dat te veel stroom verbruikt, een contact dat niet is uitgelijnd, een thermisch pad dat geen contact maakt, een kalibratie die op de verkeerde firmwareversie is toegepast of een verbinding die niet is gesloten. Dit zijn de defecten die een visuele inspectie doorstaan, maar in de praktijk falen.

Eindkeuring vindt plaats op voltooide exemplaren en is de fase die het bewijs oplevert waar de inkoper en de after-salesafdeling daadwerkelijk gebruik van maken. Een gemeten gebruiksduur op een omschreven partij, een gemeten laadtijd vanaf een vermeld startpunt, een aantal oplaadcycli via de behuizing, een controle van de indicator en een verpakkingscontrole aan de hand van de stuklijst. Hier wordt het basisdocument opgesteld, en dit is het enige document waarmee een klacht van een jaar geleden kan worden beantwoord.

De vierde fase vindt helemaal niet binnen de fabriek plaats, en programma's die deze fase overslaan, hebben doorgaans anekdotische klachtgegevens. Informatie uit de praktijk, verzameld via een gestructureerde vraag op het moment van een contact met de ondersteuning, is de enige bron van informatie over het daadwerkelijke gebruik. Zonder deze informatie blijft het gepubliceerde bereik ongetest ten opzichte van de praktijk en is het kwaliteitsdossier van de fabriek een intern document dat niemand buiten de fabriek ooit leest.

De onderstaande volgorregel is het vermelden waard, omdat die bij een inkooponderhandeling tegenintuïtief is. Een inkoper die een fabriek om meer inspectie vraagt, vraagt om meer steekproeven, en dat kost geld. Een inkoper die een fabriek om een reeks omschreven omstandigheden vraagt om tegen te toetsen, vraagt om een specificatie, en dat is een document. De tweede aanvraag is goedkoper, nuttiger en is degene die het defectpercentage daadwerkelijk verandert.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van de batterijduur van slimme brillen: kwaliteitscontrole in de praktijk — afbeelding 1 van 3

Ingangskeuring: de celpartij, de beveiligingsschakeling en de traceerbaarheidsketen

Het controleplan en wat elke controle mag bewijzen

De cel is de enige component in het product waarvan een vervanging door een toeleverancier in het voltooide exemplaar onzichtbaar is en alleen in de gebruiksduur aan het licht komt. Daardoor draagt de ingangskeuring het volledige batterijrisico en is dit ook de fase die het gemakkelijkst onvoldoende wordt gespecificeerd, omdat de controles procedureel klinken en de gevolgen dat niet doen.

Vier controles dragen dat risico, en bij elk daarvan moet het gecontroleerde object worden benoemd.

De lotidentificatie. Het lotnummer van de cellen moet bij elke eenheid worden vastgelegd die deze gebruikt, omdat een lot de eenheid van risico is. Een lot betekent hier een specifieke celbatch van een specifieke fabrikant, en een product dat in juli is gebouwd met een cellot uit maart vormt geen homogene populatie. Dit is het nuttigste afzonderlijke gegeven voor traceerbaarheid in deze categorie en tegelijk het gegeven dat het vaakst ontbreekt.

De capaciteitssteekproef. Een opgeladen en gemeten steekproef uit de binnenkomende partij, getoetst aan de opgegeven waarde. Dit is een variabele inspectie en geen attributeninspectie, omdat capaciteit een gemeten grootheid met een tolerantie is en geen ja/nee-oordeel. Commercieel gezien gaat het om de acceptatiegrens, en een acceptatiegrens die alleen "binnen de specificatie" vermeldt zonder getal is geen acceptatiegrens.

De markering en de tekening. Een visuele controle of de markering, de polariteit en de afmetingen van de cel overeenkomen met de tekening, per lot vastgelegd. Met deze controle wordt de verkeerde cel op de meest voorkomende manier ontdekt waarop dit misgaat: een vervanging door een elektrisch gelijkwaardig, maar niet identiek onderdeel.

De transportdocumentatie. Een documentcontrole die bevestigt dat de opgeslagen samenvatting van de transporttest de ontvangen partij dekt, gekoppeld op basis van het onderdeelnummer. Met deze controle wordt de inkomende inspectie gekoppeld aan het dossier voor naleving, en hierdoor wordt een celvervanging zichtbaar op de werkbank in plaats van in de haven.

Het beveiligingscircuit is het vijfde onderdeel en wordt het vaakst zonder documentatie gelaten. De opbouw, de stroomgrenzen en het afsluitgedrag bepalen allemaal de storingsmodus van een cel die buiten het bedrijfsbereik wordt gebruikt, en voor geen enkel model in ons assortiment zijn deze openbaar gemaakt. Een inkoper die een zinnige bepaling over storingsmodi in de overeenkomst wil opstellen, heeft die beschrijving nodig, en een leverancier die deze niet kan verstrekken, laat de inkoper iets weten over de diepgang van het eigen ontwikkelwerk.

Procesbewaking: de punten waarop een batterijfout stroomafwaarts onzichtbaar wordt

Procesbewaking is de plek waar een goede cel in een slecht product verandert. De kenmerkende eigenschap ervan is dat de fouten die worden veroorzaakt onzichtbaar zijn voor een eindinspectie die niet weet waar ze naar moet kijken.

Het laadpad. Laadstroom, laadtijd vanaf een vastgelegd startpunt en de temperatuurstijging tijdens het laden. Een laadcircuit dat functioneert maar warm wordt, is een fout die in de praktijk pas aan het licht komt wanneer de eenheid warm aanvoelt. Een looptijdtest slaat deze fout volledig over. De gepubliceerde laadtijden in dit assortiment bieden de referentie: twee uur of minder voor de meeste modellen en ongeveer één uur voor de D17 en de ZH12, zonder startpunt of opgegeven bronuitvoer. Een controlplan dat de laadtijd controleert zonder het startpunt en de bron vast te leggen, controleert een onbepaalde grootheid.

De contactuitlijning. Op een magnetische dock vormen de contacten een tolerantieketen. De controle bestaat uit een eerste-artikelcontrole, gevolgd door controles tijdens de productie. Hier ontstaat doorgaans een storing die samenhangt met de behuizing, omdat een behuizing een tweede contactenset toevoegt met een eigen uitlijning en een eigen tolerantieketen.

Het thermische pad. Of de warmte van het laadcircuit daadwerkelijk wordt afgevoerd. Een thermische interface die verkeerd is geplaatst, levert een eenheid die op de werkbank correct oplaadt en zich in een warme omgeving anders gedraagt. Dit is een toestandsafhankelijke storing en daardoor onzichtbaar voor een fabriekstest bij kamertemperatuur.

De firmware en de kalibratieversie. De versie die de brandstofmeter en de beëindiging van het laden aanstuurt, moet de opgegeven versie zijn. Deze moet op de eenheid worden afgelezen en mag niet uit de batch worden afgeleid. Gemengde firmware is een terugkerende en dure storingsmodus, omdat deze twee groepen eenheden met twee verschillende gedragingen oplevert zonder zichtbaar verschil tussen de groepen.

De verbinding met de cel. De verbinding tussen de cel en de printplaat, en de eigen beveiligingsopbouw van de cel. Met deze controle wordt een soldeer- of verbindingsfout ontdekt. Op dit moment wordt een celdefect permanent een productdefect in plaats van een component dat nog kan worden vervangen.

Het patroon bij alle vijf is hetzelfde. Elke storing is onzichtbaar voor een eindtest van de looptijd, omdat een looptijdtest de gevolgen van de storing meet en niet de storing zelf. De enige bescherming is een procescontrole die op elke storing is gericht en de acceptatiecriteria voor die controles in het controlplan worden opgenomen, in plaats van ze aan het oordeel van de fabriek over te laten.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van de batterijduur van slimme brillen: kwaliteitscontrole in de praktijk — afbeelding 2 van 3

Eindinspectie en de steekproeflogica achter een looptijdtest

De laatste fase is waar de koper zijn bewijs krijgt en waar de bemonsteringslogica kloppend moet zijn, omdat een runtime-test op een monster de duurste controle in het plan is en degene die het vaakst wordt verkeerd begrepen.

Er moet veel worden vastgelegd voordat een monster betekenis heeft. Een partij betekent in dit verband een celpartij plus een productievenster, niet alleen een productievenster en ook niet alleen een celpartij. De reden is eenvoudig: de twee variabelen die het resultaat bepalen, welke cel en wanneer deze is gebouwd, zijn precies de twee variabelen die een monster moet vertegenwoordigen. Een monster dat uit drie verschillende celpartijen gedurende twee productieweken is getrokken, is geen monster van de populatie, maar een monster van de variatie, en het resultaat kan aan niets worden toegeschreven.

Een runtime-test op monster beperkt het risico; hij garandeert niet dat de partij voldoet. Dit is het onderscheid dat kopers het vaakst verkeerd begrijpen wanneer een leverancier een acceptatieniveau aanbiedt. Een acceptatieniveau is een drempel voor een partij, geen verklaring dat elke eenheid in de partij eraan voldoet, en een partij die wordt goedgekeurd, heeft een restkans dat deze eenheden bevat die niet voldoen. De juiste manier om het te gebruiken, is de drempel vast te stellen, de monstergrootte en de methode te vermelden en te accepteren dat een eenheid die in het veld uitvalt, een zeldzaam gevolg van een goedgekeurde partij is en geen tegenspraak van het kwaliteitssysteem.

Sommige controles kunnen helemaal niet op monster worden uitgevoerd. Een controle waarvan een uitval de werking van de eenheid verhindert, moet op elke eenheid worden uitgevoerd, omdat er geen tweede kans is om deze te vinden. Een controle die de cel vernietigt, kan nooit op elke eenheid worden uitgevoerd en moet een monstercontrole op een representatieve cel zijn, niet op een productie-eenheid. En een controle waarvan het resultaat onderbouwt een openbare claim, moet deel uitmaken van een omschreven partij met een schriftelijke methode, omdat de claim over de populatie wordt gedaan.

De beslisschema hieronder is de compacte versie van die reeks regels, en het is wat u een fabriek moet vragen te bevestigen: voor elke controle in het controleplan vermelden of deze per eenheid, per partij of per productiebatch wordt uitgevoerd.

Documenten van de fabriek die een koper moet mogen inzien

De records zijn waar de waarde zit. Zes documenten verbinden een eenheid in het veld met een meting: het rapport over binnenkomende goederen met de partijnummers, het transportoverzicht dat aan elke partij is gekoppeld, de geregistreerde laadstroom- en temperatuurgegevens, de contactuitlijning bij de eerste inspectie en de patrouillecontroles, het eindinspectierapport met de monstergrootte, en het basisruntimeblad voor de productiebatch. Een fabriek die al deze zes bewaart, kan negen maanden na verzending een vraag over een eenheid beantwoorden. Een fabriek die er slechts één of twee bewaart, kan alleen een vraag over een eenheid aan de productielijn beantwoorden.

Door AI gegenereerde foto die de batterijduur van slimme brillen illustreert: kwaliteitscontrole in de praktijk — afbeelding 3 van 3

Het controleplan dat een koper kan opvragen en de records die het moet opleveren

De traceerbaarheidsketen van een eenheid in het veld terug naar een meting

De traceerbaarheidsketen hierboven is de ruggengraat van het systeem, en de koper is doorgaans de enige partij die erop kan aandringen dat deze bestaat, omdat de fabriek een verzoek om records als een administratief verzoek beschouwt, terwijl een koper het ziet als het verschil tussen een verdedigbare garantiestelling en een onbeperkte.

De keten heeft vijf schakels. De eenheid draagt een serienummer of batchmarkering. Het productierecord koppelt die eenheid aan een bouwdatum, een productielijn en een ploeg. De celpartij koppelt de bouw aan de binnenkomende partij. Het rapport over binnenkomende goederen koppelt de partij aan een capaciteitsmonster en een markeringcontrole. Het eindrapport koppelt de productiebatch aan een runtime-monster en een basisblad. Breekt één van deze schakels, dan kan een klacht in de negende maand niet worden herleid tot een meting, en blijft alleen een vervanging uit goodwill over.

Drie onderdelen van die keten verdienen een eigen vermelding, omdat een koper deze specifiek moet testen. De regel voor gescheiden partijen, omdat gemengde partijen de meest voorkomende oorzaak van een batchklacht zijn. Het ploeg- en lijnregister, omdat dit een cluster van klachten toewijsbaar maakt in plaats van anekdotisch. En het basisblad, omdat zonder dit de vergelijking geen referentiepunt heeft.

Er is een specificatiehiaat in deze keten waar kopers zich bewust van moeten zijn, en dat gat bestaat in onze eigen catalogus net zozeer als elders. Onze catalogus publiceert de Bluetooth-versie voor veertien van de 28 modellen, de celconfiguraties, de laadtijden, de gebruiksduurbereiken en de laadmethoden, en vermeldt dat de testomstandigheden waaronder een gebruiksduur is vastgesteld, niet worden gepubliceerd. Voor precies één model publiceren we een gewicht: de MT6-brilenheid weegt 158 g, inclusief de accu van 265 mAh en de camera, maar exclusief de opvouwbare oplaadhouder. Ook het gewicht van de houder wordt niet gepubliceerd. Voor geen enkel ander model in het assortiment wordt een gewicht gepubliceerd, en voor geen enkel model wordt een framegewicht gepubliceerd.

Het gevolg voor een controleplan is specifiek. Een controle kan alleen worden uitgevoerd aan de hand van een specificatie, dus elke controle op gewicht, capaciteit of gebruiksduur heeft geen referentie tenzij de koper de specificatie verstrekt. De fabriek kan niet worden gevraagd een tolerantie te verifiëren op een waarde die niemand heeft gepubliceerd, en de koper mag dan ook geen resultaat verwachten.

Acceptatiecriteria, afhandeling van afwijkingen en auditrechten van de koper

Welke controles bij elke eenheid moeten worden uitgevoerd

Een acceptatiecriterium zonder bijbehorende afhandeling is slechts de helft van een specificatie, en dat is waar de meeste controleplannen stopt. Wanneer een partij niet voldoet, moet er iets met die partij gebeuren, en wat er precies gebeurt, moet vóór de afhandeling zijn vastgelegd in plaats van achteraf te worden onderhandeld. De beschikbare afhandelingen zijn: opnieuw verwerken, downgraden naar een andere kwaliteit of configuratie, gebruiken in de productie met een vastgelegde concessie, in quarantaine plaatsen en retourneren. Elk daarvan heeft een ander commercieel gevolg, en de beslissing is een commerciële keuze en geen kwaliteitskwestie. Daarom hoort deze juist in de overeenkomst te staan en niet in de interne procedure van de fabriek.

De bepalingen die een koper moet eisen, zijn daarom specifiek en niet algemeen. Een definitie van wat een partij is, zodat het monster en de acceptatiedrempel voor beide partijen hetzelfde betekenen. De acceptatiecriteria voor elke controle die betrekking heeft op de accu, met de meetmethode en de steekproefomvang schriftelijk vastgelegd. Een bepaling die melding vereist vóór elke wijziging in de cel, de beschermingsopstelling, het laadcircuit of de kalibratie, omdat elke dergelijke wijziging de configuratie ongeldig maakt waarop de criteria zijn opgesteld. Een bewaartermijn voor documenten die lang genoeg is om de garantieperiode te dekken; het gaat om een termijn en niet om een toezegging. En een auditrecht, want dat is het enige mechanisme waarmee de overige bepalingen überhaupt kunnen worden gecontroleerd.

Hier wordt niet gevraagd om vertrouwelijke informatie van een leverancier. Er wordt gevraagd om de zes hierboven genoemde documenten, een definitie van een partij en melding van wijzigingen. Een leverancier die dit allemaal weigert, laat de koper weten dat er in het proces van de leverancier geen verband bestaat tussen een eenheid in het veld en een meting. Die informatie heeft de koper nodig vóór de plaatsing van een bestelling en niet pas na een garantieclaim.

Het korte antwoord: wij publiceren geen gebruiksduurcijfer voor een omstandigheid die we niet hebben gemeten, en we presenteren een cijfer voor gemengd gebruik niet als een cijfer voor onafgebroken gebruik. Die specifieke verwisseling maakt een gepubliceerd cijfer immers onbetrouwbaar. We publiceren wat de catalogus vermeldt en zeggen ronduit dat de testomstandigheden waaronder elke gebruiksduur is vastgesteld, niet worden gepubliceerd. We publiceren geen resultaten van binnenkomende inspectie, procesdossiers, eindinspectiegegevens, defectpercentages, opbrengsten of productiecapaciteit, omdat het bedrijf deze niet aan ons heeft bevestigd en we ze niet op basis van gangbare waarden willen schatten. Als een leverancier een gebruiksduur noemt zonder de omstandigheden erbij te vermelden, is dat de vraag die u moet terugstellen.

Wat we wel doen, is een duidelijk omschreven workload, een duidelijk omschreven omgeving en een duidelijk omschreven steekproefomvang hanteren, en u vertellen welke gepubliceerde rijen van toepassing zijn op dat testprotocol, wat een fabriekscontroleplan zou moeten controleren om een vergelijkbaar cijfer te verkrijgen, en waarvoor voor de nog openstaande rijen in onze documentatie een schriftelijke bevestiging van het bedrijf nodig is. Een door de koper uitgevoerde test volgens een vast protocol, met een steekproef uit de daadwerkelijke productiepartij, is meer waard dan het cataloguscijfer, omdat het een meting van uw eigen eenheden onder uw omstandigheden is. Het is ook meer waard dan een cataloguscijfer wanneer de uitkomst minder gunstig is. Leg het protocol vast, want zonder vastgelegd protocol is de uitkomst met niets vergelijkbaar.

De gepubliceerde rijen vindt u bij batterijduur en voeding, de rijen die het specificatieblad laat schieten bij wat het specificatieblad over de gebruiksduur weglaat, de laadbeslissingen die ten grondslag liggen aan de controles tijdens het proces bij laadoplossingen en het assortiment waarop het controleplan van toepassing is bij AI-camerapil.


Gerelateerd leeswerk

Vertel ons welk gebruiksprofiel uw gebruikers creëren, dan zeggen wij welke omstandigheden moeten worden aangepast voordat de gebruiksduur vergelijkbaar is.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.